Dag allemaal,
Ik ben David, twintig jaar oud. Gisteravond- en nacht heb ik mijn eerste ervaring met de welbekende druk ecstacy gehad. Een ervaring om te delen, vind ik. Niet in de laatste plaats omdat ik nog steeds lichtelijk onder invloed ben en mijn kaken nog bezig zijn met malen. Het is twaalf uur ´s middags nu ik dit schrijf. Ik heb op zijn zachtst gezegd een positieve ervaring gehad. Maar over mijn terugblik zal ik het nu nog niet hebben, dat komt wel nadat ik verteld heb hoe mijn avond precies ging en wat voor veranderingen het heeft gebracht in mijn leven. Maar laten we beginnen bij het begin.
Ik wist van een vriend, ''M'', dat hij enkele keren aan de pillen had gezeten. Enkele weken terug toen we besloten met een paar vrienden wat wiet te roken, begon ik er over tegen hem. Ik gaf aan ook graag een keer, met hem, ecstacy te willen gebruiken. Zo gezegd, zo gedaan. Een week of drie later spraken we elkaar op Skype en M begon weer over dit onderwerp. Goed initiatief van hem, want ik was alweer vergeten dat we dit zouden gaan doen. Hij had de ''Partyflock 2.0'' in handen gekregen en we spraken af dit donderavond te gebruiken met nog een vriend van hem; ''W''. Persoonlijk kende ik W niet heel goed, maar we konden het goed met elkaar vinden en deze trip met z'n drieën uitvoeren zou een geweldige ervaring richting elkaar zijn. Om neger uur 's avonds kwam W mij thuis ophalen om vervolgens samen door te fietsen naar de Albert Heijn in Voorschoten, waar M op ons wachtte. Het was erg koud die nacht, en ik had veel zin in de warmte die de pil zou brengen. Ik was wel wat gespannen.
Een halfuurtje later troffen we onze vriend M aan de op afgesproken plaats. Nadat mijn twee vrienden allebei een peuk hadden geklikt besloten we over te gaan tot het echte werk. We namen allebei aan halve. Vervolgens hebben we nog een halfuurtje in de buurt rond gehangen en besloten toen maar eens richting onze bestemming te fietsen: via Wassenaar naar Katwijk aan Zee. We waren nog geen tien minuten onderweg of W begon hem duidelijk te spacen. Hij sloeg naar mijn idee wartaal uit en was duidelijk onder invloed. Op dat moment voelden M en ik nog helemaal niets. We fietsten verder tot we vlakbij onze eindbestemming kwamen maar mijn twee metgezellen besloten toch nog even een sigaretje te roken voordat we er waren. Ik voelde nog steeds niets, afgezien van een iets behaaglijker gevoel dan normaal en stond wat te springen om mijn bevroren tenen wat gevoel terug te geven. Afijn, na tien minuutjes fietsten we verder naar onze bestemming waar we onze fietsen parkeerden en richting de zee zouden lopen. We liepen via het duinpad omhoog en al snel doemde de machtige zee, met haar ruisende golven op.
M en ik hadden besloten de andere helft van de pil ook te nemen als we op dit moment nog steeds weinig zouden voelen. M en ik waren een beetje op hetzelfde niveau, waar we enkel lichtelijk vrolijker en warmer waren, maar aangezien het al ruim anderhalf uur geleden was dat we onze eerste helft namen, besloten we ook de rest naar binnen te werken. W, die al flink aan het spacen was, besloot dit ook te doen. We hebben nog even gezeten op het strand en besloten toen een wandeling te maken. En eindelijk, na ruim twintig minuten, begon het.
Wauw. Ik voelde de warmte en behaaglijkheid, ondanks dat het winter was en de koude wind ons om de oren suisde. Maar ik voelde deze kou niet meer. Enkel nog op mijn huid, maar alsof het er langs scheerde en niet naar binnen wist te dringen. Van binnen was ik een gelukkige warmtebron van leven. De pret begon nu echt. M spotte pootafdrukken in het rulle zand, en bij nader onderzoek bleken deze van een hert te zijn. We stonden allemaal te kijken naar dit dierenspoor alsof we nog nooit zoiets gezien hadden; als kinderen die voor het eerst naar buiten gaan. Het was prachtig. We liepen verder terwijl de space steeds beter naar boven kwam. Ik vond een stuk aangespoeld hout wat ik naar zee wou brengen, om een eerbetoon te brengen aan de natuur om mij heen. Ik probeerde het rechtop te zetten in het harde zand, maar zag al gauw in dat dit niet zou lukken en besloot het maar gewoon in het water te leggen. Ik wist dat dit goed was, want het ging niet om het fysieke wat ik achterliet, maar dat ik enkel de sterke band die de zee en ik deelde sterker zou worden. De zee zou wel begrijpen dat deze actie uit mijn hart kwam.
We liepen steeds verder terwijl de geobsedeerd waren door een lichtje in de verte. M en W opperden het idee dat het een UFO was, maar ik dacht dat het een vliegtuig was dat precies van ons af vloog. Zonder dat we het beseften waren we al meer dan een uur razendsnel aan het lopen, zonder dat onze benen moe werden. De space was nu aardig ingewerkt maar nog niet op het hoogtepunt. Het strand was prachtig en de twee lichtbronnen voor en achter ons, afkomstig van steden, leken niet groter of kleiner te worden. Het leek of we hier oneindig zouden kunnen lopen zonder ooit een meter vooruit te komen. Toch besloten we nu de duinpaden weer op te zoeken om wat begroeiing om ons heen te hebben. Het duurde nog even, maar toen begon de trip pas echt. Eerlijk gezegd herinner ik me hier nu bar weinig van, ik weet alleen dat het ronduit geweldig was. Ook merkte ik op dat iedereen zijn trip op een andere manier beleefde. M en W staarden veel omhoog naar de sterren, terwijl ik daar niet zo goed kon van genieten als hun twee. Ik voelde op dat moment vooral de energie die overal doorheen stroomde. Door onze lichamen, door de bodem, naar elkaars lichamen. Op een gegeven moment besloten we om een boom heen te gaan zitten en elkaars handen vast te houden. We waren met zijn drieën maar ik kon toch voelen hoe de handen van mijn twee vrienden elkaar vast hielden. Een bizarre ervaring. We hebben veel gepraat, ondanks dat we het iedere vijf minuten over dezelfde onderwerpen hadden. Wat mij op dat moment vooral verbaasde was dat alcohol legaal is en dit niet. Of waarom je überhaupt alcohol tot je zou nemen. Sommigen mensen worden er agressief van, er wordt gevochten, er gaan dingen kapot, je creeërt gevaarlijke situaties, enzovoort. Maar zo'n pilletje, dat ons enkel tot rustige, blij mensen, die enkel de natuurlijke omgeving nodig hadden om de gelukkigste mensen op aarde te zijn, verboden was, vonden wij niet te begrijpen. Nu ik dit schrijf ook nog niet, overigens.
We waren enorm vriendelijk tegen elkaar. Mijn twee vrienden hadden allebei een rugzak om met een fles drinken, maar ik wou die constant voor hen dragen. We beseften allemaal hoe goed we het hadden en dat we broeders waren. Ik bedacht dat we onszelf wel de ''Bewust broeders'' konden noemen, en ons logo zou dan een witte boom op een groene, cirkelvormige achtergrond zijn, met daaronder in sierlijke letters geschreven de naam van onze broederschap. En broeders, dat waren we. Mijn vriend M was altijd al één van mijn beste vrienden in mijn leven, echter hadden we elkaar de laatste jaren niet meer vaak gezien. Deze ervaring delen met hem heeft onze band toen méér dan rechtgezet; we houden van elkaar op een broederlijke manier en dat weten we nu. We hebben op één avond een sterkere band op weten te bouwen dan in al de voorgaande jaren. Het geluk kwam ook niet van de pil zelf, maar van onze onderlinge band. Talloze keren hebben we als broeders de schouders om elkaar heen geslagen. Wat betreft W. Wij kenden elkaar eerst niet bijzonder goed, behalve dan dat we elkaar wel eens zagen en graag mochten. Nu kan ik met trots zeggen dat ook wij broeders zijn geworden na deze nacht. Ik kijk er naar uit om met zijn drieën, de ''Bewust Broeders'' vaker dergelijke avonden en nachten te hebben.
De laatste keer dat M op zijn mobiele telefoon keek was het twee uur. Nu was het ineens al bijna vijf uur. We waren de echte space, naar ik schat, rond een uur of één begonnen. Het hoogtepunt van deze trip begon nu ook uit te werken, maar terugkijkend daarop heeft dit toppunt ruim vier uur geduurd, dus ik mag niet klagen. Ondanks dat we vrijwel de hele nacht rondgelopen hebben was niemand van ons moe en we waren al dicht in de buurt van de fietsen toen we besloten weer naar huis te gaan. Ondanks dat we over ons hoogtepunt heen waren was het lekker warm op de terugweg. We fietsen weer naar Voorschoten waar M richting huis ging en ik en W weer naar Leiden, onze woonplaats vertrokken. Eenmaal thuis aangekomen nam ik de lift naar boven (we wonen in een flat) en ik herkende mezelf niet meer door de enorme pupillen die ik had. Ik kon nog net de kleur van mijn ogen onderscheiden. Ik had beneden al gezien dat er licht brandde thuis en dan mijn moeder al op was. Lief als dat ze was, kwam ze nog een glas water brengen tegen de hoofdpijn, maar ik maakte haar snel duidelijk dat het niet nodig was aangezien ik geen druppel op had. Ik viel snel in slaap. De volgende ochtend werd ik na vier uurtjes slaap wakker, heb toen een kwartiertje met de ogen opengelegen, en ben opgestaan. Zoals ik al in de inleiding schreef, zijn de effecten nu nog steeds niet helemaal uitgewerkt. Ik werd in de postbezorging, en ga zo meteen fijn bezorgen buiten. De zon is heerlijk.
Terugkijkend op deze onbeschrijflijke avond en nacht, kan ik er alleen maar positief op zijn. Ik was intens gelukkig, met enkel mijn vrienden en de prachtige omgeving. Alles wat ik die nacht gezegd heb, en waar ik voor stond, daar sta ik nu nog steeds achter. Ik heb geen enkele spijt, en doe dit over een maand of twee graag dunnetjes over. En allejezus, wat een lang stuk tekst heb ik hier achtergelaten. Hopelijk is het goed te lezen. Bedankt in ieder geval.
Ik ben David, twintig jaar oud. Gisteravond- en nacht heb ik mijn eerste ervaring met de welbekende druk ecstacy gehad. Een ervaring om te delen, vind ik. Niet in de laatste plaats omdat ik nog steeds lichtelijk onder invloed ben en mijn kaken nog bezig zijn met malen. Het is twaalf uur ´s middags nu ik dit schrijf. Ik heb op zijn zachtst gezegd een positieve ervaring gehad. Maar over mijn terugblik zal ik het nu nog niet hebben, dat komt wel nadat ik verteld heb hoe mijn avond precies ging en wat voor veranderingen het heeft gebracht in mijn leven. Maar laten we beginnen bij het begin.
Ik wist van een vriend, ''M'', dat hij enkele keren aan de pillen had gezeten. Enkele weken terug toen we besloten met een paar vrienden wat wiet te roken, begon ik er over tegen hem. Ik gaf aan ook graag een keer, met hem, ecstacy te willen gebruiken. Zo gezegd, zo gedaan. Een week of drie later spraken we elkaar op Skype en M begon weer over dit onderwerp. Goed initiatief van hem, want ik was alweer vergeten dat we dit zouden gaan doen. Hij had de ''Partyflock 2.0'' in handen gekregen en we spraken af dit donderavond te gebruiken met nog een vriend van hem; ''W''. Persoonlijk kende ik W niet heel goed, maar we konden het goed met elkaar vinden en deze trip met z'n drieën uitvoeren zou een geweldige ervaring richting elkaar zijn. Om neger uur 's avonds kwam W mij thuis ophalen om vervolgens samen door te fietsen naar de Albert Heijn in Voorschoten, waar M op ons wachtte. Het was erg koud die nacht, en ik had veel zin in de warmte die de pil zou brengen. Ik was wel wat gespannen.
Een halfuurtje later troffen we onze vriend M aan de op afgesproken plaats. Nadat mijn twee vrienden allebei een peuk hadden geklikt besloten we over te gaan tot het echte werk. We namen allebei aan halve. Vervolgens hebben we nog een halfuurtje in de buurt rond gehangen en besloten toen maar eens richting onze bestemming te fietsen: via Wassenaar naar Katwijk aan Zee. We waren nog geen tien minuten onderweg of W begon hem duidelijk te spacen. Hij sloeg naar mijn idee wartaal uit en was duidelijk onder invloed. Op dat moment voelden M en ik nog helemaal niets. We fietsten verder tot we vlakbij onze eindbestemming kwamen maar mijn twee metgezellen besloten toch nog even een sigaretje te roken voordat we er waren. Ik voelde nog steeds niets, afgezien van een iets behaaglijker gevoel dan normaal en stond wat te springen om mijn bevroren tenen wat gevoel terug te geven. Afijn, na tien minuutjes fietsten we verder naar onze bestemming waar we onze fietsen parkeerden en richting de zee zouden lopen. We liepen via het duinpad omhoog en al snel doemde de machtige zee, met haar ruisende golven op.
M en ik hadden besloten de andere helft van de pil ook te nemen als we op dit moment nog steeds weinig zouden voelen. M en ik waren een beetje op hetzelfde niveau, waar we enkel lichtelijk vrolijker en warmer waren, maar aangezien het al ruim anderhalf uur geleden was dat we onze eerste helft namen, besloten we ook de rest naar binnen te werken. W, die al flink aan het spacen was, besloot dit ook te doen. We hebben nog even gezeten op het strand en besloten toen een wandeling te maken. En eindelijk, na ruim twintig minuten, begon het.
Wauw. Ik voelde de warmte en behaaglijkheid, ondanks dat het winter was en de koude wind ons om de oren suisde. Maar ik voelde deze kou niet meer. Enkel nog op mijn huid, maar alsof het er langs scheerde en niet naar binnen wist te dringen. Van binnen was ik een gelukkige warmtebron van leven. De pret begon nu echt. M spotte pootafdrukken in het rulle zand, en bij nader onderzoek bleken deze van een hert te zijn. We stonden allemaal te kijken naar dit dierenspoor alsof we nog nooit zoiets gezien hadden; als kinderen die voor het eerst naar buiten gaan. Het was prachtig. We liepen verder terwijl de space steeds beter naar boven kwam. Ik vond een stuk aangespoeld hout wat ik naar zee wou brengen, om een eerbetoon te brengen aan de natuur om mij heen. Ik probeerde het rechtop te zetten in het harde zand, maar zag al gauw in dat dit niet zou lukken en besloot het maar gewoon in het water te leggen. Ik wist dat dit goed was, want het ging niet om het fysieke wat ik achterliet, maar dat ik enkel de sterke band die de zee en ik deelde sterker zou worden. De zee zou wel begrijpen dat deze actie uit mijn hart kwam.
We liepen steeds verder terwijl de geobsedeerd waren door een lichtje in de verte. M en W opperden het idee dat het een UFO was, maar ik dacht dat het een vliegtuig was dat precies van ons af vloog. Zonder dat we het beseften waren we al meer dan een uur razendsnel aan het lopen, zonder dat onze benen moe werden. De space was nu aardig ingewerkt maar nog niet op het hoogtepunt. Het strand was prachtig en de twee lichtbronnen voor en achter ons, afkomstig van steden, leken niet groter of kleiner te worden. Het leek of we hier oneindig zouden kunnen lopen zonder ooit een meter vooruit te komen. Toch besloten we nu de duinpaden weer op te zoeken om wat begroeiing om ons heen te hebben. Het duurde nog even, maar toen begon de trip pas echt. Eerlijk gezegd herinner ik me hier nu bar weinig van, ik weet alleen dat het ronduit geweldig was. Ook merkte ik op dat iedereen zijn trip op een andere manier beleefde. M en W staarden veel omhoog naar de sterren, terwijl ik daar niet zo goed kon van genieten als hun twee. Ik voelde op dat moment vooral de energie die overal doorheen stroomde. Door onze lichamen, door de bodem, naar elkaars lichamen. Op een gegeven moment besloten we om een boom heen te gaan zitten en elkaars handen vast te houden. We waren met zijn drieën maar ik kon toch voelen hoe de handen van mijn twee vrienden elkaar vast hielden. Een bizarre ervaring. We hebben veel gepraat, ondanks dat we het iedere vijf minuten over dezelfde onderwerpen hadden. Wat mij op dat moment vooral verbaasde was dat alcohol legaal is en dit niet. Of waarom je überhaupt alcohol tot je zou nemen. Sommigen mensen worden er agressief van, er wordt gevochten, er gaan dingen kapot, je creeërt gevaarlijke situaties, enzovoort. Maar zo'n pilletje, dat ons enkel tot rustige, blij mensen, die enkel de natuurlijke omgeving nodig hadden om de gelukkigste mensen op aarde te zijn, verboden was, vonden wij niet te begrijpen. Nu ik dit schrijf ook nog niet, overigens.
We waren enorm vriendelijk tegen elkaar. Mijn twee vrienden hadden allebei een rugzak om met een fles drinken, maar ik wou die constant voor hen dragen. We beseften allemaal hoe goed we het hadden en dat we broeders waren. Ik bedacht dat we onszelf wel de ''Bewust broeders'' konden noemen, en ons logo zou dan een witte boom op een groene, cirkelvormige achtergrond zijn, met daaronder in sierlijke letters geschreven de naam van onze broederschap. En broeders, dat waren we. Mijn vriend M was altijd al één van mijn beste vrienden in mijn leven, echter hadden we elkaar de laatste jaren niet meer vaak gezien. Deze ervaring delen met hem heeft onze band toen méér dan rechtgezet; we houden van elkaar op een broederlijke manier en dat weten we nu. We hebben op één avond een sterkere band op weten te bouwen dan in al de voorgaande jaren. Het geluk kwam ook niet van de pil zelf, maar van onze onderlinge band. Talloze keren hebben we als broeders de schouders om elkaar heen geslagen. Wat betreft W. Wij kenden elkaar eerst niet bijzonder goed, behalve dan dat we elkaar wel eens zagen en graag mochten. Nu kan ik met trots zeggen dat ook wij broeders zijn geworden na deze nacht. Ik kijk er naar uit om met zijn drieën, de ''Bewust Broeders'' vaker dergelijke avonden en nachten te hebben.
De laatste keer dat M op zijn mobiele telefoon keek was het twee uur. Nu was het ineens al bijna vijf uur. We waren de echte space, naar ik schat, rond een uur of één begonnen. Het hoogtepunt van deze trip begon nu ook uit te werken, maar terugkijkend daarop heeft dit toppunt ruim vier uur geduurd, dus ik mag niet klagen. Ondanks dat we vrijwel de hele nacht rondgelopen hebben was niemand van ons moe en we waren al dicht in de buurt van de fietsen toen we besloten weer naar huis te gaan. Ondanks dat we over ons hoogtepunt heen waren was het lekker warm op de terugweg. We fietsen weer naar Voorschoten waar M richting huis ging en ik en W weer naar Leiden, onze woonplaats vertrokken. Eenmaal thuis aangekomen nam ik de lift naar boven (we wonen in een flat) en ik herkende mezelf niet meer door de enorme pupillen die ik had. Ik kon nog net de kleur van mijn ogen onderscheiden. Ik had beneden al gezien dat er licht brandde thuis en dan mijn moeder al op was. Lief als dat ze was, kwam ze nog een glas water brengen tegen de hoofdpijn, maar ik maakte haar snel duidelijk dat het niet nodig was aangezien ik geen druppel op had. Ik viel snel in slaap. De volgende ochtend werd ik na vier uurtjes slaap wakker, heb toen een kwartiertje met de ogen opengelegen, en ben opgestaan. Zoals ik al in de inleiding schreef, zijn de effecten nu nog steeds niet helemaal uitgewerkt. Ik werd in de postbezorging, en ga zo meteen fijn bezorgen buiten. De zon is heerlijk.
Terugkijkend op deze onbeschrijflijke avond en nacht, kan ik er alleen maar positief op zijn. Ik was intens gelukkig, met enkel mijn vrienden en de prachtige omgeving. Alles wat ik die nacht gezegd heb, en waar ik voor stond, daar sta ik nu nog steeds achter. Ik heb geen enkele spijt, en doe dit over een maand of twee graag dunnetjes over. En allejezus, wat een lang stuk tekst heb ik hier achtergelaten. Hopelijk is het goed te lezen. Bedankt in ieder geval.
