Metalcored00d
Bewuste gebruiker
Dit is mijn eerste trip report en ineens ook mijn eerste ervaring met LSA zaadjes.
Heb enkele weken vooraf 10 zaadjes Baby Hawaiian Woodrose van de Madagscar variant besteld. Ik had gelezen dat de body load minder erg is als je de koud water extractie doet, maar toen de dag kwam dat ik er zin in had, wilde ik niet knoeien en er gewoon voor gaan.
Ik had de zaadjes kapot geslaan tot ze tot een poeder waren herleid en vervolgens in een shotglas met water en wat citroensap gemengd en opgedronken.
Ik ben een man van 32 jaar en heb al sinds 2015 best veel ervaring met psychedelica; vooral truffels, maar sinds mijn ontdekking van research chemicals heb ik ook de 2C-x family, DOC, alle afgeleiden van LSD enz. leren kennen. Mijn conclusie was steeds dat niets kan tippen aan een heldhaftige dosis truffels in combinatie met een MAOI, maar daarover wil ik wel eens afwijken in zijn eigen draadje.
Goed, ik heb het op 30 december ingenomen op een lege maag zoals ik met alle spul doe als ik het neem. Het was 12u 's middags en het regende de hele dag, ideaal om binnen te trippen. Zoals altijd ben ik alleen en weet ik dat er me niemand zal verstoren.
Na anderhalf uur begin ik me serieus misselijk te voelen. Ik wijt het aan het citroensap, maar ik begon enorme oprispingen van brandend maagzuur te krijgen. Het begon bij me te dagen dat ik ging moeten braken, maar ik zag het niet zitten door het brandende zuur. Ik had plots enorm veel angst dat mijn keel zou verbranden.
Een half uur later besloot ik een Gaviscon te nemen tegen het brandende maagzuur. Het was een kauwtablet met pepermuntsmaak en het leek even alsof het weer helemaal goed ging komen.
Intussen had ik op YouTube CinemaTherapy opgezet. Heel vreemd dat ik me altijd naar dit kanaal voel aangetrokken wanneer ik trip, terwijl ik het nuchter vaak best cringe vind. Het ging deze keer over de animatiefilm van Marvel: Spider-Man Enter the Multiverse.
Na enkele minuten kijken was ik super onder indruk van hoe mooi de visuals waren van de animatie. Ik merkte dat ik intussen al goed aan het trippen was. Kleuren waren veel intenser, maar geen sprake van toegevoegde visuals zoals bij LSD of truffels, zoals ik wel had verwacht.
Intussen besloten om niet verder te spoilen en ineens de film te gaan bekijken. Uitstekende keus bleek direct!
Helaas was ik intussen 2u in dit avontuur en bleek de Gaviscon toch geen soelaas te brengen. Ik besloot om te gaan braken. Ik voelde me direct heel opgelucht, maar maakte me zorgen dat het misschien nog niet voorbij was.
Ik zat te bibberen in de zetel met een dekentje over me en dronk af en toe enkele slokjes water. De misselijkheid ebde weg en de trip nam over.
Heel uniek aan deze trip was dat ik zowel in hyperspace was en "daar" waar ik me 1 voel met het universum, dat alles gewoon klopt en alles is zoals het hoort. Ik voelde me zoals Ram Dass het meesterlijk kan beschrijven. En toch was ik nog bij de les. Dat heb ik nooit met truffels of LSD, dan ben ik niet in staat een SMS te schrijven, om een gesprek te voeren, ... Hier kon ik het wel.
De film bleek een meesterwerk over vertrouwen in jezelf en over familie en vriendschap. Laten dat nu toevallig het soort thema's zijn waarvoor ik grijp naar psychedelica, omdat ik vaak met mijn eigen gevoelens geen weg kan en dat ik mezelf afzonder.
Ik zette de film even op pauze en opende een Worddocument. De titel luide: "Dude read this every day!!" en ik zette het op mijn bureaublad, iets wat ik anders niet verdraag. De bedoeling was om mezelf hier vaak aan te herinneren.
In het blad schreef ik naar mezelf in de derde persoonsvorm, en in het Engels, wat altijd gebeurt wanneer ik trip voor een of andere reden. Ik schreef dat ik niet zo streng hoef te zijn met mezelf en dat ik mezelf moet leren vergeven voor wanneer ik een fout maak. Dat als ik een fout maak dit ook positief kan zijn want dat ik er dan iets uit heb geleerd. Dat het niet gaat om de keren dat het verkeerd gaat, maar om al de keren dat het net wel goed gaat.
Daarna kwam voor mij de belangrijkste realisatie van de dag binnen: dat ik mezelf excuses opleg om psychedelica te gaan gebruiken. Dat ik die eigenlijk niet nodig heb om tot de kern te komen en dat ik me eigenlijk verschuil achter een zelfdiagnose en daardoor niet wil accepteren dat ik het heft zelf in handen heb. Er is maar 1 iemand die mij kan beter maken en dat ben ik zelf. Wil ik er sportiever uitzien? Dan moet ik sporten. Schaam ik me als ik een sigaret rook? Dan rook ik beter niet. En als ik dan wel eentje rook, dan moet ik er van genieten en geen schuldgevoel ervaren.
Ik sloot het document af met te zeggen dat ik elke dag minstens 5 positieve dingen van mezelf moet zeggen en dat ik trots was op mezelf.
Ik keek de rest van de film uit en keek daarna verder op YouTube naar Ryan George, een ander kanaal dat ik lekker knallen vind wanneer ik trip. Rond 19u leek het helemaal uitgewerkt.
Ik ben zo dankbaar voor deze ervaring. De laatste maanden hebben zowel truffels als LSD totaal niet zo introspectief gewerkt, integendeel, ze verhoogden mijn schuldgevoel dat ik er steeds naar grijp. Deze keer bevestigde de trip dat ik er klaar mee ben en dat ik de realiteit onder ogen moet komen.
Ik heb sindsdien niet meer getript, en voel me echt veel beter in mijn vel. Ik eet gezond en sport en ga wandelen.
Deze ochtend ben ik wel gestart met een microdosing experiment, alhoewel ik eigenlijk niet (meer) het gevoel heb dat ik het nog nodig heb, maar ik had ze al besteld voor de LSA trip. En ik ben er van overtuigd dat het zeker ook geen kwaad kan doen op zo'n lage dosis. Heb er trouwens geen vaststelbaar effect van, maar ik wijk weer af van dit topic!
TL;DR: een van de meest therapeutische ervaringen die ik al heb gehad, is helemaal zijn eigen ding tegenover truffels en/of LSD. Echt een aanrader voor wie de bodyload erbij wil nemen!
De volgende keer wil ik wel eens die capsules proberen.
Heb enkele weken vooraf 10 zaadjes Baby Hawaiian Woodrose van de Madagscar variant besteld. Ik had gelezen dat de body load minder erg is als je de koud water extractie doet, maar toen de dag kwam dat ik er zin in had, wilde ik niet knoeien en er gewoon voor gaan.
Ik had de zaadjes kapot geslaan tot ze tot een poeder waren herleid en vervolgens in een shotglas met water en wat citroensap gemengd en opgedronken.
Ik ben een man van 32 jaar en heb al sinds 2015 best veel ervaring met psychedelica; vooral truffels, maar sinds mijn ontdekking van research chemicals heb ik ook de 2C-x family, DOC, alle afgeleiden van LSD enz. leren kennen. Mijn conclusie was steeds dat niets kan tippen aan een heldhaftige dosis truffels in combinatie met een MAOI, maar daarover wil ik wel eens afwijken in zijn eigen draadje.
Goed, ik heb het op 30 december ingenomen op een lege maag zoals ik met alle spul doe als ik het neem. Het was 12u 's middags en het regende de hele dag, ideaal om binnen te trippen. Zoals altijd ben ik alleen en weet ik dat er me niemand zal verstoren.
Na anderhalf uur begin ik me serieus misselijk te voelen. Ik wijt het aan het citroensap, maar ik begon enorme oprispingen van brandend maagzuur te krijgen. Het begon bij me te dagen dat ik ging moeten braken, maar ik zag het niet zitten door het brandende zuur. Ik had plots enorm veel angst dat mijn keel zou verbranden.
Een half uur later besloot ik een Gaviscon te nemen tegen het brandende maagzuur. Het was een kauwtablet met pepermuntsmaak en het leek even alsof het weer helemaal goed ging komen.
Intussen had ik op YouTube CinemaTherapy opgezet. Heel vreemd dat ik me altijd naar dit kanaal voel aangetrokken wanneer ik trip, terwijl ik het nuchter vaak best cringe vind. Het ging deze keer over de animatiefilm van Marvel: Spider-Man Enter the Multiverse.
Na enkele minuten kijken was ik super onder indruk van hoe mooi de visuals waren van de animatie. Ik merkte dat ik intussen al goed aan het trippen was. Kleuren waren veel intenser, maar geen sprake van toegevoegde visuals zoals bij LSD of truffels, zoals ik wel had verwacht.
Intussen besloten om niet verder te spoilen en ineens de film te gaan bekijken. Uitstekende keus bleek direct!
Helaas was ik intussen 2u in dit avontuur en bleek de Gaviscon toch geen soelaas te brengen. Ik besloot om te gaan braken. Ik voelde me direct heel opgelucht, maar maakte me zorgen dat het misschien nog niet voorbij was.
Ik zat te bibberen in de zetel met een dekentje over me en dronk af en toe enkele slokjes water. De misselijkheid ebde weg en de trip nam over.
Heel uniek aan deze trip was dat ik zowel in hyperspace was en "daar" waar ik me 1 voel met het universum, dat alles gewoon klopt en alles is zoals het hoort. Ik voelde me zoals Ram Dass het meesterlijk kan beschrijven. En toch was ik nog bij de les. Dat heb ik nooit met truffels of LSD, dan ben ik niet in staat een SMS te schrijven, om een gesprek te voeren, ... Hier kon ik het wel.
De film bleek een meesterwerk over vertrouwen in jezelf en over familie en vriendschap. Laten dat nu toevallig het soort thema's zijn waarvoor ik grijp naar psychedelica, omdat ik vaak met mijn eigen gevoelens geen weg kan en dat ik mezelf afzonder.
Ik zette de film even op pauze en opende een Worddocument. De titel luide: "Dude read this every day!!" en ik zette het op mijn bureaublad, iets wat ik anders niet verdraag. De bedoeling was om mezelf hier vaak aan te herinneren.
In het blad schreef ik naar mezelf in de derde persoonsvorm, en in het Engels, wat altijd gebeurt wanneer ik trip voor een of andere reden. Ik schreef dat ik niet zo streng hoef te zijn met mezelf en dat ik mezelf moet leren vergeven voor wanneer ik een fout maak. Dat als ik een fout maak dit ook positief kan zijn want dat ik er dan iets uit heb geleerd. Dat het niet gaat om de keren dat het verkeerd gaat, maar om al de keren dat het net wel goed gaat.
Daarna kwam voor mij de belangrijkste realisatie van de dag binnen: dat ik mezelf excuses opleg om psychedelica te gaan gebruiken. Dat ik die eigenlijk niet nodig heb om tot de kern te komen en dat ik me eigenlijk verschuil achter een zelfdiagnose en daardoor niet wil accepteren dat ik het heft zelf in handen heb. Er is maar 1 iemand die mij kan beter maken en dat ben ik zelf. Wil ik er sportiever uitzien? Dan moet ik sporten. Schaam ik me als ik een sigaret rook? Dan rook ik beter niet. En als ik dan wel eentje rook, dan moet ik er van genieten en geen schuldgevoel ervaren.
Ik sloot het document af met te zeggen dat ik elke dag minstens 5 positieve dingen van mezelf moet zeggen en dat ik trots was op mezelf.
Ik keek de rest van de film uit en keek daarna verder op YouTube naar Ryan George, een ander kanaal dat ik lekker knallen vind wanneer ik trip. Rond 19u leek het helemaal uitgewerkt.
Ik ben zo dankbaar voor deze ervaring. De laatste maanden hebben zowel truffels als LSD totaal niet zo introspectief gewerkt, integendeel, ze verhoogden mijn schuldgevoel dat ik er steeds naar grijp. Deze keer bevestigde de trip dat ik er klaar mee ben en dat ik de realiteit onder ogen moet komen.
Ik heb sindsdien niet meer getript, en voel me echt veel beter in mijn vel. Ik eet gezond en sport en ga wandelen.
Deze ochtend ben ik wel gestart met een microdosing experiment, alhoewel ik eigenlijk niet (meer) het gevoel heb dat ik het nog nodig heb, maar ik had ze al besteld voor de LSA trip. En ik ben er van overtuigd dat het zeker ook geen kwaad kan doen op zo'n lage dosis. Heb er trouwens geen vaststelbaar effect van, maar ik wijk weer af van dit topic!
TL;DR: een van de meest therapeutische ervaringen die ik al heb gehad, is helemaal zijn eigen ding tegenover truffels en/of LSD. Echt een aanrader voor wie de bodyload erbij wil nemen!
De volgende keer wil ik wel eens die capsules proberen.
