TripJess
Bewuste gebruiker
Mijn eerste tripreport
Wie? Jess, 20 jaar, 58kilo.
Wat? 2cb, eerste keer
Hoeveel? 18mg
Yes.. voor mij was zaterdag de eerste keer 2cb. Na al maanden erover gelezen te hebben en er verhalen over gehoord te hebben vrienden die het bijna wekelijks nemen, was ik er wel klaar voor dacht ik.
Ik was nog erg verkouden en wilde vooral rustig aan doen en begon dus met een wijntje. De setting is echt perfect ( boven in een loods, met een grote bank, koelkast met genoeg drankjes, heel wat disco- en knipperachtige lichten, harde muziek en genoeg mensen ) bijna iedereen zat aan de alcohol (bier of wijn) en tegen 11en werd er gevraagd of we nog drugs wilden nemen. Waarna ik een mwa gaf, maar stiekem toch wel zin, afwachtend op de anderen. Ondertussen al 4 wijntjes op en die licht voelend de dansvloer op. Zo stond er 6 man te dansen en we hadden het erg naar onze zin. Wachtend op de 7en man om uiteindelijk drugs te gaan nemen. Xtc en 2cb ( Ik 2cb)
Dit duurde en duurde maar dus besloten om 01:00 in te nemen. 3 man aan de 2cb en 3 man aan de xtc. Goed het ging om mij, mijn eerste keer 2cb. De spanning die normaal opkomt voordat je drugs neemt was er al niet door de drankjes en omdat we zo weer verder gingen op de dansvloer. Toch binnen een kwartier moest ik naar de wc om te kakken (yep dat is toch echt wel een duidelijk teken voor mijzelf dat er wat begint te werken.) goed ik weet het moment van inkikken niet precies meer maar na het toiletbezoek ging het vrij snel. Ik weer boven aan gekomen happend naar lucht met een lach op me smoel koos ervoor om even de bank op te zoeken, enkelen vrienden kwamen erbij en vroegen hoe het ging. Toen wilden ik zeggen het gaat goed, maar opeens ging ik veelste hard. Ik werd zo moe dat ik wilde slapen maar ik stond op omdat ik schrok van wat ik allemaal zag. Dit was het trippen maar het was al snel duidelijk dat het veelste veel voor me was. Twee vrienden liepen achter me aan naar buiten om me te kalmeren. Het ademhalen had ik al snel onder controle, dit was juist heerlijk om buiten te doen. Ik weet niet precies hoe ik dit moet omschrijven maar ik heb gelezen over het 'stopmotion' effect, waarbij je continu beelden doorkrijgt waarbij je een paar frames mist. Dit was waardoor ik angstig werd en dacht dat ik het niet meer kon sturen en op den duur zelfs dat alles nep was. Buiten waren de prikkels veel minder als binnen met alle lichten, muziek en de mensen, dus hier was ik voortdurend met 2 vrienden. Ik begon steeds te zeggen blijf bij me, want jou vertrouw ik nu en als ik diegene vasthield dan was dat echt megalekker, echt die euforie. Overigens had het weinig uit gemaakt wie ik had vastgepakt. Mijn vriendje die was nog boven maar omdat die vaak hard gaat op xtc was het juist wel goed dat ik met 2 anderen vrienden was waarvan 1 ook aan de 2cb. Dan kon hij lekker zijn gang gaan. Ik houd er niet van als mensen zich zorgen om mij moeten maken.
Toch weer naar boven proberen te gaan, daar hebben ze mijn muziek opgezet, wat ik erg lekker vond in het begin en de dansvloer weer opging. Tot ik dacht, maar jongens ik vind dit helemaal geen leuke drug. Die gedachte scheeuwde ik er op een gegeven moment uit. Er begonnen wat vrienden te lachen en te reageren: ' Ja dat was ook mijn eerste reactie.' Ik werd een beetje chagrijnig van het idee dat iedereen wist dat ik niet zo lekker ging en daarom wilden helpen enzo. Achteraf gezien was de manier waarop niet heel handig, door muziek op te zetten die ik leuk vind en te zeggen dat we alles kunnen doen wat ik wil. Hierdoor leek het allemaal nog nepper. Ik zag dus nog steeds mensen voortbewegen als poppetjes die soms versneld liepen en bewogen en bij focus weer een paar seconden normaal. Nou goed ik dus weer naar beneden vanwege de prikkels. Het was veelste koud buiten maar ik had daar geen erg in. Ondertussen al 10x mijn kauwgom uitgespuugd?!(dit was dus voor mijn gevoel zo, in werkelijkheid maar 1keer gedaan) super apart en vervelend vond ik dat. Wat ik ook vervelend vond was dat ik totaal niet logisch kon nadenken. Want na een toiletbezoek doe je toch je broek omhoog en je rits dicht knoop erop, zakken goed. Zoiets gaat tenminste bij mij automatisch hoe dronken ik ook ben. Toch vertelde een vriend, Yo Jess je hulp staat open. PFFFF.
Tijdsbesef totaal verloren en uiteindelijk ongeveer vier uur verder werd ik weer vreselijk moe. Samen met mijn vriend de fiets op gestapt om in 10 minuten thuis te zijn. Die rit was heerlijk. Ik was nog steeds hard aan het trippen maar ik had nu niet meer last van die poppetjes( alle vrienden) die steeds in willekeurig tempo voortbewogen. Maar ik kon genieten van de natuur buiten ondanks het natuurlijk donker was. De rit duurde voor mijn gevoel langer dan werkelijk en ik ervaarde vooral positieve dingen die 2cb brengen. Thuis aangekomen nog een uur op de bank gezeten en gepraat omdat ik me niet meer zo moe voelde als ervoor en ik eigenlijk niet durfde te slapen. Ik wilde niet alleen zijn en wist zogou we het bed in zouden gaan mijn vriend zo in slaap zou vallen.
Redelijk snel wel in slaap gevallen, maar ik was helaas 4 uurtjes later al weer wakker. Toen kwam er een nare angst op die ik niet echt kon beschrijven. Ik probeerde zo erg om weer verder te slapen, maar de hele avond kwam weer terug. Nog megalichte visuals... voor zover dat kan?
Dit zal tijd nodig hebben om te verwerken en vooral te accepteren dat dit dus niks voor mij is. Al denk ik er stiekem aan om het ooit over een tijd eens over te doen en te proberen met een kleinere dosis , zonder ervoor gedronken te hebben en mentaal sterker te zijn. Om vooral de leuke visuals nog eens te beleven. Bij mij waren dat dus voorwerpen die ademden, figuurtjes op de grond en bijvoorbeeld heel erg kunnen inzoomen in wat nog ver weg is. Aderen van je hand enzo bekijken. Heel crazy maar super intens om blij van te worden
Thanks voor het lezen,
GroetJESS
Wie? Jess, 20 jaar, 58kilo.
Wat? 2cb, eerste keer
Hoeveel? 18mg
Yes.. voor mij was zaterdag de eerste keer 2cb. Na al maanden erover gelezen te hebben en er verhalen over gehoord te hebben vrienden die het bijna wekelijks nemen, was ik er wel klaar voor dacht ik.
Ik was nog erg verkouden en wilde vooral rustig aan doen en begon dus met een wijntje. De setting is echt perfect ( boven in een loods, met een grote bank, koelkast met genoeg drankjes, heel wat disco- en knipperachtige lichten, harde muziek en genoeg mensen ) bijna iedereen zat aan de alcohol (bier of wijn) en tegen 11en werd er gevraagd of we nog drugs wilden nemen. Waarna ik een mwa gaf, maar stiekem toch wel zin, afwachtend op de anderen. Ondertussen al 4 wijntjes op en die licht voelend de dansvloer op. Zo stond er 6 man te dansen en we hadden het erg naar onze zin. Wachtend op de 7en man om uiteindelijk drugs te gaan nemen. Xtc en 2cb ( Ik 2cb)
Dit duurde en duurde maar dus besloten om 01:00 in te nemen. 3 man aan de 2cb en 3 man aan de xtc. Goed het ging om mij, mijn eerste keer 2cb. De spanning die normaal opkomt voordat je drugs neemt was er al niet door de drankjes en omdat we zo weer verder gingen op de dansvloer. Toch binnen een kwartier moest ik naar de wc om te kakken (yep dat is toch echt wel een duidelijk teken voor mijzelf dat er wat begint te werken.) goed ik weet het moment van inkikken niet precies meer maar na het toiletbezoek ging het vrij snel. Ik weer boven aan gekomen happend naar lucht met een lach op me smoel koos ervoor om even de bank op te zoeken, enkelen vrienden kwamen erbij en vroegen hoe het ging. Toen wilden ik zeggen het gaat goed, maar opeens ging ik veelste hard. Ik werd zo moe dat ik wilde slapen maar ik stond op omdat ik schrok van wat ik allemaal zag. Dit was het trippen maar het was al snel duidelijk dat het veelste veel voor me was. Twee vrienden liepen achter me aan naar buiten om me te kalmeren. Het ademhalen had ik al snel onder controle, dit was juist heerlijk om buiten te doen. Ik weet niet precies hoe ik dit moet omschrijven maar ik heb gelezen over het 'stopmotion' effect, waarbij je continu beelden doorkrijgt waarbij je een paar frames mist. Dit was waardoor ik angstig werd en dacht dat ik het niet meer kon sturen en op den duur zelfs dat alles nep was. Buiten waren de prikkels veel minder als binnen met alle lichten, muziek en de mensen, dus hier was ik voortdurend met 2 vrienden. Ik begon steeds te zeggen blijf bij me, want jou vertrouw ik nu en als ik diegene vasthield dan was dat echt megalekker, echt die euforie. Overigens had het weinig uit gemaakt wie ik had vastgepakt. Mijn vriendje die was nog boven maar omdat die vaak hard gaat op xtc was het juist wel goed dat ik met 2 anderen vrienden was waarvan 1 ook aan de 2cb. Dan kon hij lekker zijn gang gaan. Ik houd er niet van als mensen zich zorgen om mij moeten maken.
Toch weer naar boven proberen te gaan, daar hebben ze mijn muziek opgezet, wat ik erg lekker vond in het begin en de dansvloer weer opging. Tot ik dacht, maar jongens ik vind dit helemaal geen leuke drug. Die gedachte scheeuwde ik er op een gegeven moment uit. Er begonnen wat vrienden te lachen en te reageren: ' Ja dat was ook mijn eerste reactie.' Ik werd een beetje chagrijnig van het idee dat iedereen wist dat ik niet zo lekker ging en daarom wilden helpen enzo. Achteraf gezien was de manier waarop niet heel handig, door muziek op te zetten die ik leuk vind en te zeggen dat we alles kunnen doen wat ik wil. Hierdoor leek het allemaal nog nepper. Ik zag dus nog steeds mensen voortbewegen als poppetjes die soms versneld liepen en bewogen en bij focus weer een paar seconden normaal. Nou goed ik dus weer naar beneden vanwege de prikkels. Het was veelste koud buiten maar ik had daar geen erg in. Ondertussen al 10x mijn kauwgom uitgespuugd?!(dit was dus voor mijn gevoel zo, in werkelijkheid maar 1keer gedaan) super apart en vervelend vond ik dat. Wat ik ook vervelend vond was dat ik totaal niet logisch kon nadenken. Want na een toiletbezoek doe je toch je broek omhoog en je rits dicht knoop erop, zakken goed. Zoiets gaat tenminste bij mij automatisch hoe dronken ik ook ben. Toch vertelde een vriend, Yo Jess je hulp staat open. PFFFF.
Tijdsbesef totaal verloren en uiteindelijk ongeveer vier uur verder werd ik weer vreselijk moe. Samen met mijn vriend de fiets op gestapt om in 10 minuten thuis te zijn. Die rit was heerlijk. Ik was nog steeds hard aan het trippen maar ik had nu niet meer last van die poppetjes( alle vrienden) die steeds in willekeurig tempo voortbewogen. Maar ik kon genieten van de natuur buiten ondanks het natuurlijk donker was. De rit duurde voor mijn gevoel langer dan werkelijk en ik ervaarde vooral positieve dingen die 2cb brengen. Thuis aangekomen nog een uur op de bank gezeten en gepraat omdat ik me niet meer zo moe voelde als ervoor en ik eigenlijk niet durfde te slapen. Ik wilde niet alleen zijn en wist zogou we het bed in zouden gaan mijn vriend zo in slaap zou vallen.
Redelijk snel wel in slaap gevallen, maar ik was helaas 4 uurtjes later al weer wakker. Toen kwam er een nare angst op die ik niet echt kon beschrijven. Ik probeerde zo erg om weer verder te slapen, maar de hele avond kwam weer terug. Nog megalichte visuals... voor zover dat kan?
Dit zal tijd nodig hebben om te verwerken en vooral te accepteren dat dit dus niks voor mij is. Al denk ik er stiekem aan om het ooit over een tijd eens over te doen en te proberen met een kleinere dosis , zonder ervoor gedronken te hebben en mentaal sterker te zijn. Om vooral de leuke visuals nog eens te beleven. Bij mij waren dat dus voorwerpen die ademden, figuurtjes op de grond en bijvoorbeeld heel erg kunnen inzoomen in wat nog ver weg is. Aderen van je hand enzo bekijken. Heel crazy maar super intens om blij van te worden
Thanks voor het lezen,
GroetJESS
Laatst bewerkt:
