Ik gebruik het liefst feitelijke informatie.
Vermeldingswaardig is dat de WHO en het Trimbos-instituut geen overheidsorganisaties zijn. Toegegeven; die organisaties meten wel met twee maten. Daarom durft de WHO in het geval van alcohol nog een richtlijn te stellen 'in ieder geval niet meer dan 4 glazen', in plaats van 'HET IS EEN VERSCHRIKKELIJK VERSLAVENDE GEVAARLIJKE DRUG, PANIEK.'
Pas als er geen, of inadequate, wetenschappelijke data zijn over de gezondheidsrisico's, dan worden tripreports een belangrijke bron van informatie. Dan gaat het bijvoorbeeld om 5-APB waar ik een report van heb geschreven. Het doel daarvan is niet gebruik goedpraten, maar de effecten communiceren, waarbij ik speciale aandacht heb voor alle bijwerkingen die ik zo goed mogelijk noteer.
Ik zeg ook nergens dat het verboden moet zijn om te genieten van alcohol en andere drugs. Als je meer dan 4 glazen op een avond wil drinken; be my guest. Als je zegt dat het gewoon leuk is om dronken te zijn van 10 glazen tegelijkertijd, dan heb ik daar weinig tegen in te brengen. Maar ik zal dan wel elke keer een opsomming maken van de risico's die daarbij horen, want zo neurotisch / betweterig ben ik dan wel weer.
Maar er is dus best wel veel wetenschappelijke informatie beschikbaar over de gezondheidseffecten van alcohol. Dus als we een topic hebben over het vaststellen van een grens voor recreatief gebruik, dan lijkt het me een goed idee om naar die wetenschappelijke kennis te kijken.
Als het gaat om andere middelen dan geven de WHO en Trimbos-instituut geen doseeradvies inderdaad. Dan probeer ik alsnog hun wetenschappelijke data over de schadelijkheid te vermelden, maar zal de doseer-indicatie ergens anders op gebaseerd moeten worden. Bijvoorbeeld bij MDMA doe ik dat aan de hand van experimenten van MAPS met MDMA-assisted psychotherapie, maar bij meer obscuurdere middelen wordt het doseeradvies meer nattevingerwerk op basis van gebruikersreports. In die gevallen zal ik ook met minder nadruk de richtlijn voor doseren vermelden.
