Bobsacamano
Badass junkie
Hierbij mijn laatste DMT ervaring. De bijzonderste tot nu toe.
Voorwoord: DMT heeft mijn aandacht gegrepen sinds ik er voor het eerst van hoorde. En toen ik het voor het eerst gebruikte samen met Bee en mijn vriendin heb ik de missie om het ook in huis te hebben. Uiteindelijk is dit gelukt en hebben mijn vriendin en ik het samen geprobeerd afgelopen maandag avond.
De Dame Run I: Mijn vriendin ging eerst en ik merkte dat ze met de 50mg die ze rookte behoorlijk diep ging. Ze moest lachen aan het begin en toen was ze heel kalm en vredig terwijl ze in de kussens lach. Ze deed haar ogen even open en keek me lief aan. Ik schrok een beetje omdat degene die me aankeek niet mijn vriendin was. Het leek alsof een baby voor het eerst haar open ogen deed en naar me keek. Haar ogen gingen weer dicht, Na de trip zei ze dat ze het gevoel had dat ze na het lachen in slaap was gevallen. Ze kan zich niks herinneren dat ze me heeft aangekeken. Ze bibberde ook enorm toen ze weer bijkwam. Ze had het gevoel alsof ze wel in een andere wereld was geweest uit haar lijf naar een ander alsof ze weer geboren was. Maar alles was zwart en ze was voor haar gevoel echt in slaap gevallen. Ze vond het geen vervelende ervaring zei ze.
Bobs Run I: Na even gepraat en geknuffeld te hebben was het mijn beurt. Omdat het bij haar zo heftig was nam ik wat minder ongeveer 40mg. Om dit lange verhaal wat korter te maken. Het was visueel leuk maar ik voelde verder geen entiteiten geen aanwezigheid. Wel tintelde mijn hele lijf alsof je arm uit slaap komt zeg maar maar dan wel heel erg lekker en over mijn hele lijf. Ook leek mijn ik net boven mijn lijf te zweven. Het was een fijne ervaring maar niet mega indrukwekkend. Ik had nog even het gevoel of dit dan DMT was en dat er niet meer was dan dit voor mij maar goed je weet pas wat er meer is als je het hebt gezien..
De Dame Run II: Na een pauze en wat relaxte muziek kon mijn vriendin weer voor haar tweede keer. Toen ze terug kwam vertelde ze dat ze exact dezelfde trip maakte als de eerste keer maar ze nu alles weer wist. Ze was in een wereld waar ze wezens zag die heel blij waren dat ze er was. Ze omschreef alles aan me en ze was heel blij dat ze er was geweest. Ze bibberde weer enorm toen ze terug kwam. Ze was voor mijn gevoel heel diep geweest.
Bobs Run II: Het was weer mijn buurt ik leg 50mg op de pijp en er zat vast nog het één en ander in de pijp. Dit keer vraag ik mijn meisje om me te helpen op het moment dat ik de pijp niet meer vast kon houden.
De laatste hijs ging niet mijn longen in maar proeste ik uit, ik had heel veel volle hijsen gehad zeker 8. Ik zak achterover en mijn ogen sluiten automatisch. Ik bevind me in een wachtkamer/tunnel, 10 seconden ben ik daar en ik word met geweld uit mijn lijf getrokken en schiet in een compleet andere dimensie. Dit is wel even wat anders dan mijn voorgaande DMT trips.
Ik zie daar 10 tallen verschillende werelden via glazen poorten soms vang ik een glimp op van een wereld als de onze en soms met compleet andere wezens. Wel willen ze allemaal hetzelfde en dat is liefde. Ik voelde de aanwezigheid van mijn vriendin even voorbij schieten alsof ik voelde waar zei net zat in de trip.
Ik hoor mijn lijf nog terug op aarde. Ik hoor mijn hartslag. Ik hoor één hartslag ik hoor hem heel traag een slag die een minuut lijkt te duren en dan tijden niks en dan weer een slag. Ik hoor mijn longen hoe ze zich vullen met lucht maar dan heel erg traag. Ik weet dat mijn lijf gewoon normaal adem haalt maar het gaat in de dimensie waar ik ben heel traag.
Via één van de glazen poorten zie ik een man staan een man zoals ze hier op aarde voorkomen. Voor mijn gevoel is hij zich aan het scheren.
Buiten alle zielen die ik zie door de poorten voel ik een aanwezigheid om me heen een grotere aanwezigheid. Het voelt als één maar ook tegelijk meerdere personen ze zijn vrouwelijk en mannelijk tegelijk. Ze zijn groter als ik ze zorgen voor ons en zijn blij me te zien.
Ik zeg mijn vriendin in het hier en nu dat ik haar hand wil. Die geeft ze me meteen. De hand voelt lichtjaren ver van me vandaan maar ik voel hem.
De entiteiten zeggen me dat alles goed gaat met me dat ik niet bang hoef te zijn. Ik was op het moment dat ik om de hand van mijn geliefde bang dat ik helemaal weg zou schieten uit mijn lijf. En ik nooit meer terug zou komen.
Dat ik DMT had gedaan wist ik eigenlijk niet meer helemaal. De wezens stelde me gerust dat alles goed was en dat ik nog niet klaar was met mijn leven ik mocht ze bezoeken maar niet blijven. Ik drijf iets af terug naar mijn lijf en terwijl ik me bewuster was dat ik een lijf had voelde ik de hand van mijn vriendin en ik wist dat ik die pas seconden daarvoor had aangepakt. Die paar seconden hebben gevoeld als een onmetelijke lange tijd.
Daardoor wist ik dat ik net lag, en de entiteiten verwelkomde me weer met open armen ze hadden me veel te vertellen en te laten zien. Nu zag ik de entiteiten ook. Ik zag ze alleen heel raar ze zaten in de onmetelijke grafische vormen voor me maar ik zag ze wel. Ik voelde heel veel warmte en heel veel liefde de glazen poorten lieten me hele werelden zien van andere wezens landschappen en vooral veel liefde.
Doef klonk mijn hart in slowmotion op de achtergrond. Een poort kwam wat duidelijker naar me toe gedraaid alsof het voor mij bestemd was. Ik zag een vrouw staan het was mijn vriendin maar dan iets ouder ze had een badjas aan en stond in een keuken met een handdoek om haar natte haar gewikkeld. In haar handen hield ze liefelijk een baby vast ook gewikkeld in een witte handdoek. Ik zag de baby niet direct maar het was een meisje dat wist ik.
Vanaf dat moment begonnen de entiteiten afscheid te nemen ze knipoogde naar me zwaaiden en glimlachten allemaal breed naar me. Ze lachten volmondig ze dolde een beetje met me. Alsof ze wouden zeggen “zie nou wel niks om bang voor te zijn kom zo vaak terug als je wilt we hebben het beste met je voor” Ik lach om hun gebaren. Langzaam verdwijnt de overvolle wereld van kleur en doe ik mijn ogen open.
Mijn ziel schiet terug in mijn lijf ik kan het voelen. Ik staar vooruit en de muren dansen zacht in volle kleuren holografisch voor me op en neer. Ik kijk mijn vriendin aan en ze ziet dat ik geëmotioneerd ben. Ik schiet vol er rollen een paar tranen over mijn wangen en voel me intens dankbaar.
Ik was een mensenleven weg volgens mijn vriendin was het krap 4 minuten.
Conclusie
Wat ik het rotte van DMT vind is dat je het niet kan uitleggen. Bij LSD of bij Psylo of andere middelen kan je denken "het komt puur door het middel. Mijn neuronen vliegen alle kanten op en daardoor gebeuren de dingen die er gebeuren. Ook is dan je gedachte gang helemaal anders. Bij DMT denk je gewoon hetzelfde als daarvoor je bent geestelijk nuchter en ineens krijg je een soort goddelijkheid te verduren die onbeschrijfelijk is. Ik ben geen gelovig persoon ik ben rationeel met een vleugje spiritualiteit op zijn tijd. Maar die nuchterheid tijdens de ervaring maakt het zo heftig voor me en zo echt. Ik zeg nu niet dat ik geloof dat alles wat ik heb gezien echt is maar ik wil het niet weerleggen.
Voorwoord: DMT heeft mijn aandacht gegrepen sinds ik er voor het eerst van hoorde. En toen ik het voor het eerst gebruikte samen met Bee en mijn vriendin heb ik de missie om het ook in huis te hebben. Uiteindelijk is dit gelukt en hebben mijn vriendin en ik het samen geprobeerd afgelopen maandag avond.
De Dame Run I: Mijn vriendin ging eerst en ik merkte dat ze met de 50mg die ze rookte behoorlijk diep ging. Ze moest lachen aan het begin en toen was ze heel kalm en vredig terwijl ze in de kussens lach. Ze deed haar ogen even open en keek me lief aan. Ik schrok een beetje omdat degene die me aankeek niet mijn vriendin was. Het leek alsof een baby voor het eerst haar open ogen deed en naar me keek. Haar ogen gingen weer dicht, Na de trip zei ze dat ze het gevoel had dat ze na het lachen in slaap was gevallen. Ze kan zich niks herinneren dat ze me heeft aangekeken. Ze bibberde ook enorm toen ze weer bijkwam. Ze had het gevoel alsof ze wel in een andere wereld was geweest uit haar lijf naar een ander alsof ze weer geboren was. Maar alles was zwart en ze was voor haar gevoel echt in slaap gevallen. Ze vond het geen vervelende ervaring zei ze.
Bobs Run I: Na even gepraat en geknuffeld te hebben was het mijn beurt. Omdat het bij haar zo heftig was nam ik wat minder ongeveer 40mg. Om dit lange verhaal wat korter te maken. Het was visueel leuk maar ik voelde verder geen entiteiten geen aanwezigheid. Wel tintelde mijn hele lijf alsof je arm uit slaap komt zeg maar maar dan wel heel erg lekker en over mijn hele lijf. Ook leek mijn ik net boven mijn lijf te zweven. Het was een fijne ervaring maar niet mega indrukwekkend. Ik had nog even het gevoel of dit dan DMT was en dat er niet meer was dan dit voor mij maar goed je weet pas wat er meer is als je het hebt gezien..
De Dame Run II: Na een pauze en wat relaxte muziek kon mijn vriendin weer voor haar tweede keer. Toen ze terug kwam vertelde ze dat ze exact dezelfde trip maakte als de eerste keer maar ze nu alles weer wist. Ze was in een wereld waar ze wezens zag die heel blij waren dat ze er was. Ze omschreef alles aan me en ze was heel blij dat ze er was geweest. Ze bibberde weer enorm toen ze terug kwam. Ze was voor mijn gevoel heel diep geweest.
Bobs Run II: Het was weer mijn buurt ik leg 50mg op de pijp en er zat vast nog het één en ander in de pijp. Dit keer vraag ik mijn meisje om me te helpen op het moment dat ik de pijp niet meer vast kon houden.
De laatste hijs ging niet mijn longen in maar proeste ik uit, ik had heel veel volle hijsen gehad zeker 8. Ik zak achterover en mijn ogen sluiten automatisch. Ik bevind me in een wachtkamer/tunnel, 10 seconden ben ik daar en ik word met geweld uit mijn lijf getrokken en schiet in een compleet andere dimensie. Dit is wel even wat anders dan mijn voorgaande DMT trips.
Ik zie daar 10 tallen verschillende werelden via glazen poorten soms vang ik een glimp op van een wereld als de onze en soms met compleet andere wezens. Wel willen ze allemaal hetzelfde en dat is liefde. Ik voelde de aanwezigheid van mijn vriendin even voorbij schieten alsof ik voelde waar zei net zat in de trip.
Ik hoor mijn lijf nog terug op aarde. Ik hoor mijn hartslag. Ik hoor één hartslag ik hoor hem heel traag een slag die een minuut lijkt te duren en dan tijden niks en dan weer een slag. Ik hoor mijn longen hoe ze zich vullen met lucht maar dan heel erg traag. Ik weet dat mijn lijf gewoon normaal adem haalt maar het gaat in de dimensie waar ik ben heel traag.
Via één van de glazen poorten zie ik een man staan een man zoals ze hier op aarde voorkomen. Voor mijn gevoel is hij zich aan het scheren.
Buiten alle zielen die ik zie door de poorten voel ik een aanwezigheid om me heen een grotere aanwezigheid. Het voelt als één maar ook tegelijk meerdere personen ze zijn vrouwelijk en mannelijk tegelijk. Ze zijn groter als ik ze zorgen voor ons en zijn blij me te zien.
Ik zeg mijn vriendin in het hier en nu dat ik haar hand wil. Die geeft ze me meteen. De hand voelt lichtjaren ver van me vandaan maar ik voel hem.
De entiteiten zeggen me dat alles goed gaat met me dat ik niet bang hoef te zijn. Ik was op het moment dat ik om de hand van mijn geliefde bang dat ik helemaal weg zou schieten uit mijn lijf. En ik nooit meer terug zou komen.
Dat ik DMT had gedaan wist ik eigenlijk niet meer helemaal. De wezens stelde me gerust dat alles goed was en dat ik nog niet klaar was met mijn leven ik mocht ze bezoeken maar niet blijven. Ik drijf iets af terug naar mijn lijf en terwijl ik me bewuster was dat ik een lijf had voelde ik de hand van mijn vriendin en ik wist dat ik die pas seconden daarvoor had aangepakt. Die paar seconden hebben gevoeld als een onmetelijke lange tijd.
Daardoor wist ik dat ik net lag, en de entiteiten verwelkomde me weer met open armen ze hadden me veel te vertellen en te laten zien. Nu zag ik de entiteiten ook. Ik zag ze alleen heel raar ze zaten in de onmetelijke grafische vormen voor me maar ik zag ze wel. Ik voelde heel veel warmte en heel veel liefde de glazen poorten lieten me hele werelden zien van andere wezens landschappen en vooral veel liefde.
Doef klonk mijn hart in slowmotion op de achtergrond. Een poort kwam wat duidelijker naar me toe gedraaid alsof het voor mij bestemd was. Ik zag een vrouw staan het was mijn vriendin maar dan iets ouder ze had een badjas aan en stond in een keuken met een handdoek om haar natte haar gewikkeld. In haar handen hield ze liefelijk een baby vast ook gewikkeld in een witte handdoek. Ik zag de baby niet direct maar het was een meisje dat wist ik.
Vanaf dat moment begonnen de entiteiten afscheid te nemen ze knipoogde naar me zwaaiden en glimlachten allemaal breed naar me. Ze lachten volmondig ze dolde een beetje met me. Alsof ze wouden zeggen “zie nou wel niks om bang voor te zijn kom zo vaak terug als je wilt we hebben het beste met je voor” Ik lach om hun gebaren. Langzaam verdwijnt de overvolle wereld van kleur en doe ik mijn ogen open.
Mijn ziel schiet terug in mijn lijf ik kan het voelen. Ik staar vooruit en de muren dansen zacht in volle kleuren holografisch voor me op en neer. Ik kijk mijn vriendin aan en ze ziet dat ik geëmotioneerd ben. Ik schiet vol er rollen een paar tranen over mijn wangen en voel me intens dankbaar.
Ik was een mensenleven weg volgens mijn vriendin was het krap 4 minuten.
Conclusie
Wat ik het rotte van DMT vind is dat je het niet kan uitleggen. Bij LSD of bij Psylo of andere middelen kan je denken "het komt puur door het middel. Mijn neuronen vliegen alle kanten op en daardoor gebeuren de dingen die er gebeuren. Ook is dan je gedachte gang helemaal anders. Bij DMT denk je gewoon hetzelfde als daarvoor je bent geestelijk nuchter en ineens krijg je een soort goddelijkheid te verduren die onbeschrijfelijk is. Ik ben geen gelovig persoon ik ben rationeel met een vleugje spiritualiteit op zijn tijd. Maar die nuchterheid tijdens de ervaring maakt het zo heftig voor me en zo echt. Ik zeg nu niet dat ik geloof dat alles wat ik heb gezien echt is maar ik wil het niet weerleggen.
