Heey daar ben ik weer ik heb dus echt een dillema en heb echt hulp nodig daarbij.



Het ding is dus dat ik wel wil stoppen met 3mmc want het is super slecht, ik val niet normaal veel af, ik slaap echt slecht of teveel, ik viel laatst bijna flauw door te weinig eten en slapen etc.

Alleen ik wil dus ook weer niet stoppen omdat ik het wel leuk vindt om te doen op feestje bijv. Noem maar op

En ben best eigenwijs dus hulp is best moeilijk want doe eigenlijk altijd wat ik zelf wil zelfs al helpen mensen me en zeggen ze dat ik het niet moet doen enz.

Ik weet het makkelijkste om eraf te komen is als je het zelf ook wilt alleen ben gewoon eigenwijs en vindt het echt heel moeilijk.

hoop dat iemand mij kan helpen :)
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Heey daar ben ik weer ik heb dus echt een dillema en heb echt hulp nodig daarbij.



Het ding is dus dat ik wel wil stoppen met 3mmc want het is super slecht, ik val niet normaal veel af, ik slaap echt slecht of teveel, ik viel laatst bijna flauw door te weinig eten en slapen etc.

Alleen ik wil dus ook weer niet stoppen omdat ik het wel leuk vindt om te doen op feestje bijv. Noem maar op

En ben best eigenwijs dus hulp is best moeilijk want doe eigenlijk altijd wat ik zelf wil zelfs al helpen mensen me en zeggen ze dat ik het niet moet doen enz.

Ik weet het makkelijkste om eraf te komen is als je het zelf ook wilt alleen ben gewoon eigenwijs en vindt het echt heel moeilijk.

hoop dat iemand mij kan helpen :)
Dan ga je toch gewoon nog even door met gebruiken tot je rock bottom bereikt en wel hulp accepteert?
 

_shikantaza

Badass junkie
Heey daar ben ik weer ik heb dus echt een dillema en heb echt hulp nodig daarbij.



Het ding is dus dat ik wel wil stoppen met 3mmc want het is super slecht, ik val niet normaal veel af, ik slaap echt slecht of teveel, ik viel laatst bijna flauw door te weinig eten en slapen etc.

Alleen ik wil dus ook weer niet stoppen omdat ik het wel leuk vindt om te doen op feestje bijv. Noem maar op

En ben best eigenwijs dus hulp is best moeilijk want doe eigenlijk altijd wat ik zelf wil zelfs al helpen mensen me en zeggen ze dat ik het niet moet doen enz.

Ik weet het makkelijkste om eraf te komen is als je het zelf ook wilt alleen ben gewoon eigenwijs en vindt het echt heel moeilijk.

hoop dat iemand mij kan helpen :)
Lekker door gebruiken tot je zo wanhopig bent dat je bereid bent om alles te doen om beter te worden van de ziekte die jou in zijn greep heeft.

Voordeel hiervan is dat, mits je echt alles met overgave aanpakt, je alles op kunt ruimen waar je je hele leven al mee worstelt (zelfs dingen waarvan je dat niet eens weet).

Je kunt natuurlijk even bij de huisarts langs om het er over te hebben. Baat het niet dan schaadt het niet. Plus mocht het nog verder uit de hand lopen dat is hij/zij een beetje voorbereid.
 

StraatPiraat

Badass junkie
Je kunt natuurlijk even bij de huisarts langs om het er over te hebben. Baat het niet dan schaadt het niet. Plus mocht het nog verder uit de hand lopen dat is hij/zij een beetje voorbereid.
Ik heb expres niet de vervolging van 'informatie met wellicht een doorverwijzing naar bijv. tactus.' erbij gezet.
Intentie was dat dan misschien het zaadje voor herstel geplant is. Gaat wss nog een flinke tijd overheen maar een vroege kennismaking met de kritische vragen zoals 'wat wil je nou eigenlijk' en het eerste contact met professionele hulp kan nooit kwaad.
 

Zeehond

Badass junkie
hoop dat iemand mij kan helpen :)
De huisarts kun je inschakelen om de juiste hulp te krijgen als je niet te eigenwijs bent.
Het is geen schande dat het alleen niet lukt

Tja, en anders blijf je lekker eigenwijs, raak je alles kwijt wat je nog hebt en wat je nu nog koestert.
En zeg je achteraf dat je toch beter naar andere mensen had moeten luisteren om je heen die het allemaal goed met je voor hadden.

Het is allang niet meer leuk, je hebt een probleem.
Maar je verschuilt je achter je eigenwijsheid.

Laat maar weten hoe het gaat en wat je vandaag gaat doen om niet te leven als gisteren.
 
Ik had hetzelfde 5 jaar geleden, dit gaat je niet alleen lukken.
Maak een afspraak bij je huisarts en vertel eerlijk over je gebruik en dat het niet lukt om te stoppen.
Het ding is dus dat ik niet naar de huisarts kan ivm dat me ouders het echt niet mogen weten en ben minderjarig dus de huisarts gaat hetniet voor zichzelf houden
 
Ik heb precies hetzelfde gehad toen ik 16 was en dat bleef zeker tussen mij en de arts.
Het kan gewoon, moet je alleen een excuus hebben naar je ouders toe mocht het er van komen.
jaa idk heb al eerder gehad dat ik iets privés zei en vervolgens mijn ouders het alsnog wisten door de huisarts ookal zei ik dat me ouders niet mochten weten vandaar dat ik niet naar de huisarts ga anders was ik allang gegaan
 

StraatPiraat

Badass junkie
jaa idk heb al eerder gehad dat ik iets privés zei en vervolgens mijn ouders het alsnog wisten door de huisarts ookal zei ik dat me ouders niet mochten weten vandaar dat ik niet naar de huisarts ga anders was ik allang gegaan
ik hoop dat je snel in gaat zien dat je echt volledig weg moet blijven van de 3m en je bereid bent stappen te gaan zetten. uiteindelijk is het beter als je het je ouders nu verteld. scheelt hoofdpijn en maakt de weg naaar hulp toegankelijker.
 
De huisarts kun je inschakelen om de juiste hulp te krijgen als je niet te eigenwijs bent.
Het is geen schande dat het alleen niet lukt

Tja, en anders blijf je lekker eigenwijs, raak je alles kwijt wat je nog hebt en wat je nu nog koestert.
En zeg je achteraf dat je toch beter naar andere mensen had moeten luisteren om je heen die het allemaal goed met je voor hadden.

Het is allang niet meer leuk, je hebt een probleem.
Maar je verschuilt je achter je eigenwijsheid.

Laat maar weten hoe het gaat en wat je vandaag gaat doen om niet te leven als gisteren.
Probeer online te krijgen ivm dat mijn huisarts alles door verteld
 
ik hoop dat je snel in gaat zien dat je echt volledig weg moet blijven van de 3m en je bereid bent stappen te gaan zetten. uiteindelijk is het beter als je het je ouders nu verteld. scheelt hoofdpijn en maakt de weg naaar hulp toegankelijker.
Ik waardeer je hulp echt heel erg hoor alleen kan het niet uitleggen maar me ouders moeten er echt niet achterkomen denk dat ik dan gewoon onder de grond lig
 

_shikantaza

Badass junkie
Maar waar heb ik gezegd dat ik nu geen hulp accepteert. Ik accepteert wel hulp en ben blij met de hulp en wil ook hulp maar makkelijk gezegd kan ik mezelf moeilijk tegen houden om het zo te zeggen dan
Je zegt van wel maar je doet het niet 😊

Hier kom je alleen en stiekem echt niet uit.

Ga naar je huisarts joh. Het is allemaal lang niet zo erg als je denkt. Trust me, I've been there.
 

Zeehond

Badass junkie
Ik waardeer je hulp echt heel erg hoor alleen kan het niet uitleggen maar me ouders moeten er echt niet achterkomen denk dat ik dan gewoon onder de grond lig
Joh wat een onzin, echt.
Hier spreekt een vader.
Ouders hebben altijd het beste voor met hun kinderen.
Toen je duizend procent afhankelijk was van ze en nog niks zelf kon hebben ze je groot gebracht. Onthoud dat.
Je beledigt ze nu en doet ze tekort!

Je schaamt je en dat is niet erg.
Ze kunnen best schrikken als je het vertelt, maar je wilt stoppen en dat is juist goed, want je zet die eerste stap.

En je huisarts kan je helpen, je ouders kunnen je alleen steunen ❤️
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Maar waar heb ik gezegd dat ik nu geen hulp accepteert. Ik accepteert wel hulp en ben blij met de hulp en wil ook hulp maar makkelijk gezegd kan ik mezelf moeilijk tegen houden om het zo te zeggen dan
Nou je zei het volgende:
En ben best eigenwijs dus hulp is best moeilijk want doe eigenlijk altijd wat ik zelf wil zelfs al helpen mensen me en zeggen ze dat ik het niet moet doen enz.

Dus vandaar dat ik even wat tough love geef. Stoppen met 3-MMC gebruiken betekent dat je andere keuzes moet gaan maken.

Wat er vaak aan de hand is bij verslaving is dat je gedachten in een cirkel terechtkomen, waarbij je je eerst niet chill voelt. Daarom besluit je om drugs te gebruiken, zodat je even aan dat gevoel kan ontsnappen. Maar door de kater van de drugs ga je je juist weer slechter voelen. Zo ontstaat het voornemen om het anders te doen: je wil geen drugs meer gebruiken. Paradoxaal genoeg ga je je door die gedachten nog slechter voelen over jezelf, bijvoorbeeld omdat je jezelf een minkukel vindt omdat je alwéér drugs hebt gebruikt. Die gedachten zorgen ervoor dat je een negatiever zelfbeeld krijgt, waardoor er uiteindelijk juist meer druk ontstaat om drugs te gaan gebruiken. Daarna blijft die cirkel zich steeds herhalen.

Daarom is het ook zo moeilijk om te stoppen met gebruiken.

Op je vorige post heb ik daarom uitgelegd dat professionele hulp zich meestal richt op de klachten die onder het drugsgebruik zitten. Wat ik bijvoorbeeld opvallend vond aan je post was dat je zei dat je huiswerk te saai vindt en dat je er geen energie voor hebt zonder 3-MMC. Nou is huiswerk ook saai. Maar als dat een reden is om drugs te gaan gebruiken dan zijn er meestal nog allerlei andere dingen aan die hand. Het vertelt ons dat de emoties rondom naar school gaan en huiswerk doen kennelijk te heftig zijn om op nuchtere manier mee te dealen. Dat is -denk ik- onderdeel van het patroon wat ervoor zorgt dat je steeds weer voor drugs kiest. Hulp bij het stoppen zal zich dus focussen op die onderliggende problemen. Je zal op een gezonde manier moeten leren omgaan met emoties.

Heb je nog iets gedaan met de tips die ik je heb gegeven onder je vorige post? Over dat je de Drugs Infolijn kunt bellen en/of naar NA-meetings kunt gaan?

Daarnaast denk ik dat het echt nodig is om even naar de huisarts te gaan. Want de huisarts is het startpunt voor hulp. Dat kan inderdaad nogal spannend zijn, om dat echt te gaan doen. Maar ik beloof je dat als je dat traject in gang zet, dat er uiteindelijk ook een hoop opluchting voor terug komt omdat je een plek ervoor terugkrijgt waar je openhartig kunt praten over wat je bezighoudt. Op die manier kun je andere keuzes maken die je in staat stellen om het patroon te doorbreken.
 
Laatst bewerkt:

StraatPiraat

Badass junkie
in 2018 was ik 17, had al veel gedaan blowen hele dag door keta xtc 2cb etc allemaal geprobeerd.
het was veel drinken en af en toe wat geks tot ik 3mmc probeerde. daarna was het ieder weekend raak.

soms ook doordeweeks, ik kon me al snel echt niet inhouden. was het weekend voorbij zat ik dinsdag of woensdagavond alweer eraan. wilde gewoon nog eventjes door, een paar lijntjes vanavond dan ga ik om 11 uur naar bed kan ik gewoon 7 uur slapen.... s morgens geen oog dicht gedaan dus maar ziekmelden.
Dit herhaalde zich heel vaak.
ipv ziekmelden ben ik maar bij gaan halen en gewoon gaan werken.
was leuk ging als een tierelier.

ik heb met halve maatregelen een hbo studie verkloot, een mbo studie verkloot, een goeie baan verkloot, mijn gezondheid verkloot0 mijn ouders veel stress opgeleverd noem maar op maar het ergste van allemaal is dat stukje waar jij nu staat.

toen ik 19 was en ik maar de doek in de ring wierp en stopte met mijn hbo opleiding omdat het allemaal niet lekker liep, toen ben ik niet meteen gestopt met gebruiken.
ik heb jarenlang eigenwijs met halve maatregelen geprobeerd verder te leven en mn carriere te starten terwijl ik nog 3mmc gebruikte.
daar heb ik zo onwijs veel spijt van gehad.
Ik had er meteen korte metten mee moeten maken.
ik bleeff maar bouwen op die rotte fundering.
steeds ging het nét ik kwam er nét mee weg het is nét houdbaar soort van.

ik had er allemaal geen zin meer in. 3mmc was mijn drijfveer en als iets moest dan snoof ik mij er wel doorheen want dan had ik er zin in.
eindstand kwam ik mn bed dagen niet uit en als ik er eindelijk uit kwam haalde ik 5 dagen door tot ik weer instorte.

alles zo ontregeld, mn hoofd is altijd nog gewoon in de war met ritme en structuur en ik moet mn motivatie echt van mn schoenzolen scrapen en in de soep gooien wil ik wat voor mekaar krijgen.

net zon zooitje ongeregeld als deze lap tekst.
punt is dat ik echt een moord zou doen om op dat kruispnt te staan waar OP nu staat.
biij zn schouders te pakken en flink te schudden totdat ie beseft dat deze keuze hier je hele leven gaat bepalen.
als je nu gewoon kapt met die zooi, dan is t even strijden en daarna hoef je noooit meer om te kijken.
als je doorgaat daarentegen maak je het zo onwijs moeilijk voor jezelf, dit blijft altijd doorslepen.

dit lost zichzelf niet op.
dit wordt niet beter tenzij jij hier keuzes gaat maken.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Heb geen schaamte alleen mijn ouders zijn nou lief gezegd niet helemaal 100 dus ja Ze kunnen het echt niet weten als de huisarts niks zou vertellen was ik al lang gegaan
Kun je iets meer vertellen wat er precies aan de hand is met je ouders? Het klinkt alsof daar ook een flinke bron van spanning zit.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Het ding is dus dat ik niet naar de huisarts kan ivm dat me ouders het echt niet mogen weten en ben minderjarig dus de huisarts gaat hetniet voor zichzelf houden
Ik weet niet hoe lang het geleden is dat de huisarts je vertrouwelijkheid heeft doorbroken. Maar volgens mij gelden er iets andere regels als je onder de 16 bent. Aangezien je nu 17 jaar oud bent denk ik dat de context anders is. Zo niet, dan kan je een klacht indienen bij het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Die kan dan een tuchtzaak aanspannen tegen de huisarts. Want die heeft medisch beroepsgeheim, en het schenden daarvan kan zelfs leiden tot het intrekken van de bevoegdheid van de arts om patiënten te behandelen. De straffen voor huisartsen zijn dus zwaar als ze zich niet aan het medisch beroepsgeheim houden.
 

BelowTheFlow

Wijs gebruiker
Goed voorstelbaar is dat sommige ouders inderdaad niet 100% zijn. Ik heb dat meegemaakt bij ouders van kennissen. Dus ik begrijp de zorg van TS ergens wel. Hoewel het, als het puntje bij paaltje komt, alsnog kan meevallen.
De veiligheid van informatie gaat mij aan het hart. Daarom heb ik even nader gekeken:
  • zie https://www.patientenfederatie.nl/e...rs-en-patientenrechten/jongeren-vanaf-16-jaar : dit betekent dat de huisarts niet zo maar informatie aan de ouders mag verstrekken. Niet uit eigen beweging en niet op vraag van de ouders.

  • Maar iemand tot 18 is wel gratis meeverzekerd bij de ouders. Heel slimme ouders checken zo nu en dan hun eigen zorgkosten en dan ook die van de kinderen. Dan kunnen die ouders wel zien dat er een consult is geweest waarvan de kosten meetellen als zorgkosten maar NIET in het eigen risico.
    De meeste mensen kijken nooit naar hun zorgkosten. Ik mijn eigen zorgkosten overzicht* zie ik die consulten. Als ouder zou ik ook die van mijn kind zien. Hier zit wellicht een gaatje in de informatie-veiligheid,maar nogmaals de meeste mensen kijken niet. Grote kans dat ouders van TS dus ook nooit kijken, tenzij ze ziekelijk argwanend zijn.

* net nog even gechecked. Wel bizar dat in de DiGID koppelcode de letters MMC voorkwamen.
 
Bovenaan