Deel je inzicht!

[Psychedelibee]

ik ben nu al een paar weken slechts een maal vroeg in de dag aan het eten, met zeker genoeg eiwitten, calcium
daarna maak ik een plan voor mijn pretpillen avond
dit werkt want ik heb die hele dag geen honger en geloof het of niet, ik ben aan het afvallen sinds het eerst in jaren

Is wel een heel ongezonde manier van afvallen...

ongezond minstens ja;
maar ik weeg 30 kg te zwaar en dit geef ik toch wel even voorrang

Buiten dat het ongezond is, is het meestal ook niet de manier die op de lange termijn het beste werkt. Want ga je straks weer normaal eten dan kom je snel weer aan en zit je mischien zelfs wel op nog meer overgewicht.

Maar je slikt ssris toch? Die staan wel bekend om gewichtstoename helaas.

 

[autysd]

nieuw inzicht
nu, vroeger niet, zie ik er ongeveer even dom uit als ik ook ben

 

[autysd]

When nothing goes right, go left.

Idd als alle amerikanen dat nou is hadden gedaan.

wat ik het meest bizarre vind van de 2e wereldoorlog(materieel gezien ofc): de Fransen moesten hun complete vloot (die vastzat in het zuiden) zelf vernietigen, als voorwaarde dat de amerikanen zouden meevechten, want Hitler was onderweg om die Franse vloot binnen te rijven, om voor altijd D-Day te verijdelen

 

[heady]

Doe wat je van plan bent te doen.

Je keuzes defineren wie je bent op dat moment in tijd.

Een gezond lichaam is de basis voor een gezonde geest.

Perspectief is veranderlijk van nature. Vast houden aan bestaande meningen of standpunten (eigen of sociaal opgelegde) kan persoonlijke groei serieus in de weg staan.
Sommige middelen gedocumenteerd op dit forum kunnen daar ook bij helpen

Vergeet niet om plezier te hebben

 

[ZERO-]

Als je altijd doet waar je jezelf goed bij voelt, dan blijf je dicht bij jezelf. Een aantal dingen waarbij ik me goed bij voel gaan tegen de normen in van deze maatschappij, zat ik zo te denken. Dat leidt tot weerstand, tot veel opmerkingen, tot heel vaak mezelf verweren. Dat maakt het best wel lastig soms.. Meedoen lijkt makkelijker maar daar word ik niet gelukkig van.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?

Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?

Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..

En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?

En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.

Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.

 

[Psychedelibee]

Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?

Jammer is dat he, dat mensen zo graag een oordeel hebben klaar staan over iets van een ander. Ik herken dat ook met een aantal dingen, maar merk dat ik gelukkig steeds meer schijt heb aan wat anderen van mij denken.

Voorbeeld, ik heb een hele oude auto en een zeer klein huisje. Beiden vind ik zelf helemaal prima, heb gewoon niet meer nodig en ook niet echt behoefte aan meer. Toch krijg ik van verschillende mensen, waaronder goede vrienden, af en toe opmerkingen dat ik toch wel wat beters zou kunnen kopen met de baan die ik heb. In het begin ging ik dan nog helemaal uitleggen dat ik makkelijk meer zou kunnen betalen maar dat dit voor mij prima is. Nu reageer ik er niet meer op of zeg alleen nog maar: "Waar bemoei jij je mee". Wat ik eigenlijk nog het meest opvallend vind is dat sommige dit al vaker tegen me gezegd hebben, alsof zij zich er echt aan ergeren ofzo...

 

[Mudita]

Als je altijd doet waar je jezelf goed bij voelt, dan blijf je dicht bij jezelf. Een aantal dingen waarbij ik me goed bij voel gaan tegen de normen in van deze maatschappij, zat ik zo te denken. Dat leidt tot weerstand, tot veel opmerkingen, tot heel vaak mezelf verweren. Dat maakt het best wel lastig soms.. Meedoen lijkt makkelijker maar daar word ik niet gelukkig van.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?

Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?

Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..

En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?

En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.

Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.

Dat eerste is precies wat ik net probeerde te beschrijven in de mijn reactie op het topic zen, kon het alleen niet goed verwoorden haha.

Ik had laatst een inzicht gekregen bij een filmpje van Allan Watts, weet niet meer precies welke maar het ging over reïncarnatie en de dood.

"Waarom is een baby blind en herinner jij je niks van je geboorte? Je wordt geboren zonder herinneringen en alles is nieuw. Wat gebeurd er als je doodgaat? je herinnert je niks om je nog steeds "ik zonder herinneringen, your spirit" bent. Zodra je weer begint te leven bouwen de herinneringen weer op en krijg je telkens meer een definitie van "wie ik ben, als een persoon". ~Life is an illusion

Dit inzicht kwam trouwens gewoon nuchter in me op. Alweer een aardig tijdje geleden.

 

[Mindless]

Lekker aan het chillen vandaag met een microdosis 1p. Beetje gamen, muziek luisteren. Schiet me zonet te binnen:

Zorgen maken is compleet en absoluut overbodig en nutteloos. In elke situatie en om wat voor reden dan ook. En bij het zien van dat feit sluit je de mogelijkheid van je zorgen maken compleet uit. Het is gewoon niet meer mogelijk op dat moment. Totdat je het vergeet en je weer zorgen gaat maken. Maar je kunt er een gewoonte van maken om dit feit te herinneren, wat theoretisch in houdt dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken, ooit.

 

[Liefhebbertje]

Meerdere

Na de zoveelste wakker worden op de vloer.
Toch maar is een gesprek met mezelf gehad,

Nee niet iedereen is je vriend.

Ja sommige proberen gebruik van je te maken.( tegenwoordig zeg ik btw vaker nee als ja )
Nu zal je denken huh waar gaat dit over,
Sinds een tijdje probeer aan de hand van de vraag tijdstip dag en persoon(en) vooruit te denken.
En stel mezelf de vraag hardop :
Wil je dit wel ?
Wat stel je als eindtijd in?

Na de zoveelste uren bezig te zijn geweest om geld te krijgen van mensen wat ik te goed heb.
verschrikkelijk boos/ agressief ben geweest.
Bedacht ik me:
Geld is niet het belangrijkste.
Rust regelmaat en vooral gewoon tijd gunnen te eten douchen en vooral slapen is veel belangrijker.

En toch wel tot het besef gekomen dat het leven wat ik leid 1 van de tofste/spannendste is wat er te leven leid.
Enkel denk niet dat ik dit nog heel lang volhou
Zowel lichamelijk als geestelijk

 

[Acidfreakx]

Hoe ouder je word hoe belangrijker het is om gezond te eten. Nu is het altijd belangrijk maar ik merk bij mezelf dat mijn lichaam daar beter op functioneert. Zo kon ik vroeger ook makkelijk een nacht overslaan waar me dat nu opbreekt. Vroeger 3 dagen ongezond eten was geen probleem, nu merk ik het dezelfde dag al dat ik wat gezonds moet hebben.

Tijdens blowen heb ik veel na kunnen denken en heb ik vooral inzichten gekregen of mijn communicatie met andere mensen en waarom mensen bepaalde dingen doen en zeggen en waarom dat niet negatief is. Ik vind het lastig om uit te leggen wat ik precies bedoel maar ik zal een poging wagen.

(Jonge) mensen hebben vaak/snel het idee dat de mening van andere een aanval op hun persoon is. In deze wereld is het nu ook weer meer aan de orde dat men door alles beledigd is.
Men hoort niet wat mensen zeggen maar men hoort wat men graag wil horen. Op het moment dat ik me dit realiseerde en in mijn leven kon toe passen werd mijn leven makkelijker. Ik zocht vaak iets achter de woorden van een ander, ik dacht te horen wat ze zeiden zonder dat ze het zeiden.
Nu is dit iets wat ik nog steeds niet altijd goed toe kan passen, mijn gemoedstoestand van dat moment zal daar de grootste rol in spelen, plus het onderwerp waar het over gaat. Als het emotioneel geladen is dan is het vaak al moeilijker om rationeel na te blijven denken.
Ik kan wel zeggen dat ik me vanaf dat moment bijna nooit meer beledigd heb gevoeld. (de voor de hand liggende daar gelaten natuurlijk) Een opmerking die als beledigend opgepakt kan worden is vaak puur een mening van iemand die een andere kijk op iets heeft dan jij. Een andere kijk is niet goed of slecht, het is een middel om je eigen denken te verruimen, en een middel om je eigen mening anders vorm te kunnen geven. Het is een leermoment. Het leven is 1 groot leermoment, je houd nooit op met leren. Het is niet erg om je mening aan te passen, je mening zal je hele leven aan blijven passen aan de dingen die je mee maakt. Zo als het hier staat klinkt het allemaal wel logisch enzo, maar voor mij om dit te weten, en te begrijpen zat een groot verschil en maakte voor mij op psychologisch gebied een grote doorbraak. Sinds dit is de psyche van de mens ook een heel erg interessant onderwerp geworden. Ik vind het heerlijk om mensen te observeren en te zien hoe ze op situaties reageren. Hoe gedrag eigenlijk heel voorspelbaar is. Deels omdat het vast staat in de chemie van je hersenen, je bent geprogrammeerd om bepaald gedrag te laten zien op bepaalde situaties. En deels omdat je een bepaalde persoonlijkheid hebt (iemand die niet met zich laat spotten, iemand die heel naïef is etc) De persoonlijkheid van de persoon tegen wie je praat maakt dat je hetzelfde heel anders moet bewoorden om je woorden op de goede manier aan te laten komen bij die persoon.

Mensen proberen erachter te komen wie hun 'ik' is. Maar je 'ik' is iedere maand weer een beetje anders. je 'ik' verandert mee met de tijd en je ervaringen. Naar jezelf op zoek gaan is een mooi iets maar ik ben ervan overtuigd dat je die nooit 100% kan vinden omdat je 'ik' blijft veranderen. Ik zie dat ook als iets positiefs, verandering is belangrijk en stil staan is funest. Er is geen utopie wereld beeld, het is niet zo dat als de wereld zo doet en zo blijft doen dat we dan eeuwige vrede hebben. We moeten ons blijven aanpassen, er zullen nieuwe problemen komen en oude oplossingen werken lang niet altijd.

Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, ik heb een hoop inzichten gehad op het menselijke gedrag.

Dit is absoluut niet waar, als je al vroeger start met een goede voeding ga je als je ouder bent veel minder klachten hebben en je lichaam zal zich ook veel beter voelen, laat je ook niet misleiden door wat grote organisaties ofzo aanbevelen maar ga zelf op zoek naar welke voedingstoffen je precies nodig hebt en waar je deze uit kan halen zonder veel vlees (er is bewezen dat er een verband is met vlees eten en de kanker epidemie maar waarschijnlijk nog andere ziektes) en /of zuivelproducten. Dit moet je wel zelf uitzoeken

 

[Acidfreakx]

De mensheid is een plaag.
Wij vervuilen deze planeet
We roeien dierensoorten uit
We maken elkaar af

Wij horen hier niet.
Als het aan mij lach zouden we massaal zelfmoord plegen om deze bijzondere planeet te redden.

Wij horen hier wel maar we moeten onze denkwijze en houding dringend veranderen. En zo een uitspraken vind ik persoonlijk niet echt gepast op een forum maar goed maakt mij niet veel uit, vind wel dat mensen moeten stoppen met hun kop in het zand te steken en het materialisme achterlaten en gewoonweg het hele economische concept capitalisme

 

[StimsalaBanne]

Zal hier wel totaal niet horen, maar het is een grappig weetje. Denk dat 80% dit niet weet. En het is altijd leuk om mensen zo'n duh gezicht te zien trekken als ze het antwoord horen. Dus misschien leuk om aan een ander te vragen.


Waarom heet een verstandskies, een verstandskies?


Dit is taalverneuking van de bovenste plank. De klemtoon staat namelijk verkeerd en is ook een luie manier van praten maar het is dus een verre-stand-kies. Heeft dus absoluut geen enkele manier te maken met je verstand, ook niet qua naam, of dat hij pas later doorkomt. Het is gewoon een kies met een verre stand. :P Ja, ik vond hem leuk.

 

[Mindless]

Haha dat heb ik nooit geweten.

Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.

 

[StimsalaBanne]

Haha dat heb ik nooit geweten.

Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.

Ja, en is vooral dus zo grappig dat het er gewoon staat, alleen die "s" is wat irritant. Maar feitelijk staat het er al gewoon.

 

[Mindless]

Ik heb bij mij in de woonkamer zo'n inbouwkast waar ik boeken en dvd's in heb staan. Laatst liep ik daar langs en in een helder moment zag ik heel even dat er helemaal geen 'kast' was. Ik liep er dichterbij en keek en keek, maar ik kon nergens een kast vinden. Ik kon mijn lachen niet onderdrukken omdat er zó overduidelijk geen kast is en nooit is geweest, maar dat ik altijd wel denk dat dat het geval is.

Dat klinkt natuurlijk super zweverig, maar het is eigenlijk precies het tegengestelde. Als je namelijk alleen maar kijkt met je ogen en meer niet, dan zul je zien dat er echt geen kast is. Hilarisch dat we dan toch écht denken dat er een kast is. Zo ook nu: ik kijk er naar en meen echt een kast te zien, maar dat komt omdat ik niet meer alleen met mijn ogen kijk, maar ook met mijn verstand.

Dat het een inbouw kast is maakt het net iets makkelijker te zien dan bij een losstaande kast. Want waar begint de kast en eindigt de muur?

Het zijn dit soort dingen die me weer helemaal in het wonderlijke brengen. Want als er geen kast is, is er ook geen tafel. En geen muur. En geen kamer... Maar we blijven maar denken dat deze dingen er echt zijn.

 

[benzzzy]

Het leven is raar

 

[Moestuinier]

Het leven is raar

Beter dan niets ^^

 

[ZERO-]

Ik ben op vakantie geweest en ik heb zo veel nagedacht en het was zo fijn. Mijn belangrijkste inzicht is dat ik een werkplek wil waar ik mijn ei in kwijt kan en als ik die niet kan vinden, ik hem dan uiteindelijk zelf wel ga creëren. En alles wat ik dan in de tussentijd doe, is alleen maar ervaring voor dan. Dit geeft voor mezelf echt een heel ander perspectief. Ik ga gewoon mijn eigen weg en eigenlijk ben ik van niemand afhankelijk.
En verder bedacht ik me nog eens hoe onbelangrijk geld, spullen en aanzien zijn. Soms vergelijk ik mezelf met anderen maar ik hóef helemaal niet veel te verdienen, ik wil eigenlijk liever zo min mogelijk spullen, en ik ben ook écht niet pas belangrijk als ik een baan heb met een vette titel of al mijn leuke dingen deel op facebook. Man man man. Het leven is zo simpel.

Oh ja en ik heb bedacht dat ik een goede regenjas wil, want die dingen zijn goud.

 

[Psychedelibee]

Afgelopen week kwam er een mooie tekst voorbij bij mijn meditatie groep die ik hier graag deel. Ik weet de exacte bewoording niet meer, maar in de basis komt het erop neer dat iets wat je kunt ervaren je ook vrij van bent.

Voor mij was dit heel vanzelfsprekend eigenlijk, maar binnen die groep hadden de meesten er toch wel moeite mee om het te begrijpen. Voor externe zaken zoals het ervaren van licht, geluid of objecten is het wellicht nog makkelijk te begrijpen dat je er vrij van bent aangezien jij die externe zaken niet bent. Voor meer interne zaken zoals gevoel of pijn in je lichaam of je gedachten is het wellicht al iets lastiger te begrijpen voor de meeste mensen. Maar als je er even over nadenkt dat is je waarneming of ervaring van interne zaken eigenlijk niet anders dan die van externe zaken. Dus als je een tafel kunt waarnemen en je daar vrij van voelt, waarom dan ook niet van pijn of gedachtes?

Belangrijk hierbij te vermelden is dat je een ervaring als pijn of gedachten natuurlijk wel gewoon hebt, maar je hoeft je er niet mee te identificeren en als zodanig ben je er vrij van omdat het je dan niet meer in zijn greep heeft.

Dit soort inzichten zijn altijd erg fijn, maar de vertaling maken naar jouw eigen werkelijkheid is natuurlijk altijd nog wel een stuk lastiger. Gedachten kunnen je soms toch wel helemaal meenemen waardoor het in enen weer onderdeel geworden is van je identiteit en je bewustzijn weer naar de achtergrond wordt geduwd.

 

[Mindless]

Alles wat je kunt zien is niet jou.

En het is ook niet zo dat gedachten intern zijn en percepties extern. Beiden verschijnen ze "in" je bewustzijn en zelfs dat is al teveel gezegd: ze zijn je bewustzijn. Intern en extern bestaan niet eens, niet echt. Wat je zegt: als je goed kijkt zijn ze niet anders van elkaar. Een gedachte verschijnt in exact dezelfde "plek" als je perceptie van je kamer bijvoorbeeld.

Wat mooi dat dat voorbij komt in die meditatie groep. Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.

 

[Psychedelibee]

En het is ook niet zo dat gedachten intern zijn en percepties extern. Beiden verschijnen ze "in" je bewustzijn en zelfs dat is al teveel gezegd: ze zijn je bewustzijn. Intern en extern bestaan niet eens, niet echt. Wat je zegt: als je goed kijkt zijn ze niet anders van elkaar. Een gedachte verschijnt in exact dezelfde "plek" als je perceptie van je kamer bijvoorbeeld.

Ja klopt, ik gebruikte die terminologie ook meer om het aan mensen uit te kunnen leggen die hier niet bekend mee zijn. Want voor hun is het lichaam en de geest intern. Maar als je er goed naar gaat kijken is dat net zo goed input die in je bewustzijn verschijnt.

Wat mooi dat dat voorbij komt in die meditatie groep. Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.

Ja klopt, het is via een stichting. We komen daar bijelkaar om samen te mediteren en daarna stof te bespreken op basis van advaita vedante, onder leiding van iemand die zelf al veel langer mediteert.

Ik kan je iets soortgelijks echt aanraden om meerdere redenen eigenlijk. Samen in een groep mediteren gaat aanzienlijk makkelijker dan in je eentje aangezien je echt een groepsenergie voelt. Je leert soort genoten kennen, waardoor je er ook met andere over kunt praten. Je bespreekt stof die je weer nieuwe inzichten kan geven en je hebt er iemand met meer ervaring bij voor het stellen van vragen.

Wat ik bovendien het fijne aan deze stichting vind is dat er geen echte leraar of guru is. De groepen worden door verschillende leden geleid die enkel meer ervaring hebben maar zich niet als leraar opstellen.

 

[Mindless]

Ik weet dat jij dat weet, ik praatte meer in het algemeen (het gaat weer over m'n favoriete onderwerp en dan kan ik mezelf niet inhouden ).

Oké, dan had ik daar toch een ander beeld bij. Wist niet dat jullie ook echt Advaita Vedanta behandelen. Dat is best wel heel interessant!

Ik zou zoiets weleens willen proberen. Ook om te zien hoe meditatie gaat in zo'n groep met gelijkgestemden. En om erover te praten ja (voor de verandering, want ik ken maar heel weinig mensen die hier ook maar een beetje interesse in hebben). Fijn ook dat er geen guru type is, al zou ik het niet erg vinden om eens mee te maken hoe het is om in de aanwezigheid te zijn van iemand die gezien wordt als een echte meester. Al is het maar om te zien hoe dat is.

Nu woon ik in het noorden en zullen dit soort groepen hier niet zo makkelijk te vinden zijn als in de randstad schat ik in, maar ik zal eens kijken. Die groep waar jij heen gaat zit in Amsterdam zeker? Wellicht kan ik je daar eens joinen. Uiteindelijk is dat toch ook maar een dik uur hier vandaan.

 

[Psychedelibee]

Ik heb de website even via pb naar je gestuurd Mindless.

Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.

Hier wilde ik toch nog even op ingaan. Klopt, de meesten beginnen met mediteren om van stress af te komen, dit zie ik ook bij mijn groep daar. Mediteren is uiteindelijk veel meer dan dat inderdaad, maar voor veel mensen is het vaak de opening er naartoe. Als je echt verder wilt met mediteren zul je jezelf echter wel voor de rest open moeten stellen. Om echt tot de oorzaak van je stress te komen is het ook essentieel om wel verder de diepte in te gaan.

Puur en alleen voor stress kun je beter een cursus mindfulness gaan volgen eigenlijk. Het zal je niet echt helpen om tot de oorzaak van je stress te komen denk ik, maar geeft meer handvatten om er mee om te gaan. Ik ben een keer naar een introductieles mindfulness geweest en vond dat direct ook de zwakte ervan, het blijft aan de oppervlakte. Maargoed voor veel mensen is mindfulness wel een stuk toegankelijker. En elk beetje dat we de populatie bewuster kunnen maken is toch weer winst.

 

[Mindless]

Heb hem gelezen en je een PB teruggestuurd (maar dat zie je zelf ook wel ).

Interessant trouwens en ik ben het met je eens dat stress/lijden meestal (zo niet: altijd) de opening is om geïnteresseerd te worden in waarheid. En mindfulness kan prima gedaan worden voor de persoon: om het te zien als iets dat je doet voor jezelf als persoon, om meer ontspannen te worden en daardoor het dagelijkse leven beter te kunnen handelen. Advaita daarentegen is er op uit om de persoon finaal te vernietigen.

 

[ZERO-]

Volgende meeting een meditatiegroepje doen?

Maar, mooi inzicht Bee. Ik merkte dat op vakantie ook. Ik ben gewoon echt 3 weken niet onzeker geweest en ik heb nauwelijks gepiekerd. Toen werd ik er ook weer aan herinnerd dat ik 1. me vaak genoeg gevangen voel in mijn eigen gedachten en 2. er dus ook heel veel momenten bestaan waarin ik me niet onzeker voel!
Werk vreet me op soms maar ik ga me dit nu gewoon elke keer proberen te bedenken. Als ik op een andere plaats los hiervan kan komen, dan moet ik dat ook kunnen op dezelfde plaats. Met meer moeite allicht maar oké.

 

[Psychedelibee]

Als ik op een andere plaats los hiervan kan komen, dan moet ik dat ook kunnen op dezelfde plaats. Met meer moeite allicht maar oké.

Daar ligt de grootste uitdaging inderdaad, om zonder voorwaarde en overal je vrij te kunnen voelen. En dat laat ook meteen mooi zien dat de problemen, stress etc, toch echt door jezelf gecreëerd worden uiteindelijk.

Jezelf daar aan herinneren wanneer je gevangen zit in je eigen gedachten kunnen helpen denk ik. Alleen zijn dat helaas vaak ook de momenten waarop je je zoiets niet of moeilijk kunt herinneren juist omdat je op dat moment echt gelooft dat je je gedachten bent.

 

[Mindless]

Dit was een paar weken geleden al gebeurd, maar dacht er nu weer aan:

Ik ging op het werk naar de wc en plotseling was het in dat hokje alsof ik thuis was. Ik zag wel de wc van op het werk, maar er was het gevoel van thuis te zijn. Maar niet alleen het gevoel. Er was het kraakheldere inzicht dat de ruimte van beide locaties één en dezelfde ruimte is. Even waren er geen gedachten over dat ik op mijn werk was en in 1 keer was ik thuis. Niet thuis in mijn huis, want ook dat is maar een gedachte. Maar écht thuis.

Het deed me denken aan een LSD trip waarbij ik ging fietsen. De hele tijd was ik thuis, ook al fietste ik de hele stad rond.

Overal waar je komt, daar ben je. Wat een geschenk!!

 

[Psychedelibee]

Overal waar je komt, daar ben je. Wat een geschenk!!

Ja je bent altijd thuis inderdaad, bij jezelf. Je thuis voelen heeft eigenlijk helemaal niks met de fysieke locatie waar je je bevind te maken inderdaad.

 

[Mindless]

mile:

Maar wat normaal ruimtes of fysieke locaties worden genoemd staan of vallen met de aanwezigheid van gedachten. De gedachte is de enige realiteit van deze locaties. Dus die locaties/ruimtes hebben geen echt bestaan. Tenminste: dat wat we denken dat ruimtes zijn, bestaan nergens. Alleen de hele tijd wanneer we gedachten hebben - wat vrijwel constant is - geloven we van wel.

De werkelijke ruimte is er ongeacht of er gedachten zijn of niet. En dat is het meest onvoorstelbare: de werkelijke ruimte ben ik. De werkelijke ruimte zijn wij. En thuis is niet waar we zijn, maar wát we zijn. En dit zeg ik allemaal immers zo vaak, maar diep van binnen wil ik dit niet slechts geloven. Ik kán het niet slechts geloven, maar alles wijst er op dat dat de realiteit van de situatie is.

Wat een vreemde droom is dit toch.

 

[Roze Olifant]

Het deed me denken aan een LSD trip waarbij ik ging fietsen. De hele tijd was ik thuis, ook al fietste ik de hele stad rond.

Overal waar je komt, daar ben je. Wat een geschenk!!

Kan het zijn dat ik dat report van je nog ken? Vond dat toen heel beeldend beschreven, dat fietsen tijdens je trip en dat je overal thuis was.

Vind het wel een heel mooi idee, over de hele wereld thuis kunnen zijn in jezelf.

 

[Mindless]

Dat zou kunnen. mile: Ik heb er een report over geschreven.

Het is een mooi idee. Maar het is ook meer dan een idee, want je kunt echt alleen maar zijn waar je zelf bent en dat is op de dimensieloze "plaats" van waarnemen. En dat echt zien legt het verstand lam omdat het verstand werkt met referenties. Iets moet ten opzichte van iets anders zijn om het intellectueel te kunnen begrijpen en dat kan niet met dit. Het waarnemen gebeurt niet in die "ruimte", het waarnemen ís die ruimte(lijkheid).

Laat het meer dan een idee zijn. mile:

 

[Mindless]

Nu ik hier lekker zit met een wietje na te denken over het leven...

Wij hebben allemaal als scheppers/creators het vermogen om onze levensfilm te kleuren naar hoe wij het willen zien. Het is niet slechts een interpretatie. Je creëert tegelijk met je zien, met je weten je werkelijkheid. Wij zijn allen als Goden, Godinnen die constant pure scheppingskracht in realtime manifesteren tot de wereld zelf. Maar we denken dat we klein zijn. Dat er een God is die over ons waakt of over ons oordeelt of dat alles ons overkomt. Dat we machteloos zijn. We zijn in een diepe diepe slaap en zien het allerduidelijkste over het hoofd: dat wij hier helemaal alleen zijn zonder een of andere God die anders is dan ons. Die God is onze fantasie geweest. Onze illusie dat er een ander is dan onszelf.

 

[8️⃣6️⃣]

Gisteren intakegesprek voor cursus mindfullness gehad.

 

[Vaper]

Het belangrijkste inzicht dat me de laatste jaren werd bijgebracht valt samen te vatten onder 1 woord, nl Foert.
Dat is een woord dat de laatste jaren steeds vaker in mijn hoofd opkomt.
Ik heb geleerd dat perfectionisme ook z'n nadelen kan hebben en sinds ik foert heb leren zeggen ben ik minder perfectionistisch geworden.
Iedereen zou volgens mij eens wat vaker foert moeten zeggen.

 

[Sofia87]

Wat er ook gebeurt ... laat niets of niemand je energie afnemen.
Energie zorgt voor leven, (veer)kracht.
Zonder raak je in een negatieve spiraal.

 

[Bas]

Bij te veel van het goede energie raak je in een positieve spiraal?

 

[8️⃣6️⃣]

@Vaper

Ik ben juist chaotisch van mezelf, dus ik ga dat woord maar niet zeggen lol.

 

[Psychedelibee]

Het belangrijkste inzicht dat me de laatste jaren werd bijgebracht valt samen te vatten onder 1 woord, nl Foert.
Dat is een woord dat de laatste jaren steeds vaker in mijn hoofd opkomt.
Ik heb geleerd dat perfectionisme ook z'n nadelen kan hebben en sinds ik foert heb leren zeggen ben ik minder perfectionistisch geworden.
Iedereen zou volgens mij eens wat vaker foert moeten zeggen.

Betekent foert ook nog iets of is het gewoon een willekeurig woord om jezelf bewust te houden?

 

[Vaper]

Betekent foert ook nog iets of is het gewoon een willekeurig woord om jezelf bewust te houden?

Hahaha, ik was er me niet van bewust dat 'foert' een Vlaams woord was, het betekent zoveel als 'de pot op', 'wat kan mij het schelen'

 

[Psychedelibee]

Hahaha, ik was er me niet van bewust dat 'foert' een Vlaams woord was, het betekent zoveel als 'de pot op', 'wat kan mij het schelen'

Hahaha ja zal een Vlaams woord zijn inderdaad, nog nooit eerder gehoord.