Beste allemaal, hierbij mijn eerste tripreport.
Ik heb een keertje LSD gedaan met 3 goede vrienden: A, B en C. We hebben allemaal veel ervaring met drugs: xtc, 2cb, ketamine en truffels/paddo. Ook hebben qe 1x eerder LSD gedaan.
Setting: zaterdagmiddag, huisjes afgehuurd in een bosrijke omveging. Huisje hadden we mooi aa gekleed met psychadelic posters, mini ronddraaiende kleurrijke lampjes en lekkere techno muziek.
De drugs: LSD, dosering weet ik niet (slecht I know..), maar hebben dit al eerder gedaan met ongeveer 3/4 zegel wat resulteerde een lichte maar leuke trip. Aangezien dit overgebleven was, maakte ik me geen zorgen. Wel hadden we last minute besloten (lees: net voor inname) besloten om een hele zegel te doen ipv 3/4.
T0: zegeltje onder de tong, hebben we nog wat gechilled en lopen grappen. Rest van de boodschappen werd in de koelkast geplaatst en we gingen nog even buiten zitte .
T+0:30(?): Iemand begon zich af te vroegen of de kleur van de mos nog groener was dan normaal. Toen we hier redelijk diep over gingen praten beseften we dat we al een beetje aan het trippen waren en gingen maar naar binnen. De wereld was lekker raar en ik voelde me licht onrustig, maar op een fijne manier. Kleuren waren lekker fijn ook. Plassen was een bijzondere ervaring, met de seconde werd alles raarder en raarder haha.
T+1:00: vriend "C" vond een Donald Duck op tafel en begon hieruit te lezen..en wat was dat spannend. Met name omdat hij op een random pagina begon te lezen maakte het dat je niks van het verhaal snapte, en door de LSD interpreteerden we alles vrij letterlijk. Figuren zoals "de zware jongens", "daadstra" , "de professor" kregen allemaal een andere lading. We vroegen steeds aan hem of hij de verhalen zelf aan het verzinnen was omdat het tegelijkertijd veel spannender was dan we gewend waren van een Donald Duck, maar ook omdat we ons niet konden voorstellen dat hij in zo'n staat goed kon lezen. Een van de verhalen was Mickey Mouse en de verloren week waarin Mickey een week steeds herbeleeft met als gevolg dat sommige bladzijdes zich letterlijk herhaalden. Ook omdat C de kluts soms kwijtraakte en weer opnieuw begon te lezen zette dit een bizarre loophole ingang wat meeeega grappig was. Ik denk dat hij zeker 1,5uur alleen maar heeft voorgelezen terwijl wij zowaar lachend over de grond rolden.
T3-4u(??): Op een gegeven moment pakte B wat te eten voor ons. Het was een ham/kaas croissant. De smaak was zo bijzonder dat ik eventjes helemaal onder de indruk van dit was. Dit zorgde er echter voor dat ik tijdelijk noet meer oplette wat C aan het voorlezen was. Toen ik weer ging opletten merkte ik dat ik het niet meer snapte. "Waarom lachen ze zoveel' dacht ik. Dit zette een cascade van ongekende paranoide gedachtes die tot een bad trip leidde. Ik had het gevoel dat ze naar mij begonnen te lachen omdat ze doorhaddem dat ik het niet snapte. Ik verzon in mn hoofd dat ze dat boek speciaal haddem gekocht om mij te fucken, maar dat het nu erg awkward was omdat ik het de hele tijd noet door had. Precies op dat moment dat ik dat dacht, stoptende muziek eventjes waarop iemand zij: ok dit is nu heeel awkward. Maar ik dacht, het is awkward omdat ik nu pas doorhen wat er aan de hand is. Ik vond het niet meer leuk, de trip, en iedereen in het huis. Ik wilde dat het stopte, want ze hielden mij voor de gek en hebben mij buitemgesloten. Op dit moment merkte ze welndat iets aan de hand was en gimgen ze uitleggen dat we drugs haddem ingenomen en dat de Donald Duck er al stond en dat C maar steeds hetzelfde aan het voorlezen was.Het feit dat ik het noet zo leuk vond, gaf mij het gevoel: ok, het gaat niet goed, dit is een bad trip. Haddem we toch teveel ingenomen? Ik ging even naar boven, ik wilde gaan slapen om het uit te zitten. Maar eenmaal boven werd alles als maar donkersder en grijzer...en koud! Er was een metalen klink op de deur en dat voelde ijzig aan. Ben ik buitem beland, dacht ik? Ben ik nu door te veel in te nemen buitem gaam lopen en lig ik nu op de grond? Op de plafond zag ik nog de kleurem van de mini discolamp schemeren, rood en blauw. Shit, kleuren van ambulance of zielenhuis, lig ik ergens op de SEH?!? Ik riep heel hard naar "B", ik moet hulp zoeken dacht ik. "A" kwam halverwege en vroeg of het goed gaat, ik zei ja maar eigenlijk wilde ik nee zeggen. Ok, even ademhalen, ff wat reality checks proberen. Ik vraag of "A" water voor mij kan halen EN kan komen brengen. Als ik het me allemaal aan het inbeelden is, en ik zit echt op de SEH in een coma, dan lukt het hem vast niet om naar bovem te komen. Eenmal.dat hij boven is, wordt de mind fuck steeds groter. Nee dacht ik, dit is een te makkelijke opdracht. Ik ga weer naar beneden, en C begint weer voor te lezen uit het boekje. Nu begint de loopholes angstiger te worden. Hoe lan dat dit nog steeds doorgaat? Ben ik in de bam van de LSD? Kom ik hier nooit meer uit. Ik wil dat alles stopt, muziek uit, voorlezen stoppen, lichten aan. Maar niks helpt. Ik vertrouw de boys niet meer, dus alles wat ze zeggen helpen niet. Il denk dat dit de LSD is die ze commanderen om dit tegen mij te zeggen. Dingen zoals: gast we trippem toch vaker? Het is de LSD, het komt goed? Het gaat voorbij, we hebben het toch leuk? Al deze woorden maken het maar erger. Ik wil 1 ding, en dat is weggaan. Ik wil mn telefoon om de tijd te checken. Maar dat helpt niet, de tijd gaat voor mn gevoel zooo traag. Ik bel mn vriendin, maar mn vrienden willen dat niet omdat dit onrust gaat brengen. Want ik wil dat iemand van hen belt, omdat als ik bel dan is het mijm hoofd.die dit verzint. Ik zie de angst en ongeloof in hun ogen. Ik krijg mn vriendin eindelijk te pakken en die zegt geruststellende woorden. Ik hang weer op, maar zodra ik ophang komt weer de angst. Ik wil zelfs 112 bellen, gelukkig weerhouden ze mij. Maar ik vraag me af of ze dan echt mn vrienden zijn, want het gaat niet goed dus ik heb hulp nodig. Waarom laten ze dit niet toe? Uiteindelijk bel ik weer mn vriendin en die zegt dat hwt goed komt en dat mn vrienden van mn houden....en toen dacht ik: shit, dat is waar ook. En langzamerhand keerde ik terug. Ik kan weer praten en relativeren. En weer lachen dot alles. Al in al duurde dit ongeveer 1 uur. Ziek eng, en niet leuk. Hierna kon ik het wel waarderen, maar de paranoia bleef lichtelijk hangen. Als C weer de titel.van de Donald Duck voorlas, word ik weer wantrouwig. Maar de comedown van de trip was chill en fijn.
Dag erna konden we allemaal lachen om alles. Ook dat mn vrienden echt hard hun best hebben gedaan om mij te helpen, maar omdat ze zelfs ook hard aan het trippen waren lukte dit niet optimaal haha. Uiteindelijk was het mijn vriendin (em natuurlijk tijd) die goed hielp. We beseften ons ook hoe belangrijk eem tripsitter is, die had me denk ik zo uit die angstoge sfeer weg kunnen halen.
Achja, alsnog mooie dag gehad, maar weet niet hoe ik het de volgende keer zou doen. Hoe zorg ik dat het niet zo leip wordt?
Hoop dat jullie dit mega lange verhaal kunnen waarderen. Cheers!
Ik heb een keertje LSD gedaan met 3 goede vrienden: A, B en C. We hebben allemaal veel ervaring met drugs: xtc, 2cb, ketamine en truffels/paddo. Ook hebben qe 1x eerder LSD gedaan.
Setting: zaterdagmiddag, huisjes afgehuurd in een bosrijke omveging. Huisje hadden we mooi aa gekleed met psychadelic posters, mini ronddraaiende kleurrijke lampjes en lekkere techno muziek.
De drugs: LSD, dosering weet ik niet (slecht I know..), maar hebben dit al eerder gedaan met ongeveer 3/4 zegel wat resulteerde een lichte maar leuke trip. Aangezien dit overgebleven was, maakte ik me geen zorgen. Wel hadden we last minute besloten (lees: net voor inname) besloten om een hele zegel te doen ipv 3/4.
T0: zegeltje onder de tong, hebben we nog wat gechilled en lopen grappen. Rest van de boodschappen werd in de koelkast geplaatst en we gingen nog even buiten zitte .
T+0:30(?): Iemand begon zich af te vroegen of de kleur van de mos nog groener was dan normaal. Toen we hier redelijk diep over gingen praten beseften we dat we al een beetje aan het trippen waren en gingen maar naar binnen. De wereld was lekker raar en ik voelde me licht onrustig, maar op een fijne manier. Kleuren waren lekker fijn ook. Plassen was een bijzondere ervaring, met de seconde werd alles raarder en raarder haha.
T+1:00: vriend "C" vond een Donald Duck op tafel en begon hieruit te lezen..en wat was dat spannend. Met name omdat hij op een random pagina begon te lezen maakte het dat je niks van het verhaal snapte, en door de LSD interpreteerden we alles vrij letterlijk. Figuren zoals "de zware jongens", "daadstra" , "de professor" kregen allemaal een andere lading. We vroegen steeds aan hem of hij de verhalen zelf aan het verzinnen was omdat het tegelijkertijd veel spannender was dan we gewend waren van een Donald Duck, maar ook omdat we ons niet konden voorstellen dat hij in zo'n staat goed kon lezen. Een van de verhalen was Mickey Mouse en de verloren week waarin Mickey een week steeds herbeleeft met als gevolg dat sommige bladzijdes zich letterlijk herhaalden. Ook omdat C de kluts soms kwijtraakte en weer opnieuw begon te lezen zette dit een bizarre loophole ingang wat meeeega grappig was. Ik denk dat hij zeker 1,5uur alleen maar heeft voorgelezen terwijl wij zowaar lachend over de grond rolden.
T3-4u(??): Op een gegeven moment pakte B wat te eten voor ons. Het was een ham/kaas croissant. De smaak was zo bijzonder dat ik eventjes helemaal onder de indruk van dit was. Dit zorgde er echter voor dat ik tijdelijk noet meer oplette wat C aan het voorlezen was. Toen ik weer ging opletten merkte ik dat ik het niet meer snapte. "Waarom lachen ze zoveel' dacht ik. Dit zette een cascade van ongekende paranoide gedachtes die tot een bad trip leidde. Ik had het gevoel dat ze naar mij begonnen te lachen omdat ze doorhaddem dat ik het niet snapte. Ik verzon in mn hoofd dat ze dat boek speciaal haddem gekocht om mij te fucken, maar dat het nu erg awkward was omdat ik het de hele tijd noet door had. Precies op dat moment dat ik dat dacht, stoptende muziek eventjes waarop iemand zij: ok dit is nu heeel awkward. Maar ik dacht, het is awkward omdat ik nu pas doorhen wat er aan de hand is. Ik vond het niet meer leuk, de trip, en iedereen in het huis. Ik wilde dat het stopte, want ze hielden mij voor de gek en hebben mij buitemgesloten. Op dit moment merkte ze welndat iets aan de hand was en gimgen ze uitleggen dat we drugs haddem ingenomen en dat de Donald Duck er al stond en dat C maar steeds hetzelfde aan het voorlezen was.Het feit dat ik het noet zo leuk vond, gaf mij het gevoel: ok, het gaat niet goed, dit is een bad trip. Haddem we toch teveel ingenomen? Ik ging even naar boven, ik wilde gaan slapen om het uit te zitten. Maar eenmaal boven werd alles als maar donkersder en grijzer...en koud! Er was een metalen klink op de deur en dat voelde ijzig aan. Ben ik buitem beland, dacht ik? Ben ik nu door te veel in te nemen buitem gaam lopen en lig ik nu op de grond? Op de plafond zag ik nog de kleurem van de mini discolamp schemeren, rood en blauw. Shit, kleuren van ambulance of zielenhuis, lig ik ergens op de SEH?!? Ik riep heel hard naar "B", ik moet hulp zoeken dacht ik. "A" kwam halverwege en vroeg of het goed gaat, ik zei ja maar eigenlijk wilde ik nee zeggen. Ok, even ademhalen, ff wat reality checks proberen. Ik vraag of "A" water voor mij kan halen EN kan komen brengen. Als ik het me allemaal aan het inbeelden is, en ik zit echt op de SEH in een coma, dan lukt het hem vast niet om naar bovem te komen. Eenmal.dat hij boven is, wordt de mind fuck steeds groter. Nee dacht ik, dit is een te makkelijke opdracht. Ik ga weer naar beneden, en C begint weer voor te lezen uit het boekje. Nu begint de loopholes angstiger te worden. Hoe lan dat dit nog steeds doorgaat? Ben ik in de bam van de LSD? Kom ik hier nooit meer uit. Ik wil dat alles stopt, muziek uit, voorlezen stoppen, lichten aan. Maar niks helpt. Ik vertrouw de boys niet meer, dus alles wat ze zeggen helpen niet. Il denk dat dit de LSD is die ze commanderen om dit tegen mij te zeggen. Dingen zoals: gast we trippem toch vaker? Het is de LSD, het komt goed? Het gaat voorbij, we hebben het toch leuk? Al deze woorden maken het maar erger. Ik wil 1 ding, en dat is weggaan. Ik wil mn telefoon om de tijd te checken. Maar dat helpt niet, de tijd gaat voor mn gevoel zooo traag. Ik bel mn vriendin, maar mn vrienden willen dat niet omdat dit onrust gaat brengen. Want ik wil dat iemand van hen belt, omdat als ik bel dan is het mijm hoofd.die dit verzint. Ik zie de angst en ongeloof in hun ogen. Ik krijg mn vriendin eindelijk te pakken en die zegt geruststellende woorden. Ik hang weer op, maar zodra ik ophang komt weer de angst. Ik wil zelfs 112 bellen, gelukkig weerhouden ze mij. Maar ik vraag me af of ze dan echt mn vrienden zijn, want het gaat niet goed dus ik heb hulp nodig. Waarom laten ze dit niet toe? Uiteindelijk bel ik weer mn vriendin en die zegt dat hwt goed komt en dat mn vrienden van mn houden....en toen dacht ik: shit, dat is waar ook. En langzamerhand keerde ik terug. Ik kan weer praten en relativeren. En weer lachen dot alles. Al in al duurde dit ongeveer 1 uur. Ziek eng, en niet leuk. Hierna kon ik het wel waarderen, maar de paranoia bleef lichtelijk hangen. Als C weer de titel.van de Donald Duck voorlas, word ik weer wantrouwig. Maar de comedown van de trip was chill en fijn.
Dag erna konden we allemaal lachen om alles. Ook dat mn vrienden echt hard hun best hebben gedaan om mij te helpen, maar omdat ze zelfs ook hard aan het trippen waren lukte dit niet optimaal haha. Uiteindelijk was het mijn vriendin (em natuurlijk tijd) die goed hielp. We beseften ons ook hoe belangrijk eem tripsitter is, die had me denk ik zo uit die angstoge sfeer weg kunnen halen.
Achja, alsnog mooie dag gehad, maar weet niet hoe ik het de volgende keer zou doen. Hoe zorg ik dat het niet zo leip wordt?
Hoop dat jullie dit mega lange verhaal kunnen waarderen. Cheers!
