Fried Rice
Bewuste gebruiker
Alvast voor de mods, geen idee of dit de goede categorie is hiervoor.
21-03-2024
Daar zijn we dan..
De zoveelste verhaal waar jullie als dit lezen vrij weinig aan hebben.
Toch denk ik dat de meeste mensen het gevoel toch gaan herkennen.
Het was een zonnige dag, een mooie dag om even stil te staan bij zelfreflectie.
Ik heb de afgelopen tijd een moeilijke periode achter de rug, en het zal helaas alleen maar ernstiger worden.
Vandaar dat ik vandaag besloot om na aantal jaar te vermeden te hebben, mijn oude basisschool te bezoeken na sluitingstijd.
Dat zodat ik lekker ‘n klein rondje, herinneringen ophalen zonder mensen lastig te vallen.
De zon schijnt prachtig op het plein, en ik begin m’n rondje. Ik begin bij de tennisbal-tafel wat al tientallen herinneringen bij mij naar boven brengt.
Even ter informatie: Ik zal op dat moment op speciaal onderwijs, en voordat pauze moest je een keuze maken wat je wou gaan doen. Tennistafel, verstoppertje, voetballen en of allerlei andere dingen.
De minimaal 80 jarige boom die ik ken uit mijn jeugd is omgezaagd en niks meer van te zien, treurig beeld want dat was de buut voor verstoppertje.
Op deze school werd je gemengd met kinderen met allerlei soorten beperkingen. Gedragsproblemen, autisme, trauma’s, van alles.
Mijn oude docenten hebben toen zoveel indruk op mij achtergelaten dat ik puur mij hun een goed gevoel krijg.
Ik zat daar op school voor “autisme categorie 1), trauma’s en “suïcidale gedachtes”. Totaal niet iets waarvoor je naar speciaal onderwijs zou hoeven, maar oké
Het brengt mij fijne en goede gevoelens, alsof ik de momenten van toen nog even kan herbeleven. Achteraf zijn dit een van de dingen die ik lastig vind om los te laten.
Toen ik nog hier op school zat, was er geen sprake van stress, gebruik van middelen of geld nood.
Ik heb een heel rondje gelopen en het valt me op dat veel is veranderd, net zoals de rest van de omgeving veranderd.
Ik wil aankomende week even langskomen jij mijn oude leerkrachten om te kijken hoe het met hun is en te kijken hoe ze mij toen zagen als klein kind, nu dat ik ouder en volwassener zijn geworden. Misschien dat zij mij ergens kunnen helpen met de situatie stoppen met middelen en of mentaal kunnen helpen. Het waren voor mij 2 voorbeelden toen.
20-03-2025
Ik ga zo’n 2/3 keer per jaar naar een plek waar ik veel goede herinneringen heb, omdat ik sinds klein altijd al moeite heb gehad met verwerken en veranderingen. Zulke momenten pak ik om even helemaal te “levelen” met m’n innerlijke mezelf, alsof ik in de spiegel kijk.
Ik heb zelf (op de dag van vandaag) een onbekende “vader”, zonder ooit gesproken te hebben, en vaak zijn de dagen waar ik daaraan denk de dagen dat ik zulke wandelingen doe.
Het woord vader staat tussen twee “ “, omdat je het niet echt een vader kan noemen als je ontkent dat ik je kind ben.
Als jullie interesse hebben in zulke bizar lange verhalen, of vragen over mijn “vader”, zijn jullie altijd welkom.
Mijn emoties zijn 9/10x neutraal dus ik kan er zonder moeite over praten.
Ik hoop dat jullie iets gemeen hebben met deze onnodige post, of misschien andere ideeën hebben.
Groetjes.
21-03-2024
Daar zijn we dan..
De zoveelste verhaal waar jullie als dit lezen vrij weinig aan hebben.
Toch denk ik dat de meeste mensen het gevoel toch gaan herkennen.
Het was een zonnige dag, een mooie dag om even stil te staan bij zelfreflectie.
Ik heb de afgelopen tijd een moeilijke periode achter de rug, en het zal helaas alleen maar ernstiger worden.
Vandaar dat ik vandaag besloot om na aantal jaar te vermeden te hebben, mijn oude basisschool te bezoeken na sluitingstijd.
Dat zodat ik lekker ‘n klein rondje, herinneringen ophalen zonder mensen lastig te vallen.
De zon schijnt prachtig op het plein, en ik begin m’n rondje. Ik begin bij de tennisbal-tafel wat al tientallen herinneringen bij mij naar boven brengt.
Even ter informatie: Ik zal op dat moment op speciaal onderwijs, en voordat pauze moest je een keuze maken wat je wou gaan doen. Tennistafel, verstoppertje, voetballen en of allerlei andere dingen.
De minimaal 80 jarige boom die ik ken uit mijn jeugd is omgezaagd en niks meer van te zien, treurig beeld want dat was de buut voor verstoppertje.
Op deze school werd je gemengd met kinderen met allerlei soorten beperkingen. Gedragsproblemen, autisme, trauma’s, van alles.
Mijn oude docenten hebben toen zoveel indruk op mij achtergelaten dat ik puur mij hun een goed gevoel krijg.
Ik zat daar op school voor “autisme categorie 1), trauma’s en “suïcidale gedachtes”. Totaal niet iets waarvoor je naar speciaal onderwijs zou hoeven, maar oké
Het brengt mij fijne en goede gevoelens, alsof ik de momenten van toen nog even kan herbeleven. Achteraf zijn dit een van de dingen die ik lastig vind om los te laten.
Toen ik nog hier op school zat, was er geen sprake van stress, gebruik van middelen of geld nood.
Ik heb een heel rondje gelopen en het valt me op dat veel is veranderd, net zoals de rest van de omgeving veranderd.
Ik wil aankomende week even langskomen jij mijn oude leerkrachten om te kijken hoe het met hun is en te kijken hoe ze mij toen zagen als klein kind, nu dat ik ouder en volwassener zijn geworden. Misschien dat zij mij ergens kunnen helpen met de situatie stoppen met middelen en of mentaal kunnen helpen. Het waren voor mij 2 voorbeelden toen.
20-03-2025
Ik ga zo’n 2/3 keer per jaar naar een plek waar ik veel goede herinneringen heb, omdat ik sinds klein altijd al moeite heb gehad met verwerken en veranderingen. Zulke momenten pak ik om even helemaal te “levelen” met m’n innerlijke mezelf, alsof ik in de spiegel kijk.
Ik heb zelf (op de dag van vandaag) een onbekende “vader”, zonder ooit gesproken te hebben, en vaak zijn de dagen waar ik daaraan denk de dagen dat ik zulke wandelingen doe.
Het woord vader staat tussen twee “ “, omdat je het niet echt een vader kan noemen als je ontkent dat ik je kind ben.
Als jullie interesse hebben in zulke bizar lange verhalen, of vragen over mijn “vader”, zijn jullie altijd welkom.
Mijn emoties zijn 9/10x neutraal dus ik kan er zonder moeite over praten.
Ik hoop dat jullie iets gemeen hebben met deze onnodige post, of misschien andere ideeën hebben.
Groetjes.
