Het is al wel weer een tijdje geleden, maar ik was mijn pc aan het opkuisen, en kwam dit report tegen, dat ik ooit wel eens wilde plaatsen, maar nog niet had gedaan (het is ook zo freakin' lang), maar bon, hier komt ie dan toch nog:
15 augustus 2009.
Sinds ik in Aarschot woon, en het op 15 augustus daar Sint-Rochusviering is (en we uiteraard ook jaarlijks die dag lekker vrij hebben van het werk), hebben we die dag omgedoopt tot onze persoonlijke nationale tripdag. Bij de Sint-Rochusfeesten is de hele stad enkel en alleen verlicht met kaarsen. Supergezellig, superromantisch, intieme sfeer … ideaal dus!
Ik kijk er dan ook steeds enorm naar uit, en het toeleven naar is al een fijne ervaring op zich.
En deze zaterdag was het dan eindelijk weer zover. Ik doe het af en toe nog wel eens (meestal niet gepland), maar 15 augustus is standaard. Dan maak ik geen plannen met vrienden, gaat mijn gsm de hele dag uit, verwittig ik mijn ouders al dat ze me niet hoeven te storen, want dat ik toch niet zal ‘thuis’ zijn.
Na een heerlijk nachtje slapen, sta ik al goedgeluimd op. Mooie muziekjes op de achtergrond zorgen ervoor dat ik reeds fluitend door de woonkamer huppel. Maar ik begin er niet meteen aan, want de Sint-Rochusfeesten zijn pas op hun hoogtepunt rond 22u ’s avonds (als het donker is uiteraard).
Dus beslis ik om even lekker van het zonnetje te genieten, en wat te lezen.
Omstreeks 14u steekt mijn vriend de BBQ aan, want we willen zeker eerst nog iets lekker eten (ook al zou het op nuchtere maag nog beter bevallen, mijn vriend kan echt niet zolang zonder eten, daar wordt hij zelfs chagrijnig van!). Na enkele heerlijke (zelf) gemarineerde scampi’s te verorberen, leg ik me nog even in de tuin om alles te laten zakken, en voel ik gewoon dat het een heerlijke avond gaat worden. De zon schijnt nog erg hard, maar ook de nacht beloofd aangenaam zacht te worden, met een sterrenhemel om u tegen te zeggen (voor zover dat mogelijk is in ons Belgenlandje en hun lichtvervuiling).
17:00 Nu wordt het echt wel spannend, want ik had me voorgenomen om om 18u te beginnen, daar ik ook eerst naar het Middeleeuws Kamp wil. Dit is een heel dorp met allemaal re-enactors die de Middeleeuwen herbeleven. Erg fijn om te vertoeven, zeker wanneer je realiteit niet meer van fictie kan onderscheiden. Was er vorig jaar ook op dezelfde dag geweest, in dezelfde toestand, en kan me nog herinneren dat ik het allemaal zeer bizar en levensecht vond.
18:00 Eigenlijk ben ik er helemaal klaar voor, maar ik heb onlangs een nieuwe vriend gemaakt. Mijn buurman van 3 huizen verder is nogal eenzaam (en licht mentaal gehandicapt), en sinds ik er een praatje mee heb gemaakt, staat hij dagelijks voor mijn deur. Gelukkig heb ik nog wel even tijd voor hem (ook al zegt ie niet zoveel, buiten een “mmm” “uhuh” en “bwa” krijg ik er niet veel uitgesleurd).
18:30 Op naar de kelder, waar de ondoorzichtige pretdoos gestockeerd staat. Ik roep mijn vriendje bij me, en voorafgegaan door een dikke zoen en een “geniet ervan schat”, leggen we de zegel op onze tong. Met deze bemoedigende woorden beginnen we steeds onze trip, of elk ander feestje waar bv XTC bij gepaard gaat. Ik raad mijn vriend aan om al wat voor te rollen, voorbereiding is alles! Het zou niet de eerste keer zijn dat hij er ‘spijt’ van heeft tijdens het trippen, omdat het dan allemaal niet meer zo goed lukt.
19:00 Ik stel voor om naar het Elzenhof te gaan, waar er momenteel een Middeleeuws kamp aan de gang is.
Als je daar rondloopt, en zeker nu, dan waan je je echt in de Middeleeuwen. De verschillende tentjes, iedereen verkleed, valkeniers die hun vogels trainen, boogschieten, kanonnen, je moet er zelfs betalen met zilverlingen! Ik vind het te gek, en zeker zodra mijn trip begint op te komen, ga ik helemaal mee in het verhaal.
Ook de verschillende valken en uilen zijn prachtig om te zien … en groot!!!
20:30 Ok, het wordt me allemaal wat teveel, ik moet er weg. Ik krijg af en toe enkele lachkicks, en ik wil zeker niet de indruk wekken dat ik hen uitlach. Daarnaast begint de trip aardig in te slaan, en draait de wereld rond me heen in slowmotion. Op de fiets naar huis dus! Fietsen is trouwens heerlijk op trip, zeker op zo’n fietspad midden door de bomen.
21:00 Eénmaal thuis aangekomen, zet ik de mooiste muziek EVER op. Ik heb net een nieuwe cd gekocht van Nouvelle Vague. Zo puur, zo mooi! Echt een aanrader!!!! Het is een groep die allemaal covers heeft gemaakt op hun eigen zuivere pure manier!
http://www.youtube.com/watch?v=zUzDi9xxEoI&feature=related
Terwijl ik geniet van de zuivere klanken, en me verbonden voel met onze poes Vladi (strelen voelt heerlijk aan, en we genieten er blijkbaar beiden van), gaat mijn vriendje zich douchen. Ik laat me helemaal meeslepen in de muziek, en voel me op deze moment de meest sexy vrouw ooit.
20’ later ga ik zelf ook onder de douche … wat een heerlijk gevoel, elke druppel die je lichaam raakt voel je naar beneden rollen. Een ware sensatie die ik nog niet eerder heb mogen ervaren.
22:00 Op naar het centrum … de Sint – Rochusfeesten !! Ik denk dat foto’s hier meer kunnen bieden dan woorden. Heel het centrum is verlicht met kaarsen, in het park speelt een jazz-groepje de meest intense muziek, en ook al lopen er veel mensen overal, toch voel je de drukte niet.
Ik loop wel rond in de stad,maar toch ben ik er niet … het lijkt wel alsof ik boven alles zweef, en iedereen kan aankijken zonder dat ze mij zien. Ik voel me één met deze stad, ik hoor bij het geheel, en toch ben ik niet aanwezig. Een bizarre maar tegelijkertijd zeer vertrouwde ervaring. Dit geluk zou nooit mogen eindigen, waarom kan niet iedereen zich altijd voelen zoals ik me nu voel. Intens gelukkig, vredelievend, vederlicht … de wereld zou zoveel mooier zijn … Alice, bleef je maar bij mij, hadden we maar een eeuwige verbondenheid, je doet me stralen van geluk.
De kaarslichtjes in de straten stralen tot in de hemel, ik zie alleen maar blije, lachende gezichten, iedereen heeft een goudgele aura om zich heen … ach, het kan toch zo mooi zijn! We dwalen door de straten, ik hou mijn liefje dicht bij me, want we zijn 1 ziel, 1 lichaam, 1 geest.
We stoppen even aan een kraam waar ze de meest overheerlijke satés verkopen, nog nooit heeft een kippetje me zo doen watertanden, de sappen ontploffen in mijn mond, mijn smaakpapillen krijgen een waar orgasme, ik wil meer!!!!!
We staan stil en nemen nog een satétje, plots bekijk ik de wereld om me heen vanuit een totaal andere visie. Ik zie mensen vlees en drank verorberen, als kannibalen. Het lijken wel monsters, geen besef van de schoonheid die moeder Aarde ons te bieden heeft, alleen gericht op hun eigen ik.
Ik voel dat ik hier weg moet, de mensen verliezen hun pracht, de aura’s veranderen van goudgeel naar rood, paars, om plots te verdwijnen. Ik zie bloeddorstige mensen, hun tanden scheuren de stukken vlees in repen, het gebulderlach doet me rillen, ik voel me oncomfortabel tussen deze beesten….’Gaan we naar huis toe, liefje?’ vraag ik …
Hop de fiets op, en terug naar mijn vertrouwde omgeving.
00:30 Terug thuis, mijn gemoedstoestand verandert weer van angstig naar gelukzalig. We leggen een dekentje in de tuin, want het is ook de nacht van de vallende sterren. Ik vlei me neer, en staar naar de lucht. Ik zie niet 1 vallende ster… ik zie er honderden. Heel het heelal danst op en neer, de sterren schieten van links naar rechts … Alice, stop met spelen, hoe kan ik nou een echte vallende ster zien als jij zo met me speelt? Mijn vriend buigt zich over me heen, en drukt zijn lippen tegen de mijne. Wat een intense ervaring … it was not my lips he kissed, but my soul ! Jou laat ik nooit gaan, schat, met jou kan ik alles delen … jij laat me mezelf zijn, voor 100%, en voegt er zelfs nog een extra dimensie aan toe. De maan komt stiekem piepen en lacht ons toe.
(*hier volgt een deel dat ik liever intiem wil houden … *kuch* … het komt er op neer dat we met de billen bloot in de tuin liggen )
02:00 De effecten nemen langzaam af, ik voel me wel nog super, maar de wereld staat terug stil. Alles lijkt weer normaal … en we besluiten naar binnen te gaan, om nog wat na te genieten met een tekenfilm (traditie, tijdens mijn come-down wil ik altijd een tekenfilm zien, omdat de kleuren meestal nog erg prachtig zijn). We zakken in de zetel, steken een jointje op en laten ons meeslepen met Monsters Inc (heerlijke film op trip!).
Ik merk dat het jointje me lichtjes terug neemt in de trip, minder visueel, maar mijn gedachtestroom maalt als een malle. Hier ontdek ik dat het roken van een joint voor mij de mindfuck heel erg aanwakkert (ik heb het al eens eerder opgemerkt, maar nu was het wel erg opvallend).
04:00 Ik besluit in mijn bedje te gaan liggen, mijn gedachten laten me niet los, de tv staat nog aan en het stoort me. Ik ga gewoon in mijn zalige bedje liggen, genietend van de stilte ……
Denk ik toch … maar eens ik in mijn bed lig, begin ik aan mijn zus te denken. Mijn zus is al van haar 18 thuis weg gegaan,heeft heel wat miserie gekend, en nog steeds … en ook al doet ze haar ‘vrolijk’ voor, ik weet gewoon dat ze diep van binnen niet het geluk voelt dat ik voel. Ze kampt nog steeds met haar cocaïne en drank verslaving (maar geeft dit niet toe – nu ja, als je al meer dan 10 jaar praktisch dagelijks snuift en drinkt, nou ja, dan weet je het als buitenstaander wel hé), maar gaat wel elke dag netjes werken, dus voor haar is er geen probleem … Ik merk dat het me verdrietig maakt, ik zou haar een stuk van mijn geluk willen geven, maar dat gaat niet. De tranen rollen van mijn wangen.
Mijn vriend komt een half uurtje later ook naar boven, en ziet me huilen. Hij kruipt dicht tegen me aan en fluistert zacht: “schatje, als je je zo voelt, waarom roep je me dan niet, ik ben er toch voor je”. Het voelt comfortabel aan, vertrouwd … ik vertel hem wat me dwarszit, en hij sust me zachtjes. Ik voel me net een klein kind, dat ontroostbaar is, en bij papa bescherming zoekt. Langzaam aan begin ik te gniffelen, wat een emoties toch deze avond / nacht. We beginnen wat grapjes te maken, en het ontaard in een ware bulderlach, niet tegen te houden, ik lach al mijn opgekropte gevoelens eruit. De tranen rollen opnieuw van mijn wangen, maar nu van het lachen.
Ik wens mijn vriendje een zalige nachtrust, we kruipen dicht tegen elkaar aan. Buiten beginnen de vogeltjes alweer te fluiten, en met hun prachtige gezang van ik in een diepe slaap.
15 augustus 2009.
Sinds ik in Aarschot woon, en het op 15 augustus daar Sint-Rochusviering is (en we uiteraard ook jaarlijks die dag lekker vrij hebben van het werk), hebben we die dag omgedoopt tot onze persoonlijke nationale tripdag. Bij de Sint-Rochusfeesten is de hele stad enkel en alleen verlicht met kaarsen. Supergezellig, superromantisch, intieme sfeer … ideaal dus!
Ik kijk er dan ook steeds enorm naar uit, en het toeleven naar is al een fijne ervaring op zich.
En deze zaterdag was het dan eindelijk weer zover. Ik doe het af en toe nog wel eens (meestal niet gepland), maar 15 augustus is standaard. Dan maak ik geen plannen met vrienden, gaat mijn gsm de hele dag uit, verwittig ik mijn ouders al dat ze me niet hoeven te storen, want dat ik toch niet zal ‘thuis’ zijn.
Na een heerlijk nachtje slapen, sta ik al goedgeluimd op. Mooie muziekjes op de achtergrond zorgen ervoor dat ik reeds fluitend door de woonkamer huppel. Maar ik begin er niet meteen aan, want de Sint-Rochusfeesten zijn pas op hun hoogtepunt rond 22u ’s avonds (als het donker is uiteraard).
Dus beslis ik om even lekker van het zonnetje te genieten, en wat te lezen.
Omstreeks 14u steekt mijn vriend de BBQ aan, want we willen zeker eerst nog iets lekker eten (ook al zou het op nuchtere maag nog beter bevallen, mijn vriend kan echt niet zolang zonder eten, daar wordt hij zelfs chagrijnig van!). Na enkele heerlijke (zelf) gemarineerde scampi’s te verorberen, leg ik me nog even in de tuin om alles te laten zakken, en voel ik gewoon dat het een heerlijke avond gaat worden. De zon schijnt nog erg hard, maar ook de nacht beloofd aangenaam zacht te worden, met een sterrenhemel om u tegen te zeggen (voor zover dat mogelijk is in ons Belgenlandje en hun lichtvervuiling).
17:00 Nu wordt het echt wel spannend, want ik had me voorgenomen om om 18u te beginnen, daar ik ook eerst naar het Middeleeuws Kamp wil. Dit is een heel dorp met allemaal re-enactors die de Middeleeuwen herbeleven. Erg fijn om te vertoeven, zeker wanneer je realiteit niet meer van fictie kan onderscheiden. Was er vorig jaar ook op dezelfde dag geweest, in dezelfde toestand, en kan me nog herinneren dat ik het allemaal zeer bizar en levensecht vond.
18:00 Eigenlijk ben ik er helemaal klaar voor, maar ik heb onlangs een nieuwe vriend gemaakt. Mijn buurman van 3 huizen verder is nogal eenzaam (en licht mentaal gehandicapt), en sinds ik er een praatje mee heb gemaakt, staat hij dagelijks voor mijn deur. Gelukkig heb ik nog wel even tijd voor hem (ook al zegt ie niet zoveel, buiten een “mmm” “uhuh” en “bwa” krijg ik er niet veel uitgesleurd).
18:30 Op naar de kelder, waar de ondoorzichtige pretdoos gestockeerd staat. Ik roep mijn vriendje bij me, en voorafgegaan door een dikke zoen en een “geniet ervan schat”, leggen we de zegel op onze tong. Met deze bemoedigende woorden beginnen we steeds onze trip, of elk ander feestje waar bv XTC bij gepaard gaat. Ik raad mijn vriend aan om al wat voor te rollen, voorbereiding is alles! Het zou niet de eerste keer zijn dat hij er ‘spijt’ van heeft tijdens het trippen, omdat het dan allemaal niet meer zo goed lukt.
19:00 Ik stel voor om naar het Elzenhof te gaan, waar er momenteel een Middeleeuws kamp aan de gang is.
Als je daar rondloopt, en zeker nu, dan waan je je echt in de Middeleeuwen. De verschillende tentjes, iedereen verkleed, valkeniers die hun vogels trainen, boogschieten, kanonnen, je moet er zelfs betalen met zilverlingen! Ik vind het te gek, en zeker zodra mijn trip begint op te komen, ga ik helemaal mee in het verhaal.
Ook de verschillende valken en uilen zijn prachtig om te zien … en groot!!!
20:30 Ok, het wordt me allemaal wat teveel, ik moet er weg. Ik krijg af en toe enkele lachkicks, en ik wil zeker niet de indruk wekken dat ik hen uitlach. Daarnaast begint de trip aardig in te slaan, en draait de wereld rond me heen in slowmotion. Op de fiets naar huis dus! Fietsen is trouwens heerlijk op trip, zeker op zo’n fietspad midden door de bomen.
21:00 Eénmaal thuis aangekomen, zet ik de mooiste muziek EVER op. Ik heb net een nieuwe cd gekocht van Nouvelle Vague. Zo puur, zo mooi! Echt een aanrader!!!! Het is een groep die allemaal covers heeft gemaakt op hun eigen zuivere pure manier!
http://www.youtube.com/watch?v=zUzDi9xxEoI&feature=related
Terwijl ik geniet van de zuivere klanken, en me verbonden voel met onze poes Vladi (strelen voelt heerlijk aan, en we genieten er blijkbaar beiden van), gaat mijn vriendje zich douchen. Ik laat me helemaal meeslepen in de muziek, en voel me op deze moment de meest sexy vrouw ooit.
20’ later ga ik zelf ook onder de douche … wat een heerlijk gevoel, elke druppel die je lichaam raakt voel je naar beneden rollen. Een ware sensatie die ik nog niet eerder heb mogen ervaren.
22:00 Op naar het centrum … de Sint – Rochusfeesten !! Ik denk dat foto’s hier meer kunnen bieden dan woorden. Heel het centrum is verlicht met kaarsen, in het park speelt een jazz-groepje de meest intense muziek, en ook al lopen er veel mensen overal, toch voel je de drukte niet.
Ik loop wel rond in de stad,maar toch ben ik er niet … het lijkt wel alsof ik boven alles zweef, en iedereen kan aankijken zonder dat ze mij zien. Ik voel me één met deze stad, ik hoor bij het geheel, en toch ben ik niet aanwezig. Een bizarre maar tegelijkertijd zeer vertrouwde ervaring. Dit geluk zou nooit mogen eindigen, waarom kan niet iedereen zich altijd voelen zoals ik me nu voel. Intens gelukkig, vredelievend, vederlicht … de wereld zou zoveel mooier zijn … Alice, bleef je maar bij mij, hadden we maar een eeuwige verbondenheid, je doet me stralen van geluk.
De kaarslichtjes in de straten stralen tot in de hemel, ik zie alleen maar blije, lachende gezichten, iedereen heeft een goudgele aura om zich heen … ach, het kan toch zo mooi zijn! We dwalen door de straten, ik hou mijn liefje dicht bij me, want we zijn 1 ziel, 1 lichaam, 1 geest.
We stoppen even aan een kraam waar ze de meest overheerlijke satés verkopen, nog nooit heeft een kippetje me zo doen watertanden, de sappen ontploffen in mijn mond, mijn smaakpapillen krijgen een waar orgasme, ik wil meer!!!!!
We staan stil en nemen nog een satétje, plots bekijk ik de wereld om me heen vanuit een totaal andere visie. Ik zie mensen vlees en drank verorberen, als kannibalen. Het lijken wel monsters, geen besef van de schoonheid die moeder Aarde ons te bieden heeft, alleen gericht op hun eigen ik.
Ik voel dat ik hier weg moet, de mensen verliezen hun pracht, de aura’s veranderen van goudgeel naar rood, paars, om plots te verdwijnen. Ik zie bloeddorstige mensen, hun tanden scheuren de stukken vlees in repen, het gebulderlach doet me rillen, ik voel me oncomfortabel tussen deze beesten….’Gaan we naar huis toe, liefje?’ vraag ik …
Hop de fiets op, en terug naar mijn vertrouwde omgeving.
00:30 Terug thuis, mijn gemoedstoestand verandert weer van angstig naar gelukzalig. We leggen een dekentje in de tuin, want het is ook de nacht van de vallende sterren. Ik vlei me neer, en staar naar de lucht. Ik zie niet 1 vallende ster… ik zie er honderden. Heel het heelal danst op en neer, de sterren schieten van links naar rechts … Alice, stop met spelen, hoe kan ik nou een echte vallende ster zien als jij zo met me speelt? Mijn vriend buigt zich over me heen, en drukt zijn lippen tegen de mijne. Wat een intense ervaring … it was not my lips he kissed, but my soul ! Jou laat ik nooit gaan, schat, met jou kan ik alles delen … jij laat me mezelf zijn, voor 100%, en voegt er zelfs nog een extra dimensie aan toe. De maan komt stiekem piepen en lacht ons toe.
(*hier volgt een deel dat ik liever intiem wil houden … *kuch* … het komt er op neer dat we met de billen bloot in de tuin liggen )
02:00 De effecten nemen langzaam af, ik voel me wel nog super, maar de wereld staat terug stil. Alles lijkt weer normaal … en we besluiten naar binnen te gaan, om nog wat na te genieten met een tekenfilm (traditie, tijdens mijn come-down wil ik altijd een tekenfilm zien, omdat de kleuren meestal nog erg prachtig zijn). We zakken in de zetel, steken een jointje op en laten ons meeslepen met Monsters Inc (heerlijke film op trip!).
Ik merk dat het jointje me lichtjes terug neemt in de trip, minder visueel, maar mijn gedachtestroom maalt als een malle. Hier ontdek ik dat het roken van een joint voor mij de mindfuck heel erg aanwakkert (ik heb het al eens eerder opgemerkt, maar nu was het wel erg opvallend).
04:00 Ik besluit in mijn bedje te gaan liggen, mijn gedachten laten me niet los, de tv staat nog aan en het stoort me. Ik ga gewoon in mijn zalige bedje liggen, genietend van de stilte ……
Denk ik toch … maar eens ik in mijn bed lig, begin ik aan mijn zus te denken. Mijn zus is al van haar 18 thuis weg gegaan,heeft heel wat miserie gekend, en nog steeds … en ook al doet ze haar ‘vrolijk’ voor, ik weet gewoon dat ze diep van binnen niet het geluk voelt dat ik voel. Ze kampt nog steeds met haar cocaïne en drank verslaving (maar geeft dit niet toe – nu ja, als je al meer dan 10 jaar praktisch dagelijks snuift en drinkt, nou ja, dan weet je het als buitenstaander wel hé), maar gaat wel elke dag netjes werken, dus voor haar is er geen probleem … Ik merk dat het me verdrietig maakt, ik zou haar een stuk van mijn geluk willen geven, maar dat gaat niet. De tranen rollen van mijn wangen.
Mijn vriend komt een half uurtje later ook naar boven, en ziet me huilen. Hij kruipt dicht tegen me aan en fluistert zacht: “schatje, als je je zo voelt, waarom roep je me dan niet, ik ben er toch voor je”. Het voelt comfortabel aan, vertrouwd … ik vertel hem wat me dwarszit, en hij sust me zachtjes. Ik voel me net een klein kind, dat ontroostbaar is, en bij papa bescherming zoekt. Langzaam aan begin ik te gniffelen, wat een emoties toch deze avond / nacht. We beginnen wat grapjes te maken, en het ontaard in een ware bulderlach, niet tegen te houden, ik lach al mijn opgekropte gevoelens eruit. De tranen rollen opnieuw van mijn wangen, maar nu van het lachen.
Ik wens mijn vriendje een zalige nachtrust, we kruipen dicht tegen elkaar aan. Buiten beginnen de vogeltjes alweer te fluiten, en met hun prachtige gezang van ik in een diepe slaap.
Ik en m'n vooroordelen ook! lolz
