ik heb een probleem dat iets langer in de tijdsperiode duurt en vooral wordt getriggerd door alcohol.
Het gaat een hele tijd goed, goede baan, sport veel en ok sociaalnetwerk die helemaal sos vrij is. Op het moment dat er iets vervelends gebeurt wat mij mentaal aangrijpt, ga ik veel drinken en daarna verlies ik mezelf helemaal ik de sos. Met als gevolg dat ik 1 week later, en een paar uur geslapen het lichamelijk niet meer trek en echt terug moet keren in mn gewone leven. Ik ben nu 40 en dit is al vanaf mijn 16e.
Ik heb het genegeerd, tijdspan was eerst 1x per jaar, maar naar mate ik ouder wordt, gebeurt het steeds vaker. Nu zit ik op een frequentie van 1x in de 3 maanden. Het is niet meer te stoppen, niet meer uit te houden, daar ik echt een dikke week soms ook wel is gebeurt dat het 3 weken was, helemaal van het pad af was. Ze hebben mij verteld dat dit een vorm van dipsomanie is, een terugkerende periodieke verslaving, maar niemand heeft me ooit kunnen helpen, omdat ik het grootste gedeelte van de tijd alcohol en sosvrij ben.
Ik weet het niet meer, mijn vermogen om lang op het goede pad te blijven is weg. Drink geen alcohol meer, alcohol vervaagt je grenzen, en zet je uiteindelijk toe tot excecief sos gebruik. maar ook tijdens mijn alcoholoze maanden, begrijp me goed dat heb ik geprobeerd, kwam de drang naar sos alsnog om de hoek zetten. Ik snap nu waarom ze het de witte sloper noemen, en ik snuif alleen maar, zit niet aan de pijp, en je ziet het is killing.
Wil iemand met enige achtergrond mij het advies geven welk pad ik moet bewandelen om hier uiteindelijk uit te kunnen komen, ik ben het zat, ik heb het gehad. Duizende euris, weken herstel, heel veel vrienden verloren, wil ik een normaal leven kunnen lijden.
Ooit begonnen door toedoen van een vriendin die ik had, heel veel jaar geleden, het was spannend, maar als ik dit had geweten had ik echt heel hard weggelopen.
thnx en ik hoor jullie graag, gr van een wanhopige
Het gaat een hele tijd goed, goede baan, sport veel en ok sociaalnetwerk die helemaal sos vrij is. Op het moment dat er iets vervelends gebeurt wat mij mentaal aangrijpt, ga ik veel drinken en daarna verlies ik mezelf helemaal ik de sos. Met als gevolg dat ik 1 week later, en een paar uur geslapen het lichamelijk niet meer trek en echt terug moet keren in mn gewone leven. Ik ben nu 40 en dit is al vanaf mijn 16e.
Ik heb het genegeerd, tijdspan was eerst 1x per jaar, maar naar mate ik ouder wordt, gebeurt het steeds vaker. Nu zit ik op een frequentie van 1x in de 3 maanden. Het is niet meer te stoppen, niet meer uit te houden, daar ik echt een dikke week soms ook wel is gebeurt dat het 3 weken was, helemaal van het pad af was. Ze hebben mij verteld dat dit een vorm van dipsomanie is, een terugkerende periodieke verslaving, maar niemand heeft me ooit kunnen helpen, omdat ik het grootste gedeelte van de tijd alcohol en sosvrij ben.
Ik weet het niet meer, mijn vermogen om lang op het goede pad te blijven is weg. Drink geen alcohol meer, alcohol vervaagt je grenzen, en zet je uiteindelijk toe tot excecief sos gebruik. maar ook tijdens mijn alcoholoze maanden, begrijp me goed dat heb ik geprobeerd, kwam de drang naar sos alsnog om de hoek zetten. Ik snap nu waarom ze het de witte sloper noemen, en ik snuif alleen maar, zit niet aan de pijp, en je ziet het is killing.
Wil iemand met enige achtergrond mij het advies geven welk pad ik moet bewandelen om hier uiteindelijk uit te kunnen komen, ik ben het zat, ik heb het gehad. Duizende euris, weken herstel, heel veel vrienden verloren, wil ik een normaal leven kunnen lijden.
Ooit begonnen door toedoen van een vriendin die ik had, heel veel jaar geleden, het was spannend, maar als ik dit had geweten had ik echt heel hard weggelopen.
thnx en ik hoor jullie graag, gr van een wanhopige
