Clinic al geweest 8 weken. Maar nog steeds coke verslaafd
- Onderwerp starter Pukkiepuk
- Startdatum
Neo-Shulginist
Badass junkie
Natuurlijk ben je nog verslaafd. Dat blijf je ook, hebben ze je waarschijnlijk verteld in de verslavingszorg. Niet meer gebruiken wordt wel steeds makkelijker.
Als je verslaafd bent aan cocaïne dan is stress sterk gekoppeld aan coke gebruiken. Veel zin om coke te nemen betekent dus dat je een gevoel van ongemak hebt. Dus moet je je dan gaan afvragen: 'wat zijn gezond manieren om met dit gevoel om te gaan?'
Als je verslaafd bent aan cocaïne dan is stress sterk gekoppeld aan coke gebruiken. Veel zin om coke te nemen betekent dus dat je een gevoel van ongemak hebt. Dus moet je je dan gaan afvragen: 'wat zijn gezond manieren om met dit gevoel om te gaan?'
Bas
Wijs gebruiker
@Pukkiepuk wat heb je dan geleerd in de kliniek? En waarom zouden ze je wijs maken dat je voor altijd verslaafd zal blijven? Van je verslaving afkomen is niet iets wat uit de lucht komt vallen, nee, je zal er zelf hard voor moeten werken.
Weet niet of je het besef hebt dat alleen jij je van je verslaving af kan helpen. Een kliniek kan dit niet, die stuurt je alleen. Als je niet wilt stoppen met gebruiken, dan zal stoppen ook niet lukken. Je moet écht gemotiveerd zijn, je moet écht willen stoppen. Besef de gevolgen van de drugs, kijk of het waard is; al die ellende die zullen volgen.
Waarom gebruik je? Om wat voor reden? Weet je die reden nog of ben je dit door het gebruik al vergeten? Weet je überhaupt waarom je begonnen bent met drugs (de beginnende nieuwsgierigheid)? Waarom je drugs als oplossing zag voor je problemen? Zocht je ontspanning, verveelde je je, had je stress, waarom was je nieuwsgierig?
Hoe oud ben je, hoe lang gebruik je en hoe & om wat voor reden ben je die kliniek uitgegaan of uitgestuurd?
@*.exe2.0 & @Neo-Shulginist waarom zou een kliniek je vertellen dat je verslaafd blijft tot de dood?
Weet niet of je het besef hebt dat alleen jij je van je verslaving af kan helpen. Een kliniek kan dit niet, die stuurt je alleen. Als je niet wilt stoppen met gebruiken, dan zal stoppen ook niet lukken. Je moet écht gemotiveerd zijn, je moet écht willen stoppen. Besef de gevolgen van de drugs, kijk of het waard is; al die ellende die zullen volgen.
Waarom gebruik je? Om wat voor reden? Weet je die reden nog of ben je dit door het gebruik al vergeten? Weet je überhaupt waarom je begonnen bent met drugs (de beginnende nieuwsgierigheid)? Waarom je drugs als oplossing zag voor je problemen? Zocht je ontspanning, verveelde je je, had je stress, waarom was je nieuwsgierig?
Hoe oud ben je, hoe lang gebruik je en hoe & om wat voor reden ben je die kliniek uitgegaan of uitgestuurd?
@*.exe2.0 & @Neo-Shulginist waarom zou een kliniek je vertellen dat je verslaafd blijft tot de dood?
Omdat ze dat waarnemen bij mensen die eenmaal een cocaïne verslaving krijgen denk ik. En dat die verslaving zo diep in je 'neural pathways' slijt, dat dat nooit meer helemaal weggaat.
Tenminste, dat wordt wel gezegd. Ik heb er een dubbel gevoel bij om het zo te zien. Aan de ene kant is het een manier om altijd behoedzaam te blijven. Aan de andere kant vind ik het een negatieve benadering en geloof ik zelf wel in het volledig overkomen van verslavingen en in mind over matter: je neural pathways zijn uiteindelijk ondergeschikt aan je wil en 'spirit' om echt verslaving vrij te zijn. Maar daar verschillen de meningen over.
Als je gelooft dat cocaïne leidt tot een absolute onoverkomelijke verslaving middels dat inslijten in de hersenen, dan vraag ik me echt af waarom je het überhaupt zou nemen? Dat klinkt echt zeer onintelligent om het netjes te verwoorden.
Bas
Wijs gebruiker
Ja, het is vrij logisch dat mensen snel terugvallen of snel drang hebben in cocaïne als ze even niets meer hebben genomen. Zware gebruikers kunnen zonder cocaïne gewoon niet normaal leven omdat hun hersenen niet meer goed functioneren zonder cocaïne. Het lichaam kan zelfstandig niet meer voor die stimulans en kalmering zorgen.
Het zal tijd kosten om te herstellen. En een gebruiker of dus bijna ex-gebruiker, zou dan een zéér lange weg moeten begaan -> tot herstel. Als klinieken die lange weg en leed dus willen besparen bij die mensen (door te zeggen je blijft toch altijd verslaafd), wilt dat niet gelijk zeggen dat dat het probleem oplost. Eerder tijdelijk. Net als cocaïne je tijdelijks een roes geeft, gevoel van stimulans of kalmering, tijdelijks iets laat vergeten of je als persoon tijdelijk ff veranderen. Dan zie je zo'n persoon dus na korte tijd weer terug lol.
Klopt. De enige oplossing om dit te voorkomen/genezen is om niet aan drugs te beginnen of door datgene op te lossen waarom je drugs wilt gebruiken. Waarom je bijv. iets wilt vergeten. Drugs zullen uiteindelijk meer problemen geven dan je in het begint had. :P
Iedereen kan definitief van z'n verslaving afkomen.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
@Bas Het zal tijd kosten om te herstellen. En een gebruiker of dus bijna ex-gebruiker, zou dan een zéér lange weg moeten begaan -> tot herstel. Als klinieken die lange weg en leed dus willen besparen bij die mensen (door te zeggen je blijft toch altijd verslaafd), wilt dat niet gelijk zeggen dat dat het probleem oplost. Eerder tijdelijk. Net als cocaïne je tijdelijks een roes geeft, gevoel van stimulans of kalmering, tijdelijks iets laat vergeten of je als persoon tijdelijk ff veranderen. Dan zie je zo'n persoon dus na korte tijd weer terug lol.
Ik snap niet precies wat je wil zeggen maar je bevestigt volgens mij wat ik en @Mindless zeiden.
Klinieken lossen je probleem niet op. Je wordt daar geholpen door om te leren gaan met je verslaving. En dat is een lange weg, ja.
Ik snap niet precies wat je wil zeggen maar je bevestigt volgens mij wat ik en @Mindless zeiden.
Klinieken lossen je probleem niet op. Je wordt daar geholpen door om te leren gaan met je verslaving. En dat is een lange weg, ja.
Bas
Wijs gebruiker
Ja als die kliniek vertelt dat je voor altijd verslaafd zal blijven, zal men dit ook geloven en verslaafd blijven. Een verslaafde is vrij makkelijk te beïnvloeden in wat waarheid is en wat niet. Hij zal snel alles geloven. Wilt niet zeggen dat dit waarheid is. Als die verslaafde echt de motivatie heeft om te stoppen en zichzelf ervan kan overtuigen dat hij er definitief vanaf kan komen en kan veranderen als persoon, is dit ook mogelijk.
Dus je wilt zeggen dat een kliniek eigenlijk niks oplost betreft de verslaving? Lijkt mij bullshit. Het ligt grotendeels aan jezelf. Stoppen kan je alleen zelf doen, een kliniek stuurt je alleen. Je moet niet gaan geloven dat een kliniek dit voor je oplost haha, dat is een te makkelijke gedachte wat veel mensen hebben.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Hoe kom je erbij dat een verslaafde vrij makkelijk te beinvloeden is over wat waarheid is en wat niet?
Hoe kom je erbij dat een verslaafdesnel alles gelooft?
Ben je er wel eens geweest in zo'n kliniek? Heb je er uberhaupt ervaring mee?
Heb je zelf ervaring met verslaving, persoonklijk ook?
Lees mijn stukje wat je net quote en lees dan je reactie erop.
Waarom zeg je hetzelfde als ik en doe je net of je me verbetert? Best raar.
Bas
Wijs gebruiker
Het begon met mijn vraag; waarom klinieken zeggen dat je verslaafd blijft tot de dood. Waarop jij zei dat dit gewoon zo is. Terwijl ik van mening ben dat dit gewoon niet zo is. Nu maak jij ervan dat klinieken je helpen om om te gaan met je verslaving en dat dit een lange weg is. Oftewel zoals jij zegt; door te zeggen dat je altijd verslaafd zal blijven. - wat zal dat een verslaafde helpen zeg.
Bas
Wijs gebruiker
Vrij logisch toch? Drugs doet niet veel goeds met je lichaam en met je persoonlijkheid. Het verandert je, je verstand, manier van denken, je reactievermogen, hoe je dingen verwerkt, etc. Dit alles zorgt ervoor dat een verslaafde makkelijk te beïnvloeden en dingen snel geloofd.
Ik heb verslaafdes in mijn omgeving ja, dagelijks.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Dus dan zou je tegen een verslaafde kunnen zeggen: Geloof mij, drugs is slecht dus stop ermee.
En dan doet een verslaafde dat wat dan gelooft hij dat.
Ik zou een kliniek beginnen als ik jou was, wordt vast druk.
Ikzelf heb meer de indruk dat ze het ergens allemaal wel weten dat het niet zo verder moet maar juist niet luisteren.
Of zouden dat die neurologische paden kunnen zijn die je er nooit meer uitwist?
Als je niet verslaafd bent aan steeds op te volgen wat je impulsen je ingeven, wat betekenen die neurologische paden dan nog voor jou? Uiteindelijk heb je altijd de vrije wil om te handelen naar je impulsen of niet. En zoals gezegd worden deze paden door ander gedrag weer overschreven, wat die impulsen met de tijd minder maakt. Maar dat is toch secundair? Primair is je vrije wil om niet slechts reactief en impulsief te handelen. Toegegeven, velen weten dit niet, maar je kunt dit leren en imo zo daadwerkelijk verslaving ontstijgen.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Dan betekenen ze weinig tot niets meer, klopt. Maar hoeveel zijn er daartoe in staat. Zeg je eigenlijk zelf al
Plus, als je eenmaal weer een keer gebruikt, zijn die paden zo weer zo diep als eerder.
In mijn visie blijft het een zwak punt omdat ze zo uitgesleten zijn geweest. Maar niet onmogelijk dat ben ik met je eens.
Ik denk altijd aan succesvolle ex-gebruikers die nog steeds, jaren nadien, zwakke momenten hebben en therapie/praatgroepen nodig hebben.
Niks om voor te schamen, integendeel als je er juist gebruik van maakt. Maar dat zegt mij wel wat.
Misschien is een soort zwaktepunt of valkuil dan een betere benaming. "Verslaving" impliceert eigenlijk dat je eronder staat, in plaats van erboven. Dat het de kracht heeft om absoluut je vrije wil te verwerpen/overstemmen, terwijl dat nooit zo is. Ook al kan het nog zo extreem verleidelijk of moeilijk zijn/lijken.
Space 🕉
Bewuste gebruiker
Eens verslaafd, altijd verslaafd. Dit lijkt voor velen wel zo te voelen. Totdat je een andere geloofsovertuiging over het leven krijgt. Want tja, waar gaat het leven over? Het lijkt mij duidelijk dat coke niet in een evenwichtig leven past. De verslaafde vind het moeilijk om zijn uitvluchtsdeur permanent te sluiten. Een goede oplossing is om een slechte verslaving om te zetten in een gezonde verslaving.
Wat mij goed heeft weten te weerhouden om weer chemische drugs te nemen? Ik raakte verslaafd aan elke dag fitness en gezond eten. Daar kan je ook behoorlijk in doorslaan, maar is toch stukken gezonder dan coke, speed of xtc verslaafd zijn. En het deed me echt goed. Ik voelde me super over 'de nieuwe ik'. Ik voelde me krachtig, aantrekkelijker dan ooit tevoren en ik had zin in het leven!
Maar na 4 jaar alleen af en toe alcohol en thc kreeg ik een relatiebreuk en kwam de behoefte weer naar feestjes en festivals waarbij toch weer het nodige drugs gebruikt werd. Vrij snel kreeg ik een nieuwe vriendin die het zo af en toe lekker vond om coke te gebruiken met uitgaansgelegenheden. En ik deed hier zelf weer aan mee. Wederom weer van kwaad tot erger, want als ik het had, dan nam ik gewoon af en toe een beetje. Ook door de weeks. En uiteindelijk stiekem...
En toen kwam ik in aanraking met dmt. En dit heeft een nieuwe wereld voor mij geopend. Psychedelica is nog veel beter in staat om je te verlossen van het altijd maar iets moeten nemen dan bijvoorbeeld een drugskliniek. Begrijp me niet verkeerd, je moet niet denken dat je 1x dmt rookt en van alles verlost ben. Je moet leren wat het te zeggen heeft over jou. En je moet dan ook leren te verstaan wat het middel je te vertellen heeft. Zo ben ik me gaan verdiepen in spiritualiteit en mediteer regelmatig. En als je bereid bent te veranderen naar een betere versie van jezelf dan kan je zeker helemaal van je behoeftes afkomen.
Sommige geven aan dat ze na 1 ayahuasca ceremonie het licht gezien hebben en de rest van hun leven geen behoefte meer hebben aan dergelijke verslavende middelen. Ik ben er heilig van overtuigd dat mensen die hiervoor open staan en dit ondergaan het makkelijkst van hun verslaving af kunnen komen. En het efficiëntst hunzelf behandelen. Ipv 10 jaar therapie bij een drugskliniek.
Wat mij goed heeft weten te weerhouden om weer chemische drugs te nemen? Ik raakte verslaafd aan elke dag fitness en gezond eten. Daar kan je ook behoorlijk in doorslaan, maar is toch stukken gezonder dan coke, speed of xtc verslaafd zijn. En het deed me echt goed. Ik voelde me super over 'de nieuwe ik'. Ik voelde me krachtig, aantrekkelijker dan ooit tevoren en ik had zin in het leven!
Maar na 4 jaar alleen af en toe alcohol en thc kreeg ik een relatiebreuk en kwam de behoefte weer naar feestjes en festivals waarbij toch weer het nodige drugs gebruikt werd. Vrij snel kreeg ik een nieuwe vriendin die het zo af en toe lekker vond om coke te gebruiken met uitgaansgelegenheden. En ik deed hier zelf weer aan mee. Wederom weer van kwaad tot erger, want als ik het had, dan nam ik gewoon af en toe een beetje. Ook door de weeks. En uiteindelijk stiekem...
En toen kwam ik in aanraking met dmt. En dit heeft een nieuwe wereld voor mij geopend. Psychedelica is nog veel beter in staat om je te verlossen van het altijd maar iets moeten nemen dan bijvoorbeeld een drugskliniek. Begrijp me niet verkeerd, je moet niet denken dat je 1x dmt rookt en van alles verlost ben. Je moet leren wat het te zeggen heeft over jou. En je moet dan ook leren te verstaan wat het middel je te vertellen heeft. Zo ben ik me gaan verdiepen in spiritualiteit en mediteer regelmatig. En als je bereid bent te veranderen naar een betere versie van jezelf dan kan je zeker helemaal van je behoeftes afkomen.
Sommige geven aan dat ze na 1 ayahuasca ceremonie het licht gezien hebben en de rest van hun leven geen behoefte meer hebben aan dergelijke verslavende middelen. Ik ben er heilig van overtuigd dat mensen die hiervoor open staan en dit ondergaan het makkelijkst van hun verslaving af kunnen komen. En het efficiëntst hunzelf behandelen. Ipv 10 jaar therapie bij een drugskliniek.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Ik heb niet gezegd 'tot aan je dood'
Maar het is wel zo dat verslaving een leerproces in het brein is, wat raakt ingebakken in hersenstructuren.
In het brein zit de mesolimbische route. Dat is een verzameling dopamineneuronen die onbewuste gevoelens (vanuit het limbisch systeem) rechtreeks koppelt aan het deel van het brein dat betrokken is bij logisch redeneren en plannen (prefrontale cortex).
Die mesolimbische route speelt een essentiële rol bij verslaving. Bij regelmatig gebruik van cocaïne wordt er (onbewust) een sterke koppeling gemaakt tussen gevoelens van stress of hunkering, en het besluit om weer cocaïne te nemen. Dat zijn prikkels die het vermogen om te reflecteren op bepaalde keuzes blokkeren. Daarom zie je ook zo vaak dat verslaafden toch weer gaan gebruiken. Als ze last krijgen van stress dan gaat hun brein in de automatische modus richting drugsgebruik.
Ik zal niet zeggen dat het onmogelijk is om dat geautomatiseerde gedrag helemaal uit het brein te krijgen. Dat hangt sterk af van hoe lang je gestopt bent, welke drug er gebruikt wordt, en hoe ernstig de verslaving was. Je kan wel zeggen dat na 8 weken dit soort geautomatiseerde processen nog lang niet gerepareerd zijn.
De basis van het herstel is wel: erkennen dat je niet goed in staat bent om goed om te gaan met het middel waar je aan verslaafs bent. Daarom moet je ervoor zorgen dat je niet in een omgeving komt waar er gebruikt wordt en moet je ervoor zorgen dat je zo min mogelijk last hebt van stress.
Laatst bewerkt:
Dit gaat er bij mij niet in.
Mijns inziens is het áltijd een keuze om in die automatische (onbewuste) modus te gaan. Weliswaar vaak een keuze die ook uit een relatieve onbewustheid gemaakt wordt, maar alsnog een keuze. Die automatische (onbewuste) modus verzacht de situatie enigszins, omdat er dan geen verantwoordelijkheid hoeft te worden genomen voor de opeenvolgende keuzes die gemaakt worden. Onbewuste keuzes die iemand dieper en dieper vastzetten in een verslaving en alle bijkomende verwoesting. Een substantie of wat dan ook kan jouw vrije wil om die eerste keuze tot onbewustheid te maken, niet overstemmen. Dit is mijn mening, maar ik wil hem toch altijd graag laten horen wanneer ergens geclaimd wordt dat we niet meer dan een soort van biologische robots zijn die weerloos zijn tegen bepaalde lichamelijke processen, impulsen, of drugs die daar invloed op hebben.
Zeker. Mee eens.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Nouja volgens veel neurologen hebben we dus maar zeer beperkte vrije wil omdat keuzes doorgaans gemaakt worden door geautomatiseerde processen in het brein. Pas na de handeling gaan de bewuste hersengebieden zich buigen over de keuzes die gemaakt zijn. Dan treedt er een proces op wat rationalisering heet.
Dit botst inderdaad met 'ons' culturele beeld van de volledig bewuste en individueel verantwoordelijke homo economicus.
Het is een incovenient truth: we hebben helemaal niet zoveel controle over ons gedrag als we graag van onszelf denken.
Nu moet je dat ook niet gebruiken om alle verantwoordelijkheid voor je daden af te schuiven: 'ik kan er niks aan doen, het is mijn brein'. Want je brein is natuurlijk onderdeel van wie je bent.
Maar als het gaat om behandeling van verslaving, of andere vormen van gedragsverandering, is het wel nuttig om te beseffen dat heel veel processen in het brein automatisch gebeuren. De oplossing voor de problematische keuzes moet dan ook grotendeels in de omgeving gezocht worden: minder stress, geen contact met gebruikende vrienden en een prikkelende omgeving die gezond en functioneel gedrag stimuleert.
Laatst bewerkt:
Ik ben het ook met die neurologen eens dat we een zeer beperkte vrije wil hebben betreffende vele geautomatiseerde processen, maar als we helemaal geen vrije wil zouden hebben, dan zouden we letterlijk robots zijn, waar ik zelf niet in geloof. Je hebt altijd de vrije wil om je bewust van jezelf te worden is wat ik geloof. Wat dat proces van jezelf verliezen in de ene slechte keuze na de andere slechte keuze tot een halt brengt. Immers, je brengt luciditeit in je ervaring. Maar goed, deze denkwijze heeft er natuurlijk ook weer alles mee te maken dat ik denk dat bewustzijn veel meer is dan een proces in de hersenen. Excuses voor het steeds weer terugkomen op dit.
(ik word soms ook moe van mezelf) Maar het is zo fundamenteel voor alles.Controle hebben we denk ik ook veel minder dan we vaak denken. Maar we hebben een geweldige capaciteit om dingen te negeren en tegen onszelf te liegen om bepaalde dingen niet te hoeven zien/voelen. Liever in die automatische modus gaan en onszelf de vernieling in zien helpen, dan die dingen te moeten zien/voelen, denken we dan.
Ja, mee eens.
Jazeker, ook helemaal mee eens. Combineer dat met bewust blijven van jezelf: niet degraderen tot die automatische modus en je hebt een geweldig recept tegen verslaving in mijn ogen.
Bas
Wijs gebruiker
Aha, op deze manier verteld is het duidelijk wat je bedoelt ja!
De Zandman
DF-koning
Je leert niets af. Nee.
Een verslaving ( gedrag) leer je óók nooit af.
Deze verslaving blijft sluimerend aanwezig.
De duivel, die slaapt. ( zo beleef ik dit)
Dus, afleren bestaat volgens mij niet.
Aanleren, nieuw gedrsg, dus, dit bestaat wél. Dat doen we iedere dag.
De kunst van het weerstaan van verleiding, het kunnen voorkomen van een terugval is volgens mij:
Het aanleren van gedrag, waar mee je kunt voorkomen, dat de duivel ontwaakt.
Het aanleren van gedrag, wat je in de plaats kan zetten van het verslaving gedrag.
Daarvoor zijn er " trucjes ".
Deze kun je aanleren van ervaringsdeskundigen.
Bij mij werkt dit.....
Een verslaving ( gedrag) leer je óók nooit af.
Deze verslaving blijft sluimerend aanwezig.
De duivel, die slaapt. ( zo beleef ik dit)
Dus, afleren bestaat volgens mij niet.
Aanleren, nieuw gedrsg, dus, dit bestaat wél. Dat doen we iedere dag.
De kunst van het weerstaan van verleiding, het kunnen voorkomen van een terugval is volgens mij:
Het aanleren van gedrag, waar mee je kunt voorkomen, dat de duivel ontwaakt.
Het aanleren van gedrag, wat je in de plaats kan zetten van het verslaving gedrag.
Daarvoor zijn er " trucjes ".
Deze kun je aanleren van ervaringsdeskundigen.
Bij mij werkt dit.....
Het schijnt dat als in ziekenhuizen mensen elke dag heroine worden gegeven zonder dat erbij wordt gezegd dat het heroine is, dat ze er direct mee kunnen stoppen zonder ontwenningsverschijnselen. Ik kan me voorstellen dat het hierom erg belangrijk is als je iemand vertelt dat hij zijn hele leven verslaafd blijft of niet. De meeste anti-verslavingmethoden zijn gebaseerd op theorieën en modellen, zoals het Minnesota-model, dus dat ze zeggen dat iemand zijn hele leven verslaafd is of niet is maar een theorie of invalshoek. Dit kan ook gebaseerd zijn op het doel ervan (en dat de waarachtigheid een beetje wordt ondergeschikt) omdat je iemand dus wijsmaakt dat de risico's/valkuilen zijn hele leven zullen blijven (wat waar is) of dat iemand dus hard moet werken om een verslaving te boven te komen (wat ook waar is)
De Zandman
DF-koning
In elk geval, zoals eerder al hier in dit thread vernoemd is, blijft een verslaving aanwezig. De rest van je levensdagen blijft dit zo.
Of je dat nou leuk vindt of niet.
Cravings zullen slijten. Bij de ene heftiger, dan bij een ander. Ben je hypergevoelig, erger.
Maar toch. De ziekte die verslaving heet, blijft. Sluimerend, en, ook al ben je jaren clean, het gaat een keertje mis en dan.....de terugval ligt ineens weer bij je aan de voeten. Hij grijpt er al ééntje vast, en dan...een tweede ronde gooit de deur open en zit je weer in de draaikolk die je zó ganz einfach de diepte intrekt naar het akelige diepe van opnieuw verslaafd zijn en dat in de gebruikers modus. Full
Chasse!
Probeer dit te voorkomen en dat is idd heeeeel hard werken.....!!!
Of je dat nou leuk vindt of niet.
Cravings zullen slijten. Bij de ene heftiger, dan bij een ander. Ben je hypergevoelig, erger.
Maar toch. De ziekte die verslaving heet, blijft. Sluimerend, en, ook al ben je jaren clean, het gaat een keertje mis en dan.....de terugval ligt ineens weer bij je aan de voeten. Hij grijpt er al ééntje vast, en dan...een tweede ronde gooit de deur open en zit je weer in de draaikolk die je zó ganz einfach de diepte intrekt naar het akelige diepe van opnieuw verslaafd zijn en dat in de gebruikers modus. Full
Chasse!
Probeer dit te voorkomen en dat is idd heeeeel hard werken.....!!!
Noodbackups hebben, basic fit Sport abbo'tje zodat je de sportschool in kan rennen als je zieke cravings hebt... of een uur lopen en denken aan de negatieve aspecten van de dag er na terwijl je aan het lopen bent. Dit helpt gigantisch.
Als je dan toch op je bek gaat doe eens 0,1 gram ipv de gebruikelijke gram die je weg pompt door je neus.
De Zandman
DF-koning
Dat laatste zou ik toch proberen om achterwege te laten.
Dat zie ik als het voeren van de duivel, die al één oog open heeft gedaan en zeer waarschijnlijk na het innemen van de 0,1 gram ook zijn tweede oog open zal doen en vervolgens net zijn staart zal gaan zwaaien.
In dit stadium wordt het al erg, erg lastig om hem in toom te kunnen houden m.a.w. hem zijn ogen weer te laten sluiten en op te houden met dat zwaaien met zijn staart....(Sorry voor deze beeldspraak)
Cravings, dat duurt een lange tijd. Als je al langer clean bent gebleven, is het dan niet doodzonde, om deze periode weer teniet te doen?
Want ik denk, dat je naderhand niet trots bent op jezelf. Integendeel.
Dat zie ik als het voeren van de duivel, die al één oog open heeft gedaan en zeer waarschijnlijk na het innemen van de 0,1 gram ook zijn tweede oog open zal doen en vervolgens net zijn staart zal gaan zwaaien.
In dit stadium wordt het al erg, erg lastig om hem in toom te kunnen houden m.a.w. hem zijn ogen weer te laten sluiten en op te houden met dat zwaaien met zijn staart....(Sorry voor deze beeldspraak)
Cravings, dat duurt een lange tijd. Als je al langer clean bent gebleven, is het dan niet doodzonde, om deze periode weer teniet te doen?
Want ik denk, dat je naderhand niet trots bent op jezelf. Integendeel.
Beter dat je het steeds minder vaak neemt dat zeker. Als je het Nu doet en over een week weer zit je in de shit, dit neigt naar dagelijks.
beter eerst een maand ertussen dan 2 maanden als mogelijk is 4..... en niet vaker dan om de 3-4maanden of iets in die richting. Zeker niet elke maand of elke week! Als het kan haal ook steeds minder qua hoeveelheid.
Die craving steeds langer onder controle houden is het. Uiteindelijk slijt het gebruik wel en valt interesse weg.. Maar nooit gebruiken is natuurlijk nog beter. Maar dit is een bijna onmogelijke opgave als je gewend bent om regelmatig te gebruiken.
beter eerst een maand ertussen dan 2 maanden als mogelijk is 4..... en niet vaker dan om de 3-4maanden of iets in die richting. Zeker niet elke maand of elke week! Als het kan haal ook steeds minder qua hoeveelheid.
Die craving steeds langer onder controle houden is het. Uiteindelijk slijt het gebruik wel en valt interesse weg.. Maar nooit gebruiken is natuurlijk nog beter. Maar dit is een bijna onmogelijke opgave als je gewend bent om regelmatig te gebruiken.
De Zandman
DF-koning
Dat het een moeilijk te hanteren problematiek is, dit staat buiten twijfel.
Als je jarenlang dagelijks gebruikt hebt, dan moet je sowieso een tijdsinvulling gaan vinden, die in de plaats moet komen van de tijd die je nodig had om bijvoorbeeld te kunnen scoren alleen al. Jazeker!
En dan daarna een bezigheid vinden, die in de plaats komt van het gebruik op zich. Het stoned op de bank hangen, ofwel aan de toog in een kroeg zitten en je gestadig vol laten lopen als was je een klotsende mammoet tanker.
Je moet geheel breken met deze zogenaamde "vrienden" in de kroeg.
Want dat zijn je vrienden dus niet. Dit zijn heel gewoon, profiteurs.
De overgevoeligheid voor de stof waarvan je afhankelijk bent geweest, deze blijft. Altijd.
Zoals ik al eerder heb gezegd, cravings zullen verdwijnen. Dit kan erg, erg lang duren, maar ze verdwijnt naar de achtergrond. Bij mij is het vwb de alcohol zó, dat ik er geen interesse meer voor heb.
Maar.
Is het warm, zonnig weer, en heb ik hevig dorst, dan komt er steevast weer craving naar een glas lekker bier...want juist op deze momenten Is er eigenlijk niets lekkerder dan een glaasje bier....
In de zomer van 1976 (jaja, lang geleden maar ik weet dit nog als de dag van gisteren!) Liep ik met een kameraad over het hete strandzand bij Scheveningen. Het was 34 graden, bijna geen wind en wij liepen daar op zoek naar onze vriendinnetjes. Die lagen daar ergens daar in de zon te bakken.
Man o man, wat had ik me toch een dorst!
Sjokken door dat mulle zand. .
En Toen besloten we om even in een aldaar staand 0strandpaviljoen een wijle te verpozen.
En toen kregen wij, na dit besteld te hebben natuurlijk, een glas heerlijk, van de exact juiste temperatuur, goudgeel pilsener bier.
Die inhoud liet ik langzaam, in één teug naar binnen glijden.
Ik had, en heb nooit meer zó een ontstellend lekker glas bier gedronken. En een tweede, derde, vierde smaakten allemaal even goed!
En dan moet je weer verder en route....
Toen zakte de alcohol in de onderbenen, en kwamen wij slechts zeer zeker langzaam verder...
Anyway, een dag om nooit te vergeten!
Op zich is tegenwoordig de gedachte aan dit voorval, al genoeg om weer een craving te krijgen, maar...Het valt wel mee.
Leuk verhaaltje, dit even terzijde, maar, nog altijd, vele jaren na misbruik van alcohol, toch nog af en toe een lichte craving.
Ik denk, d ast dit zo blijft, zolang ik maar niet toegeef, dan zal dit zo blijven.
Geef ik wél toe, dan is het verwachten, dat ik razendsnel weervterugv als in de rivier van alcoholisme...En binnen enkele weken de schade van niet drinken, dubbel En dwars zal gaan inhalen. Jazeker!
N.b.. Het verhaal van iemand in een ziekenhuissetting heroïne geven, en na enige tijd dit hebben gedaan er in 1 x mee stoppen, dat de betreffende patiënt dan géén afkick verschijnselen zou krijgen, nee. Daarin ga ik niet mee.
Daar geloof ik : het le maal. niets van.
Dát kan domweg niet.
Dit, omdat het lichaam zelf, zeer snel een zeer stevige verslaving aan heroïne opbouwt.
Géén sprake van, dat je dit als zijnde die patiënt, niet zou merken.
Als je jarenlang dagelijks gebruikt hebt, dan moet je sowieso een tijdsinvulling gaan vinden, die in de plaats moet komen van de tijd die je nodig had om bijvoorbeeld te kunnen scoren alleen al. Jazeker!
En dan daarna een bezigheid vinden, die in de plaats komt van het gebruik op zich. Het stoned op de bank hangen, ofwel aan de toog in een kroeg zitten en je gestadig vol laten lopen als was je een klotsende mammoet tanker.
Je moet geheel breken met deze zogenaamde "vrienden" in de kroeg.
Want dat zijn je vrienden dus niet. Dit zijn heel gewoon, profiteurs.
De overgevoeligheid voor de stof waarvan je afhankelijk bent geweest, deze blijft. Altijd.
Zoals ik al eerder heb gezegd, cravings zullen verdwijnen. Dit kan erg, erg lang duren, maar ze verdwijnt naar de achtergrond. Bij mij is het vwb de alcohol zó, dat ik er geen interesse meer voor heb.
Maar.
Is het warm, zonnig weer, en heb ik hevig dorst, dan komt er steevast weer craving naar een glas lekker bier...want juist op deze momenten Is er eigenlijk niets lekkerder dan een glaasje bier....
In de zomer van 1976 (jaja, lang geleden maar ik weet dit nog als de dag van gisteren!) Liep ik met een kameraad over het hete strandzand bij Scheveningen. Het was 34 graden, bijna geen wind en wij liepen daar op zoek naar onze vriendinnetjes. Die lagen daar ergens daar in de zon te bakken.
Man o man, wat had ik me toch een dorst!
Sjokken door dat mulle zand. .
En Toen besloten we om even in een aldaar staand 0strandpaviljoen een wijle te verpozen.
En toen kregen wij, na dit besteld te hebben natuurlijk, een glas heerlijk, van de exact juiste temperatuur, goudgeel pilsener bier.
Die inhoud liet ik langzaam, in één teug naar binnen glijden.
Ik had, en heb nooit meer zó een ontstellend lekker glas bier gedronken. En een tweede, derde, vierde smaakten allemaal even goed!
En dan moet je weer verder en route....
Toen zakte de alcohol in de onderbenen, en kwamen wij slechts zeer zeker langzaam verder...
Anyway, een dag om nooit te vergeten!
Op zich is tegenwoordig de gedachte aan dit voorval, al genoeg om weer een craving te krijgen, maar...Het valt wel mee.
Leuk verhaaltje, dit even terzijde, maar, nog altijd, vele jaren na misbruik van alcohol, toch nog af en toe een lichte craving.
Ik denk, d ast dit zo blijft, zolang ik maar niet toegeef, dan zal dit zo blijven.
Geef ik wél toe, dan is het verwachten, dat ik razendsnel weervterugv als in de rivier van alcoholisme...En binnen enkele weken de schade van niet drinken, dubbel En dwars zal gaan inhalen. Jazeker!
N.b.. Het verhaal van iemand in een ziekenhuissetting heroïne geven, en na enige tijd dit hebben gedaan er in 1 x mee stoppen, dat de betreffende patiënt dan géén afkick verschijnselen zou krijgen, nee. Daarin ga ik niet mee.
Daar geloof ik : het le maal. niets van.
Dát kan domweg niet.
Dit, omdat het lichaam zelf, zeer snel een zeer stevige verslaving aan heroïne opbouwt.
Géén sprake van, dat je dit als zijnde die patiënt, niet zou merken.
Ik kan aan alles verslaafd worden. Alcohol, drugs, hobby's, koopgedrag,...etc... Het zit gewoon in me. Ik aanvaard moeilijk grenzen. Ook in het leven. Zolang ik iemands anders grenzen niet overschrijd zijn de mijne zonder beperking. Leven is die grenzen opzoeken en ze liefst verleggen. Ik heb een eeuwige angst voor de flatline in het leven. Als ik die zie in het leven, word ik suïcidaal. Ik moet diep kunnen gaan en hoog kunnen vliegen om het gevoel te hebben dat ik leef. Leven is voor mij anders een onmogelijke opdracht. Ik heb al 30 jaar over euthanasie nagedacht. Ooit komt het ervan. Ik wil mijn eigen einde kunnen bepalen. Niet dat ik bang ben voor de dood. Heb ze al in de ogen gekeken. Maar on my terms.
Ik ben drie jaar verslaafd geweest aan C. Opname van zes maanden in OA als gevolg. Ik kon mij een leven zonder C niet voorstellen. Ik was liever dood. Maar ik had beloofd die zes maanden te doen en dan opnieuw te evalueren. Vond ik faire deal. Na die zes maanden zag ik een lichtpunt. Ik had die zes maanden bewezen dat leven zonder C mogelijk was en vond me nog te jong om te sterven. Dus ik heb doorgezet. De eerste twee jaar waren een hel aan cravings. Elke seconde dacht ik aan C. Eerste keer pas terug geluk bij de geboorte van mijn eerste dochter. Dan beterde het. Seconden werden minuten later uren, dan zelfs dagen. 20 jaar later denk ik elke dag nog aan C. Ik ben 15 jaar clean geweest van C. Nadien heb ik af en toe sporadisch gebruikt. Moest ik de eerste jaren ook maar één keer gebruikt hebben, ik zou direkt hervallen zijn. Nu heb ik pas weer zes maanden cleane periode gehad van alles inclusief alcohol. Ik ga voor het eerst geen C doen. Te gevaarlijk. C sluipt erin voor je er erg in hebt.
Ik heb hier nog ergens mijn dagboek liggen van die zes maanden OA. Misschien eens zoeken en inscannen.
Ik denk ook niet dat het te maken heeft met zwakke of sterke persoonlijkheid.
Ik heb een zwak voor verslavingen, maar ben sterk als mens en persoonlijkheid. Ik heb de grootste rotzooi overwonnen, ik ben in 2009 een nieuw leven gestart, gescheiden en opnieuw gehuwd. Ik word bijna 50 en loop nog altijd rond. Kom niks tekort. Heb twee mooie intelligente dochters. Heb verslavingen overwonnen.
Verslaafd zijn is ook geen probleem. Ik kan het overwinnen. Ik heb zelf de kracht het niet meer te laten ontsporen. Mijn tijd in de OA heeft daar wel voor gezorgd. Je leert je eigen gedrag analyseren en aanpassen. Andere dagindeling, regelmaat in slapen, hobby's, bepaalde zaken niet doen, etc..
Ik heb ook graag controle over mijn leven. Als iets te ver gaat dan voel ik me slecht. Afhankelijkheid vind ik een ballast. Daarom dat ik dan er iets aan doe. Je kan het dom vinden het zover te laten komen, maar ik moet de grenzen opzoeken. Ik wil exploreren. Het leven moet variëren. Me slecht voelen is ook geen ramp, als er maar high's tussen zitten.
Ik ga ook al 21 jaar naar een psychiater, ik zou de introspectie en het klankbord niet kunnen missen in mijn leven. Dankzij haar loop ik hier nog altijd rond. Ik ben haar dankbaar, want op die 20 jaar heb ik nog vele mooie dingen gezien en beleefd.
Verslaving zit voor altijd in je leven denk ik. Sommige mensen zijn verslaafd aan regelmaat. Aan de flatline. Andere aan sport, eten, hobby's, tabak, alcohol,,...etc... Een drugverslaving is niet mooi en moeilijk te overwinnen. Maar het kan.
In de OA waar ik was opgenomen kwam er op donderdag nog steeds een vrouw. Ze was verslaafd geweest aan de hoestsiroopjes. Twintig jaar later kwam zij nog steeds trouw naar de kliniek op donderdag. Zij vertelde me dat er geen uur voorbij ging in haar leven zonder dat zij daar aan denkt.
Misschien is het dom om met drugs te beginnen. Geen idee. Maar het heeft me ook veel moois gebracht. Ik zou het niet anders doen. Ik ben in de OA ook pas een mens geworden. Daarvoor leefde ik maar. Zonder doel. Ook al was ik gehuwd en had ik alles. Vanaf toen had ik controle over mijn leven. Maakte ik bewust keuzes en verzaakte aan andere dingen. Het heeft me bewust doen stilstaan bij wat ik nog wou in mijn leven. Ik heb mezelf ook veel beter leren kennen.
Ik doe nog drugs. Zal nooit weggaan. Maar bepaalde dingen zal ik nooit doen, met andere ben ik zéér voorzichtig geworden. Maar ik ga al eens graag diep en vlieg al eens graag hoog. Daarom trip ik soms. De LSA was het eerste na zes maanden. Ik beklaag het me niet.
Voor ieder die kampt met een verslaving, sterkte. Je kan het. Doorzetten. Elke dag dat je clean blijft, wordt het makkelijker. Elke dag extra clean is een overwinning.
Elke morgen maak je de keuze, clean blijven, 's avonds ga je slapen met de overwinning. Er komen ander dingen in je leven elke dag dat je clean blijft.
“Life isn't about waiting for the storm to pass. It's about learning how to dance in the rain.”
Ik ben drie jaar verslaafd geweest aan C. Opname van zes maanden in OA als gevolg. Ik kon mij een leven zonder C niet voorstellen. Ik was liever dood. Maar ik had beloofd die zes maanden te doen en dan opnieuw te evalueren. Vond ik faire deal. Na die zes maanden zag ik een lichtpunt. Ik had die zes maanden bewezen dat leven zonder C mogelijk was en vond me nog te jong om te sterven. Dus ik heb doorgezet. De eerste twee jaar waren een hel aan cravings. Elke seconde dacht ik aan C. Eerste keer pas terug geluk bij de geboorte van mijn eerste dochter. Dan beterde het. Seconden werden minuten later uren, dan zelfs dagen. 20 jaar later denk ik elke dag nog aan C. Ik ben 15 jaar clean geweest van C. Nadien heb ik af en toe sporadisch gebruikt. Moest ik de eerste jaren ook maar één keer gebruikt hebben, ik zou direkt hervallen zijn. Nu heb ik pas weer zes maanden cleane periode gehad van alles inclusief alcohol. Ik ga voor het eerst geen C doen. Te gevaarlijk. C sluipt erin voor je er erg in hebt.
Ik heb hier nog ergens mijn dagboek liggen van die zes maanden OA. Misschien eens zoeken en inscannen.
Ik denk ook niet dat het te maken heeft met zwakke of sterke persoonlijkheid.
Ik heb een zwak voor verslavingen, maar ben sterk als mens en persoonlijkheid. Ik heb de grootste rotzooi overwonnen, ik ben in 2009 een nieuw leven gestart, gescheiden en opnieuw gehuwd. Ik word bijna 50 en loop nog altijd rond. Kom niks tekort. Heb twee mooie intelligente dochters. Heb verslavingen overwonnen.
Verslaafd zijn is ook geen probleem. Ik kan het overwinnen. Ik heb zelf de kracht het niet meer te laten ontsporen. Mijn tijd in de OA heeft daar wel voor gezorgd. Je leert je eigen gedrag analyseren en aanpassen. Andere dagindeling, regelmaat in slapen, hobby's, bepaalde zaken niet doen, etc..
Ik heb ook graag controle over mijn leven. Als iets te ver gaat dan voel ik me slecht. Afhankelijkheid vind ik een ballast. Daarom dat ik dan er iets aan doe. Je kan het dom vinden het zover te laten komen, maar ik moet de grenzen opzoeken. Ik wil exploreren. Het leven moet variëren. Me slecht voelen is ook geen ramp, als er maar high's tussen zitten.
Ik ga ook al 21 jaar naar een psychiater, ik zou de introspectie en het klankbord niet kunnen missen in mijn leven. Dankzij haar loop ik hier nog altijd rond. Ik ben haar dankbaar, want op die 20 jaar heb ik nog vele mooie dingen gezien en beleefd.
Verslaving zit voor altijd in je leven denk ik. Sommige mensen zijn verslaafd aan regelmaat. Aan de flatline. Andere aan sport, eten, hobby's, tabak, alcohol,,...etc... Een drugverslaving is niet mooi en moeilijk te overwinnen. Maar het kan.
In de OA waar ik was opgenomen kwam er op donderdag nog steeds een vrouw. Ze was verslaafd geweest aan de hoestsiroopjes. Twintig jaar later kwam zij nog steeds trouw naar de kliniek op donderdag. Zij vertelde me dat er geen uur voorbij ging in haar leven zonder dat zij daar aan denkt.
Misschien is het dom om met drugs te beginnen. Geen idee. Maar het heeft me ook veel moois gebracht. Ik zou het niet anders doen. Ik ben in de OA ook pas een mens geworden. Daarvoor leefde ik maar. Zonder doel. Ook al was ik gehuwd en had ik alles. Vanaf toen had ik controle over mijn leven. Maakte ik bewust keuzes en verzaakte aan andere dingen. Het heeft me bewust doen stilstaan bij wat ik nog wou in mijn leven. Ik heb mezelf ook veel beter leren kennen.
Ik doe nog drugs. Zal nooit weggaan. Maar bepaalde dingen zal ik nooit doen, met andere ben ik zéér voorzichtig geworden. Maar ik ga al eens graag diep en vlieg al eens graag hoog. Daarom trip ik soms. De LSA was het eerste na zes maanden. Ik beklaag het me niet.
Voor ieder die kampt met een verslaving, sterkte. Je kan het. Doorzetten. Elke dag dat je clean blijft, wordt het makkelijker. Elke dag extra clean is een overwinning.
Elke morgen maak je de keuze, clean blijven, 's avonds ga je slapen met de overwinning. Er komen ander dingen in je leven elke dag dat je clean blijft.
“Life isn't about waiting for the storm to pass. It's about learning how to dance in the rain.”
Laatst bewerkt:
De Zandman
DF-koning
Je gaat al 21 jaar naar een psychiater?
Dan ga ik me afvragen, wat deze je nu nog kunnen vertellen....ik neem aan dat alle problemen toch wel aan de orde zijn geweest...
Ik noem dit, omdat ook deze gang een verslaving kan zijn.
Eén soort van verhospitalisering.
Ik heb mensen meegemaakt die een soort van draaideuren situatie vertoonden. Weekje thuis, maandje weer terug de psychiatrische afdeling op. Weer thuis, na twee weken weer terug die afdeling op. Enz. Enz.
Ik heb daar niemand beter van zien worden...
En bij iedere muggescheet weer de kliniek in.
Ofwel in de gordijnen aldaar.
21 jaar, goeie dag...
Dan ga ik me afvragen, wat deze je nu nog kunnen vertellen....ik neem aan dat alle problemen toch wel aan de orde zijn geweest...
Ik noem dit, omdat ook deze gang een verslaving kan zijn.
Eén soort van verhospitalisering.
Ik heb mensen meegemaakt die een soort van draaideuren situatie vertoonden. Weekje thuis, maandje weer terug de psychiatrische afdeling op. Weer thuis, na twee weken weer terug die afdeling op. Enz. Enz.
Ik heb daar niemand beter van zien worden...
En bij iedere muggescheet weer de kliniek in.
Ofwel in de gordijnen aldaar.
21 jaar, goeie dag...
