Hallo forumleden,
Inmiddels ben ik alweer 8 jaar verslaafd aan cannabis. Mijn verslaving begon onschuldig toen ik een jaar of 19-20 was. Ik verhuisde van een beschermde omgeving bij mijn ouders in een dorp naar de stad. Dit voor studie en werk.
Ik mag trouwens sinds 30 december 2013 zeggen dat ik ben gestopt met mijn cannabis gebruik. Al ben ik nog wel voorzichtig met het roepen dat ik ben gestopt. In het verleden heb ik dit al tientallen keren geroepen. Ik wil bekende in mijn omgeving niet nog eens teleurstellen, al doe ik het natuurlijk voor mezelf. Maar goed, mensen die in het zelfde schuitje zitten of hebben gezeten snappen dit waarschijnlijk wel.
De reden dat ik ben gestopt is omdat ik de laatste weken behoorlijk met mijn ziel onder m'n armen loop. Ik voelde me niet meer gelukkig, en had totaal geen zin het leven. Niet dat ik van plan was rare stappen te ondernemen, dit is totaal niet aan de orde. Maar gelukkig was ik niet. 3 Weken geleden heb ik mezelf 1,5 week thuis opgesloten. Enorm veel geblowd en nagedacht. En kwam tot de conclusie dat ik geen voldoening meer vond in het roken van een jointje. Het maakte mij toch op een bepaalde manier gelukkig en voldaan. Maar omdat ik er de laatste tijd geen voldoening meer uit haalde, en mezelf niet gelukkig voelde heb ik besloten ermee te stoppen. Ik dacht bij mezelf "wat heeft het nog voor zin om te blowen als ik er geen voldoening en geluk in kan vinden". Een goed moment om er een punt achter te zetten.
Nu inmiddels 7 dagen gestopt, en kan zeggen dat ik nog steeds 200% achter mijn beslissing sta. Heb absoluut geen behoefte in het roken van een joint, al gaan mijn sigaretten wel met treinvaart de asbak in
Ik rookte tijdens mijn verslaving 5-6gr hasj in de week.
Zoals ik al zei is de behoefte er gelukkig niet maar wordt ik wel geconfronteerd met de ontwenningsverschijnselen. De koude/warme rillingen, zweterige handen en voeten, chaotische gedachten. Een uur geleden had ik al een heel verhaal in dit invoerveld staan. Ik had de grootste moeite iets fatsoenlijks weg te tikken door de verstrooide gedachten. Helaas ben ik deze tekst kwijtgeraakt door het automatische uitlogsysteem van deze site. Deze keer maar niet op voorbeeld drukken na een uur inactiviteit
Over ontwenningsverschijnselen gesproken. Gisteren ben ik met wat familie de stad in geweest om een drankje te doen omdat ik jarig was. Behoorlijk wat baco's en biertjes gedronken, na een aantal rondes was ik redelijk aangeschoten. Toch kwam dat ongelukkige gevoel weer naar boven, ik kon niet genieten van de aangeschoten roes die ik normaal wel heb. Normaal ben ik liefdevol en gelukkig persoon, maar dit had ik gisteren niet. Ik twijfelde aan mezelf, gaat het wel goed met me? Ik hoop toch wel dat dit nadat ik daadwerkelijk volledig ben afgekickt en geen verschijnselen meer heb hier vanaf ben. Wellicht dat hier iemand is die mij dit kan bevestigen?
4 Jaar geleden ben ik al eens een maand of 6 gestopt met blowen. Ik heb dit toen met behulp van een Life Style Training gedaan die ik heb gevolgd via Novadic Kentron. Dit waren wekelijkse bijeenkomsten met lotgenoten. Dit heeft mij toen zeer goed geholpen. Echter had ik toen niet het besef wat een langdurige verslaving met je geest kan doen. Ik ben nog nooit met het ongelukkige gevoel geconfronteerd zoals afgelopen weken. Ik ben hier dan ook enorm van geschrokken, iets wast ik absoluut niet wil. Ik walg echt bij de gedachten dat ik 8 jaar lang verslaafd ben geweest aan cannabis. Spijt dat ik deze tijd amper kan herinneren, en naar mijn idee niet heb gebruikt om geluk te vinden in mijn leven.
De gedachten dat ik over een aantal maanden kan zeggen dat ik echt van de cannabis af ben geeft mij gelukkig wel een euphorisch gevoel. Haast vergelijkbaar aan de dag dat je nieuwe leasewagen wordt bezorgd oid.
In ieder geval op naar een betere toekomst!
Inmiddels ben ik alweer 8 jaar verslaafd aan cannabis. Mijn verslaving begon onschuldig toen ik een jaar of 19-20 was. Ik verhuisde van een beschermde omgeving bij mijn ouders in een dorp naar de stad. Dit voor studie en werk.
Ik mag trouwens sinds 30 december 2013 zeggen dat ik ben gestopt met mijn cannabis gebruik. Al ben ik nog wel voorzichtig met het roepen dat ik ben gestopt. In het verleden heb ik dit al tientallen keren geroepen. Ik wil bekende in mijn omgeving niet nog eens teleurstellen, al doe ik het natuurlijk voor mezelf. Maar goed, mensen die in het zelfde schuitje zitten of hebben gezeten snappen dit waarschijnlijk wel.
De reden dat ik ben gestopt is omdat ik de laatste weken behoorlijk met mijn ziel onder m'n armen loop. Ik voelde me niet meer gelukkig, en had totaal geen zin het leven. Niet dat ik van plan was rare stappen te ondernemen, dit is totaal niet aan de orde. Maar gelukkig was ik niet. 3 Weken geleden heb ik mezelf 1,5 week thuis opgesloten. Enorm veel geblowd en nagedacht. En kwam tot de conclusie dat ik geen voldoening meer vond in het roken van een jointje. Het maakte mij toch op een bepaalde manier gelukkig en voldaan. Maar omdat ik er de laatste tijd geen voldoening meer uit haalde, en mezelf niet gelukkig voelde heb ik besloten ermee te stoppen. Ik dacht bij mezelf "wat heeft het nog voor zin om te blowen als ik er geen voldoening en geluk in kan vinden". Een goed moment om er een punt achter te zetten.
Nu inmiddels 7 dagen gestopt, en kan zeggen dat ik nog steeds 200% achter mijn beslissing sta. Heb absoluut geen behoefte in het roken van een joint, al gaan mijn sigaretten wel met treinvaart de asbak in
Ik rookte tijdens mijn verslaving 5-6gr hasj in de week.Zoals ik al zei is de behoefte er gelukkig niet maar wordt ik wel geconfronteerd met de ontwenningsverschijnselen. De koude/warme rillingen, zweterige handen en voeten, chaotische gedachten. Een uur geleden had ik al een heel verhaal in dit invoerveld staan. Ik had de grootste moeite iets fatsoenlijks weg te tikken door de verstrooide gedachten. Helaas ben ik deze tekst kwijtgeraakt door het automatische uitlogsysteem van deze site. Deze keer maar niet op voorbeeld drukken na een uur inactiviteit
Over ontwenningsverschijnselen gesproken. Gisteren ben ik met wat familie de stad in geweest om een drankje te doen omdat ik jarig was. Behoorlijk wat baco's en biertjes gedronken, na een aantal rondes was ik redelijk aangeschoten. Toch kwam dat ongelukkige gevoel weer naar boven, ik kon niet genieten van de aangeschoten roes die ik normaal wel heb. Normaal ben ik liefdevol en gelukkig persoon, maar dit had ik gisteren niet. Ik twijfelde aan mezelf, gaat het wel goed met me? Ik hoop toch wel dat dit nadat ik daadwerkelijk volledig ben afgekickt en geen verschijnselen meer heb hier vanaf ben. Wellicht dat hier iemand is die mij dit kan bevestigen?
4 Jaar geleden ben ik al eens een maand of 6 gestopt met blowen. Ik heb dit toen met behulp van een Life Style Training gedaan die ik heb gevolgd via Novadic Kentron. Dit waren wekelijkse bijeenkomsten met lotgenoten. Dit heeft mij toen zeer goed geholpen. Echter had ik toen niet het besef wat een langdurige verslaving met je geest kan doen. Ik ben nog nooit met het ongelukkige gevoel geconfronteerd zoals afgelopen weken. Ik ben hier dan ook enorm van geschrokken, iets wast ik absoluut niet wil. Ik walg echt bij de gedachten dat ik 8 jaar lang verslaafd ben geweest aan cannabis. Spijt dat ik deze tijd amper kan herinneren, en naar mijn idee niet heb gebruikt om geluk te vinden in mijn leven.
De gedachten dat ik over een aantal maanden kan zeggen dat ik echt van de cannabis af ben geeft mij gelukkig wel een euphorisch gevoel. Haast vergelijkbaar aan de dag dat je nieuwe leasewagen wordt bezorgd oid.
In ieder geval op naar een betere toekomst!
