Psych3x
Newbie
Hi all,
24 jaartjes jong en inmiddels al wat jaartjes recreatief drugsgebruik erop zitten. Ik denk dat ik op mijn 18/19e mijn eerste pilletje nam wat een onvergetelijk avontuur was en een nieuwe wereld voor me opende. Toendertijd gingen we vooral naar hardcore feestjes en gingen we zeker 1x per maand als het niet meer is en dat denk ik wel voor 1-1.5 jaar lang. Dit resulteerde natuurlijk in het feit dat de werking steeds verder afnam (het verdwijnen van de euforie en dergelijke), maar bewonderenswaardig ging ik juist van meer naar steeds minder pillen, net als mijn mede partygangers. Eerste keer intents gingen er zo vier in met de after erbij, maar uiteindelijk werd dat er maximaal 1 op een feest.
Op een gegeven moment (na 2-3 jaar) begon ik vaak ziek te worden als ik XTC gebruikte. Het feest zelf ging goed, maar dan na de after thuis begon de misselijkheid en buikgriep voor 2 dagen lang je hele ziel uitkitsen. Als je vervolgens weer beter wordt ga je het leven zo hard waarderen (miss kan buikgriep wel helpen bij depressie hehe). Dit is echter zeker niet bij 1 keer gebleven, maar over een lange tijd denk ik toch wel zeker dat ik het 6 a 7 keer gehad heb. Mijn vrienden hebben dit allemaal niet en daarom begon ik me steeds meer af te vragen waarom ik dat ineens kreeg. De eerste 2-3 jaar namelijk ging alles altijd heel goed, geen katers tot op een gegeven moment... Ben ik ouder aan het worden met mijn 24 jaar?
Zo een week geleden dus ook weer op een techno feest. Ik had 2 jaar geen schijven meer gebruikt en ik was afgestudeerd dus ik dacht we gaan het gewoon weer een keertje proberen. Het feest was helemaal top, ging verrekes hard en was zoals in mijn begintijd volop met iedereen aan het buurten. Ook de day after was in principe prima, niets aan het handje tot ik de maandag ging avondeten en enorm misselijk werd. Toen dacht ik al gelijk: "Ah nee he, not again!" en helaas waren mijn schietgebedjes niet genoeg. Weer 30 uur constant enorme misselijkheid en 12 keer kotsen om het halfuur waarbij je gewoon niets kan doen behalve hopen dat je niet dood gaat (zo voelt het echt, geen energie, bjina flauwvallen vanwege weinig voedsel etc.). Pas na een week voelde ik me weer enigzins de oude, waarbij ik eindelijk weer het sporten kan oppakken.
Dit vind ik het echt het verschrikkelijkste wat er is en wil dat echt niet nog een keer krijgen. Zijn er mensen die dit herkennen of zouden weten waardoor ik steeds maar weer die klote buikgriep krijg? Ik heb me voor nu in ieder geval voorgenomen om het gewoon nooit meer te pakken. Ik kan me herinneren dat ik dat ook kan krijgen wanneer ik bijv. pep gebruik maar wel iets minder snel. Komt dit door de verlaagde weerstand en mogelijk bacteriële infectie die ik oploop op het feest en waarom hebben anderen daar dan geen last van?
Ik merk over het algemeen steeds erger wordende katers, ook bij pep. Daarbij ging alles in het begin ook perfect, nergens last van tot op dat ene moment. Voorheen hakte ik me scheel 8 uur lang aan een stuk waarbij andere mensen in mijn zweet konden zwemmen, nu ben ik een puffende opa. Nu krijg ik vooral het "zware ademen" tijdens een feest wat een beetje voor een benauwd gevoel zorgt in combinatie met een mega droge keel waarbij ik slikken erg naar vind. Dit bouwt zich dan uiteindelijk steeds meer op naarmate het einde van het feest nadert waarbij de after een soort uitzitwedstrijd wordt waarbij ik met alle macht strijd tegen het niet hoeven te kotsen. Dit lukt soms, maar soms ook zeker niet (vooral niet als je een sauna-taxirit hebt gehad). Ik drink dan vaak ook heel weinig, omdat ik gewoonweg niet wil slikken (dat droge slikreflex i.c.m. de vieze droge smaak maakt me misselijk). Ik merk ook dat mijn spieren van mijn handen bij de after ook samentrekken tot een vuist. Misschien is dat ook zo met mijn keelspieren, waardoor slikken niet fijn is. Slaap lost echter vervolgens een heleboel op, maar ook die 2 dagen erna nog zeer lam en futloos.
Wij zijn sinds dat we een jaar geleden naar Berlijn zijn geweest helemaal verkocht aan Techno en dus compleet geswitched van hardcore naar Techno (wat een muziek). Omdat we nu steeds meer van dat soort feestjes pakken vind ik het wel leuk om af en toe wat te gebruiken, maar als dat steeds zo uitpakt kap ik er denk ik wel mee. Wel jammer tho. In al die tijd in ieder geval zeker een stuk verstandiger geworden en is het maar sporadisch gebruik. Dus ik vraag me of jullie:
1. Je hierin herkennen en weten waardoor het kan komen of enige tips hebben?
2. Zouden dit soort nare effecten ook op kunnen treden bij psychedelica (zoals LSD), omdat die mogelijk ook je weerstand verlagen? Ik sta daar namelijk steeds meer voor open.
Het was even een verhaaltje, maar ik ben benieuwd of iemand dat ook heeft dat je nog relatief jong bent, maar het lijkt alsof je lichaam steeds ouder aan het worden is en nergens meer tegen kan. Volgens mij zou je je in je 20-30 het meest sterk moeten voelen juist. Voor nu houd ik het bij alcohol!
24 jaartjes jong en inmiddels al wat jaartjes recreatief drugsgebruik erop zitten. Ik denk dat ik op mijn 18/19e mijn eerste pilletje nam wat een onvergetelijk avontuur was en een nieuwe wereld voor me opende. Toendertijd gingen we vooral naar hardcore feestjes en gingen we zeker 1x per maand als het niet meer is en dat denk ik wel voor 1-1.5 jaar lang. Dit resulteerde natuurlijk in het feit dat de werking steeds verder afnam (het verdwijnen van de euforie en dergelijke), maar bewonderenswaardig ging ik juist van meer naar steeds minder pillen, net als mijn mede partygangers. Eerste keer intents gingen er zo vier in met de after erbij, maar uiteindelijk werd dat er maximaal 1 op een feest.
Op een gegeven moment (na 2-3 jaar) begon ik vaak ziek te worden als ik XTC gebruikte. Het feest zelf ging goed, maar dan na de after thuis begon de misselijkheid en buikgriep voor 2 dagen lang je hele ziel uitkitsen. Als je vervolgens weer beter wordt ga je het leven zo hard waarderen (miss kan buikgriep wel helpen bij depressie hehe). Dit is echter zeker niet bij 1 keer gebleven, maar over een lange tijd denk ik toch wel zeker dat ik het 6 a 7 keer gehad heb. Mijn vrienden hebben dit allemaal niet en daarom begon ik me steeds meer af te vragen waarom ik dat ineens kreeg. De eerste 2-3 jaar namelijk ging alles altijd heel goed, geen katers tot op een gegeven moment... Ben ik ouder aan het worden met mijn 24 jaar?
Zo een week geleden dus ook weer op een techno feest. Ik had 2 jaar geen schijven meer gebruikt en ik was afgestudeerd dus ik dacht we gaan het gewoon weer een keertje proberen. Het feest was helemaal top, ging verrekes hard en was zoals in mijn begintijd volop met iedereen aan het buurten. Ook de day after was in principe prima, niets aan het handje tot ik de maandag ging avondeten en enorm misselijk werd. Toen dacht ik al gelijk: "Ah nee he, not again!" en helaas waren mijn schietgebedjes niet genoeg. Weer 30 uur constant enorme misselijkheid en 12 keer kotsen om het halfuur waarbij je gewoon niets kan doen behalve hopen dat je niet dood gaat (zo voelt het echt, geen energie, bjina flauwvallen vanwege weinig voedsel etc.). Pas na een week voelde ik me weer enigzins de oude, waarbij ik eindelijk weer het sporten kan oppakken.
Dit vind ik het echt het verschrikkelijkste wat er is en wil dat echt niet nog een keer krijgen. Zijn er mensen die dit herkennen of zouden weten waardoor ik steeds maar weer die klote buikgriep krijg? Ik heb me voor nu in ieder geval voorgenomen om het gewoon nooit meer te pakken. Ik kan me herinneren dat ik dat ook kan krijgen wanneer ik bijv. pep gebruik maar wel iets minder snel. Komt dit door de verlaagde weerstand en mogelijk bacteriële infectie die ik oploop op het feest en waarom hebben anderen daar dan geen last van?
Ik merk over het algemeen steeds erger wordende katers, ook bij pep. Daarbij ging alles in het begin ook perfect, nergens last van tot op dat ene moment. Voorheen hakte ik me scheel 8 uur lang aan een stuk waarbij andere mensen in mijn zweet konden zwemmen, nu ben ik een puffende opa. Nu krijg ik vooral het "zware ademen" tijdens een feest wat een beetje voor een benauwd gevoel zorgt in combinatie met een mega droge keel waarbij ik slikken erg naar vind. Dit bouwt zich dan uiteindelijk steeds meer op naarmate het einde van het feest nadert waarbij de after een soort uitzitwedstrijd wordt waarbij ik met alle macht strijd tegen het niet hoeven te kotsen. Dit lukt soms, maar soms ook zeker niet (vooral niet als je een sauna-taxirit hebt gehad). Ik drink dan vaak ook heel weinig, omdat ik gewoonweg niet wil slikken (dat droge slikreflex i.c.m. de vieze droge smaak maakt me misselijk). Ik merk ook dat mijn spieren van mijn handen bij de after ook samentrekken tot een vuist. Misschien is dat ook zo met mijn keelspieren, waardoor slikken niet fijn is. Slaap lost echter vervolgens een heleboel op, maar ook die 2 dagen erna nog zeer lam en futloos.
Wij zijn sinds dat we een jaar geleden naar Berlijn zijn geweest helemaal verkocht aan Techno en dus compleet geswitched van hardcore naar Techno (wat een muziek). Omdat we nu steeds meer van dat soort feestjes pakken vind ik het wel leuk om af en toe wat te gebruiken, maar als dat steeds zo uitpakt kap ik er denk ik wel mee. Wel jammer tho. In al die tijd in ieder geval zeker een stuk verstandiger geworden en is het maar sporadisch gebruik. Dus ik vraag me of jullie:
1. Je hierin herkennen en weten waardoor het kan komen of enige tips hebben?
2. Zouden dit soort nare effecten ook op kunnen treden bij psychedelica (zoals LSD), omdat die mogelijk ook je weerstand verlagen? Ik sta daar namelijk steeds meer voor open.
Het was even een verhaaltje, maar ik ben benieuwd of iemand dat ook heeft dat je nog relatief jong bent, maar het lijkt alsof je lichaam steeds ouder aan het worden is en nergens meer tegen kan. Volgens mij zou je je in je 20-30 het meest sterk moeten voelen juist. Voor nu houd ik het bij alcohol!
