Bodyload LSD in vergelijking met paddo's/truffels

TheStrip

Experimenterende gebruiker
Hi!

Ik heb een vraag :) altijd grote fascinatie gehad voor 'trippen', helaas tot nu toe nog geen succes mee gehad. Heb een keer paddo's en een keer truffels geprobeerd. Psychisch ging alles goed, maar lichamelijk.. de bodyload, die viel heel erg tegen. Ik voelde me de hele tijd zo raar, echt geen fijn gevoel en het verpeste de trip ook zwaar. Heb voor mezelf besloten dit nooit meer te gebruiken, zo vervelend vind ik die bodyload. Toch blijft m'n interesse, en ik vroeg me daarom af of LSD dezelfde body load geeft als paddo's/truffels? Of voelt dat lichamelijk heel anders aan?

Thanks
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Blijft die bodyload dan ook echt gedurende de hele trip? Bij mij is dat na zo'n halfuur wel over en bij alle anderen die ik ken die hebben getript op psilocybine ook.

Ik heb juist een hele zware bodyload op LSD, maar de meeste mensen hebben daar veel minder last van bij die stof. Ik vind die bodyload wel heel anders ja. Die van psilocybine (truffels/paddo's) zou ik omschrijven als echt een zwaar gevoel in mijn hele lichaam en een zwaar/onprettig gevoel in m'n maag. Maar omdat 't na een halfuurtje altijd weer over is, vind ik 't niet zo erg. De bodyload van LSD voelt veel meer als een overschot aan energie. Alsof ik veel teveel energie door m'n lichaam voel razen, vooral in de kern van m'n lichaam langs m'n ruggegraat. En dit eigenlijk gedurende de hele trip, maar dan geleidelijk afzwakkend tot het einde toe. Maar zoals gezegd schijn ik daar de uitzondering wat in te zijn en hebben de meeste mensen hier niet of niet zoveel last van.

En anders misschien ook eens thee zetten van je truffels (als je dat nog niet had geprobeerd). Dat maakt de bodyload meestal een stuk minder zwaar.
 

TheStrip

Experimenterende gebruiker
Dankje! Ja, het bleef constant over de hele trip. Alleen het eerste halfuur (ongeveer?) wel de bekende het ineens heel warm krijgen en een beetje misselijk, gelukkig verdween dat wel, maar die zware (en voor mij zeer onaangename) bodyload niet. Mijn vrienden hadden dit niet, en ik heb op internet ook niet echt iets soortgelijks kunnen vinden. Maar misschien is het wel gewoon 'persoonlijk' dat ik dat gevoel onaangenaam vind? Net zoals als sommige mensen bijvoorbeeld het effect van wiet niet waarderen. Geen idee of dat vergelijkbaar is, maar goed.

En dat energieke van LSD klinkt wel fijn, dankje voor je ervaring, klinkt wel alsof ik LSD een eerlijke kans zou moeten geven :) (voorlopig nog even niet hoor; maar het is fijn om te weten dat het toch wel echt anders voelt dan paddo's/truffels, alhoewel dat natuurlijk ook deels subjectief is).
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Ik heb bij paddo's/truffels altijd wel zo'n zwaar en raar gevoel in mijn lichaam, maar ook bij mij gaat het meestal wel redelijk snel weg. Deels is het ook een kwestie van het gewoon geen aandacht geven, ga je er op focussen dan gaat het je trip overheersen.

Met LSD heb ik ook altijd heel veel energie, maar ik vind dat eerder fijn dan onaangenaam. Zou het daarom ook geen bodyload willen noemen persoonlijk. Ik heb daardoor wel met LSD dat ik gewoon veel moet bewegen. Zeker tijdens de come up loop ik de hele tijd rondjes door het huis, eenmaal op de piek kan ik dan wel weer rustig zitten.
 

cheiron

Bewuste gebruiker
Met veel soorten drugs is de bodyload min of meer stabiel. Met tripmiddelen is dat echter heel wisselend. Dat maakt ook dat ik denk dat de bodyload van tripmiddelen niet zozeer een direct fysiek gevolg is van het middel, maar meer het gevolg van je mentale instelling.

Ik kan bijv. met paddo's ook juist, naarmate de trip vordert, mijn lijf helemaal vergeten. Geen honger gedurende een paar uur en helemaal opgenomen in de waarnemingen van de wereld om me heen.

Ook met ayahuasca: het middel zelf voel je het eerste half uur zeker aankomen in je maag. Dat is echt wel pittig. Maar ik kan ook voelen dat mijn maag het op een gegeven moment 'accepteert', dan voel ik het min of meer 'doorlopen'. Vanaf dat moment is de bodyload helemaal afhankelijk van mijn instelling: als er veel dingen zijn waar ik mee worstel, veel emoties die onder de oppervlakte liggen en die ik moeilijk 'verteer', dan kan die bodyload heel intens zijn. Als ik de bodyload 'accepteer' dan is eventueel fysiek ongemak vaak ook een 'ingang' voor onbewust materiaal. Zo had ik een keer intense krampen in mijn buik: daar kon ik helemaal ingaan, en vervolgens kon ik ontdekken dat er hele specifieke spanningen in mijn buik zaten die met bepaalde situaties te maken hadden. Toen ik me daarmee bezig ging houden, verdween de bodyload direct.

TheStrip zei:
klinkt wel alsof ik LSD een eerlijke kans zou moeten geven (voorlopig nog even niet hoor; maar het is fijn om te weten dat het toch wel echt anders voelt dan paddo's/truffels, alhoewel dat natuurlijk ook deels subjectief is).

Klinkt alsof je een beetje tegen LSD opziet? Ik hoor dat vaker, maar dat is naar mijn idee meestal erg onterecht. LSD heeft veel slechte PR gehad, maar het is naar mijn idee veel beter te 'handelen' dan paddos. Paddos kunnen een heel eigen 'willetje' hebben. LSD is op een of andere manier veel meer te 'besturen'. Misschien verbeelding, maar ik hoor dat wel van meer mensen. LSD kan veel meer een 'gereedschap' zijn (op de juiste, voor jou behapbare dosering, dan natuurlijk). Met LSD kan ik het ook wel hebben, maar dat is vooral als de eerste rush van energie komt en er dan emoties mee naar boven komen die ik lastig vind. Dan kan de bodyload ontstaan. Als ik dat netjes aanga, niet voor wegloop, dan is dat met 10 minuten over.

kort gezegd: benader de bodyload van trippen anders dan de bodyload van andere drugs; meer als signaal dat er iets verstopt ligt in je lichaam, dan als fysiek ding. In principe hebben de meeste tripmiddelen fysiek niet meer reactie dan een kopje koffie op je lijf...
 

TheStrip

Experimenterende gebruiker
@Psychedelibee: dankje voor je ervaring! En klopt, misschien focuste ik onbewust inderdaad teveel op dat gevoel :wink: .

@cheiron: interessante reactie, dankjewel! Zo heb ik het nog niet echt bekeken. Ik schoof het volledig af op het lichamelijke, misschien inderdaad wel onterecht. Toen ik het voor het eerst gebruikte 'schrok' ik van de bodyload, ik had het heel anders verwacht. Maar ik probeerde het te accepteren, er geen aandacht aan te geven.. niet echt gelukt, schijnbaar. Maar qua 'gedachtes' ging ik niet fout, vandaar dat ik het volledig afschoof op het lichamelijke effect.

En het is niet dat ik per se opzie tegen LSD, alhoewel het wel een wat slechter imago heeft (onterecht, zo te lezen :) ). Het lijkt me gewoon zo bijzonder om écht te trippen, nieuwe inzichten te krijgen wat je vaak leest in tripreports. Maar voor nu blijf ik er even vanaf.. want aan de andere kant ben ik er ook ineens 'bang' voor geworden. Maar goed, ik ben nog jong.. hopelijk over een paar jaar als ik een wat 'sterkere mind' heb! Nogmaals bedank voor je reactie, erg nuttig.
 

cheiron

Bewuste gebruiker
TheStrip zei:
Maar qua 'gedachtes' ging ik niet fout, vandaar dat ik het volledig afschoof op het lichamelijke effect.

Ik kan me voorstellen dat het je dan op het fysieke van de stof gooit. Ik weet dat je je fysiek heel onprettig kunt voelen, maar dat is veel meer een gevolg van set&setting dan van de middel op zich.

De tripmiddelen werken meer als een vergrootglas met een eigen agenda: het middel (of misschien beter, je eigen onderbewustzijn) brengt dingen onder de aandacht waar je soms niet zo op zit te wachten. Zo beschreef laatst iemand hier op DF dat hij met LSD moeite had om te dansen. Ik denk zelf dat het eerder zo is dat de LSD hem een nieuwe manier van dansen probeerde te leren, en dat de oude vertrouwde danspasjes ineens gek aanvoelden.

Wanneer het fysiek niet prettig voelt, ben je daar ook mee bezig. In zeker zin is dat ook een soort vernauwing van je bewustzijn. Zo kan ik bv helemaal geobsedeerd raken met kou als ik trip. Daar ga ik dan helemaal in op en ik kan het dan ook ijzig koud hebben. Het lijkt dan alsof je mentaal helemaal op orde bent, maar zonder het door te hebben draai je toch rondjes in een doolhof, maar dit keer een fysieke. Door het tripmiddel reageert je lijf veel sterker op suggesties etc dus kan je lijf ook echt koud, zwaar, verkrampt etc aanvoelen.

Alles wat met een trip vervelend is, of dat nou fysiek of mentaal is, kun je gebruiken als een 'doorgang' wanneer je het onderzoekt. Juist omdat je bewustzijn zo vlijmscherp kan zijn, kun je helemaal doordringen in de diepere lagen. Wat gebeurt er in je lijf? Houd je je eigen energie tegen? Zitten er emoties? Of nog iets anders? Loont eigenlijk altijd wel de moeite...

En het is niet dat ik per se opzie tegen LSD, alhoewel het wel een wat slechter imago heeft (onterecht, zo te lezen :) ).

ja, vind ik wel. Het idee bestaat vaak dat je met LSD enorme hallucinaties krijgt. Dat valt eigenlijk heel erg mee. Sterker nog, ik heb met LSD zelden echte hallucinaties. Minder makkelijk dan met paddos of ayahuasca in ieder geval. Bovendien is LSD veel minder 'emotioneel' in mijn ervaring. Met paddo's en in nog sterkere mate met ayahuasca krijg ik toch al snel dingen voorgeschoteld waar ik ergens in de diepte mee worstel. Het karakter van LSD lijkt een stuk meegaander.

Het lijkt me gewoon zo bijzonder om écht te trippen, nieuwe inzichten te krijgen wat je vaak leest in tripreports. Maar voor nu blijf ik er even vanaf.. want aan de andere kant ben ik er ook ineens 'bang' voor geworden. Maar goed, ik ben nog jong.. hopelijk over een paar jaar als ik een wat 'sterkere mind' heb! Nogmaals bedank voor je reactie, erg nuttig.

écht trippen kun je net zo goed met paddo's hoor. Allemaal een kwestie van dosering. Net als met LSD. Ik weet niet hoe oud je bent, het is natuurlijk goed om een zeker balans te hebben ontwikkeld voordat je gaat trippen. Maar de angst voor tripmiddelen is in mijn ervaring veel meer iets van mensen die het zelf (nog) niet gedaan hebben; al die spookverhalen over dat je gek wordt enzo... Ik heb tijdens trips in het begin echt vrij regelmatig die angst gevoeld: oh shit, zie je wel, hier ben ik voor gewaarschuwd, nu ben ik echt gek geworden. Ik voel wel degelijk veel respect voor tripmiddelen, want ik weet dat ik ook heel hard aangepakt kan worden als dat nodig is. En op het moment zelf voelt het soms ook echt k*t, dan denk ik "shit waarom doe ik dit eigenlijk". Maar tot nu toe is er nog nooit een trip geweest, hoe afgrijselijk hij op dat moment ook leek toen ik erin zat, waar ik achteraf niks aan had. Tripmiddelen zijn gewoon een strenge leermeester. En soms wordt je dan hard aangepakt, maar eigenlijk altijd op een goede manier. In mijn ervaring dan :) het wordt natuurlijk een ander verhaal als je onwijs instabiel bent, maar vergis je niet, ze hebben in de psychiatrie zeker met goed resultaat mensen met LSD behandeld die heel instabiel waren. Ik denk toch eigenlijk dat het voor de meeste mensen gewoon goed en behulpzaam is, zolang het met beleid en respect wordt gedaan.

Misschien dat Mindless en Psychedelibee daar nog een interessant ander licht op kunnen schijnen, maar ik vermoed dat ze het hier wel in grote lijnen mee eens zullen zijn...
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Dat klopt. :wink: Ik sta er precies hetzelfde in Cheiron. Ik heb het hier al vaker gezegd, maar imo is trippen 10% het werkzame stofje en 90% je eigen mindset. Er zijn mensen die zich makkelijk mee kunnen laten voeren, wat resulteert in een fijne trip en er zijn mensen die hun opvattingen over de wereld niet even los kunnen laten en in de weerstand schieten en dat noemen we dan vervolgens een "bad trip". Zelf geloof ik niet in werkelijke bad trips (in de zin van: de ene keer heb je gewoon een goede trip en de andere keer een slechte) en ben ik zelfs van mening dat het hele begrip "bad trip" voornamelijk verantwoordelijk is voor dergelijke nare ervaringen. Het helpt in ieder geval goed mee om ze te creëren.

Écht trippen is alleen voor een bepaald slag mensen. Even met je vrienden lol trappen en mooie kleuren zien noem ik niet een echte trip beleven (al is het soms handig om het toch gewoon zo te noemen). Echt trippen is je mee laten voeren (liefst alleen) door het psychedelische middel en niet een zoektocht naar plezier. Als je plezier wilt, moet je xtc nemen. Ik heb net als Cheiron ook dat ik enorme respect heb voor de zware tripmiddelen, juist omdat ze je geven wat je nodig hebt, niet wat je (ego) wil. Vaak zorgt dit ervoor dat ik helemaal niet zo uitkijk naar een trip en er zelfs enorm tegenop kan kijken. Het is dan op die momenten uiteraard ook geen entertainment te noemen. Maar áls je je dan mee laat voeren en je werkelijk vastgeroeste denkpatronen en opgekropte gevoelens oplost, dan kun je in een "staat" terechtkomen die het plezier van bijvoorbeeld xtc ver ver ver voorbijgaat. En dit vloeit allemaal ook nog over in je "gewone" dagelijkse leven (dat er in werkelijkheid helemaal niet los van staat).
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Ik ben het helemaal met jullie eens Cheiron en Mindless. Ook ik heb zware respect voor psychedelica, ze zijn gewoon in staat je flink op je plek te zetten als dat nodig is. Heb je daar respect voor en accepteer je wat het middel/je onderbewuste je wilt laten zien dan kun je best een moeilijke trip doormaken maar je komt er altijd beter uit. Heb je geen respect voor psychedelica of wil je de boodschap niet accepteren dan kun je echt een helse trip doormaken en kom je er vaak juist niet beter uit. Dat maakt dan wel weer dat ik persoonlijk trippen niet heel groots promoot, aangezien er veel mensen zijn die het niet aan kunnen om zich zo kwetsbaar op te stellen.

Toen ik op mijn 20e voor het eerst paddo's deed dacht ik echt even voor de fun te gaan trippen, hoewel ik toen de tijd van mijn leven had was ik wel direct zo onder de indruk dat ik sindsdien eigenlijk altijd wel een beetje zenuwachtig ben voor het trippen en er vaak steeds meer tegenop ga kijken naar mate de geplande datum nadert. Uiteindelijk ben ik dan wel achteraf altijd weer erg blij dat ik de trip ben aangegaan, aangezien ik er altijd wel iets van leer. Vaak zijn de zwaarste of moeilijkste trips voor mij uiteindelijk de gene die achteraf de meeste voldoening geven aangezien ik dan in zo'n trip echt dingen waar ik bewust of onbewust mee zit heb moeten verwerken. Ik zie uitdagingen in een trip eigenlijk altijd als een reflectie van uitdagingen waar je normaal in het leven ook tegen aan loopt, die uitdagingen kunnen zich dan fysiek of mentaal uiten maar vertellen je eigenlijk altijd iets.
 

cheiron

Bewuste gebruiker
laatst weer directe ervaring gehad met de bodyload: ik voel de bodyload vooral op lagere doseringen. Ik had eerst 1/4 zegel genomen, en daar voelde ik enige bodyload van. Opvallende fysieke veranderingen. Na n uur of 4 een halve zegel erbij genomen, toen verdween de bodyload volledig.
 
Bovenaan