Innerpeace1
Newbie
Hi allemaal!
Vanaf m’n 20e ben ik iets problematischer gaan drinken. Als ik eenmaal een slokje wijn heb gehad, kan ik moeilijk stoppen. Gevolg: altijd wel flink aangeschoten / dronken. Ook heb ik tijden gehad waar ik, als ik niet kon slapen, snachts door het huis spookte om wijn te drinken of wat er dan ook in huis lag. Twee jaar terug begonnen met methylfenidaat door diagnose ADHD dus door de huisarts voorgeschreven. Eerste jaar ging goed, daarna kwamen ook daar problemen door. Ik had de langwerkende versie, en slikte er soms twee in plaats van 1 (18 of 26mg per stuk). Daardoor had ik een behoorlijke drang om te roken en dit deed ik dan ook veel meer dan normaal. Als het uit begon te werken greep ik vaak weer naar alcohol om het onrustige gevoel weg te drinken.
Drugs is ook een probleem. Ben nergens aan verslaafd geweest maar als ik eenmaal begin, kan ik moeilijk stoppen. Xtc, 3mmc, 4-fm, cocaïne en vroeger 4-Fmp zijn wel misbruikt. Heb tijden gehad dat ik ieder weekend gebruikte. Dat is al jaren niet meer zo, omdat ik toch ergens nog verstandig genoeg was om het te laten. Maar 3mmc heb ik vorig jaar ook vaker gebruikt dan ik zou willen (als het in huis lag).
Heb een leuke baan, fijn leven verder dus ik heb afgelopen zomervakantie het roer omgegooid. Geen methylfenidaat meer, geen alcohol meer en stoppen met roken.
Drugs alleen op festivals als ik daar behoefte aan heb (heb niks op de planning staan). Vorige week wel 4 glazen wijn gedronken in gezelschap, 3mmc afgeslagen. Was ergens trots dat ik dat had afgeslagen maar teleurstellend dat ik toch alcohol had gedronken. Vanaf zondag heb ik niet meer gerookt en heb drie weken geen methylfenidaat geslikt. Alcohol heb ik in de afgelopen maand drie keer gedronken. Wel altijd meer dan ik met mezelf had afgesproken.
Hebben jullie tips? Ervaringen? Soms voel ik mij best eenzaam. Heb een leuke vriendengroep en wat vrienden weten het maar ik voel me hier niet erg in gesteund (werd me vorige week nog 3mmc aangeboden, heb hier een heel gesprek over gehad naderhand en m’n grens duidelijk aangegeven). Ben dus wel op de goede weg, maar het zelfvertrouwen om nuchter door het leven te gaan lijkt nog te weinig. Hebben jullie voor en nadelen? Tips/ervaringen? Ben al veel aan het lezen over hoe een nuchter leven is en merk dat ik het zo fijn vind! Waarom is het dan soms zo ontzettend moeilijk?
Veel liefs!
Vanaf m’n 20e ben ik iets problematischer gaan drinken. Als ik eenmaal een slokje wijn heb gehad, kan ik moeilijk stoppen. Gevolg: altijd wel flink aangeschoten / dronken. Ook heb ik tijden gehad waar ik, als ik niet kon slapen, snachts door het huis spookte om wijn te drinken of wat er dan ook in huis lag. Twee jaar terug begonnen met methylfenidaat door diagnose ADHD dus door de huisarts voorgeschreven. Eerste jaar ging goed, daarna kwamen ook daar problemen door. Ik had de langwerkende versie, en slikte er soms twee in plaats van 1 (18 of 26mg per stuk). Daardoor had ik een behoorlijke drang om te roken en dit deed ik dan ook veel meer dan normaal. Als het uit begon te werken greep ik vaak weer naar alcohol om het onrustige gevoel weg te drinken.
Drugs is ook een probleem. Ben nergens aan verslaafd geweest maar als ik eenmaal begin, kan ik moeilijk stoppen. Xtc, 3mmc, 4-fm, cocaïne en vroeger 4-Fmp zijn wel misbruikt. Heb tijden gehad dat ik ieder weekend gebruikte. Dat is al jaren niet meer zo, omdat ik toch ergens nog verstandig genoeg was om het te laten. Maar 3mmc heb ik vorig jaar ook vaker gebruikt dan ik zou willen (als het in huis lag).
Heb een leuke baan, fijn leven verder dus ik heb afgelopen zomervakantie het roer omgegooid. Geen methylfenidaat meer, geen alcohol meer en stoppen met roken.
Drugs alleen op festivals als ik daar behoefte aan heb (heb niks op de planning staan). Vorige week wel 4 glazen wijn gedronken in gezelschap, 3mmc afgeslagen. Was ergens trots dat ik dat had afgeslagen maar teleurstellend dat ik toch alcohol had gedronken. Vanaf zondag heb ik niet meer gerookt en heb drie weken geen methylfenidaat geslikt. Alcohol heb ik in de afgelopen maand drie keer gedronken. Wel altijd meer dan ik met mezelf had afgesproken.
Hebben jullie tips? Ervaringen? Soms voel ik mij best eenzaam. Heb een leuke vriendengroep en wat vrienden weten het maar ik voel me hier niet erg in gesteund (werd me vorige week nog 3mmc aangeboden, heb hier een heel gesprek over gehad naderhand en m’n grens duidelijk aangegeven). Ben dus wel op de goede weg, maar het zelfvertrouwen om nuchter door het leven te gaan lijkt nog te weinig. Hebben jullie voor en nadelen? Tips/ervaringen? Ben al veel aan het lezen over hoe een nuchter leven is en merk dat ik het zo fijn vind! Waarom is het dan soms zo ontzettend moeilijk?
Veel liefs!