Voor een ieder die het lezen wil en voor een ieder die zijn bad trips van XTC gevoelens ook eens op willen schrijven.
De 3e keer dat ik XTC gebruikte bij een avondje vrienden (we waren met zn 4en) kreeg ik ook een bad-trip, na een paar uur (die nacht totaal 4 pillen gepakt) was het bij de 3e pil mis. Ik voelde me oneerlijk tegenover de anderen omdat ik niet eerlijk zou zijn geweest over hoe ik over hen dacht. Voor mn gevoel deed ik de hele tijd maar alsof. Mijn lieve vrienden hebben me op allerlei manieren proberen te kalmeren en te zeggen dat het door de XTC kwam. Maar ik kon het gevoel niet meer loslaten. Ik nam zelfs nog een extra snoepje in de hoop dat het lovegevoel terug zou komen. Maar dat deed het helemaal niet. Had totaal geen effect naar het leek, ik werd niet blijer maar ook niet dieper in de put.
Pas na de hele verdere nacht/ochtend met mijn vriend te hebben gesproken kwam ik er een beetje uit en werd ik rustiger. De dagen erna was ik flink chagrijnig maar ebte het gevoel sneller weg dan ik aanvankelijk dacht.
Een andere keer was op een hardcore-festival. Na een paar kleine op de toilet mislukte, lijntjes speed, paar drankjes en een halve joint besloot ik een pilletje te pakken. Ik wilde lekker los gaan en van al dat andere lukte dat maar niet. Ik kreeg snel effect. Ik was onwijs hyper maar liet me niet gaan. Weer allerlei vage gedachtes in mn hoofd die me, het leek wel alsof ik het expres deed, ervan weerhielden om lekker te gaan genieten van het festival. Wederom hebben mijn vrienden en met name mijn vriend me eruit moeten slepen. Door heel lief voor me te zijn. Het hielp steeds wel maar toen gebeurde het volgende: ik zag ineens een heel aantal mensen sneller voorbij zien komen naar een bepaalde hoek van het terrein. Het voelde onwijs fout, dat alles mis dreigde te gaan. Gelukkig waren mijn vrienden nuchterder en zagen op tijd in dat dit het begin geweest was van een rel en klein gevecht bij de desbetreffende muziektent. Met moeite hebben ze me mee moeten nemen de andere kant op, omdat ik ineens overladen werd door een nieuwsgierigheid om ook die mensen achterna de rennen.
Voor ik het wist zat ik bij hen in de auto op de terugweg naar huis. Onderweg was ik rustig en kon ik genieten van de vlagen van de XTC.
Nog steeds voel ik me nerveus als ik aan die situatie denk. Maar ik zag ook eindelijk in dat als ik iets wil uitproberen, ik naar mezelf moet luisteren als ik mezelf weer eens loop te pushen. Dan raak ik dus in een bad trip, als ik drugs gebruik omdat ik er een bepaald effect van verwacht.
Ik heb wel geleerd dat je drugs nooooooit moet gebruiken bij mensen waar je je nuchter al niet op je gemak voelt. Zij zijn het tenslotte die er voor je moeten kunnen zijn als 'het even misgaat'.
Ik vroeg achteraf aan mijn vriend: wat als ik daar alleen was geweest, of dat mn vrienden me niet hadden geholpen. Dan had je waarschijnlijk weggeduikt in een hoekje gezeten met al je angsten om je heen en niemand die je kan helpen, antwoordde hij.
Nee dat nooit!
De 3e keer dat ik XTC gebruikte bij een avondje vrienden (we waren met zn 4en) kreeg ik ook een bad-trip, na een paar uur (die nacht totaal 4 pillen gepakt) was het bij de 3e pil mis. Ik voelde me oneerlijk tegenover de anderen omdat ik niet eerlijk zou zijn geweest over hoe ik over hen dacht. Voor mn gevoel deed ik de hele tijd maar alsof. Mijn lieve vrienden hebben me op allerlei manieren proberen te kalmeren en te zeggen dat het door de XTC kwam. Maar ik kon het gevoel niet meer loslaten. Ik nam zelfs nog een extra snoepje in de hoop dat het lovegevoel terug zou komen. Maar dat deed het helemaal niet. Had totaal geen effect naar het leek, ik werd niet blijer maar ook niet dieper in de put.
Pas na de hele verdere nacht/ochtend met mijn vriend te hebben gesproken kwam ik er een beetje uit en werd ik rustiger. De dagen erna was ik flink chagrijnig maar ebte het gevoel sneller weg dan ik aanvankelijk dacht.
Een andere keer was op een hardcore-festival. Na een paar kleine op de toilet mislukte, lijntjes speed, paar drankjes en een halve joint besloot ik een pilletje te pakken. Ik wilde lekker los gaan en van al dat andere lukte dat maar niet. Ik kreeg snel effect. Ik was onwijs hyper maar liet me niet gaan. Weer allerlei vage gedachtes in mn hoofd die me, het leek wel alsof ik het expres deed, ervan weerhielden om lekker te gaan genieten van het festival. Wederom hebben mijn vrienden en met name mijn vriend me eruit moeten slepen. Door heel lief voor me te zijn. Het hielp steeds wel maar toen gebeurde het volgende: ik zag ineens een heel aantal mensen sneller voorbij zien komen naar een bepaalde hoek van het terrein. Het voelde onwijs fout, dat alles mis dreigde te gaan. Gelukkig waren mijn vrienden nuchterder en zagen op tijd in dat dit het begin geweest was van een rel en klein gevecht bij de desbetreffende muziektent. Met moeite hebben ze me mee moeten nemen de andere kant op, omdat ik ineens overladen werd door een nieuwsgierigheid om ook die mensen achterna de rennen.
Voor ik het wist zat ik bij hen in de auto op de terugweg naar huis. Onderweg was ik rustig en kon ik genieten van de vlagen van de XTC.
Nog steeds voel ik me nerveus als ik aan die situatie denk. Maar ik zag ook eindelijk in dat als ik iets wil uitproberen, ik naar mezelf moet luisteren als ik mezelf weer eens loop te pushen. Dan raak ik dus in een bad trip, als ik drugs gebruik omdat ik er een bepaald effect van verwacht.
Ik heb wel geleerd dat je drugs nooooooit moet gebruiken bij mensen waar je je nuchter al niet op je gemak voelt. Zij zijn het tenslotte die er voor je moeten kunnen zijn als 'het even misgaat'.
Ik vroeg achteraf aan mijn vriend: wat als ik daar alleen was geweest, of dat mn vrienden me niet hadden geholpen. Dan had je waarschijnlijk weggeduikt in een hoekje gezeten met al je angsten om je heen en niemand die je kan helpen, antwoordde hij.
Nee dat nooit!
