Hallo allemaal,
3 weken geleden heb ik op een festival liquid acid genomen (2 druppels, ik had toen 4 keer eerder acid gedaan), de trip was enorm trippy en onbeschrijfelijk en op het moment zelf erg fijn (misschien dat ik dit nog eens ga vertellen in de trip-report sectie). Alleen ben ik er wat raar uitgekomen, nu, 3 weken later dus, heb ik een hele andere visie op de wereld en op het bestaan, helaas is de visie niet erg interessant of romantisch. Je kunt het haast een nihilistische bril noemen die ik na de trip opheb, ik zie de magie niet meer en ik heb het gevoel alsof niks meer waarde heeft. Ik heb het gevoel dat ik van alles precies weet hoe het in elkaar zit, en dat er niets aan te veranderen is. Een voorbeeld is dat ik verliefdheid niet meer zie als iets magisch en mysterieus, maar eerder als een puur dierlijke oncontroleerbare drang, en zo bij alle dingen die voorkomen in een mensenleven. Dit omdat de mogelijkheden van de mens beperkt is, ik heb het gevoel alsof de mens zichzelf niet kan overstijgen. alsof het een kudde-dier is die denkt een bewustzijn te hebben, maar dat zijn leven bepaald wordt door zijn onderbewustzijn.
Ook heb ik het gevoel dat ik LSD begrijp en dat het mij niets meer kan doen en blowen is de laatste weken zo heftig dat ik moeilijk zinnig kan praten of normaal bewegen als ik blow, ook komen acid-visuals spontaan terug als ik heb geblowd.
Kortom zie ik het leven op een nihilistische manier; waar voorheen alles veel waardevoller en tastbaarder heb ik nu het gevoel alsof het allemaal niet zoveel uitmaakt. Het klinkt allemaal wat negatief, maar het komt aan bij mij alsof ik in een depressie aan geraak. Ik zie het leven zo wetenschappelijk dat het voor mij niet zoveel verrassing meer kan brengen.
Het gekke vind ik dat ik bij eerdere acid trips het leven juist als enorm speciaal en magisch ervoer.
Heeft iemand ervaring met iets soortgelijks? Of wil iemand iets erover zeggen, graag direct doen
3 weken geleden heb ik op een festival liquid acid genomen (2 druppels, ik had toen 4 keer eerder acid gedaan), de trip was enorm trippy en onbeschrijfelijk en op het moment zelf erg fijn (misschien dat ik dit nog eens ga vertellen in de trip-report sectie). Alleen ben ik er wat raar uitgekomen, nu, 3 weken later dus, heb ik een hele andere visie op de wereld en op het bestaan, helaas is de visie niet erg interessant of romantisch. Je kunt het haast een nihilistische bril noemen die ik na de trip opheb, ik zie de magie niet meer en ik heb het gevoel alsof niks meer waarde heeft. Ik heb het gevoel dat ik van alles precies weet hoe het in elkaar zit, en dat er niets aan te veranderen is. Een voorbeeld is dat ik verliefdheid niet meer zie als iets magisch en mysterieus, maar eerder als een puur dierlijke oncontroleerbare drang, en zo bij alle dingen die voorkomen in een mensenleven. Dit omdat de mogelijkheden van de mens beperkt is, ik heb het gevoel alsof de mens zichzelf niet kan overstijgen. alsof het een kudde-dier is die denkt een bewustzijn te hebben, maar dat zijn leven bepaald wordt door zijn onderbewustzijn.
Ook heb ik het gevoel dat ik LSD begrijp en dat het mij niets meer kan doen en blowen is de laatste weken zo heftig dat ik moeilijk zinnig kan praten of normaal bewegen als ik blow, ook komen acid-visuals spontaan terug als ik heb geblowd.
Kortom zie ik het leven op een nihilistische manier; waar voorheen alles veel waardevoller en tastbaarder heb ik nu het gevoel alsof het allemaal niet zoveel uitmaakt. Het klinkt allemaal wat negatief, maar het komt aan bij mij alsof ik in een depressie aan geraak. Ik zie het leven zo wetenschappelijk dat het voor mij niet zoveel verrassing meer kan brengen.
Het gekke vind ik dat ik bij eerdere acid trips het leven juist als enorm speciaal en magisch ervoer.
Heeft iemand ervaring met iets soortgelijks? Of wil iemand iets erover zeggen, graag direct doen
