antipsychotica & cannabis

[Jixx]

Hallo iedereen,

Om het verhaal hier niet te lang te maken, en omdat het (volledige onderwerp) niet helemaal bij dit forum past plaats ik hier een link met 3 verhalen over het gebruik van antipsychotica en cannabis in combinatie. Hoe het gebruik is ontstaan, waarvoor ik het voorgeschreven kreeg, en de gevolgen van het gebruik in combinatie met cannabis. Ik hoop hiermee te voorkomen dat in de toekomst antipsychotica niet meer mogen worden voorgeschreven door artsen aan cannabisgebruikers. En ja dit komt voor! En dat cannabisgebruikers gewaarschuwd zijn dat mochten ze antipsychotica voorgeschreven krijgen, dat ze dan goed nadenken om het niet te combineren met cannabis. Ik moest hier helaas zelf achter komen. Ik kreeg het voorgeschreven onder het mom van een spierverslapper i.v.m. verharde kuiten en spieren.

http://www.paniekaanval.nl/forum/viewto ... 00ebad9817 Pagina 3 Jixx

Bron waar ik erachter kwam dat antipsychotica interacties hebben met cannabis:

https://www.jellinek.nl/informatie-over ... sychotica/

Do never mix this stuff!

 

[gandwarf777]

antipsychotica als spierverslapper? Ik dacht dat je eerder stijfe spieren kreeg van antipsychotica.

 

[Jixx]

antipsychotica als spierverslapper? Ik dacht dat je eerder stijfe spieren kreeg van antipsychotica.

Ja dat verhaal heeft schijnbaar 2 kanten. Je kan inderdaad stijve spieren van antipsychotica krijgen,dat staat ook in de bijsluiter. Maar ik had de vraag ook nog eens aan de apotheker gesteld, en die bevestigde weer dat antipsychotica ook spierverslappend kan werken.

 

[Jixx]

Gandwarf, Ik lees uit je reacties dat jij ook risperidon gebruikt(e) ? Combineer jij dit ook met softdrugs? Zo ja, wat zijn jouw ervaringen als ik vragen mag? Ook als je het niet combineert met softdrugs ben ik benieuwd naar de ervaringen die je ermee hebt. de dosering, het doel, effect, bijwerkingen, onthoudingsverschijnselen etc....

Gr, Jixx

 

[Jixx]

Een ander mogelijke theorie is die van mijn vorige huisarts. Ik rook ongeveer (sinds ik niet werk) 1 gram per dag verdeeld over 6 joints. Ik had 180 cannabinoides in mijn urine zitten. Mijn huisarts kwam met een verhaal dat de hasjolie vroeger 10% thc bevatte en onder de harddrugs wet valt, en dat de meeste cannabis van tegenwoordig al meer is dan 10%. (dit zou kunnen kloppen?) Maar hij vermoede dus afvalstoffen die de rugpijn veroorzaakte. Ook zouden volgens hem de afkickverschijnselen pas na een half jaar te komen , als je gestopt bent met blowen en niet direct.
Maar tot nu toe heb ik nooit geen informatie gevonden over de afvalstoffen in verband met rugpijn. Daarom ben ik eens benieuwd of hier full time cannabis gebruikers zitten die ongeveer net zoveel roken als mij, of zelfs meer, en dat al ongeveer 17 jaar lang? En hoeveel van jullie lopen met zware rugpijn rond?

Ook gezondheidsonderzoekers , artsen , en overige instanties die zich specialiseren in cannabis gebruik mogen reageren.

En is cannabis serieus erger dan heroine? Volgens mijn vorige huisarts wel. Ik zei namelijk tegen hem: Je doet nu net alsof cannabis heroine is. En toen zei hij: het is nog erger!

 

[Jmths]

Gezien het feit je anti psychotica voorgeschreven krijgt wat vast niet zonder reden is kun je misschien beter stoppen of minderen met cannabis gebruik aangezien cannabis niet bepaald bevorderend is voor mensen die psychose gevoelig zijn.

Veel mensen gebruiken cannabis om vervelende symptomen te onderdrukken, echter net als met alle andere drugs vindt er altijd rebound plaats als gevolg van receptor ongevoeligheid.
Kort gezegd, de vervelende symptomen die onderdrukt worden komen nog harder weer terug op de lange termijn wat bijvoorbeeld kan resulteren in angstig zijn.

 

[Jixx]

Gezien het feit je anti psychotica voorgeschreven krijgt wat vast niet zonder reden is kun je misschien beter stoppen of minderen met cannabis gebruik aangezien cannabis niet bepaald bevorderend is voor mensen die psychose gevoelig zijn.

Veel mensen gebruiken cannabis om vervelende symptomen te onderdrukken, echter net als met alle andere drugs vindt er altijd rebound plaats als gevolg van receptor ongevoeligheid.
Kort gezegd, de vervelende symptomen die onderdrukt worden komen nog harder weer terug op de lange termijn wat bijvoorbeeld kan resulteren in angstig zijn.

Ik zat niet in een psychose. De reden dat ik voorgeschreven kreeg was als spierverslappend middel voor mijn kuiten en spieren. Maar cannabis (thc) is een psychoactieve stof. Voor deze psychoactieve koos ik zelf. Ik vond dat prettig, als je snapt wat ik bedoel? En mijn omgeving viel ik er niet mee lastig. Toen ik ging afbouwen met risperidon (wat ik meerde malen geprobeerd heb) leek het wel of ik in een soort psychose terecht kwam. En volgens een website kan dit gebeuren met antipsychotica afbouwen. Dit noemen ze een ontwenningspsychose. Daarnaast denk ik dat antipsychotica de werking van cannabis al flink heeft doen veranderen in negatieve zin. Toen ik voor de eerste keer van risperidon af was, was de werking van cannabis volledig gedempt. Gevolg was misschien een rebound? Ik werd zwaar depressief.

Betreft het gedeelte dat cannabis een onderdrukker is, en dat op langer termijn klachten kunnen ontstaan begrijp ik wel. Maar ik neem aan dat deze rebound pas komt nadat je gestopt bent met cannabisgebruik? Of misschien tijdens een heftige gebeurtenis in je leven? Ik bedoel: cannabis werkt inderdaad wel deels anti depressief als het om minder heftige gebeurtenissen gaat, maar ik vraag me af of het wel werkt bij het extreme ziektebeeld van me zus?

Ik ben een emotie/gevoelens onderdrukker. Toen ik op het voortgezet onderwijs kwam werd ik in het tweede jaar best wel veel gepest. Hier kwam complete verandering in toen ik begon met blowen. Ik was een van de weinige van de hele school die dat deed, en daardoor steeg mijn reputatie aanzienlijk. Het pesten werd een stuk minder, en de cannabis onderdrukte het verleden. Vanaf toen veranderde heel mijn houding en kijk op de wereld. Ik werd opgewekt en positief. Ik kon gewoon blijven lachen en plezier maken, maar de negatieve emoties waren afgevlakt. Althans ik ervoer verdriet en zo als negatief. Ik haat deze prikkels min of meer.

Wiet werkte bij mij 17 jaar lang zo positief en goed, dat ik niet doorhad dat het ooit ook eens verschrikkelijk slecht kon gaan.

 

[Jmths]

Beide middelen werken als ik het goed heb gedeeltelijk op dezelfde receptoren wat zou betekenen dat er een kruiswerking is tussen de twee stoffen. Dit gaat nog wel eens gepaard met bijwerkingen, het lijkt me ook sterk dat de 'huisarts' rekening gaat houden met cannabis gebruik.

Als ik aan cannabis denk denk ik inderdaad aan een middel dat rust geeft door prikkels te onderdrukken. Als je dit echter regelmatig/dagelijks gebruikt krijg je receptor ongevoeligheid en op de lange termijn wordt je juist nog gevoeliger voor deze prikkels wat op zijn beurt weer met meer cannabis geblust moet worden.
Vooral in jou situatie kan ik me inbeelden dat dit zich snel uitpakt in een verslaving.

Ik moet er wel bij vermelden dat mijn mening op dit vlak door ervaring heel erg gevormd is dus wellicht moet je wat ik zeg met een korrel zout nemen.

Een goede vriend van mij zat in een zeer sterk gelijkende situatie, tot bizarre hoogte gepest vooral op de basisschool en uiteindelijk uit zijn stad weg verhuist naar een compleet nieuwe omgeving naar de andere kant van Nederland. Dit was ook een zogenaamde 'onderdrukker' en begon als gevolg dagelijks te blowen. Met een blowtje op zijn tijd is naar mijn mening niets mis maar zoals met vrijwel alle middelen die intens en langdurig worden gebruikt komen er op den duur negatieve aspecten naar boven drijven na verloop van tijd.

Hij werd ten eerste extreem inactief, de levenslust was er gewoon uit wat als je het mij vraagt niet bepaald positief is rond je 21e, soms dacht ik, hij heeft eigenlijk gewoon af en toe een lijn amfetamine nodig in plaats van een jointje, dan krijgt hij ten minste nog eens peper in de reet.
Wat mij echter het meest op viel is dat hij paranoia als de tering werd. Zo was er bijvoorbeeld een meisje dat hij leuk vond en al heel lang achterna zat. Na een poosje werd het voor de omgeving wel duidelijk dat er verder niets zou ontwikkelen en het meisje zei zelf ook al; "ja het wordt niets tussen ons en ik heb ook eigenlijk iemand anders maar ik voel me schuldig" vrij letterlijk haar woorden. Op het moment dat ik hem een beetje subtiel de situatie probeerde in te laten zien kwam hij direct met beschuldigingen van "jij probeert haar zelf te kaapen, je bent geen goede vriend, etc".
Dit was een van de meerdere dingen waar hij extreem paranoide over kon doen en het maakte het voor mij heel moeilijk om een vriend te blijven.
Ik heb hem op den duur ook in het gezicht verteld dat hij met zijn belachelijk gebruik moest kappen en dat hij zichzelf compleet voor gek zette met zijn paranoide gedrag, nadat ik hem een keer flink geflipt was tegenover hem is hij gelukkig toch nog aardig bijgedraaid en is alles nu alweer een paar jaar koek en ei tussen ons.

Dit is mijn ervaring er bij, hoeft in jou geval natuurlijk niet hetzelfde te wezen maar ik ben sinds dien altijd wel iets huiveriger geworden naar cannabis gebruik. Het is voor mij gevoel vaak toch niet altijd zo onschuldig als dat veel mensen doen voorkomen.


PS: Anti psychotica kan vele verschillende dingen wezen, dopamine heropname remmer, serotonine heropname remmer, spierverslapper/GABA. In jou geval is het gok ik puur GABA A actief, angstremmer/spierverslapper.

 

[Jixx]

Beide middelen werken als ik het goed heb gedeeltelijk op dezelfde receptoren wat zou betekenen dat er een kruiswerking is tussen de twee stoffen. Dit gaat nog wel eens gepaard met bijwerkingen, het lijkt me ook sterk dat de 'huisarts' rekening gaat houden met cannabis gebruik.

Als ik aan cannabis denk denk ik inderdaad aan een middel dat rust geeft door prikkels te onderdrukken. Als je dit echter regelmatig/dagelijks gebruikt krijg je receptor ongevoeligheid en op de lange termijn wordt je juist nog gevoeliger voor deze prikkels wat op zijn beurt weer met meer cannabis geblust moet worden.
Vooral in jou situatie kan ik me inbeelden dat dit zich snel uitpakt in een verslaving.

Ik moet er wel bij vermelden dat mijn mening op dit vlak door ervaring heel erg gevormd is dus wellicht moet je wat ik zeg met een korrel zout nemen.

Een goede vriend van mij zat in een zeer sterk gelijkende situatie, tot bizarre hoogte gepest vooral op de basisschool en uiteindelijk uit zijn stad weg verhuist naar een compleet nieuwe omgeving naar de andere kant van Nederland. Dit was ook een zogenaamde 'onderdrukker' en begon als gevolg dagelijks te blowen. Met een blowtje op zijn tijd is naar mijn mening niets mis maar zoals met vrijwel alle middelen die intens en langdurig worden gebruikt komen er op den duur negatieve aspecten naar boven drijven na verloop van tijd.

Hij werd ten eerste extreem inactief, de levenslust was er gewoon uit wat als je het mij vraagt niet bepaald positief is rond je 21e, soms dacht ik, hij heeft eigenlijk gewoon af en toe een lijn amfetamine nodig in plaats van een jointje, dan krijgt hij ten minste nog eens peper in de reet.
Wat mij echter het meest op viel is dat hij paranoia als de tering werd. Zo was er bijvoorbeeld een meisje dat hij leuk vond en al heel lang achterna zat. Na een poosje werd het voor de omgeving wel duidelijk dat er verder niets zou ontwikkelen en het meisje zei zelf ook al; "ja het wordt niets tussen ons en ik heb ook eigenlijk iemand anders maar ik voel me schuldig" vrij letterlijk haar woorden. Op het moment dat ik hem een beetje subtiel de situatie probeerde in te laten zien kwam hij direct met beschuldigingen van "jij probeert haar zelf te kaapen, je bent geen goede vriend, etc".
Dit was een van de meerdere dingen waar hij extreem paranoide over kon doen en het maakte het voor mij heel moeilijk om een vriend te blijven.
Ik heb hem op den duur ook in het gezicht verteld dat hij met zijn belachelijk gebruik moest kappen en dat hij zichzelf compleet voor gek zette met zijn paranoide gedrag, nadat ik hem een keer flink geflipt was tegenover hem is hij gelukkig toch nog aardig bijgedraaid en is alles nu alweer een paar jaar koek en ei tussen ons.

Dit is mijn ervaring er bij, hoeft in jou geval natuurlijk niet hetzelfde te wezen maar ik ben sinds dien altijd wel iets huiveriger geworden naar cannabis gebruik. Het is voor mij gevoel vaak toch niet altijd zo onschuldig als dat veel mensen doen voorkomen.


PS: Anti psychotica kan vele verschillende dingen wezen, dopamine heropname remmer, serotonine heropname remmer, spierverslapper/GABA. In jou geval is het gok ik puur GABA A actief, angstremmer/spierverslapper.

Achteraf gezien ben ik waarschijnlijk ook nooit doorontwikkeld tot de persoon die ik zou moeten zijn denk ik. Betreft het paranoide gedeelte: Paranoide is inderdaad een van negatieve eigenschappen van cannabis. Bij mij zelf liep dit echter niet verder op dan af en toe flink filosoferen over complottheorieen. Af en toe een beetje angstig als ik bepaalde geluiden hoorde. Maar ik heb vele complottheorieen vaak met een korreltje zout genomen, en kon ze makkelijker links laten liggen, dan sinds ik aan de antipsychotica zit. Ik ging juist heel respectvol met me paar vrienden om, nu laat ik ze links liggen.

Ik ken ook mensen die totaal paranoide worden van cannabis. Maar ik ken ook mensen die er gewoon tegen kunnen, en amper paranoide gedrag vertonen. Jammer dat ze het thc/cbd ratio helemaal uit elkaar aan trekken zijn. Dit maak cannabis minder medicinaal, en een steeds minder onschuldige drugs.

Toen mijn zus nog niet ziek was, werkte ik 4 dagen in de week, maar op een vrijwillige werkplaats. Grafisch vormgeven. Toen blowde ik alleen in de avond 3 stuks. Dat gebruik is toegenomen toen ik thuis begon te blijven door mijn zus d'r ziektebeeld. Ik was daarvoor een stuk minder apathisch/passief sinds ik antipsychotica ben gaan gebruiken.

Betreft de wisselwerking van cannabis en antipsychotica. Jellinek vermeld vooral interacties op het dopamine.

 

[Jixx]

Het typische vind ik gewoon dat ze deze farmaceutische middelen die ze voorschrijven ook het gedrag beinvloeden. En tijdens de werking van deze middelen mensen psychiatrisch kunnen onderzoeken. Hoe kan dat als je gedrag beinvloed wordt door deze medicatie? Waarom willen ze niet onderzoeken als je cannabisgebruiker bent, want dat schijnt volgens hun het gedrag te beinvloeden , waardoor ze een misdiagnose kunnen stellen. En dat klopt ook wel, maar waarom kan het dan dat ze onder invloed van medicatie wel juiste diagnoses kunnen stellen?

Tegen dat punt loop ik een beetje op. want ik weet dat ik professionele hulp nodig heb, maar heb het er eerlijk gezegd niet voor over om helemaal te stoppen met mijn cannabisgebruik om onderzocht te kunnen worden.

 

[gandwarf777]

Eerste generatie antipsychotica blokkeren voornamelijk de D2 receptor.
Tweede generatie antipsychotica hebben vaak ook een blokkerende werking(of partieel agonisme) op andere receptoren als 5-HT -1A -2A -7A, waaronder risperidon.

Beide generaties antipsychotica reguleren de 5-HT2A receptor op de lange termijn naar beneden.

Korte termijn gebruik van cannabis verminderd de werking van 5-HT2A. Terwijl lange termijn cannabis gebruik de 5-HT2A receptor omhoog reguleert, met alle gevolgen van dien(o.a verhoogde kans op schizofrenie).





Ik heb risperidon even gebruikt maar ben al gouw overgestapt op andere antipsychotica. Ik voelde me er te bedwelmd van(zonder euforie uiteraard) en mijn HPPD werd er erger van. Ik heb het nooit tegelijk met cannabis genomen want dat leek me niet zo'n goed idee.

Daarna heb ik pipamperon een tijdje gehad. Het was beter dan risperidon maar nog steeds dat bedwelmde gevoel. Nu heb ik flupentixol wat een antidepressant en antipsychotica in 1 is en deze vind ik veel fijner.

 

[Jixx]

Eerste generatie antipsychotica blokkeren voornamelijk de D2 receptor.
Tweede generatie antipsychotica hebben vaak ook een blokkerende werking(of partieel agonisme) op andere receptoren als 5-HT -1A -2A -7A, waaronder risperidon.

Beide generaties antipsychotica reguleren de 5-HT2A receptor op de lange termijn naar beneden.

Korte termijn gebruik van cannabis verminderd de werking van 5-HT2A. Terwijl lange termijn cannabis gebruik de 5-HT2A receptor omhoog reguleert, met alle gevolgen van dien(o.a verhoogde kans op schizofrenie).

Ik heb risperidon even gebruikt maar ben al gouw overgestapt op andere antipsychotica. Ik voelde me er te bedwelmd van(zonder euforie uiteraard) en mijn HPPD werd er erger van. Ik heb het nooit tegelijk met cannabis genomen want dat leek me niet zo'n goed idee.

Daarna heb ik pipamperon een tijdje gehad. Het was beter dan risperidon maar nog steeds dat bedwelmde gevoel. Nu heb ik flupentixol wat een antidepressant en antipsychotica in 1 is en deze vind ik veel fijner.

Bij mij werkte het dacht ik helaas andersom. 1 dag na de inname voelde ik me opgeknapt , met name meer geestelijke ontspanning. Daar ik al wel met wat probleempjes kampte i.v.m. ziektebeeld van mijn zus. Denk hierbij aan overspannen. Maar 2 weken voordat ik met de risperidon begon was ik met Lexapro gestart. Dus achteraf gezien is het moeilijk te achterhalen wel medicijn verantwoordelijk was voor het verbeterende effect. Maar naar mijne inzien was risperidon daar verantwoordelijk voor, en dus vroeg ik mijn vorige huisarts steeds om ophoging. Met mijn zus ging in die periode ook wat beter door de medicatie die ze toen slikte en het was midden zomer. Dus voor mijn gevoel brak er een betere tijd aan. Mijn kuiten en spieren waren ook minder verhard. Rugpijn had ik nog steeds, maar minder extreem. Door deze verbeterende stemmingen had ik totaal niet in de gaten waar ik in feite mee bezig was. Nogmaals: Na een tijdje kreeg ik steeds vaker negatieve gedachten. Eerst wist ik niet waarvan, maar na een tijdje begon ik te merken dat het tijdens het blowen gebeurde. Toen ben ik wat onderzoek gaan doen op internet, en toen kwam ik erachter dat antipsychotica en cannabis wisselwerkingen hebben op het dopamine stelsel. Dus ja, ik dacht bij mezelf: Dan ga ik toch weer afbouwen met de risperidon. Probleem is echter dat ik na de afbouw pas echt in een neerwaartse spiraal ben terecht gekomen.