Antidepressiva

[Mezelf]

Nee daar schrik ik niet van hoor.
Maar er werd gezegd dat er veel mensen op het df zitten die ad gebruiken of hebben gebruikt.
Vandaar mijn opmerking dat het mij opviel dat er hier veel mensen geestelijke problemen hebben.

Ja maar dat komt dan toch door het onderwerp van dit forum? Of bedoelde je dat ook min of meer?
Voor mij logisch gevolg dat er veel mensen relatief gezien ad gebruiken op DF, want die gaan niet naar een woonforum om over AD's te praten .

Verder kan ik mij ook wel stiekem voorstellen dat vele drug depressie op kan wekken dus die correlatie is er natuurlijk ook wel .

Toch best raar opzich, is mijn persoonlijke mening he...
Er zijn dus mensen die vinden dat je beter zonder ad aan bv je depressie kunt werken.
Maar die zelfde mensen(heb niet alleen over hier op df) gebruiken bv wiet om te kunnen slapen, drugs om te ontspannen enz.
Als je dan van mening bent dat je iets beter zelf op kan lossen moet je ook niet drugs gebruiken als oplossing van problemen of als hulpmiddel.
Zo heb ik een kennis die ook tegen ad is.
Het ook de makkelijke weg vind.
Maar ondertussen zelf elke avond een joint rookt om te kunnen slapen.
Drugs gebruikt, geregeld om zijn creatieve brein beter te laten werken (zijn woorden) en drank om te kunnen ontstressen.
Dat vind ik persoonlijk nogal dubbel.

Hier heb je ook helemaal gelijk in. Toch zou ik ook eerder een paddo tripje met goede begeleiding aanbevelen dan AD's

 

[Mindless]

Nee niet helemaal mee eens. Natuurlijk kan het beide kanten opwerken maar hoe raar het ook klinkt... Je kan zonder benen geboren worden maar er zal in je leven dan nooit 1 been aan groeien. Wel kan het gebeuren als je met twee benen geboren wordt, je ze verliest in je leven.

Zo ook in je hersenen. Want niet je gehele brein is plastisch en daarbij hoe plastisch het ook is, iets wat er niet is zal dan ook niet komen. Neemt niet weg dat je er mee kan leren leven en wel beter ermee kan omgaan en gewoon gelukkig kan worden, ook zonder medicijnen, maar je zal er dan wel altijd gevoelig voor blijven. In geval van depressie bijvoorbeeld dus ook.

Iets wat niet is, zoals bijvoorbeeld onderliggende peace of mind, geluk, algemeen gevoel van welzijn? Zal dat er nooit komen? Steeds minder terugvallen in depressie, totdat depressie achtergelaten wordt, is dat niet mogelijk?

Ik heb daar andere overtuigingen in, maar dan gaan we meer de zweverige kant op en dat heeft wellicht niet veel zin in deze discussie.

Sorry trouwens dacht ik gelezen te hebben en was puur grap natuurlijk vandaar de

Niet bewust opgemerkt denk ik

Toch best raar opzich, is mijn persoonlijke mening he...
Er zijn dus mensen die vinden dat je beter zonder ad aan bv je depressie kunt werken.
Maar die zelfde mensen(heb niet alleen over hier op df) gebruiken bv wiet om te kunnen slapen, drugs om te ontspannen enz.
Als je dan van mening bent dat je iets beter zelf op kan lossen moet je ook niet drugs gebruiken als oplossing van problemen of als hulpmiddel.
Zo heb ik een kennis die ook tegen ad is.
Het ook de makkelijke weg vind.
Maar ondertussen zelf elke avond een joint rookt om te kunnen slapen.
Drugs gebruikt, geregeld om zijn creatieve brein beter te laten werken (zijn woorden) en drank om te kunnen ontstressen.
Dat vind ik persoonlijk nogal dubbel.

Ja, dat is wel wat hypocriet. Met echte psychedelica ook wel deels, maar dat ligt toch ook wel wat anders. Dat zijn namelijk drugs die je confronteren met je geestelijke problemen. Natuurlijk kan iemand ze nog steeds gebruiken om mee te ontsnappen van de realiteit, dat wel. Alles kan misbruikt worden.

 

[Syl]

Ja maar dat komt dan toch door het onderwerp van dit forum? Of bedoelde je dat ook min of meer?

Nee als je de mensen op het df beetje volgt dan kom je dat soort dingen ook te weten.
Mensen die bv depressie hebt, overspannen enz.

 

[Mezelf]

Iets wat niet is, zoals bijvoorbeeld onderliggende peace of mind, geluk, algemeen gevoel van welzijn? Zal dat er nooit komen? Steeds minder terugvallen in depressie, totdat depressie achtergelaten wordt, is dat niet mogelijk?

Ik sluit de mogelijkheid niet uit dat dat kan. Maar er zal altijd een zekere gevoeligheid zijn die iemand niet heeft die wel geboren is met een gelukkig brein. Daar kan je toch niet omheen? Ik kan trainen wat ik wil en kan goed worden in voetval maar niet als een echt prof.

 

[Mezelf]

Nee als je de mensen op het df beetje volgt dan kom je dat soort dingen ook te weten.
Mensen die bv depressie hebt, overspannen enz.

Dus je vind niet dat het onderwerp "drugs" mensen die de drug AD gebruiken, aantrekt? Das toch apart?
Nogmaals logisch toch dat er meer AD gebruikers op een drugforum zitten dan dat ze op een woonforum zitten.

Sorry hoor ben ff op dreef. Bedoel niks boos

 

[Mindless]

Ik sluit de mogelijkheid niet uit dat dat kan. Maar er zal altijd een zekere gevoeligheid zijn die iemand niet heeft die wel geboren is met een gelukkig brein. Daar kan je toch niet omheen? Ik kan trainen wat ik wil en kan goed worden in voetval maar niet als een echt prof.

Beetje lastig om hier op in te gaan. Ik geloof in mind over matter, dus ik denk dat je daar wel omheen kan. Maar dat soort dingen slaat een dergelijke discussie als deze gauw dood, heb ik in het verleden wel geleerd.

Laten we het er maar op houden dat we hierover van mening verschillen.

 

[Syl]

Dus je vind niet dat het onderwerp "drugs" mensen die de drug AD gebruiken, aantrekt? Das toch apart?
Nogmaals logisch toch dat er meer AD gebruikers op een drugforum zitten dan dat ze op een woonforum zitten.

Sorry hoor ben ff op dreef. Bedoel niks boos

Maar als je het op die manier bekijkt is het toch ook dan logisch dat er veel hier ad gebruiken?!.
Net zoals veel memsen die drugs gebruiken geestelijke problemen hebben.
Wat ik wou aangeven in het begin was dat het dus niet gek is dat veel mensen hier ad gebruiken.
Omdat inderdaad wat je nu ook zegt dat vaak samenhangt.. Drugs, geestelijke problemen, ad enz enz. 😄

 

[Mezelf]

Ik geloof in mind over matter,

Nou jij vooral moet weten dat ik dat ook geloof. Toch blijf ik van mening je geen been te kunnen laten groeien met mijn je mind net als dat bij een geboorteafwijking in de serotonine en synapsen.

Maar we verschillen van mening dan maar

 

[Mezelf]

Maar als je het op die manier bekijkt is het toch ook dan logisch dat er veel hier ad gebruiken?!.
Net zoals veel memsen die drugs gebruiken geestelijke problemen hebben.
Wat ik wou aangeven in het begin was dat het dus niet gek is dat veel mensen hier ad gebruiken.
Omdat inderdaad wat je nu ook zegt dat vaak samenhangt.. Drugs, geestelijke problemen, ad enz enz. 😄

Whahaha sorry dan zeggen we dus precies het zelfde. Mijn excuus . Dacht dus dat je het gek vond dat er veel hier AD gebruiken.

 

[Syl]

Whahaha sorry dan zeggen we dus precies het zelfde. Mijn excuus . Dacht dus dat je het gek vond dat er veel hier AD gebruiken.

We bedoelen het zelfde ja 😄👌

 

[Mindless]

Nou jij vooral moet weten dat ik dat ook geloof. Toch blijf ik van mening je geen been te kunnen laten groeien met mijn je mind net als dat bij een geboorteafwijking in de serotonine en synapsen.

Zover wil ik niet gaan met benen laten groeien. Maar als we van ons lichaam afhankelijk zijn voor ons welzijn, dan is dat toch niet mind over matter?

Meer een retorische vraag. Beter gaan we niet de boel laten ontsporen.

 

[Syl]

Beetje lastig om hier op in te gaan. Ik geloof in mind over matter, dus ik denk dat je daar wel omheen kan. Maar dat soort dingen slaat een dergelijke discussie als deze gauw dood, heb ik in het verleden wel geleerd.

Laten we het er maar op houden dat we hierover van mening verschillen.

Maar je kunt jezelf wel aanleren om op een andere manier de dingen alsnog te kunnen doen met bv 1 been.
Bv iemand zonder armen kan zichzelf aan leren om met de voeten bv te eten enz.
Dus inprofiseren om alsnog het doel te behalen.🤔😄

 

[Mindless]

Maar je kunt jezelf wel aanleren om op een andere manier de dingen alsnog te kunnen doen met bv 1 been.
Bv iemand zonder armen kan zichzelf aan leren om met de voeten bv te eten enz.
Dus inprofiseren om alsnog het doel te behalen.

Ja dat kan zeker.

En daar kan de wetenschap dat je niet je lichaam bent, wellicht erg goed bij helpen. Een been missen maakt je dagelijkse leven wel lastiger natuurlijk, maar het hoeft niets van je geluk weg te nemen.

Edit: Als je een been mist, mis je dan een stukje van jezelf? Vanzelfsprekend niet. Je bent nog steeds precies wie je al was. Alleen heb je nu een lichaam met een been minder.

 

[Mezelf]

Maar je kunt jezelf wel aanleren om op een andere manier de dingen alsnog te kunnen doen met bv 1 been.
Bv iemand zonder armen kan zichzelf aan leren om met de voeten bv te eten enz.
Dus inprofiseren om alsnog het doel te behalen.🤔😄

Precies!!! je kan je leven erop aanpassen en het net zo goed hebben of worden. Je blijft echter wel maar 1 been houden. Precies precies wat ik bedoel @Mindless ook.

Maar als we van ons lichaam afhankelijk zijn voor ons welzijn, dan is dat toch niet mind over matter?

Dan heb jij zeker een andere definitie over mind over matter dan ik. Mijn hersenen zijn niet mijn mind. Ons bewustzijn is toch niet onze ik en of hersenen? We dwalen trouwens ook ongelofelijk af haha... Hoe kan het zijn dat paddo's jou een moment van geluk geven? Dat doet toch het stofje psilocine en niet je mind over matter? Wat doet het stofje psilocine? aapt even je eigen serotonine na waardoor je geluk ervaart. Stofjes in je hersenen laten je toch echt wel op een bepaalde manier voelen, mind over matter of niet. Laten we zeggen dat je volledig gelijk hebt in ongeveer 96% van de gevallen

Beter gaan we niet de boel laten ontsporen.

Als dat tussen ons gebeurd dan is de wereld echt zoek hoor. Kan ik me dat tussen ons niet voorstellen. We zitten gewoon beide vaak diep in deze materie en denken het dan óf beter te weten óf iets anders te bedoelen terwijl dat niet zo is. .. En nou je meul houden

 

[Roze Olifant]

Beiden kloppen denk ik maar denk dat depressieve mensen sneller naar drugs grijpen dan omgekeerd.

Er gebruiken nou eenmaal veel mensen AD, en daar zitten natuurlijk ook drugsgebruikers tussen.

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Het zal best wel zo zijn dat mensen met een depressie gemiddeld wat sneller naar drugs grijpen. Voor mij persoonlijk was dit niet het geval, ik heb eerder minder drugs dan meer drugs gebruikt sinds die periode. Ik begon om een heel andere reden (interesse vooral) ooit met bepaalde middelen.

Ik kan me wel vinden in het antwoord van @Mezelf, er wordt hier waarschijnlijk meer (open) over gepraat. Ook buiten dit forum om hebben veel mensen psychische problemen, maar de stigmatisering leidt ertoe dat je dit vaak niet hoort.

 

[Mindless]

Het zal best wel zo zijn dat mensen met een depressie gemiddeld wat sneller naar drugs grijpen. Voor mij persoonlijk was dit niet het geval, ik heb eerder minder drugs dan meer drugs gebruikt sinds die periode. Ik begon om een heel andere reden (interesse vooral) ooit met bepaalde middelen.

Herken me hier ook wel in. Tijdens perioden van meer intense depressie trok niets mij meer aan, had ik nergens meer interesse voor, inclusief drugs. En de verkenning van drugs kwam altijd juist vanuit een enthousiasme, vanuit me al goed voelen. Ik ben ook voornamelijk van de psychedelica en daar begin ik echt niet aan als ik me echt depressief voel.

Vanuit me gewoon wat minder happy voelen wel vaak drugs gedaan om dat wat te verlichten...

 

[joetsie]

Je krijgt antidepressivia voorgeschreven, maar omdat deze pas 3 a 4 maahden gaan werken pas,krijg je daarbij een pam.Dan is het de bedoeling dat als het eenmaal werkt,met de pam te stoppen.maar ja.......

 

[joetsie]

Dan gebeurt er weer wat in je leven en hop pak maar een pil

 

[Blauweaap]

Dan gebeurt er weer wat in je leven en hop pak maar een pil

Wa ist leven toch eigenlijk makkelijk he.

 

[geflipt]

Herken me hier ook wel in. Tijdens perioden van meer intense depressie trok niets mij meer aan, had ik nergens meer interesse voor, inclusief drugs. En de verkenning van drugs kwam altijd juist vanuit een enthousiasme, vanuit me al goed voelen. Ik ben ook voornamelijk van de psychedelica en daar begin ik echt niet aan als ik me echt depressief voel.

Vanuit me gewoon wat minder happy voelen wel vaak drugs gedaan om dat wat te verlichten...

Dit herken ik zeer zeker. 'In het diepst van de nacht' zegt het me allemaal maar niks. Maar in dat laatste zinnetje herken ik mezelf ook. Ik voel mijn donkere episodes heel goed aankomen, en dan helpt een MDMA tripje mij er soms zelfs helemaal uit. Effe hoofd leeg en vooral rust in het hoofd. Kan helend werken... Het gaat er dan wel om hoe je het gebruikt. Op die momenten beschouw ik MDMA ook als een soort van 'begeleider' (zoals psychedelica dat kunnen zijn), die mij doet inzien dat er nog heel wat rust in mij zit. Daarnaast is de setting en de eventueel andere aanwezigen ook van groot belang.

 

[Mindless]

Dit herken ik zeer zeker. 'In het diepst van de nacht' zegt het me allemaal maar niks. Maar in dat laatste zinnetje herken ik mezelf ook. Ik voel mijn donkere episodes heel goed aankomen, en dan helpt een MDMA tripje mij er soms zelfs helemaal uit. Effe hoofd leeg en vooral rust in het hoofd. Kan helend werken... Het gaat er dan wel om hoe je het gebruikt. Op die momenten beschouw ik MDMA ook als een soort van 'begeleider' (zoals psychedelica dat kunnen zijn), die mij doet inzien dat er nog heel wat rust in mij zit. Daarnaast is de setting en de eventueel andere aanwezigen ook van groot belang.

MDMA ook wel gebruikt om die rust in mezelf te vinden, maar tijdens mijn latere gebruik daarvan begon ik last van dipjes te krijgen en als je al wat down bent en dan iets gebruiken waar je je naderhand mogelijk nog minder door voelt (al is het alleen maar lichamelijk) is niet zo handig. Ik gebruikte MDMA meestal op dezelfde manier als psychedelica: introspectief. Hele mooie ervaringen mee gehad die vaak de normale MDMA high ver voorbij gingen en heel veel betekenis hadden. Dat ving dan de geestelijke crash ook op. En 6-APB wauw... Nog beter was dat. 8 uren lang super helder, vrij van gedachten en constant een stabiele lichte euforie. Helaas waren die katers nog erger voor me.

 

[geflipt]

MDMA ook wel gebruikt om die rust in mezelf te vinden, maar tijdens mijn latere gebruik daarvan begon ik last van dipjes te krijgen en als je al wat down bent en dan iets gebruiken waar je je naderhand mogelijk nog minder door voelt (al is het alleen maar lichamelijk) is niet zo handig. Ik gebruikte MDMA meestal op dezelfde manier als psychedelica: introspectief. Hele mooie ervaringen mee gehad die vaak de normale MDMA high ver voorbij gingen en heel veel betekenis hadden. Dat ving dan de geestelijke crash ook op. En 6-APB wauw... Nog beter was dat. 8 uren lang super helder, vrij van gedachten en constant een stabiele lichte euforie. Helaas waren die katers nog erger voor me.

Gelukkig heb ik - tot nu toe - weinig last van die katers. Dat introspectieve herken ik ook. Heeft waarschijnlijk te maken met mijn vroegere ervaringen met psychedelica. Als ik uit een 'slecht' moment wil geraken met MDMA, dan is het ook steeds alleen, met zeer weinig licht of gesloten ogen, en met zo min mogelijk geluid. Op die manier beleef ik de 'trip' ook min of meer psychedelisch. Naar binnen toe, waar geen gedachten maar rust vertoeven...

Best interessant dit allemaal!

 

[AcidWarrior]

Ik neem Wellbutrin/Bupropion.

 

[Syl]

Zojuist gesprek gehad bij de psychiater over mijn ad.
Ik heb aangegeven dat ik sowieso denk dat de dosis te hoog is.
Ik voel me kwa emoties zo afgevlakt dat er geen verschil zit in verschillende emoties die er zijn.
Het gene waar ik het meest mee zit is de enorme vermoeidheid.

De psychiater heeft nu voorgesteld om vanaf morge van 120 mg naar 90 mg te gaan.
Naar een week van 90 mg naar 60 mg.
Na een week op 60 mg helemaal te stoppen met de duloxetine.
Ik start dan met Prozac wat ook niet hoger word dan 60 mg.

Ik reageer erg traag door de duloxetine.
Dit veroorzaakt steeds vaker ruzies tussen mijn dochter en mij.
Ze zegt mij iets, maar tegen de tijd dat het bij mij binnendringt is zij kwaad op mij.
Wamt zegt ze dan, ik negeer haar gewoon.
Ik heb geprobeerd uit te leggen dat ik dit niet bewust doe maar wat ik ook zeg het heeft geen nut.
Dan zit ik er ff zwaar door heen en sluit mezelf op in mijn slaapkamer.
Van mij hoeft het dan niet meer.

Ik vind het best spannend de afbouw.
Mijn doel is natuurlijk een leven zonder ad.
Het is mij voorgeschreven als ondersteuning in mijn herstel in combine met theraphie.
Mijn theraphie ligt al maanden stil, en ik kan pas half aug het weer oppakken.

 

[geflipt]

Hey @Syl , 60mg is sws de maximale dosis. Dus best een stevige, zal je wel voelen (in de goede zin).

Haast iedereen vindt een afbouw spannend, maar je moet je echt focussen op het goede!
Je gaat misschien weer écht voelen en energie krijgen (dan wel niet te hoog in de Prozac gaan, zou ik zeggen...).
En blijf rustig. Kan je je hulpverleners ook niet eens bellen of zo?
Hoe dan ook, ik ken het, je komt hier echt door!!!

 

[Syl]

Hey @Syl , 60mg is sws de maximale dosis. Dus best een stevige, zal je wel voelen (in de goede zin).

Haast iedereen vindt een afbouw spannend, maar je moet je echt focussen op het goede!
Je gaat misschien weer écht voelen en energie krijgen (dan wel niet te hoog in de Prozac gaan, zou ik zeggen...).
En blijf rustig. Kan je je hulpverleners ook niet eens bellen of zo?
Hoe dan ook, ik ken het, je komt hier echt door!!!

Mijn psychiater belt mij over 2 weken.
Daarna is ze 3 weken op vakantie.
Zodra ze terug is heb ik weer een afspraak bij haar.
Mocht er in tussentijd iets zijn kan ik gewoon bellen en krijg ik andere psycholoog.
Ik kijk er wel naar uit om af te bouwen.
We zullen zien hoe het zal gaan 😊

 

[Atwa]

Ik gebruik sinds anderhalve maand paroxetine.

Ik snap dat sommige mensen hier het grijpen naar een AD zien als een zwaktebod, of als onnodig en ik heb zelf eigenlijk die mening ook altijd gehad. De eerste keer is dit mij 20 jaar geleden aangeboden en ik heb dat altijd geweigerd. Deels omdat ik horrorverhalen had gehoord dat je er een kasplantje van zou worden op emotioneel vlak. Deels omdat ik vrij veel medische ellende meegemaakt heb waar ik geen invloed op kon uitoefenen, waardoor het enige wat ik kon doen om terug te vechten het weigeren van AD was.

Ik ben nu 36 en ik heb al zolang als ik me kan herinneren last van ptss en lange periodes van depressie. 3 jaar geleden ongeveer heb ik besloten dat een nieuwe poging ging doen om hulp te zoeken, nadat ik mijn hele jeugd al bij diverse instellingen gelopen had zonder succes.

Ik ben nu 15 maanden in behandeling, waarbij ik wekelijkst EMDR sessies ben ondergaan. Gelukkig ben ik daar nu sinds 2 weken mee klaar, maar een paar maanden geleden begon ik steeds meer last van de depressiviteit te krijgen, ik gleed steeds verder naar de afgrond. Ik begon open te staan voor mijn emoties, maar daar zat 36 jaar ellende opgeslagen wat eruit kwam. Hierom toch besloten om hierbij ondersteuning van een AD te nemen. Niet als wondermiddel, maar zodat ik verder kan werken met cognitieve gedragstherapie en psychomotoren therapie zonder dat ik steeds verder de afgrond in ga, terwijl ik leer mijn emoties te herkennen en op een gezonde manier te kanaliseren.

Wanneer ik deze skills aangeleerd heb, kan ik de medicatie gaan afbouwen zodat ik het volledig op eigen benen kan. De werking bij mij is perfect op dit moment. Ik voel me niet afgevlakt, maar de momenten dat ik normaal compleet in paniek zou raken, of ik in een neerwaardse spiraal van negatieve emoties terecht kwam (wat op het laatst meerdere malen per dag gebeurde), kan ik dat nu een stuk beter opvangen. Als ik depressie zou vergelijken met een rugzak van 100kg aan negatieve emoties die ik bij alles wat ik moet doen moet meedragen, zorgt de AD er nu voor dat zie rugzak nog meer 25kg weegt. Het lost het probleem niet op, maar zorgt er wel voor dat het weer behapbaar wordt, zodat ik gewoon in staat ben een normaal leven te leiden.

Ik ben een zwaar tegenstander van AD aan mensen voorschrijven en ze daarna aan hun lot overlaten. Maar in een setting als de mijne, waarbij ik 1-2x per week ook therapie heb, ben ik compleet om. Ik snap beide kanten van de discussie in deze thread heel goed, maar ik ben toch enorm blij dat ze bestaan en ondersteuning kunnen bieden.

 

[FerdFatoehaus]

De titel van dit topic doet echt pijn aan mijn ogen. Kan dit worden aangepast? 🤓 @Mezelf of @Eik of @Roze Olifant ✌️✌️✌️

 

[Eik]

De titel van dit topic doet echt pijn aan mijn ogen. Kan dit worden aangepast? 🤓 @Mezelf of @Eik of @Roze Olifant ✌✌✌

Speciaal voor alle "taalnazi's" & "spelling-autisten" op het forum heb ik de titel even aangepast. Kan hij je nu bekoren?!

 

[De Dunne]

Speciaal voor alle "taalnazi's" & "spelling-autisten" op het forum heb ik de titel even aangepast. Kan hij je nu bekoren?!

Ja sorry ik kan ook zo een taal nazi zijn. Terwijl ik zelf ook niet foutloos NL typ. (Dus lekker hypocriet) Vooral dat “me” ipv mijn of m’n. Me huis, me auto... Doet me gewoon zeer als ik het lees of hoor hahahaha.
Of hun ipv zij.. “Ja maar hun doen dat ook.” Neeeeee ZIJ doen dat ook.
OMG, ik stel me aan...

 

[geflipt]

Ik gebruik sinds anderhalve maand paroxetine.

Ik snap dat sommige mensen hier het grijpen naar een AD zien als een zwaktebod, of als onnodig en ik heb zelf eigenlijk die mening ook altijd gehad. De eerste keer is dit mij 20 jaar geleden aangeboden en ik heb dat altijd geweigerd. Deels omdat ik horrorverhalen had gehoord dat je er een kasplantje van zou worden op emotioneel vlak. Deels omdat ik vrij veel medische ellende meegemaakt heb waar ik geen invloed op kon uitoefenen, waardoor het enige wat ik kon doen om terug te vechten het weigeren van AD was.

Ik ben nu 36 en ik heb al zolang als ik me kan herinneren last van ptss en lange periodes van depressie. 3 jaar geleden ongeveer heb ik besloten dat een nieuwe poging ging doen om hulp te zoeken, nadat ik mijn hele jeugd al bij diverse instellingen gelopen had zonder succes.

Ik ben nu 15 maanden in behandeling, waarbij ik wekelijkst EMDR sessies ben ondergaan. Gelukkig ben ik daar nu sinds 2 weken mee klaar, maar een paar maanden geleden begon ik steeds meer last van de depressiviteit te krijgen, ik gleed steeds verder naar de afgrond. Ik begon open te staan voor mijn emoties, maar daar zat 36 jaar ellende opgeslagen wat eruit kwam. Hierom toch besloten om hierbij ondersteuning van een AD te nemen. Niet als wondermiddel, maar zodat ik verder kan werken met cognitieve gedragstherapie en psychomotoren therapie zonder dat ik steeds verder de afgrond in ga, terwijl ik leer mijn emoties te herkennen en op een gezonde manier te kanaliseren.

Wanneer ik deze skills aangeleerd heb, kan ik de medicatie gaan afbouwen zodat ik het volledig op eigen benen kan. De werking bij mij is perfect op dit moment. Ik voel me niet afgevlakt, maar de momenten dat ik normaal compleet in paniek zou raken, of ik in een neerwaardse spiraal van negatieve emoties terecht kwam (wat op het laatst meerdere malen per dag gebeurde), kan ik dat nu een stuk beter opvangen. Als ik depressie zou vergelijken met een rugzak van 100kg aan negatieve emoties die ik bij alles wat ik moet doen moet meedragen, zorgt de AD er nu voor dat zie rugzak nog meer 25kg weegt. Het lost het probleem niet op, maar zorgt er wel voor dat het weer behapbaar wordt, zodat ik gewoon in staat ben een normaal leven te leiden.

Ik ben een zwaar tegenstander van AD aan mensen voorschrijven en ze daarna aan hun lot overlaten. Maar in een setting als de mijne, waarbij ik 1-2x per week ook therapie heb, ben ik compleet om. Ik snap beide kanten van de discussie in deze thread heel goed, maar ik ben toch enorm blij dat ze bestaan en ondersteuning kunnen bieden.

Beste Atwa,

Je zegt het correct: 'ondersteuning bieden'. Het mag nooit een oplossing op zich worden, en moet altijd gepaard gaan met therapie. Eens je je wat beter voelt gaan 'de juiste' dokters dan vanzelf je AD afbouwen. Depressie is een ziekte als een ander. En je laat de plakker ook niet jarenlang op je wondjes zitten, toch? Eens er een korstje op zit kan je best zonder... En onthoud dat gevoel dat je nu hebt. Als je ooit weer in een diepe put tuimelt weet je dat de AD er is om je dat extra zetje te geven in de opstart van je behandeling.

En wat betreft die 'kamerplantjes': ten eerste zijn de meeste AD tegenwoordig niet meer zo vol van bijwerkingen als vroeger (al is het soms wat zoeken naar het juiste AD). Daarnaast bén je vaak ook een 'kamerplantje' als je depressief bent, niet? En daar wil je dan toch uit? Ik ben zeker geen voorstander van hoe ze tegenwoordig gebruikt en voorgeschreven worden, maar denk maar aan je rugzak, mocht je weer twijfelen...

 

[geflipt]

Ja sorry ik kan ook zo een taal nazi zijn. Terwijl ik zelf ook niet foutloos NL typ. (Dus lekker hypocriet) Vooral dat “me” ipv mijn of m’n. Me huis, me auto... Doet me gewoon zeer als ik het lees of hoor hahahaha.
Of hun ipv zij.. “Ja maar hun doen dat ook.” Neeeeee ZIJ doen dat ook.
OMG, ik stel me aan...

Ik herken het volledig! En ik ben dan ook nog een Belg!!!

 

[FerdFatoehaus]

Speciaal voor alle "taalnazi's" & "spelling-autisten" op het forum heb ik de titel even aangepast. Kan hij je nu bekoren?!

Weer een trigger minder, thanks😆

 

[De Dunne]

Ik herken het volledig! En ik ben dan ook nog een Belg!!!

Heel hypocriet, i know... Minpuntje van MIJ!

 

[geflipt]

Heel hypocriet, i know... Minpuntje van MIJ!

Maar nee, hun hebben altijd gelijk!

 

[Eik]

Ja sorry ik kan ook zo een taal nazi zijn. Terwijl ik zelf ook niet foutloos NL typ. (Dus lekker hypocriet) Vooral dat “me” ipv mijn of m’n. Me huis, me auto... Doet me gewoon zeer als ik het lees of hoor hahahaha.
Of hun ipv zij.. “Ja maar hun doen dat ook.” Neeeeee ZIJ doen dat ook.
OMG, ik stel me aan...

No worries! Iedereen is welkom op het forum... ook "taalnazi's" en "spelling-autisten". Zelf heb ik het nooit zo goed begrepen. Wat mij betreft gaat het erom dat de ander begrijpt wat je zegt en is al de rest irrelevant. De enige reden die ik zie om opmerkingen te maken over iemand anders zijn taalgebruik is om die ander te kleineren en/of daardoor mezelf superieur te kunnen voelen. Ik zie daar het nut niet zo van in. Ik stoor me dan eerder aan teksten die dusdanig warrig/onsamenhangend zijn geschreven dat ik oprecht niet meer begrijpt wat diegene probeert duidelijk te maken...

 

[Roze Olifant]

De titel van dit topic doet echt pijn aan mijn ogen. Kan dit worden aangepast? 🤓 @Mezelf of @Eik of @Roze Olifant ✌✌✌

Speciaal voor alle "taalnazi's" & "spelling-autisten" op het forum heb ik de titel even aangepast. Kan hij je nu bekoren?!

Ja sorry ik kan ook zo een taal nazi zijn. Terwijl ik zelf ook niet foutloos NL typ. (Dus lekker hypocriet) Vooral dat “me” ipv mijn of m’n. Me huis, me auto... Doet me gewoon zeer als ik het lees of hoor hahahaha.
Of hun ipv zij.. “Ja maar hun doen dat ook.” Neeeeee ZIJ doen dat ook.
OMG, ik stel me aan...

Hoezo, niks mis met antidepresivia toch? Nah, het stoorde mij ook.

 

[Roze Olifant]

No worries! Iedereen is welkom op het forum... ook "taalnazi's" en "spelling-autisten". Zelf heb ik het nooit zo goed begrepen. Wat mij betreft gaat het erom dat de ander begrijpt wat je zegt en is al de rest irrelevant. De enige reden die ik zie om opmerkingen te maken over iemand anders zijn taalgebruik is om die ander te kleineren en/of daardoor mezelf superieur te kunnen voelen. Ik zie daar het nut niet zo van in. Ik stoor me dan eerder aan teksten die dusdanig warrig/onsamenhangend zijn geschreven dat ik oprecht niet meer begrijpt wat diegene probeert duidelijk te maken...

Dat is toch totaal het nut niet van iemand anders op een (grote) spelfout wijzen? Ik neem aan dat het nut vooral is om iemand te helpen zijn spelling te verbeteren, en wellicht voor het algemeen beeld van de Nederlandse taal (zou jammer zijn als die verloedert; het is echt storend voor perfectionisten). Als diegene zich daar superieur door voelt/dat doet om een ander te kleineren dan ligt dit toch echt meer aan diegene zelf? Ik vind dat nogal vergezocht eigenlijk. Als ik beweer dat 2 + 2 = 5 en jij zegt, da’s onjuist, ‘t is 4, voel je je dan superieur?

Ik vind spelling-autisten ook een nogal negatief woord hier, wat heeft dit met autisme te maken? Maar je zult het vast niet zo bedoelen.

 

[geflipt]

Dat is toch totaal het nut niet van iemand anders op een (grote) spelfout wijzen? Ik neem aan dat het nut vooral is om iemand te helpen zijn spelling te verbeteren, en wellicht voor het algemeen beeld van de Nederlandse taal (zou jammer zijn als die verloedert; het is echt storend voor perfectionisten). Als diegene zich daar superieur door voelt/dat doet om een ander te kleineren dan ligt dit toch echt meer aan diegene zelf? Ik vind dat nogal vergezocht eigenlijk. Als ik beweer dat 2 + 2 = 5 en jij zegt, da’s onjuist, ‘t is 4, voel je je dan superieur?

Nee, maar wel beter in wiskunde!

 

[Roze Olifant]

Nee, maar wel beter in wiskunde!

Nu voel ik me gekleineerd!