Misschien verbeeld ik met dit gewoon. Maar waarom lijkt er een toename te zijn aan angst en paniekaanvallen sinds het laatste decennia? Welke suggesties hebben jullie daarover?
Inmiddels lijkt het wel een beetje duidelijk dat paniekaanvallen meestal vanuit burn-outs ontstaan, maar ander mensen beweren dat burn-outs slechts een mode ziekte is, of geven er niet eens aan toe dat het bestaat.
Op internet staan wel eens van die artikels dat mensen met allerlei vage klachten rondlopen met name op betrekking van het lichaam, door de medische molen heen gaan, en er zonder diagnose uitkomen. Bijna in al die verhalen komt 1 ding steeds terug naar voren. Stress!
Meestal lees je dat het mensen zijn die het ´ṕerfecte leven´ lijken te leiden. Eten gezond, sporten, heb zoveel carriere switchen meegemaakt en alleen maar hogerop gekomen, springen daarnaast vaak nog voor iedereen in binnen de familie en vriendenkringen, en willen graag bij alles vooraan staan, dan hebben ze nog vaak kinderen enzovoorts.
Hoe goed iemand met stress om kan gaan lijkt mij ook heel verschillend per persoon?
Mijn eigen stress niveau ligt er laag, daarom was het ook zo fijn toen ik het heerlijke kruit cannabis ontdekte dat het stressniveau behoorlijk liet dalen. Ik kon veel meer hebben, dan normaal.
Maar ook in mijn leven kwam een zware omslag. Zoals ik al in meerdere topics heb geschreven werd mijn zus geestelijk erg ziek, en dat heeft de afgelopen jaren behoorlijke stress opgebouwd.
Daarom moet ook ik eraan toegeven dat cannabis geen wondermiddel is, al leek dat 17 jaar lang wel het geval te zijn.
Doordat ze mij diagnoseloos lieten, vanwege mijn cannabisgebruik, heb ik mezelf te pleuris gezocht naar mijn vage klachten. En ze passen bij meerdere ziektebeelden zoals even een voorbeeldje: vitamine B12 tekort. Nou ben ik daar op geprikt, en dat is gewoon in orde. Dus dit kan al uitgesloten worden. Daarnaast zijn er nog een aantal bizarre complottheorieen waarin mijn vage klachten ook omschreven staan. Maar volgens mij vinden sommige het leuk om de symptomen van (chronisch) hyperventileren en stress te koppelen aan het complete verandering in het universum. (ons dna veranderd staat er dan) Tegenwoordig worden er al kinderen geboren die bijzondere gave´s hebben, en dingen met hun gedachten kunnen verplaatsen. Ik weet niet wie die onzin allemaal verzonnen heeft?
Zelf op pad gaan via internet heeft een duistere kant. Het kan behoorlijk beangstigend werken als je allerlei symptomen die je hebt kunt koppelen aan verschillende ziektebeelden. Maar uiteindelijk kom ik toch weer elke keer bij 1 punt uit waarin mijn klachten zo precies staan omschreven, en dat is bij (chronisch) hyperventileren.
Een vrouwelijke arts die onder supervisie stond bij mijn huisarts zei tegen mij dat je niet kan meten of iemand hyperventileert. Ze zei dat je dat alleen maar aan iemand kan zien, waarop ik meteen de vraag stelde: Kun je het bij mij zien? Waarop ze antwoorden: Gezien wat er allemaal speelt op dit moment met je zus, kan ik me wel voorstellen dat je daar last van kan hebben.
Nou had ik ergens gelezen dat ze het wel kunnen meten d.m.v. een EMG (ElektroMyoGram)
Dus ik mijn huisarts opgebeld en gevraagd of ik doorverwijzing kon krijgen voor een EMG.
Schijnt het zo te zijn dat hier geen indicatie voor is, en dus niet vergoed wordt door de verzekering.
Ik had ergens gelezen dat een mens in rust maar gemiddeld 6-7 keer minuut hoeft te ademen. Ik weet zeker dat ik daar ver overheen zit. Maar dan nog zit ik zelf te dokteren, en wil dus ook graag bevestiging of uitsluiting ervan hebben door deskundige. Bij uitsluiting, komt dan natuurlijk wel de volgende vraag: Wat is het dan? Maar zover vooruit kijken wil ik nog niet.
Bij chronisch hyperventileren heeft de patient zelf niet door dat hij of zij verkeerd ademhaalt. Dit leidt meestal niet tot paniekaanvallen, maar brengt wel een hoop vage klachten met zich mee.
Een paar voorbeelden hiervan zijn: loodzware benen hebben, het gevoel hebben of de grond onder je voeten beweegt, angst, trillen, zweten, doemscenario´s , prikkelbaar , versnelde hartslag , depersonalisatie/desorientatie , vervreemd voelen , maar er zijn nog een hele hoop meer symptomen die vanuit hyperventileren ontstaan.
Ik ken geen andere ziekte waarbij je het gevoel hebt of de grond onder je benen beweegt, en dat heb ik dus wel ervaren, en daarom kom ik steeds weer bij hyperventileren uit.
Ik heb een keer op bed gelegen, en toen begon ik me ineens ook zo raar te voelen, dat ik automatisch een signaaltje kreeg om me bed uit te springen, en op straat rond te gaan lopen. Voor mijn gevoel, als ik dit niet gedaan had, dan had ik waarschijnlijk een gigantische paniekaanval gekregen.
Voor mijn gevoel zit er een stijgende lijn in het aantal mensen die te maken krijgen met dit soort vage symptomen zoals angst en paniekaanvallen. Oke, we leven in een wereld vol angst verspreid via de media (internet) . Laten we dat even voorop stellen? Er vinden ook veranderingen plaats zoals de crisis die er gekomen is, terroristische aanslagen, de komst van de vluchtelingen etc. Maar aan de andere kant. In wat voor een angst moeten mensen wel niet geleefd hebben toen de 1ste en 2de wereldoorlog uitbrak? Zijn wij dan gewoon niks meer gewend?
Dus daarom ook graag jullie visies , suggesties, meningen etc hoe jullie hierover denken?
Inmiddels lijkt het wel een beetje duidelijk dat paniekaanvallen meestal vanuit burn-outs ontstaan, maar ander mensen beweren dat burn-outs slechts een mode ziekte is, of geven er niet eens aan toe dat het bestaat.
Op internet staan wel eens van die artikels dat mensen met allerlei vage klachten rondlopen met name op betrekking van het lichaam, door de medische molen heen gaan, en er zonder diagnose uitkomen. Bijna in al die verhalen komt 1 ding steeds terug naar voren. Stress!
Meestal lees je dat het mensen zijn die het ´ṕerfecte leven´ lijken te leiden. Eten gezond, sporten, heb zoveel carriere switchen meegemaakt en alleen maar hogerop gekomen, springen daarnaast vaak nog voor iedereen in binnen de familie en vriendenkringen, en willen graag bij alles vooraan staan, dan hebben ze nog vaak kinderen enzovoorts.
Hoe goed iemand met stress om kan gaan lijkt mij ook heel verschillend per persoon?
Mijn eigen stress niveau ligt er laag, daarom was het ook zo fijn toen ik het heerlijke kruit cannabis ontdekte dat het stressniveau behoorlijk liet dalen. Ik kon veel meer hebben, dan normaal.
Maar ook in mijn leven kwam een zware omslag. Zoals ik al in meerdere topics heb geschreven werd mijn zus geestelijk erg ziek, en dat heeft de afgelopen jaren behoorlijke stress opgebouwd.
Daarom moet ook ik eraan toegeven dat cannabis geen wondermiddel is, al leek dat 17 jaar lang wel het geval te zijn.
Doordat ze mij diagnoseloos lieten, vanwege mijn cannabisgebruik, heb ik mezelf te pleuris gezocht naar mijn vage klachten. En ze passen bij meerdere ziektebeelden zoals even een voorbeeldje: vitamine B12 tekort. Nou ben ik daar op geprikt, en dat is gewoon in orde. Dus dit kan al uitgesloten worden. Daarnaast zijn er nog een aantal bizarre complottheorieen waarin mijn vage klachten ook omschreven staan. Maar volgens mij vinden sommige het leuk om de symptomen van (chronisch) hyperventileren en stress te koppelen aan het complete verandering in het universum. (ons dna veranderd staat er dan) Tegenwoordig worden er al kinderen geboren die bijzondere gave´s hebben, en dingen met hun gedachten kunnen verplaatsen. Ik weet niet wie die onzin allemaal verzonnen heeft?
Zelf op pad gaan via internet heeft een duistere kant. Het kan behoorlijk beangstigend werken als je allerlei symptomen die je hebt kunt koppelen aan verschillende ziektebeelden. Maar uiteindelijk kom ik toch weer elke keer bij 1 punt uit waarin mijn klachten zo precies staan omschreven, en dat is bij (chronisch) hyperventileren.
Een vrouwelijke arts die onder supervisie stond bij mijn huisarts zei tegen mij dat je niet kan meten of iemand hyperventileert. Ze zei dat je dat alleen maar aan iemand kan zien, waarop ik meteen de vraag stelde: Kun je het bij mij zien? Waarop ze antwoorden: Gezien wat er allemaal speelt op dit moment met je zus, kan ik me wel voorstellen dat je daar last van kan hebben.
Nou had ik ergens gelezen dat ze het wel kunnen meten d.m.v. een EMG (ElektroMyoGram)
Dus ik mijn huisarts opgebeld en gevraagd of ik doorverwijzing kon krijgen voor een EMG.
Schijnt het zo te zijn dat hier geen indicatie voor is, en dus niet vergoed wordt door de verzekering.
Ik had ergens gelezen dat een mens in rust maar gemiddeld 6-7 keer minuut hoeft te ademen. Ik weet zeker dat ik daar ver overheen zit. Maar dan nog zit ik zelf te dokteren, en wil dus ook graag bevestiging of uitsluiting ervan hebben door deskundige. Bij uitsluiting, komt dan natuurlijk wel de volgende vraag: Wat is het dan? Maar zover vooruit kijken wil ik nog niet.
Bij chronisch hyperventileren heeft de patient zelf niet door dat hij of zij verkeerd ademhaalt. Dit leidt meestal niet tot paniekaanvallen, maar brengt wel een hoop vage klachten met zich mee.
Een paar voorbeelden hiervan zijn: loodzware benen hebben, het gevoel hebben of de grond onder je voeten beweegt, angst, trillen, zweten, doemscenario´s , prikkelbaar , versnelde hartslag , depersonalisatie/desorientatie , vervreemd voelen , maar er zijn nog een hele hoop meer symptomen die vanuit hyperventileren ontstaan.
Ik ken geen andere ziekte waarbij je het gevoel hebt of de grond onder je benen beweegt, en dat heb ik dus wel ervaren, en daarom kom ik steeds weer bij hyperventileren uit.
Ik heb een keer op bed gelegen, en toen begon ik me ineens ook zo raar te voelen, dat ik automatisch een signaaltje kreeg om me bed uit te springen, en op straat rond te gaan lopen. Voor mijn gevoel, als ik dit niet gedaan had, dan had ik waarschijnlijk een gigantische paniekaanval gekregen.
Voor mijn gevoel zit er een stijgende lijn in het aantal mensen die te maken krijgen met dit soort vage symptomen zoals angst en paniekaanvallen. Oke, we leven in een wereld vol angst verspreid via de media (internet) . Laten we dat even voorop stellen? Er vinden ook veranderingen plaats zoals de crisis die er gekomen is, terroristische aanslagen, de komst van de vluchtelingen etc. Maar aan de andere kant. In wat voor een angst moeten mensen wel niet geleefd hebben toen de 1ste en 2de wereldoorlog uitbrak? Zijn wij dan gewoon niks meer gewend?
Dus daarom ook graag jullie visies , suggesties, meningen etc hoe jullie hierover denken?
