Space 🕉
Bewuste gebruiker
Oké guys, I servived. Hoe was 30 gram truffels?
De setting: thuis, openslaande deuren naar de tuin open, overal kaarsjes aan. Ik heb de loungeset onder de veranda geclaimd en mijn vriendin de bank binnen. Op tripavonden zoals deze veranderd het huis altijd naar een soort tempel met hemelse muziek.
Ik heb de 30 gram in 1x opgegeten met een schaaltje chocoladepinda's ernaast. Na een kwartiertje werd lezen op m'n tel al wat moeilijker, letters bewogen al iets en het lezen opzich was al lastig om daadwerkelijk te begrijpen wat ik las.
Toen kwam een fase van koude rillingen, snel een vest aangetrokken. CEV begonnen te komen, de visuals die ik kreeg waren lelijk. Door elkaar draaiende slijmerige energieballen met vieze lelijke kleuren. Waardoor ik het liefst m'n ogen niet eens wou sluiten. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet omschrijven maar dit gebeurt altijd als eerst.
Alles met ogen open werd steeds meer sprookjesachtig, het dak van de veranda kreeg een karakter en keek vriendelijk op mij neer. Plantenpotten op tafel van de loungeset begonnen in ooghoeken te veranderen naar puppies of kleine katten.
Toen ik m'n ogen sloot en mijn hoofd op mijn knieën legde zag ik een kat onder de tafel door lopen terwijl ik niks kon zien omdat m'n ogen dicht waren. Ik weet nog steeds niet of er daadwerkelijk een kat liep of dat dit een hallicunatie was. We hebben namelijk wel 2 katten.
Met ogen open zag ik een schimmig, door de lucht vliegende entiteit waar ik contact mee maakte. Ik keek het aan en het kwam naar me toe. Het draaide richting mij en kwam heel dichtbij. Het was onduidelijk en ondefinieerbaar maar het was zichtbaar hoe het mij wou aanraken. En toen het mij aanraakte voelde ik het ook fysiek op mijn lichaam.
Ik zat een beetje in trans af te wachten wat er verder ging gebeuren.. Ik sloot m'n ogen en helaas.. Weer die lelijke draaiende ballen met lelijke kleurcombinaties... En daarna verstoorde mijn vriendin het moment door in het huis heen en weer te lopen en een zak chips open te maken...
Na 2 uur in de fase te zitten van niet zulke fijne CEV heb ik besloten een joint aan te steken. En per direct veranderde de visuals naar prachtige bloemachtige patronen met supermooie kleuren. Ik kon uren lang door de patronen heen surfen en zwemmen en kwam op prachtige plekken. Ik zeg wel uren, maar eigenlijk stond de tijd stil.
Ik had al erg lang niks meer gegeten en bedacht dat ik dit nu wel kon proberen. Op lagere dosis truffels, normaal nam ik altijd 20 gram, had ik gedurende de trip altijd wel een lekkere trek. Maar nu kon ik absoluut niet eten. Ik nam 1x een hapje van rijstchips maar dit moest ik echt wegspoelen omdat ik totaal geen speeksel meer aanmaakte.
De gehele trip was ik in een soort meditatie modus en veel situaties en personen passeerde de revue. Van alle binnenkomende gedachten maakte ik psychoanalyses en bracht mij mooie en heldere inzichten. Ik analyseerde mijn capaciteiten en realiseerde me hoeveel schade wij mensen de aarde aandoen. Ik voelde een roeping om iets goeds te doen voor de mensheid en voor de planeet. Ik zou het liefst ontslag nemen en ergens gaan werken waarbij de roeping het doel is van het bedrijf en zo zou ik veel meer voldoening uit mijn hele bestaan halen.
Tegelijkertijd zat ik ook in de knoop met m'n lichaam en dit resulteerde in dat ik geluiden produceerde, al mompelend.. Mm uhh aah iii.. Haha.
Mn vriendin kwam er in eerste instantie niet goed in. Maar later gaf ze aan al spacend binnen op de bank dat ze toch wel hun werk deden. Ze zei letterlijk, schat... Ze doen het wel! Waardoor we beide in een deuk lagen. Af en toe uit het niks kwamen er rare en bijzondere kreten uit haar die me telkens een lachkick gaven. Zo zei ze soms ineens uit het niets: Schat, ik geloof nu alles! En meer kwam er dan niet uit, en weer lagen we in een scheur van het lachen.
Er waren momenten dat alles overgenomen was door patronen en op het toilet kwam ik erachter dat het niet eens meer uitmaakte of ik m'n ogen open of dicht had want het zicht was compleet hetzelfde. Er was geen ontsnappen meer aan.
Toch moet ik zeggen dat het ademen van objecten in mijn echte realiteit wel mee viel. Ik had verwacht dat dit meer aanwezig zou zijn. Niet dat ik helder zag, want tussen waar ik naar keek en mijn gezicht zaten op een bepaalde afstand een soort doek van patronen waar ik wel goed doorheen kon kijken maar toch was alles gefilterd en wazig.
Ik was aardig ver heen. Geen egodood en ik realiseerde me goed wie ik was. 30 gram is voor mij toch best wel goed handelbaar. M'n vriendin had 11 gram op en ging minstens net zo diep of misschien wel dieper dan ik. Echter zei was rond 1uur snachts eigenlijk wel visuals vrij maar ik bleef maar patronen zien en in bed bleef ik onrustig. 2 a 3 x eruit gegaan om te plassen en om 5 uur sochtends realiseerde ik me dat ik nog steeds niet helemaal nuchter was. Ik zag nog steeds kleurtjes en patronen met gesloten ogen.
Best wel bizar, want ik had de truffels al om 20.00 savonds opgegeten.
Mijn uiteindelijke conclusie is dat de intensiteit van de trip wel een fractie hoger was dan op 20 gram. Maar de duur van de trip was uitzonderlijk lang voor truffels. Eigenlijk slopend lang. En dit brengt mij tot het volgende besluit. De volgende keer wil ik voor het eerst de lemon tek manier proberen. Alleen hierbij jullie advies gevraagd aangezien ik overal lees dat de intensiteit verdubbeld maar de duur verkort.
Als ik nu 20 gram op de lemon tek manier consumeer, zou ik dan dieper gaan dan op 30 gram normaal?
En dat de trip korter duurt lijkt me eigenlijk alleen maar fijn.
Ik stel de vraag puur uit lering, het is absoluut niet zo dat ik op kort termijn weer opnieuw in het diepe wil springen, want ik ben voorlopig weer even genezen!
De setting: thuis, openslaande deuren naar de tuin open, overal kaarsjes aan. Ik heb de loungeset onder de veranda geclaimd en mijn vriendin de bank binnen. Op tripavonden zoals deze veranderd het huis altijd naar een soort tempel met hemelse muziek.
Ik heb de 30 gram in 1x opgegeten met een schaaltje chocoladepinda's ernaast. Na een kwartiertje werd lezen op m'n tel al wat moeilijker, letters bewogen al iets en het lezen opzich was al lastig om daadwerkelijk te begrijpen wat ik las.
Toen kwam een fase van koude rillingen, snel een vest aangetrokken. CEV begonnen te komen, de visuals die ik kreeg waren lelijk. Door elkaar draaiende slijmerige energieballen met vieze lelijke kleuren. Waardoor ik het liefst m'n ogen niet eens wou sluiten. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet omschrijven maar dit gebeurt altijd als eerst.
Alles met ogen open werd steeds meer sprookjesachtig, het dak van de veranda kreeg een karakter en keek vriendelijk op mij neer. Plantenpotten op tafel van de loungeset begonnen in ooghoeken te veranderen naar puppies of kleine katten.
Toen ik m'n ogen sloot en mijn hoofd op mijn knieën legde zag ik een kat onder de tafel door lopen terwijl ik niks kon zien omdat m'n ogen dicht waren. Ik weet nog steeds niet of er daadwerkelijk een kat liep of dat dit een hallicunatie was. We hebben namelijk wel 2 katten.
Met ogen open zag ik een schimmig, door de lucht vliegende entiteit waar ik contact mee maakte. Ik keek het aan en het kwam naar me toe. Het draaide richting mij en kwam heel dichtbij. Het was onduidelijk en ondefinieerbaar maar het was zichtbaar hoe het mij wou aanraken. En toen het mij aanraakte voelde ik het ook fysiek op mijn lichaam.
Ik zat een beetje in trans af te wachten wat er verder ging gebeuren.. Ik sloot m'n ogen en helaas.. Weer die lelijke draaiende ballen met lelijke kleurcombinaties... En daarna verstoorde mijn vriendin het moment door in het huis heen en weer te lopen en een zak chips open te maken...
Na 2 uur in de fase te zitten van niet zulke fijne CEV heb ik besloten een joint aan te steken. En per direct veranderde de visuals naar prachtige bloemachtige patronen met supermooie kleuren. Ik kon uren lang door de patronen heen surfen en zwemmen en kwam op prachtige plekken. Ik zeg wel uren, maar eigenlijk stond de tijd stil.
Ik had al erg lang niks meer gegeten en bedacht dat ik dit nu wel kon proberen. Op lagere dosis truffels, normaal nam ik altijd 20 gram, had ik gedurende de trip altijd wel een lekkere trek. Maar nu kon ik absoluut niet eten. Ik nam 1x een hapje van rijstchips maar dit moest ik echt wegspoelen omdat ik totaal geen speeksel meer aanmaakte.
De gehele trip was ik in een soort meditatie modus en veel situaties en personen passeerde de revue. Van alle binnenkomende gedachten maakte ik psychoanalyses en bracht mij mooie en heldere inzichten. Ik analyseerde mijn capaciteiten en realiseerde me hoeveel schade wij mensen de aarde aandoen. Ik voelde een roeping om iets goeds te doen voor de mensheid en voor de planeet. Ik zou het liefst ontslag nemen en ergens gaan werken waarbij de roeping het doel is van het bedrijf en zo zou ik veel meer voldoening uit mijn hele bestaan halen.
Tegelijkertijd zat ik ook in de knoop met m'n lichaam en dit resulteerde in dat ik geluiden produceerde, al mompelend.. Mm uhh aah iii.. Haha.
Mn vriendin kwam er in eerste instantie niet goed in. Maar later gaf ze aan al spacend binnen op de bank dat ze toch wel hun werk deden. Ze zei letterlijk, schat... Ze doen het wel! Waardoor we beide in een deuk lagen. Af en toe uit het niks kwamen er rare en bijzondere kreten uit haar die me telkens een lachkick gaven. Zo zei ze soms ineens uit het niets: Schat, ik geloof nu alles! En meer kwam er dan niet uit, en weer lagen we in een scheur van het lachen.
Er waren momenten dat alles overgenomen was door patronen en op het toilet kwam ik erachter dat het niet eens meer uitmaakte of ik m'n ogen open of dicht had want het zicht was compleet hetzelfde. Er was geen ontsnappen meer aan.
Toch moet ik zeggen dat het ademen van objecten in mijn echte realiteit wel mee viel. Ik had verwacht dat dit meer aanwezig zou zijn. Niet dat ik helder zag, want tussen waar ik naar keek en mijn gezicht zaten op een bepaalde afstand een soort doek van patronen waar ik wel goed doorheen kon kijken maar toch was alles gefilterd en wazig.
Ik was aardig ver heen. Geen egodood en ik realiseerde me goed wie ik was. 30 gram is voor mij toch best wel goed handelbaar. M'n vriendin had 11 gram op en ging minstens net zo diep of misschien wel dieper dan ik. Echter zei was rond 1uur snachts eigenlijk wel visuals vrij maar ik bleef maar patronen zien en in bed bleef ik onrustig. 2 a 3 x eruit gegaan om te plassen en om 5 uur sochtends realiseerde ik me dat ik nog steeds niet helemaal nuchter was. Ik zag nog steeds kleurtjes en patronen met gesloten ogen.
Best wel bizar, want ik had de truffels al om 20.00 savonds opgegeten.
Mijn uiteindelijke conclusie is dat de intensiteit van de trip wel een fractie hoger was dan op 20 gram. Maar de duur van de trip was uitzonderlijk lang voor truffels. Eigenlijk slopend lang. En dit brengt mij tot het volgende besluit. De volgende keer wil ik voor het eerst de lemon tek manier proberen. Alleen hierbij jullie advies gevraagd aangezien ik overal lees dat de intensiteit verdubbeld maar de duur verkort.
Als ik nu 20 gram op de lemon tek manier consumeer, zou ik dan dieper gaan dan op 30 gram normaal?
En dat de trip korter duurt lijkt me eigenlijk alleen maar fijn.
Ik stel de vraag puur uit lering, het is absoluut niet zo dat ik op kort termijn weer opnieuw in het diepe wil springen, want ik ben voorlopig weer even genezen!
