straatmadelief
Belezen gebruiker
We waren op een illegaal feestje in het bos. Ik had al wat mdma op toen me 2ce werd aangeboden. Ik had ooit wel iets over 2ce gelezen en globaal kon ik me herinneren dat het een soort 2cb was maar dan wat duisterder. Ik en een aantal vrienden namen ieder een pilletje.
In het begin leken de effecten inderdaad erg op die van 2cb. De boombladeren bewogen wat meer en alles begon er wat anders uit te zien. Het heeft zeker meer dan twee uur geduurd dat de trip vrij mild was. Zonder dat ik het eigenlijk zelf echt door had, was de trip nog steeds in opkomst. Alles veranderde zo geleidelijk en de sfeer in het bos en de mensen klopten waardoor ik niet echt doorhad dat ik steeds harder aan het trippen was. Het was gewoon zo. Het bos was een beetje grauw (dit schijnt een kenmerk van de drug te zijn maar het was inmiddels ook wel een beetje een grauwe zondagochtend) maar de tinten groen van de bladeren, mos en het bos waren ongelooflijk fel, bijna fluorescerend. Over de vijvertjes leek een soort mist te hangen. Alles wat ik zag bewoog, sommige details hadden regenboogkleuren. Ik liep met wat mensen een bospaadje in. Op de grond lagen allerlei soorten stenen. Ik keek naar beneden en mijn aandacht werd getrokken door één specifieke steen. Deze steen had een sterke parelmoeren glans, de kleuren bewogen. Het was een heel ronde steen. Het leek alsof de steen speciaal uitblonk voor mij. Ik pakte de steen op en hij voelde heel speciaal aan, zwaar en kleverig, alsof die steen iets te maken had met leven onder water. Ik nam de steen mee terug naar het kleedje waar we op zaten, want het was koud en ik wilde de warmte opzoeken. Toen ik tegen een vriend aan ging zitten voelde het net alsof ik tegen een warmgloeiend kooltje aan ging zitten, zoveel warmte straalde hij uit. Ik keek om me heen en zag dat we bij een stuk bos zaten met veel omgekapte bomen, het zag eruit en voelde alsof zich daar heel wat had afgespeeld, een oorlogssituatie ofzo.
Af en toe zocht ik de steen op en tussen alle andere zooi kon ik steeds meteen het steentje vinden. Op de momenten dat ik de steen oppakte klaarde plotsklaps de lucht op, straalde fel licht uit op de aarde. Ik gaf de steen aan een vriendin van mij en zij ervoer hetzelfde.
Ondertussen kwam er een zondagse hardloper dwars door ons feestje, een man van middelbare leeftijd. Het zag eruit alsof hij erg triomfantelijk en lachend dwars door de mensen heenrende, maar volgens vrienden die niet tripten keek hij eigenlijk maar nors.
De trip werd nog steeds intenser en op dit moment werd denken een beetje lastig. Ik was in ieder geval dus totaal niet helder zoals je dit met 2cb wel een beetje blijft.
Ik had het gevoel dat ik in contact stond met een soort oerleven, schelpachtigen, stenen, een pier die voorbij kwam. Dat was de sfeer die er hing. Alles om me heen en bewoog als een malle, nog steeds veel felgroen en wat regenboogdetails, grijze lucht. De geluiden vervormden af en toe. Het begon ergens ook wel een beetje vermoeiend te worden allemaal omdat de effecten bijzonder opdringerig waren. Op dit moment begon het te regenen en gingen we naar de auto waar ik met vrienden wat heb zitten lachen. Er kwam weer een hardloopster voorbij en ik zei: "oh dat is een gewone vrouw", waarmee ik bedoelde dat ze niet bij het vage feestgedruis hoorde. Het was allemaal ook wel grappig. We besloten naar huis te rijden, maar een boswachter stond ons op te wachten en hij was erg moeilijk aan het doen. Hij wilde een proces verbaal uitschrijven en dreigde de politie te bellen. Deze situatie zorgde ervoor dat ik me erg ongemakkelijk voelde, gelukkig voerden vrienden het gesprek met hem. Ik werd op dit moment ook ineens erg misselijk. Ik vind het al niet fijn om trippend bij nuchtere mensen te zijn en al helemaal niet bij autoriteiten. Daarbij hadden we allemaal drugs op zak. De politie arriveerde en uiteindelijk bleef het bij een soort discussie, maar hun houding was erg naar en het was vervelend om ruw uit mijn bostrip getrokken te worden. Toen we weer rustig weg waren was de misselijkheid meteen verdwenen.
Toen we aan het rijden waren kwam er nog een zwerm wielrenners aan, dat leek net een zwerm insecten. Uiteindelijk werd ik langzaamaan weer nuchter en dat vond ik wel fijn. Het was goed geweest met de 2ce. Het voelde alsof ik een trip had gemaakt naar een oerbos, naar de tijd voor de dinosaurussen waar eerste aparte levensvormen waren.
Achteraf bekeken is 2ce een bijzondere drug, ook omdat de opkomst heel langzaam en geleidelijk is. Ik kwam pas heel laat in mijn piek terecht en na de piek zwakten de effecten weer relatief snel af. Hoewel ik wel heel de dag nog een klein beetje anders naar de wereld heb gekeken.
In het begin leken de effecten inderdaad erg op die van 2cb. De boombladeren bewogen wat meer en alles begon er wat anders uit te zien. Het heeft zeker meer dan twee uur geduurd dat de trip vrij mild was. Zonder dat ik het eigenlijk zelf echt door had, was de trip nog steeds in opkomst. Alles veranderde zo geleidelijk en de sfeer in het bos en de mensen klopten waardoor ik niet echt doorhad dat ik steeds harder aan het trippen was. Het was gewoon zo. Het bos was een beetje grauw (dit schijnt een kenmerk van de drug te zijn maar het was inmiddels ook wel een beetje een grauwe zondagochtend) maar de tinten groen van de bladeren, mos en het bos waren ongelooflijk fel, bijna fluorescerend. Over de vijvertjes leek een soort mist te hangen. Alles wat ik zag bewoog, sommige details hadden regenboogkleuren. Ik liep met wat mensen een bospaadje in. Op de grond lagen allerlei soorten stenen. Ik keek naar beneden en mijn aandacht werd getrokken door één specifieke steen. Deze steen had een sterke parelmoeren glans, de kleuren bewogen. Het was een heel ronde steen. Het leek alsof de steen speciaal uitblonk voor mij. Ik pakte de steen op en hij voelde heel speciaal aan, zwaar en kleverig, alsof die steen iets te maken had met leven onder water. Ik nam de steen mee terug naar het kleedje waar we op zaten, want het was koud en ik wilde de warmte opzoeken. Toen ik tegen een vriend aan ging zitten voelde het net alsof ik tegen een warmgloeiend kooltje aan ging zitten, zoveel warmte straalde hij uit. Ik keek om me heen en zag dat we bij een stuk bos zaten met veel omgekapte bomen, het zag eruit en voelde alsof zich daar heel wat had afgespeeld, een oorlogssituatie ofzo.
Af en toe zocht ik de steen op en tussen alle andere zooi kon ik steeds meteen het steentje vinden. Op de momenten dat ik de steen oppakte klaarde plotsklaps de lucht op, straalde fel licht uit op de aarde. Ik gaf de steen aan een vriendin van mij en zij ervoer hetzelfde.
Ondertussen kwam er een zondagse hardloper dwars door ons feestje, een man van middelbare leeftijd. Het zag eruit alsof hij erg triomfantelijk en lachend dwars door de mensen heenrende, maar volgens vrienden die niet tripten keek hij eigenlijk maar nors.
De trip werd nog steeds intenser en op dit moment werd denken een beetje lastig. Ik was in ieder geval dus totaal niet helder zoals je dit met 2cb wel een beetje blijft.
Ik had het gevoel dat ik in contact stond met een soort oerleven, schelpachtigen, stenen, een pier die voorbij kwam. Dat was de sfeer die er hing. Alles om me heen en bewoog als een malle, nog steeds veel felgroen en wat regenboogdetails, grijze lucht. De geluiden vervormden af en toe. Het begon ergens ook wel een beetje vermoeiend te worden allemaal omdat de effecten bijzonder opdringerig waren. Op dit moment begon het te regenen en gingen we naar de auto waar ik met vrienden wat heb zitten lachen. Er kwam weer een hardloopster voorbij en ik zei: "oh dat is een gewone vrouw", waarmee ik bedoelde dat ze niet bij het vage feestgedruis hoorde. Het was allemaal ook wel grappig. We besloten naar huis te rijden, maar een boswachter stond ons op te wachten en hij was erg moeilijk aan het doen. Hij wilde een proces verbaal uitschrijven en dreigde de politie te bellen. Deze situatie zorgde ervoor dat ik me erg ongemakkelijk voelde, gelukkig voerden vrienden het gesprek met hem. Ik werd op dit moment ook ineens erg misselijk. Ik vind het al niet fijn om trippend bij nuchtere mensen te zijn en al helemaal niet bij autoriteiten. Daarbij hadden we allemaal drugs op zak. De politie arriveerde en uiteindelijk bleef het bij een soort discussie, maar hun houding was erg naar en het was vervelend om ruw uit mijn bostrip getrokken te worden. Toen we weer rustig weg waren was de misselijkheid meteen verdwenen.
Toen we aan het rijden waren kwam er nog een zwerm wielrenners aan, dat leek net een zwerm insecten. Uiteindelijk werd ik langzaamaan weer nuchter en dat vond ik wel fijn. Het was goed geweest met de 2ce. Het voelde alsof ik een trip had gemaakt naar een oerbos, naar de tijd voor de dinosaurussen waar eerste aparte levensvormen waren.
Achteraf bekeken is 2ce een bijzondere drug, ook omdat de opkomst heel langzaam en geleidelijk is. Ik kwam pas heel laat in mijn piek terecht en na de piek zwakten de effecten weer relatief snel af. Hoewel ik wel heel de dag nog een klein beetje anders naar de wereld heb gekeken.
