Shroomery
Experimenterende gebruiker
Wie: Goede vriend B en ik, S (V)
Setting: Studentenkamer(tje) in Arnhem
Ik wandel door de stad en raak in gesprek met iemand die het geloof wil verkondigen. Ik geef aan dat ik een atheïst ben, maar we raken in een intrigerend gesprek die 3 uur voortduurt. Met hoofdpijn, maar genietend van de zon bericht ik Vriend B of hij zin heeft om af te spreken. Hij gaat akkoord. We gaan naar de supermarkt en halen wat wijn en bier. Eenmaal buiten stel ik in een spontane bui voor om 2CB te doen. Hij gaat wederom akkoord. Inmiddels 7 uur, dealer berichtje gestuurd die eerst naar Brabant moest. Hij zou om 12 uur in de nacht in Arnhem zijn. Wij ophalen en zo kon het avontuur beginnen.
Ik heb al eenmaal eerder 2CB gedaan, maar uit voorzichtigheid weinig genomen, met als resultaat een tegenvallend effect (lees: een genuanceerde xtc light vibe) Deze keer moest het goed gebeuren. We hadden groene Mario's van respectievelijk 16 MG 2cb. B nam alles in een keer, ik verspreid over de gehele avond. Een halfuur na inname begon B het te merken. Hij kon niet goed uit zijn woorden komen en bleef naar z'n witte muur staren omdat er, naar zijn zeggen, veel in te zien. We levenden niet dus ik nam bij. Hij had een lamp op zijn kamer, met een doorschijnende lampenkap waar je 2 lampjes (lichtpuntjes) door heen kan zien. Er zat ook een rechte streep onder die lampenkap waardoor het leek alsof het een gezicht had. Ik schoot enorm in de lach omdat het 'gezichtje' van de lamp er erg onbenullig uitzag, hij leek een lui 'oogje' te hebben. Soms leek de stand van het 'oogje' te veranderen waardoor hij er een beetje boos uit begon te zien. Ik werd hier kwaad om, niet ongemakkelijk en sprak de lamp toe om normaal te kijken (en hij luisterde) nu ik het terug lees is het allemaal maar vaag, maar op dat moment was die lamp echt een fundamenteel deel van mijn trip en voelde het als een fysiek tastbaar wezen. Dit ging gepaard met zachte XTC-achtige kriebelingen over mijn lichaam, wat echt heel fijn vond. Ik knuffelde wat met B en dat voelde fijn. B, de aanrakingen lijken elektrisch, zei ik. Hij zei: Hoe zou het zijn om met 2CB te zoenen, wil je dat proberen? Ik schoot in de lach en antwoordde: Nee man, ik kijk er nu met een enorm rationele blik naar. Iemand zijn tong zit IN je mond, dat is toch echt vies? Mensen zijn rare wezens verzuchtte ik. Normaal ben ik hier niet vies van, maar het voelde op dat moment echt niet oke, dus we gaan maar door met knuffelen. De laatste tijd ben ik van de zogenaamde 'aesthetic art' en terwijl ik daar aan dacht schoot ineens dit plaatje door mijn hoofd:
'google op aesthetic dolphins' en je krijgt een beeld. Ik vond het grappig en moest lachen. Daarvoor dacht ik aan de zee, op een of andere manier en ik denk dat ik daarmee dit verband heb gelegd.
De trip speelde zich vooral in mijn hoofd af, niet zozeer visueel (later wel wat meer) en ik nam meer, omdat ik het enorm goed kon sturen. Een week geleden had ik wat 'liefdesverdriet' van een jongen. B vroeg ernaar en ik antwoordde dat ik niet op die manier bij mijn emoties kon komen omdat ik de heerser was en ik bovenaan stond. Ik kon de emoties zo reguleren dat ze mijn gevoel niet nadelig konden beïnvloeden. Dat gevoel was fijn, een soort van on top of the world. Dit gevoel van 'niet bij negatieve emoties kunnen komen' reikte zich verder uit. Vriend B was in fysieke zin zo enorm dichtbij, maar voelde zo ver weg, maar het voelde goed.
Als ik op een bepaalde manier naar B keek veranderde zijn gezicht in dat van acteur Michael Cera en later in die van Joseph-Gordon Levitt, maar als ik dan weer recht naar hem keek was hij weer normaal. Later draaide zijn hoofd om en zaten zijn lippen waar normaal zijn ogen zaten en zaten zijn ogen op de plek van zijn lippen. Ik moest er heel hard om lachen. Toen ik naar de muur keek kwam de muur op me af en ik was even bang dat er een muur op me zou vallen, maar toen ik naar B keek voelde ik me weer fijn. Ik moest naar de WC, waarop hij antwoordde dat ik dan maar moest gaan. Ik zei dat ik niet durfde, de kamer was echt de vertrouwde plek geworden. Hij stelde voor om tot de deur mee te lopen. Toen ik terugkwam keek ik als automatisme in de spiegel en voordat ik überhaupt een mening kon vormen schrok ik al en zei ik: Nee! Dit wil ik niet en demonstratief legde ik mijzelf op bed neer. Ik had zijn badjas aan en toen ik op zei keek leek het in een bontjas te veranderen, zo eentje zoals ze die in de clip van Migos - t-shirt dragen. Zie foto:
Op een gegeven moment blikte ik weer terug op de lamp en kreeg ik tranen in mijn ogen omdat hij zo onbenullig/ongelukkig keek. Ik kreeg kriebels over mijn lichaam en het leek alsof er heel veel gewicht op mijn schouders drukte, alsof er een baby aan mijn schouders hing. Dit vertelde ik B en ik zei dat ik niet durfde te bewegen omdat de baby er af zou vallen (lol) Dit gevoel duurde ong. 10 minuten, en daarna was het gevoel weg waardoor ik weer durfde te gaan liggen zonder de denkbeeldige baby te pletten. In m'n vorige trip (overigens was dat op truffels) dacht ik ook al dat ik een baby had, dus blijkbaar is dit een terugkerend iets zodra ik mij aan psychedelica waag. Ik pakte mijn spiegeltje erbij om te kijken of ik het nu wel aankon, maar ik pakte een zakspiegeltje ipv de grote waar ik een tijdje terug in keek. Dit durfde ik wel. Ik bleef er naar kijken en het viel op dat mijn pupillen enorm vergroot worden, XTC-achtig, maar nu realiseerde ik het beter. Ik zei: Jeetje, wat ben ik lelijk als ik aan de drugs zit. Natuurlijk was ik me bewust van het feit dat je met XTC ook vergrote pupillen hebt, maar dan besef ik het minder. Hetgeen wat ik zo fijn vond aan de 2CB was dat je heel erg jezelf bleef, rationeel, maar ondertussen toch van alles zag en voelde. In vergelijking met mijn truffel trip was dat een bijzonder fijn gevoel. Toen ik truffels deed had ik het gevoel dat ik geen identiteit had. Nu was ik mijzelf, maar rustiger en kalmer. Een betere versie van mijzelf. Op een gegeven moment kreeg ik een enorme lachkick en dit hield 10 minuten aan, zonder dat iets dit triggerde. B kwam niet uit zijn woorden als hij een verhaal vertelde, of sprong van de hak op de tak. Ik had er geen aandacht voor en zat in mijn eigen wereld. Ik deed de lamp uit en keek naar het schilderij boven zijn bed. Dit schilderij had allerlei kleurtjes, maar het veranderde in een totaal ander patroon en de kleuren gaven licht. Neon kleurtjes verschenen.
Op een gegeven moment vielen we in slaap, 4 uur geslapen en die ochtend heel even de stad in geweest om classy the lunchen bij de Burger King. We waren beduidend minder aan het trippen, maar een vaag gevoel bleef aanwezig. B begon over een filmpje te praten, over het slachthuisfilmpje (varkensslacht) wat hij laatst had gezien. Ik wist wat hij bedoelde en was 'benieuwd' Ik had vaker dit soort filmpjes gezien en kon er normaal wel 'tegen' in de zin dat ik er niet van moest huilen o.i.d. Ik opende het filmpje en na 20 seconden barstte ik in de BK in huilen uit. Ik zei dat dit normaal niet gebeurd en dat dit een correlatie heeft met de 2CB die ik enkele uren daarvoor had genuttigd. Mijn emfatische vermogen was sterk verhoogd. Hierna verdween geleidelijk het 2CB gevoel en gingen wij beide onze eigen weg.
Omdat ik weinig slaap had een nacht goed bijgeslapen en nu voel ik me weer prima. Ik vond het een enorm fijne 2e 2CB ervaring, al denk ik dat ik de volgende keer misschien nog iets meer neem of iets minder verspreid over de gehele avond, maar meer in een keer. Al met al was het top! Enorm goed te sturen, geen moment mij vervelend gevoeld, helder, maar toch vaag en wat voelde ik me lekker. Denk dat 2CB met recht, voor mij wel mijn favoriete drug/psychedelica mag worden genoemd!
Edit: enige nadeel; enorm gespannen kaak van 2CB(?)
Setting: Studentenkamer(tje) in Arnhem
Ik wandel door de stad en raak in gesprek met iemand die het geloof wil verkondigen. Ik geef aan dat ik een atheïst ben, maar we raken in een intrigerend gesprek die 3 uur voortduurt. Met hoofdpijn, maar genietend van de zon bericht ik Vriend B of hij zin heeft om af te spreken. Hij gaat akkoord. We gaan naar de supermarkt en halen wat wijn en bier. Eenmaal buiten stel ik in een spontane bui voor om 2CB te doen. Hij gaat wederom akkoord. Inmiddels 7 uur, dealer berichtje gestuurd die eerst naar Brabant moest. Hij zou om 12 uur in de nacht in Arnhem zijn. Wij ophalen en zo kon het avontuur beginnen.
Ik heb al eenmaal eerder 2CB gedaan, maar uit voorzichtigheid weinig genomen, met als resultaat een tegenvallend effect (lees: een genuanceerde xtc light vibe) Deze keer moest het goed gebeuren. We hadden groene Mario's van respectievelijk 16 MG 2cb. B nam alles in een keer, ik verspreid over de gehele avond. Een halfuur na inname begon B het te merken. Hij kon niet goed uit zijn woorden komen en bleef naar z'n witte muur staren omdat er, naar zijn zeggen, veel in te zien. We levenden niet dus ik nam bij. Hij had een lamp op zijn kamer, met een doorschijnende lampenkap waar je 2 lampjes (lichtpuntjes) door heen kan zien. Er zat ook een rechte streep onder die lampenkap waardoor het leek alsof het een gezicht had. Ik schoot enorm in de lach omdat het 'gezichtje' van de lamp er erg onbenullig uitzag, hij leek een lui 'oogje' te hebben. Soms leek de stand van het 'oogje' te veranderen waardoor hij er een beetje boos uit begon te zien. Ik werd hier kwaad om, niet ongemakkelijk en sprak de lamp toe om normaal te kijken (en hij luisterde) nu ik het terug lees is het allemaal maar vaag, maar op dat moment was die lamp echt een fundamenteel deel van mijn trip en voelde het als een fysiek tastbaar wezen. Dit ging gepaard met zachte XTC-achtige kriebelingen over mijn lichaam, wat echt heel fijn vond. Ik knuffelde wat met B en dat voelde fijn. B, de aanrakingen lijken elektrisch, zei ik. Hij zei: Hoe zou het zijn om met 2CB te zoenen, wil je dat proberen? Ik schoot in de lach en antwoordde: Nee man, ik kijk er nu met een enorm rationele blik naar. Iemand zijn tong zit IN je mond, dat is toch echt vies? Mensen zijn rare wezens verzuchtte ik. Normaal ben ik hier niet vies van, maar het voelde op dat moment echt niet oke, dus we gaan maar door met knuffelen. De laatste tijd ben ik van de zogenaamde 'aesthetic art' en terwijl ik daar aan dacht schoot ineens dit plaatje door mijn hoofd:
'google op aesthetic dolphins' en je krijgt een beeld. Ik vond het grappig en moest lachen. Daarvoor dacht ik aan de zee, op een of andere manier en ik denk dat ik daarmee dit verband heb gelegd.
De trip speelde zich vooral in mijn hoofd af, niet zozeer visueel (later wel wat meer) en ik nam meer, omdat ik het enorm goed kon sturen. Een week geleden had ik wat 'liefdesverdriet' van een jongen. B vroeg ernaar en ik antwoordde dat ik niet op die manier bij mijn emoties kon komen omdat ik de heerser was en ik bovenaan stond. Ik kon de emoties zo reguleren dat ze mijn gevoel niet nadelig konden beïnvloeden. Dat gevoel was fijn, een soort van on top of the world. Dit gevoel van 'niet bij negatieve emoties kunnen komen' reikte zich verder uit. Vriend B was in fysieke zin zo enorm dichtbij, maar voelde zo ver weg, maar het voelde goed. Als ik op een bepaalde manier naar B keek veranderde zijn gezicht in dat van acteur Michael Cera en later in die van Joseph-Gordon Levitt, maar als ik dan weer recht naar hem keek was hij weer normaal. Later draaide zijn hoofd om en zaten zijn lippen waar normaal zijn ogen zaten en zaten zijn ogen op de plek van zijn lippen. Ik moest er heel hard om lachen. Toen ik naar de muur keek kwam de muur op me af en ik was even bang dat er een muur op me zou vallen, maar toen ik naar B keek voelde ik me weer fijn. Ik moest naar de WC, waarop hij antwoordde dat ik dan maar moest gaan. Ik zei dat ik niet durfde, de kamer was echt de vertrouwde plek geworden. Hij stelde voor om tot de deur mee te lopen. Toen ik terugkwam keek ik als automatisme in de spiegel en voordat ik überhaupt een mening kon vormen schrok ik al en zei ik: Nee! Dit wil ik niet en demonstratief legde ik mijzelf op bed neer. Ik had zijn badjas aan en toen ik op zei keek leek het in een bontjas te veranderen, zo eentje zoals ze die in de clip van Migos - t-shirt dragen. Zie foto:
Op een gegeven moment blikte ik weer terug op de lamp en kreeg ik tranen in mijn ogen omdat hij zo onbenullig/ongelukkig keek. Ik kreeg kriebels over mijn lichaam en het leek alsof er heel veel gewicht op mijn schouders drukte, alsof er een baby aan mijn schouders hing. Dit vertelde ik B en ik zei dat ik niet durfde te bewegen omdat de baby er af zou vallen (lol) Dit gevoel duurde ong. 10 minuten, en daarna was het gevoel weg waardoor ik weer durfde te gaan liggen zonder de denkbeeldige baby te pletten. In m'n vorige trip (overigens was dat op truffels) dacht ik ook al dat ik een baby had, dus blijkbaar is dit een terugkerend iets zodra ik mij aan psychedelica waag. Ik pakte mijn spiegeltje erbij om te kijken of ik het nu wel aankon, maar ik pakte een zakspiegeltje ipv de grote waar ik een tijdje terug in keek. Dit durfde ik wel. Ik bleef er naar kijken en het viel op dat mijn pupillen enorm vergroot worden, XTC-achtig, maar nu realiseerde ik het beter. Ik zei: Jeetje, wat ben ik lelijk als ik aan de drugs zit. Natuurlijk was ik me bewust van het feit dat je met XTC ook vergrote pupillen hebt, maar dan besef ik het minder. Hetgeen wat ik zo fijn vond aan de 2CB was dat je heel erg jezelf bleef, rationeel, maar ondertussen toch van alles zag en voelde. In vergelijking met mijn truffel trip was dat een bijzonder fijn gevoel. Toen ik truffels deed had ik het gevoel dat ik geen identiteit had. Nu was ik mijzelf, maar rustiger en kalmer. Een betere versie van mijzelf. Op een gegeven moment kreeg ik een enorme lachkick en dit hield 10 minuten aan, zonder dat iets dit triggerde. B kwam niet uit zijn woorden als hij een verhaal vertelde, of sprong van de hak op de tak. Ik had er geen aandacht voor en zat in mijn eigen wereld. Ik deed de lamp uit en keek naar het schilderij boven zijn bed. Dit schilderij had allerlei kleurtjes, maar het veranderde in een totaal ander patroon en de kleuren gaven licht. Neon kleurtjes verschenen.
Op een gegeven moment vielen we in slaap, 4 uur geslapen en die ochtend heel even de stad in geweest om classy the lunchen bij de Burger King. We waren beduidend minder aan het trippen, maar een vaag gevoel bleef aanwezig. B begon over een filmpje te praten, over het slachthuisfilmpje (varkensslacht) wat hij laatst had gezien. Ik wist wat hij bedoelde en was 'benieuwd' Ik had vaker dit soort filmpjes gezien en kon er normaal wel 'tegen' in de zin dat ik er niet van moest huilen o.i.d. Ik opende het filmpje en na 20 seconden barstte ik in de BK in huilen uit. Ik zei dat dit normaal niet gebeurd en dat dit een correlatie heeft met de 2CB die ik enkele uren daarvoor had genuttigd. Mijn emfatische vermogen was sterk verhoogd. Hierna verdween geleidelijk het 2CB gevoel en gingen wij beide onze eigen weg.
Omdat ik weinig slaap had een nacht goed bijgeslapen en nu voel ik me weer prima. Ik vond het een enorm fijne 2e 2CB ervaring, al denk ik dat ik de volgende keer misschien nog iets meer neem of iets minder verspreid over de gehele avond, maar meer in een keer. Al met al was het top! Enorm goed te sturen, geen moment mij vervelend gevoeld, helder, maar toch vaag en wat voelde ik me lekker. Denk dat 2CB met recht, voor mij wel mijn favoriete drug/psychedelica mag worden genoemd!
Edit: enige nadeel; enorm gespannen kaak van 2CB(?)
Bijlagen
-
dolphin.jpg -
Unknown.jpg
