Bombarie
Experimenterende gebruiker
Ik ben 40 jaar en heb me altijd als een walgelijk brave burger gedragen. Ik heb dus weinig ervaring met drugs (of paracetamol moet onder drugs vallen) en had ook behoorlijk wat vooroordelen over drugs in zijn algemeenheid. Maar onlangs zag ik een programma (wat blijkbaar al wat langer bestaat) namelijk Drugslab. Daar ging men 2CB proberen. 2CB leek me stiekem wel eens leuk om te proberen. Ik had nog nooit een trip meegemaakt en het feit dat je de trip kon sturen sprak me wel aan. Uiteindelijk had ik de 2CB (Cornetto 11-16mg) in mijn bezit. Omdat ik huiverig ben om drugs alleen te proberen en nog nooit een trip heb ervaren blijft mijn vrouw tijdens de trip naast mij zitten. De trip bleek achteraf heftiger dan verwacht en ik heb nooit geweten dat je zo kunt lachen om kussens.
0.45 - Na drie kwartier begin ik iets te merken. Het valt mij op dat tweedimensionale objecten wat meer driedimensionaal beginnen te lijken. Het is lastig uit te leggen maar het lijkt veel op de techiek bump mapping waarbij het relief van een afbeelding wordt versterkt zodat je een gevoel van diepte krijgt. Alles begint langzaam steeds meer te golven alsof ik op zee ben en ik wordt dan ook misselijk. (vergelijkbaar met zeeziek of wagenziek) Uiteindelijk verdwijnt de misselijkheid weer.
1.00 - Na een uur lijken objecten langzaam te 'ademen'. Schilderijen beginnen langzaam groter en kleiner te worden. De planten golven alsof het onderwaterplanten zijn. De shutters bewegen alsof de wind er zachtjes langs gaat. Veel objecten hebben inmiddels een stereoscopisch effect en de vloer en het plafond hebben een langzaam golvend patroon. Het voelt bijna alsof ik mij onder water begeef.
1.15 - Objecten gaan steeds heftiger 'ademen'. De bank naast me ziet er als een opgeblazen spingkussen uit. De kat lijkt steeds groter te worden en heeft op een bepaald moment het formaat van een tijger. Ik til hem op en het lijkt alsof hij in mijn armen 'smelt'. Ik moet er tot zover allemaal behoorlijk om lachen omdat ik weet dat het, ondanks het echt lijkt, toch nep is. De kat is overigens de enige stabiele factor tijdens de trip. Elke keer als ik aan de trip wil ontsnappen kijk ik naar de kat en kan ik weer een moment helder denken.
2.00 - Na twee uur voel ik me wat minder prettig en heb het gevoel dat het allemaal wat te hard gaat. Ik irriteer me aan drukke objecten in mijn blikveld en zodra ik naar de shutters kijk gaan mijn hersenen (door de patronen van de shutters) als een dolle te keer. Ik voel dat elke indruk in mijn blikveld er een te veel is dus ik ga maar liggen en doe mijn ogen dicht. Ik zie overal patronen en kleuren. Ik voel me weer misselijk worden en doe mijn ogen open. Mijn hersenen draaien op volle toeren en ik kan haast niet meer beseffen wat er allemaal gebeurd. Alles lijkt op hetzelfde moment te gebeuren waardoor het niet meer is te bevatten. Ik probeer me te concentreren op de omgeving en besef me wel waar ik me in de ruimte begeef, maar ik krijg niet de kans me te orienteren. De kamer wordt groter en kleiner, breder en langer en dit allemaal op hetzelfde moment. Ik heb geen idee meer wat noord, zuid, oost of west is. Ik laat mijn vrouw weten dat het allemaal wat teveel wordt. Mijn vrouw haalt even een glas (het leek wel het diepste glas ooit! hahaha) drinken voor me en zegt dat ik me er niet tegen moet verzetten. Ik kom weer wat tot rust en ga liggen. Ik kan het niet uitleggen, maar het lijkt en voelt of ik ontwaak uit een droom waarin ik droom dat ik ontwaak uit een droom en dit herhaald zich oneindig. Het voelde alsof ik tussen dimensies bewoog. (dit klinkt heel zweverig, maar ik kan het niet anders uitleggen)
2.30 - Na twee en een half uur lijkt het effect steeds na een paar seconden te verminderen en besef ik me dat ik gewoon trip, maar zodra ik dat denk ben ik weer in een compleet ander universum. Eerst voelde het niet zo prettig, maar nu ik me er aan overgeef voelt het als een erg bijzondere ervaring die ik op mijn gemak onderga.
3:00 - Na drie uur ben ik doodop van alle ervaringen. Mijn hersenen komen ietwat tot rust en ik heb het idee dat ik nu pas het gewenste effect voel. Alles beweegt weer langzaam en kleuren zijn minder fel maar wel meer intens qua kleur. De lampen hebben diepe kleuren en bewegen mee op de muziek. Op de achtergrond staat wat dubstep muziek op. Ondanks dat de muziek een druk onsamenhangend gepingel is lijkt deze muziek mijn gedachte te stabiliseren.
3:15 - Ik begin de slappe lach te krijgen, want ik zie een kussen op de bank die niet heel blij kijkt. Mijn vrouw moet het kussentje troosten zodat hij weer wat blijer wordt en meer kleur krijgt. Mijn slappe lach wordt nog erger want ik weet dat helemaal nergens op slaat, maar toch ervaar ik hevige emoties omtrent de kussentjes. Een kussentje is favoriet en we zijn onafscheidelijk. Er is nog een kussentje maar daar had ik niet zoveel mee. Dat was maar een
chagerijn. Voor mijn gevoel hebben we uren over de kussentjes gesproken met alle hilariteit van dien. Ik merk dat bepaalde kleuren een emotie oproepen. Oranjebruin is zeer positief en donkergroen is negatief. Ik ben ondertussen helemaal bek af van de slappe lach.
3:45 - De slappe lach is eindelijk wat gezakt. Ik kom tot rust en kijk naar de tafel. De tafel heeft geometrische vormen en lijkt te leven. Dit zijn de effecten waarop ik hoopte en welke ik in het begin van de trip ook eventjes zag. Alle geometrische vormen bewegen ritmisch en zorgen ervoor dat objecten lijken te leven. Schaduwen zijn overigens op dit moment helemaal fascinerend. Ik zie nu pas de glinsteringen waar ik over heb gelezen in diverse ervaringen
van 2CB. Kleuren lijken nog dieper en intenser dan voorheen. Ik moet plassen en het lijkt alsof er rook uit het toilet komt.
4:00 - Inmiddels zijn we vier uur verder en ik voel dat de trip nu echt snel wegzakt. Ik ben doodmoe en heb het gevoel alsof ik intensief heb gesport. We besluiten naar bed te gaan waar ik vervolgens prima heb geslapen. De volgende dag(en) ook helemaal geen last van een kater gehad. Ik baalde alleen dat het onmogelijk was om precies uit te leggen wat ik allemaal had ervaren.
Achteraf had ik duidelijk een veel te hoge dosering genomen. Omdat ik een trip wilde ervaren had ik er twee genomen. Dat bleek achteraf dus (voor mij) echt veel te veel. (maar misschien kwam het ook omdat ik gewoon nog niet wist wat ik moest verwachten) Ondanks de hevige trip, de vlagen van misselijkheid en de constante wisseling van een gevoel van koud en warm zou ik 2CB zeker toch nog vaker willen proberen (hetzij in lagere dosis) de mooie visuals en vreemde openbaringen zijn een hele ervaring! Ik ben helemaal geen zweverig iemand, maar het lijkt haast of je na een trip anders gaat denken.
0.45 - Na drie kwartier begin ik iets te merken. Het valt mij op dat tweedimensionale objecten wat meer driedimensionaal beginnen te lijken. Het is lastig uit te leggen maar het lijkt veel op de techiek bump mapping waarbij het relief van een afbeelding wordt versterkt zodat je een gevoel van diepte krijgt. Alles begint langzaam steeds meer te golven alsof ik op zee ben en ik wordt dan ook misselijk. (vergelijkbaar met zeeziek of wagenziek) Uiteindelijk verdwijnt de misselijkheid weer.
1.00 - Na een uur lijken objecten langzaam te 'ademen'. Schilderijen beginnen langzaam groter en kleiner te worden. De planten golven alsof het onderwaterplanten zijn. De shutters bewegen alsof de wind er zachtjes langs gaat. Veel objecten hebben inmiddels een stereoscopisch effect en de vloer en het plafond hebben een langzaam golvend patroon. Het voelt bijna alsof ik mij onder water begeef.
1.15 - Objecten gaan steeds heftiger 'ademen'. De bank naast me ziet er als een opgeblazen spingkussen uit. De kat lijkt steeds groter te worden en heeft op een bepaald moment het formaat van een tijger. Ik til hem op en het lijkt alsof hij in mijn armen 'smelt'. Ik moet er tot zover allemaal behoorlijk om lachen omdat ik weet dat het, ondanks het echt lijkt, toch nep is. De kat is overigens de enige stabiele factor tijdens de trip. Elke keer als ik aan de trip wil ontsnappen kijk ik naar de kat en kan ik weer een moment helder denken.
2.00 - Na twee uur voel ik me wat minder prettig en heb het gevoel dat het allemaal wat te hard gaat. Ik irriteer me aan drukke objecten in mijn blikveld en zodra ik naar de shutters kijk gaan mijn hersenen (door de patronen van de shutters) als een dolle te keer. Ik voel dat elke indruk in mijn blikveld er een te veel is dus ik ga maar liggen en doe mijn ogen dicht. Ik zie overal patronen en kleuren. Ik voel me weer misselijk worden en doe mijn ogen open. Mijn hersenen draaien op volle toeren en ik kan haast niet meer beseffen wat er allemaal gebeurd. Alles lijkt op hetzelfde moment te gebeuren waardoor het niet meer is te bevatten. Ik probeer me te concentreren op de omgeving en besef me wel waar ik me in de ruimte begeef, maar ik krijg niet de kans me te orienteren. De kamer wordt groter en kleiner, breder en langer en dit allemaal op hetzelfde moment. Ik heb geen idee meer wat noord, zuid, oost of west is. Ik laat mijn vrouw weten dat het allemaal wat teveel wordt. Mijn vrouw haalt even een glas (het leek wel het diepste glas ooit! hahaha) drinken voor me en zegt dat ik me er niet tegen moet verzetten. Ik kom weer wat tot rust en ga liggen. Ik kan het niet uitleggen, maar het lijkt en voelt of ik ontwaak uit een droom waarin ik droom dat ik ontwaak uit een droom en dit herhaald zich oneindig. Het voelde alsof ik tussen dimensies bewoog. (dit klinkt heel zweverig, maar ik kan het niet anders uitleggen)
2.30 - Na twee en een half uur lijkt het effect steeds na een paar seconden te verminderen en besef ik me dat ik gewoon trip, maar zodra ik dat denk ben ik weer in een compleet ander universum. Eerst voelde het niet zo prettig, maar nu ik me er aan overgeef voelt het als een erg bijzondere ervaring die ik op mijn gemak onderga.
3:00 - Na drie uur ben ik doodop van alle ervaringen. Mijn hersenen komen ietwat tot rust en ik heb het idee dat ik nu pas het gewenste effect voel. Alles beweegt weer langzaam en kleuren zijn minder fel maar wel meer intens qua kleur. De lampen hebben diepe kleuren en bewegen mee op de muziek. Op de achtergrond staat wat dubstep muziek op. Ondanks dat de muziek een druk onsamenhangend gepingel is lijkt deze muziek mijn gedachte te stabiliseren.
3:15 - Ik begin de slappe lach te krijgen, want ik zie een kussen op de bank die niet heel blij kijkt. Mijn vrouw moet het kussentje troosten zodat hij weer wat blijer wordt en meer kleur krijgt. Mijn slappe lach wordt nog erger want ik weet dat helemaal nergens op slaat, maar toch ervaar ik hevige emoties omtrent de kussentjes. Een kussentje is favoriet en we zijn onafscheidelijk. Er is nog een kussentje maar daar had ik niet zoveel mee. Dat was maar een
chagerijn. Voor mijn gevoel hebben we uren over de kussentjes gesproken met alle hilariteit van dien. Ik merk dat bepaalde kleuren een emotie oproepen. Oranjebruin is zeer positief en donkergroen is negatief. Ik ben ondertussen helemaal bek af van de slappe lach.
3:45 - De slappe lach is eindelijk wat gezakt. Ik kom tot rust en kijk naar de tafel. De tafel heeft geometrische vormen en lijkt te leven. Dit zijn de effecten waarop ik hoopte en welke ik in het begin van de trip ook eventjes zag. Alle geometrische vormen bewegen ritmisch en zorgen ervoor dat objecten lijken te leven. Schaduwen zijn overigens op dit moment helemaal fascinerend. Ik zie nu pas de glinsteringen waar ik over heb gelezen in diverse ervaringen
van 2CB. Kleuren lijken nog dieper en intenser dan voorheen. Ik moet plassen en het lijkt alsof er rook uit het toilet komt.
4:00 - Inmiddels zijn we vier uur verder en ik voel dat de trip nu echt snel wegzakt. Ik ben doodmoe en heb het gevoel alsof ik intensief heb gesport. We besluiten naar bed te gaan waar ik vervolgens prima heb geslapen. De volgende dag(en) ook helemaal geen last van een kater gehad. Ik baalde alleen dat het onmogelijk was om precies uit te leggen wat ik allemaal had ervaren.
Achteraf had ik duidelijk een veel te hoge dosering genomen. Omdat ik een trip wilde ervaren had ik er twee genomen. Dat bleek achteraf dus (voor mij) echt veel te veel. (maar misschien kwam het ook omdat ik gewoon nog niet wist wat ik moest verwachten) Ondanks de hevige trip, de vlagen van misselijkheid en de constante wisseling van een gevoel van koud en warm zou ik 2CB zeker toch nog vaker willen proberen (hetzij in lagere dosis) de mooie visuals en vreemde openbaringen zijn een hele ervaring! Ik ben helemaal geen zweverig iemand, maar het lijkt haast of je na een trip anders gaat denken.
