Choco
Experimenterende gebruiker
Hallo allemaal
Afgelopen week heb ik voor de tweede keer truffels gehad. Deze keer ben ik gegaan voor een dosis van 25g Atlantis van magic truffels.com.
Wow wat was deze ervaring vele malen anders dan mijn eerste keer (15 gram Atlantis van mush magic) de vorige keer heb ik mijn dosis in delen genomen. Eerst 7,5 gram en een uur laten nog eens 7,5. Hoewel het een mooie beleving was, was het niet helemaal zoals ik truffels had verwacht. Deze keer ben ik er dus maar met gestrekt been in gevlogen en heb ik al mijn twijfels achter me gelaten. In ongeveer 10 minuten heb ik de volledige 25 gram naar binnen gewerkt.
Al redelijk snel na inname begon ik de eerste effecten te voelen. Om precies te zijn duurde het deze keer maar 15 minuten voordat ik de eerste tintelingen begon te voelen. Ik snap nog niet helemaal hoe dat zo snel al mogelijk is, maar het was onmiskenbaar.
Gedurende de volgende 40 minuten begonnen de effecten steeds meer op te bouwen. Ik was inmiddels op bed gaan liggen om rustig wat artikelen te lezen op mijn telefoon. Toen lezen steeds moeilijk werd wist ik dat het tijd was om me te gaan overgeven aan de trip. Ik sloot mijn ogen en werd bijna meteen begroet door een wereld gehuld in neonlicht en in de verte een steeds groter wordende kolk die voor mijn gevoel leek op een wormgat. Hoewel ik geen muziek aan had staan begon ik ook plotseling muziek te horen. Eerst een hardstyle bass en dan weer een hele vette gitaarsolo.
Tijdens deze reis voelde ik soms dat er aan mijn lichaam getrokken werd in de vorm van schokken. Ik wist meteen wat dit was. Een gevoel dat ik mijn lichaam los moest maken kwam over me en een soort geruststelling dat het ok was. Onbedoeld opende ik mijn ogen en was de andere wereld verdwenen. Hoewel ik geweldige visuals zag wilde ik weer terug 'through the wormhole.'
Ik trok mijn deken over me heen en ademde diep in en uit. Toen ik mijn ogen sloot zag ik meteen cartoony visuals die overgingen in neon en dan weer in fotorealistische taferelen. Angst voelde ik nooit. Zo maakte ik meerdere reizen waarna ik telkens weer terug was in de slaapkamer, wanneer ik mijn ogen opende. Soms wist ik niet meer of ik een man, vrouw, mens of dier was en was mijn eigen identiteit helemaal verloren, maar wat ik ook dacht te zijn, het voelde nooit vervelend of gevaarlijk.
Zoals ik het invul heb ik tijdens deze trip minsten 8 reizen gemaakt naar verschillende werelden die ik niet meer volledig herinner. Daarnaast heb ik meerdere ego doden ervaren. Vooraf dacht ik dat deze eng zouden zijn, maar ze voelden goed en vertrouwd. Hoewel ik voelde dat ik niet direct klaar was om mijn lichaam achter te laten, door de schokken, was het in alle daaropvolgende reizen makkelijk. Ik voelde op een bepaald punt mijn lichaam niet meer en ging dan helemaal op in de nieuwe wereld en identiteit. Helaas herinner ik me niet meer wie ik ben geweest of waar.
Het enige dat ik spijtig vind van deze hele trip is dat ik zo weinig details kan herinneren. Als een droom die vervlogen is zo gauw je wakker wordt, was elke reis ook alweer vergeten zodra ik mijn ogen open deed. Alleen kleine flarden zijn achter gebleven.
Aan het einde van mijn trip werd ik vooral melancholisch terwijl ik rouw en andere gevoelens aan het verwerken was. Anders dan bij mijn eerste trip heb ik van deze echt moeten herstellen. Ik voelde mij twee dagen lang moe en had last van hoofdpijn en duizeligheid. Om die reden zal ik niet meteen volgende week weer op reis gaan, maar ik wil dit zeker nog verder onderzoeken, dus dit is niet mijn laatste trip.
Bedankt voor het lezen.
Afgelopen week heb ik voor de tweede keer truffels gehad. Deze keer ben ik gegaan voor een dosis van 25g Atlantis van magic truffels.com.
Wow wat was deze ervaring vele malen anders dan mijn eerste keer (15 gram Atlantis van mush magic) de vorige keer heb ik mijn dosis in delen genomen. Eerst 7,5 gram en een uur laten nog eens 7,5. Hoewel het een mooie beleving was, was het niet helemaal zoals ik truffels had verwacht. Deze keer ben ik er dus maar met gestrekt been in gevlogen en heb ik al mijn twijfels achter me gelaten. In ongeveer 10 minuten heb ik de volledige 25 gram naar binnen gewerkt.
Al redelijk snel na inname begon ik de eerste effecten te voelen. Om precies te zijn duurde het deze keer maar 15 minuten voordat ik de eerste tintelingen begon te voelen. Ik snap nog niet helemaal hoe dat zo snel al mogelijk is, maar het was onmiskenbaar.
Gedurende de volgende 40 minuten begonnen de effecten steeds meer op te bouwen. Ik was inmiddels op bed gaan liggen om rustig wat artikelen te lezen op mijn telefoon. Toen lezen steeds moeilijk werd wist ik dat het tijd was om me te gaan overgeven aan de trip. Ik sloot mijn ogen en werd bijna meteen begroet door een wereld gehuld in neonlicht en in de verte een steeds groter wordende kolk die voor mijn gevoel leek op een wormgat. Hoewel ik geen muziek aan had staan begon ik ook plotseling muziek te horen. Eerst een hardstyle bass en dan weer een hele vette gitaarsolo.
Tijdens deze reis voelde ik soms dat er aan mijn lichaam getrokken werd in de vorm van schokken. Ik wist meteen wat dit was. Een gevoel dat ik mijn lichaam los moest maken kwam over me en een soort geruststelling dat het ok was. Onbedoeld opende ik mijn ogen en was de andere wereld verdwenen. Hoewel ik geweldige visuals zag wilde ik weer terug 'through the wormhole.'
Ik trok mijn deken over me heen en ademde diep in en uit. Toen ik mijn ogen sloot zag ik meteen cartoony visuals die overgingen in neon en dan weer in fotorealistische taferelen. Angst voelde ik nooit. Zo maakte ik meerdere reizen waarna ik telkens weer terug was in de slaapkamer, wanneer ik mijn ogen opende. Soms wist ik niet meer of ik een man, vrouw, mens of dier was en was mijn eigen identiteit helemaal verloren, maar wat ik ook dacht te zijn, het voelde nooit vervelend of gevaarlijk.
Zoals ik het invul heb ik tijdens deze trip minsten 8 reizen gemaakt naar verschillende werelden die ik niet meer volledig herinner. Daarnaast heb ik meerdere ego doden ervaren. Vooraf dacht ik dat deze eng zouden zijn, maar ze voelden goed en vertrouwd. Hoewel ik voelde dat ik niet direct klaar was om mijn lichaam achter te laten, door de schokken, was het in alle daaropvolgende reizen makkelijk. Ik voelde op een bepaald punt mijn lichaam niet meer en ging dan helemaal op in de nieuwe wereld en identiteit. Helaas herinner ik me niet meer wie ik ben geweest of waar.
Het enige dat ik spijtig vind van deze hele trip is dat ik zo weinig details kan herinneren. Als een droom die vervlogen is zo gauw je wakker wordt, was elke reis ook alweer vergeten zodra ik mijn ogen open deed. Alleen kleine flarden zijn achter gebleven.
Aan het einde van mijn trip werd ik vooral melancholisch terwijl ik rouw en andere gevoelens aan het verwerken was. Anders dan bij mijn eerste trip heb ik van deze echt moeten herstellen. Ik voelde mij twee dagen lang moe en had last van hoofdpijn en duizeligheid. Om die reden zal ik niet meteen volgende week weer op reis gaan, maar ik wil dit zeker nog verder onderzoeken, dus dit is niet mijn laatste trip.
Bedankt voor het lezen.
Laatst bewerkt:
