De struggle om een toxische relatie te beëindigen

[Deadwing]

Klopt. Ik besef dat het alle kanten uit kan gaan. Maar goed, dan kijk ik wel naar de eerste post en besef ik dat ik een dromerige dwaas was. Maar ik weet het niet, het voelt karmisch aan dat we elkaar uitdagen om tot onze kern te komen en hopelijk in verbinding die oude troep eens en voor steeds af te werpen.

Ik zou het sneu vinden om een tering eind mezelf te kwellen met "hadden we het nog 1 kans gegeven".

En lukt het dan nog steeds niet, wel dan ben ik althans verhuisd en moet ik alsnog door die rouw. Alleen de tijd zal het kunnen uitwijzen.

Ik denk dat je heel erg in de war bent en echt kalm moet blijven. Probeer alles zo goed mogelijk voor jezelf op een rijtje te zetten wat goed is en slecht. Probeer daarnaast ook niet de hele situatie en jezelf te over analyseren, tot het punt waarop je stapelgek dreigt te worden. Neem ook de tijd om het soms los te laten en te proberen te genieten van je leven.

Ik wens je nogmaals veel sterkte.

 

[De Zandman]

Ik moet zeggen dat ik jouw verhaal aan de ene kant heel tragisch maar ook mooi vind. Die ene, ware liefde die je gewoon nooit uit je hoofd kunt zetten en verwerken. Hoe lang geleden het ook is. Ik heb hetzelfde met een ex van mij waar ik een paar jaar mee samen was. Het was een enorm intense relatie die ik nooit ben vergeten, terwijl ik na haar nog diverse partners heb gehad. Ook al meer dan dertig jaar geleden en ik denk nog bijna elke dag aan haar. Vergeten kan ik haar gewoon niet.

Ik voel hetzelfde, ik weet precies hoe jij je voelt!
Die ene vrouw, die was het, alles wat erna komt, voelt heel anders.
Gaan vergelijken, iets wat je zonder meer gaat doen, is een killer.
Ik blijf alleen omdat ik me nooit meer zo slecht wil voelen, en die pijn die een breuk zal doen, niet meer wil meemaken.
Zo kwetsbaar als toen, zo stel ik me niet meer op. Dat wil ik niet meer.
Qua vergelijken vind ik de positie van de andere partij heel moeilijk.
Dat zal altijd nr twee zijn....

 

[Deadwing]

Ik voel hetzelfde, ik weet precies hoe jij je voelt!
Die ene vrouw, die was het, alles wat erna komt, voelt heel anders.
Gaan vergelijken, iets wat je zonder meer gaat doen, is een killer.
Ik blijf alleen omdat ik me nooit meer zo slecht wil voelen, en die pijn die een breuk zal doen, niet meer wil meemaken.
Zo kwetsbaar als toen, zo stel ik me niet meer op. Dat wil ik niet meer.
Qua vergelijken vind ik de positie van de andere partij heel moeilijk.
Dat zal altijd nr twee zijn....

Het zal allemaal wel met leeftijd te maken hebben en dus andere tijden/ervaringen. Nu worden partners vervangen alsof het een versleten product is..Dat is tenminste mijn indruk. Ik ben net als jij ook niet meer zo jong.

 

[De Zandman]

Nu worden partners vervangen alsof het een versleten product is..

Dit is ook al voor mij een reden om geen relatie meer aan te gaan.
Voordat je het weet, word je opnieuw diep gekwetst....nee dank u.
Ik hanteer de oude normen en waarden.

 

[Zeehond]

Dit is ook al voor mij een reden om geen relatie meer aan te gaan.
Voordat je het weet, word je opnieuw diep gekwetst....nee dank u.
Ik hanteer de oude normen en waarden.

Het doet me best pijn om te lezen.
Klinkt ook wel alsof je dit verlies van je grote liefde nooit goed hebt verwerkt.
Hoe pijnlijk ook, het hoort bij het leven.
Heb je wel eens gedacht aan professionele hulp hiervoor?

 

[De Zandman]

Heb je wel eens gedacht aan professionele hulp hiervoor?

Hulp heeft niet gewerkt. Nu na 43 jaar laat ik het maar zo, ik ga ervan uit dat er geen helpende hulp voorhanden is.

 

[Metalcored00d]

Ik denk dat je heel erg in de war bent en echt kalm moet blijven. Probeer alles zo goed mogelijk voor jezelf op een rijtje te zetten wat goed is en slecht. Probeer daarnaast ook niet de hele situatie en jezelf te over analyseren, tot het punt waarop je stapelgek dreigt te worden. Neem ook de tijd om het soms los te laten en te proberen te genieten van je leven.

Ik wens je nogmaals veel sterkte.

Dat kan zeker zo zijn en over-analyseren herken ik zeker in mezelf. Daarom morgen therapie erbij om alvast ineens aan de valkuilen te werken.

Nu worden partners vervangen alsof het een versleten product is..Dat is tenminste mijn indruk.

Ik voel hetzelfde, ik weet precies hoe jij je voelt!
Die ene vrouw, die was het, alles wat erna komt, voelt heel anders.
Gaan vergelijken, iets wat je zonder meer gaat doen, is een killer.
Ik blijf alleen omdat ik me nooit meer zo slecht wil voelen, en die pijn die een breuk zal doen, niet meer wil meemaken.

Die dingen resoneren zo hard en zijn denk ik mede de reden dat ik het nog een kans wou geven. Klinkt cliche, maar ze voelt echt als de vrouw waarmee ik door al die shit wil gaan. Ik ben nog te jong om te zeggen dat het nooit meer zou kunnen, maar een zielverbinding is denk ik zeldzaam en als het dan nog niet lukt, is het klaar om single te zijn.

En inderdaad, ik besef uiteraard dat niet iedereen compatibel met iedereen kan en moet zijn, maar met haar heb ik echt de overtuiging of de wil om te geloven in ons beide dat we samen kunnen verder groeien. We zullen dus wel zien!

 

[CuriousExplorer]

Gek hé, hoe iemand eerst rationeel overkomt om vervolgens 180° te draaien met het excuus "ik was niet eerlijk".


Ik denk dat je eerste posts de eerlijkste waren tbh.


"Liefde maakt blind".

 

[BrieMetDeBril]

Ik denk dat je eerste posts de eerlijkste waren tbh.


"Liefde maakt blind".

Liefde is net als verslaving.
Je gaat door ongeacht welke schade het jezelf geeft.
Ben ook in dit proces en besef me heel goed dat ik al die tijd mezelf heb zitten kwellen, voorliegen en jezelf maar op de tweede plek zet.
Liefde maakt zeker blind!

 

[Metalcored00d]

Gek hé, hoe iemand eerst rationeel overkomt om vervolgens 180° te draaien met het excuus "ik was niet eerlijk".


Ik denk dat je eerste posts de eerlijkste waren tbh.


"Liefde maakt blind".

Godvernondeju, ik was er eerder niet aan toe om hierop te reageren, maar wat heb je gelijk! I was in the picture and I didn't like it...

Dit was geen liefde, dit was een verslaving. Zij respecteert me niet en gaat over mijn grenzen. "Uit respect voor jou maak ik er een einde aan via de telefoon, want als je hier was zou ik mezelf opnieuw verliezen". Tja

Ik heb mezelf genoeg in vraag gesteld, me genoeg bereid getoond om eraan te willen werken. En nu is zij precies geïntimideerd door het feit dat ik all-in ben en er helemaal voor wil gaan, terwijl ze duidelijk haar vrijheid niet wil opgeven. Het aantrekken en afstoten bleef ze herhalen, en nu ze het niet langer op mij kon steken besloot ze om zelf de stekker eruit te trekken. En daar ben ik haar "dankbaar" voor. Alleen lullig dat het weer via de telefoon moest, maar dan is het maar zo.

Deze keer voelt 1 ding anders; ik kan niet langer zeggen dat ik niet alles heb geprobeerd, genoeg kansen heb gegeven en mezelf van alles de schuld gegeven. Ja, ik ben degene die "gekraakt" had en opnieuw contact wou omdat ik inderdaad wel nog shit met mezelf te regelen had, waardoor ik geloofde dat veel te herleiden viel naar "als ik mezelf kan fixen, kan de relatie werken". Wat natuurlijk bullshit is.

Ik zei haar nog, behalve de intense seks heb je volgens mij nooit echt een relatie met mij gewild. Maar we waren allebei te koppig om toe te geven dat het daar stopte.

Dus nu is het aan mij om eens werkelijk door de fases te gaan, door de pijn van loslaten en om te groeien.

@Ei-Salade: Ben ook in dit proces en besef me heel goed dat ik al die tijd mezelf heb zitten kwellen, voorliegen en jezelf maar op de tweede plek zet.

Dat is zo

 

[Metalcored00d]

Veel dingen die in dit topic gezegd werden vond ik best wel relevant:

Waarom ik droom van intimiteit buiten mijn relatie

Ik voel de behoefte om iets te delen. Iets dat ik normaal voor mezelf houd. Misschien herkent iemand zich erin. Misschien vindt iemand er wat van. Allemaal prima. Mijn leven ziet er op papier best goed uit. Getrouwd, kinderen, koophuis dat bijna is afbetaald, fijne baan, leuke vrienden, sport...

drugsforum.nl

Ik vraag mij af of er een link bestaat tussen chemsex en trauma bonding.

 

[Metalcored00d]

Nog even een bump op dit onderwerp. Iemand vroeg in een eerder bericht of dat ze eventueel borderline heeft. Toegegeven, ik kende het niet en ben er intussen over gaan opzoeken en er zijn heel wat dingen ineens (nog) veel duidelijker geworden. Plots gaat het helemaal niet meer over mij, ik ben "gewoon" in de valkuil gelopen van iemand die mij eerst love-bombed, daarna afstoot en die cyclus in stand houdt. Ik zie in hoe dit een ziekte is. Ik zie in hoe ik mezelf ziek maakte door te blijven geloven dat we er samen uit zouden kunnen komen. Dat ik mezelf in de rol van de held stopte, eindelijk iemand die haar zou redden. Ze bespeelde me als een instrument en ik liet haar steeds opnieuw begaan, ze gebruikte termen als zielsverbinding, twin flame etc. Ik zag dat toen niet als een red flag. Ik snap nog steeds niet hoe ik iemand zo over mijn grenzen heb laten gaan. Tegelijkertijd wens ik mezelf zachtheid en vergiffenis toe. Het is nu zo, ik ben de vorige keer hervallen. Intussen zitten er zoveel barsten die ik niet langer kan rationaliseren of romantiseren.

Tegelijkertijd zie ik ook in dat mijn eigen relatie met mezelf, mijn zus en mijn ouders gevormd is rondom een gelijkaardige onveilige vorm van hechting. Ik zie gerust in waar mijn eigen gedrag obsessief, paranoïde of zelf-verwoestend is. Ik zie mijn eigen potentieel tot verslavingsgevoeligheid.

Net zoals @Ei-Salade is dit een recept dat alleen maar kan leiden naar een catastrofe. Er is geen enkel scenario waar je er beter uitkomt, dus dan maar leren omgaan met het rouwproces. Onderdeel daarvan is dus inzien dat dit geen liefde was, maar een obsessie - een verslaving.

Intussen is haar nummer geblokkeerd evenals haar email gegevens. Zij kan mij niet meer contacteren en ik haar niet. Eind deze maand verhuis ik trouwens, dus die frisse wind zal mij ook erg deugd doen. En ik forceer mezelf om af te spreken met vrienden en uit mijn comfortzone te stappen. Meer trainen, gezonder eten, ... Allemaal vormen van zelfliefde die mij des te meer tonen dat wat ik had met haar helemaal geen liefde was.

 

[BrieMetDeBril]

Net zoals @Ei-Salade is dit een recept dat alleen maar kan leiden naar een catastrofe. Er is geen enkel scenario waar je er beter uitkomt, dus dan maar leren omgaan met het rouwproces. Onderdeel daarvan is dus inzien dat dit geen liefde was, maar een obsessie - een verslaving.

Ik kan nu zeker zeggen dat dit helemaal waar is.
Ik val telkens terug in haar handen en kan dit zelf niet goed tegenhouden en ben ik niet opgewassen tegen haar.
Dit forum is ook niet anoniem omdat zij ervan weet, vandaar dat het erg stil is op mijn topic.

Elke paar weken is het leuk en gezond, maar binnen de kortste keren word ik erin meegesleurd en zie ik het veels te laat in voordat ik ook weer labiel word.
Als ik aangeef paar dagen geen contact wil hebben lukt dit nauwelijks omdat ze het blijft opzoeken. Vervolgens komt ze zelfs naar m'n woning toe, en dit gaat me veel te ver.
Ik voel de noodzaak om te verhuizen maar dit is echt onmogelijk in mijn scenario en de huizenmarkt momenteel.
Verder heb ik geen famille/vrienden in de regio en sta ik alleen hierin en dit valt erg zwaar.

Ik besef heel goed dat bij mij de verandering ligt en ik haar moet achterlaten aangezien ik er op lange termijn helemaal niet geniet ervan.

Dit is wel een van de meest complexe keuzes in m'n leven tot nu omdat liefde echt een tweestrijd is.

 

[De Zandman]

Is het idd echte liefde, of pure manipulatie van haar kant uit?
Het is vlgs mij belangrijk om dit te laten meewegen bij jouw besluitvorming, @Ei_Salade....ik heb ook in een dergelijke situatie gezeten en idd, verbreken is vaak heel erg moeilijk.
Sterkte!

 

[_shikantaza]

Ik kan nu zeker zeggen dat dit helemaal waar is.
Ik val telkens terug in haar handen en kan dit zelf niet goed tegenhouden en ben ik niet opgewassen tegen haar.
Dit forum is ook niet anoniem omdat zij ervan weet, vandaar dat het erg stil is op mijn topic.

Elke paar weken is het leuk en gezond, maar binnen de kortste keren word ik erin meegesleurd en zie ik het veels te laat in voordat ik ook weer labiel word.
Als ik aangeef paar dagen geen contact wil hebben lukt dit nauwelijks omdat ze het blijft opzoeken. Vervolgens komt ze zelfs naar m'n woning toe, en dit gaat me veel te ver.
Ik voel de noodzaak om te verhuizen maar dit is echt onmogelijk in mijn scenario en de huizenmarkt momenteel.
Verder heb ik geen famille/vrienden in de regio en sta ik alleen hierin en dit valt erg zwaar.

Ik besef heel goed dat bij mij de verandering ligt en ik haar moet achterlaten aangezien ik er op lange termijn helemaal niet geniet ervan.

Dit is wel een van de meest complexe keuzes in m'n leven tot nu omdat liefde echt een tweestrijd is.

Misschien kun je eens bij de sociaal raadspersoon van je gemeente gaan buurten. En als je echt afstand wilt kun je natuurlijk aangifte doen van stalking of hoe je het ook zou willen noemen.

 

[De Zandman]

Je kunt eventueel de politie een zgn. STOP gesprek met haar laten voeren. Dit wil nog weleens werken bij een soort van stalking.

 

[BrieMetDeBril]

Je kunt eventueel de politie een zgn. STOP gesprek met haar laten voeren. Dit wil nog weleens werken bij een soort van stalking.

En als je echt afstand wilt kun je natuurlijk aangifte doen van stalking of hoe je het ook zou willen noemen.

Ik kan niet zeggen dat het stalken is, ik laat me ook (denk ik vrijwillig) vaak overhalen.
Het is ook wel grotendeels door andere dingen dat ik het ook doe, ik woon in een dorp waar ons kent ons is en iedereen erbuiten deugt niet.
Familie woont ver en komen nauwelijks, ik ben erg eenzaam hier en dit is het enige contact.
Ik doe dit mezelf aan, ben wel aan het werken eraan maar dit kost ontzettend veel tijd.

 

[_shikantaza]

Ik kan niet zeggen dat het stalken is, ik laat me ook (denk ik vrijwillig) vaak overhalen.
Het is ook wel grotendeels door andere dingen dat ik het ook doe, ik woon in een dorp waar ons kent ons is en iedereen erbuiten deugt niet.
Familie woont ver en komen nauwelijks, ik ben erg eenzaam hier en dit is het enige contact.
Ik doe dit mezelf aan, ben wel aan het werken eraan maar dit kost ontzettend veel tijd.

Mooie reflectie, maar laat het niet boven je welzijn gaan.

 

[Metalcored00d]

Ik kan niet zeggen dat het stalken is, ik laat me ook (denk ik vrijwillig) vaak overhalen.
Het is ook wel grotendeels door andere dingen dat ik het ook doe, ik woon in een dorp waar ons kent ons is en iedereen erbuiten deugt niet.
Familie woont ver en komen nauwelijks, ik ben erg eenzaam hier en dit is het enige contact.
Ik doe dit mezelf aan, ben wel aan het werken eraan maar dit kost ontzettend veel tijd.

1 van de dingen die mij enorm raakte was toen 1 van mijn vrienden mij erop wees dat die hele situatie er niet zou geweest zijn als ik meer zelfrespect had.

Sowieso herken ik mezelf enorm in wat je bedoelt met het gevoel van te worden meegesleurd, maar net dit voelt zoals @De Zandman aangeeft erg manipulatief aan. Voor mij blijft dit een belangrijke vraag, ook al zal ik er nooit antwoord op hebben, dat willen weten of dat ze wetend en bewust spelletjes speelt of dat ze werkelijk slachtoffer is van haar eigen shit.

In ieder geval, ik kijk momenteel erg veel video's van Orion Taraban op YouTube onder de naam PsycHacks en dit bleef alvast sluimeren:

Approach-avoidance conflict

When we perceive that a person might be able to give us a lot of what we really want (and a lot of what we really don't), then we typically feel conflicted.

And this is because both our desire and our disgust are active at the same time.* That is, we feel powerfully drawn to and repulsed by the same individual simultaneously.

This is called an approach-avoidance conflict, and it can trap people in agonizing indecision for years.

En hier nog een video die het nog eens allemaal opsomt: