Hoe heeft drugs jou negatief beïnvloed?

[ldb123]

Aangezien veel van ons nog relatief 'nieuwe' of sporadische gebruikers zijn, kan het goed zijn om bepaalde negatieve consequenties te herkennen om erger te voorkomen.

De vraag voor (ex)gebruikers: Op welke manier heeft drugs jou negatief beïnvloed (op fysiek, mentaal, sociaal niveau)?

Persoonlijk merk ik het vooral aan mijn tanden. Ik had (en heb nog steeds) een keurig gebit, echter heb ik door mijn gebruik de spalkjes achter mijn tanden praktisch weggelikt. Dit kan op lange termijn zorgen voor scheefgroei van de tanden. Ook begint mijn tandvlees terug te trekken, wat denk ik ook drugs-gerelateerd is.
Ook heb ik een halfjaar vertraging opgelopen bij mijn studie, omdat ik destijds regelmatig aan de (redelijk grote hoeveelheden) speed zat. Hierdoor sliep ik vaak drie a 4 nachten per week niet. Gelukkig was dit van korte duur en is alles nu onder controle.

Drugs kan hartstikke leuk zijn, helaas zitten er ook nadelen aan vast. Het is belangrijk dit te tijdig te herkennen.

 

[Damius]

Poeh, interessante vraag. Hier zou ik uren over kunnen doorpraten. Ik denk dat het er in de kern voor heeft gezorgd dat ik op onevenwichtige wijze mijn voldoening, genoegen en vervulling op kunstmatige wijze, op afroep en instantly bevredigend van buiten naar binnen haalde, in plaats van binnen naar buiten.

Het heeft mij zeker een jaar geheelonthouding gekost voordat ik weer écht vanuit een nieuwe balans natural highs kreeg van bijvoorbeeld sporten, een lentezonnetje, het bieden van een helpende hand aan een vriend of de kleine dingen als de geur van nat asfalt door regen op een warme zomerochtend.

 

[ldb123]

Poeh, interessante vraag. Hier zou ik uren over kunnen doorpraten. Ik denk dat het er in de kern voor heeft gezorgd dat ik op onevenwichtige wijze mijn voldoening, genoegen en vervulling op kunstmatige wijze, op afroep en instantly bevredigend van buiten naar binnen haalde, in plaats van binnen naar buiten.

Het heeft mij zeker een jaar geheelonthouding gekost voordat ik weer écht vanuit een nieuwe balans natural highs kreeg van bijvoorbeeld sporten, een lentezonnetje, het bieden van een helpende hand aan een vriend of de kleine dingen als de geur van nat asfalt door regen op een warme zomerochtend.

Mooi, diep antwoord! Herken mij er zelf ook wel in, aangezien ik het lastig vind om 'in het moment' te leven. Naast drugs denk ik ook dat de mobiele telefoon hier een groot aandeel in heeft. Thanks voor je respons

 

[Pistebully]

Door mijn ghb verslaving van 1jaar iedere dag gebruik icm benzo's toch wel op sociaal vlak achteruit gegaan. Ik ben inmiddels 7 jaar clean en het gaat steeds beter gelukkig. Veel sporten, gezonde voeding doet wonderen met mij. En oohja een flinke Ayahuasca sessie in Spanje heeft veel doen veranderen.

 

[Kordie]

Voor mijn PTSS behandeling heeft het de scherpe delen geremd.
Was dit de juiste manier? Nee dat denk ik zeker niet.
Maar heeft het me veel schade berokkend? Nee ook dat niet.

Maar ik geloof wel dat een drugsvrij leven beter zal en kan zijn.
Het ligt ook vooral aan je rem. Heb je die of heb je die niet. Kun je die bedienen of niet. Is die stroef genoeg om de voet erop te houden of zit er een dot glijmiddel op

 

[Manu76]

Gelukkig was dit van korte duur en is alles nu onder controle.

Daar heb ik mijn twijfels over als ik mijn eigen leven moet evalueren.
Je leeft gewoon door en controle is een subjectief gevoel misschien, maar ik denk dat mijn leven zonder verdovende middelen er heel anders had uitgezien.
Mijn studie kwam wel af en redelijk snel, maar de rest van mijn carrière heeft nog niet echt bestaan.. 😅.
En dan krijg je die gedachtes van: "Jeetje, wat gaat het leven snel tegenwoordig".

 

[ldb123]

Daar heb ik mijn twijfels over als ik mijn eigen leven moet evalueren.
Je leeft gewoon door en controle is een subjectief gevoel misschien, maar ik denk dat mijn leven zonder verdovende middelen er heel anders had uitgezien.
Mijn studie kwam wel af en redelijk snel, maar de rest van mijn carrière heeft nog niet echt bestaan.. 😅.
En dan krijg je die gedachtes van: "Jeetje, wat gaat het leven snel tegenwoordig".

Tuurlijk, dat blijft zo. Zelf denk ik na het gebruik van speed ook "moest dit nou?", aangezien effecten als slapeloosheid zo lang aanblijven. Niemand is perfect en zolang ik het gebruik goed plan, ben ik tevreden. Waar ik voorheen nog wel eens opdrachten voor mijn studie wilde maken tijdens een pep-nacht, zijn die fratsen wel verleden tijd.

 

[Manu76]

ben ik tevreden

Dat is de gevaarlijkste gedachte die er bestaat misschien. (Ik spreek over mijzelf dan). Want zolang ik verdoofd was, dacht ik tevreden te zijn. Ik nam dan laatste jaren 3 tot 5 gram wiet per dag oa.
En mij maakt het niet uit hoe je jezelf verdooft, kan alcohol zijn, wiet, simpel baantje aan het strand, harddrug ... maar het weerhoudt ons ervan echt doelgericht en positief te leven misschien.

 

[ldb123]

Dat is de gevaarlijkste gedachte die er bestaat misschien. (Ik spreek over mijzelf dan). Want zolang ik verdoofd was, dacht ik tevreden te zijn. Ik nam dan laatste jaren 3 tot 5 gram wiet per dag oa.
En mij maakt het niet uit hoe je jezelf verdooft, kan alcohol zijn, wiet, simpel baantje aan het strand, maar het weerhoudt ons ervan echt actief te leven misschien.

Gaat bij mij vooral over de uppers, maar het punt blijft inderdaad hetzelfde. Toen ik nog minstens drie dagen per week pep gebruikte en vaak nachten oversloeg, was ik mentaal gezien weinig waard. Dit was 'gelukkig' tijdens corona, waardoor alle lessen digitaal werden opgenomen en ik geen wekker hoefde te zetten. Zou het niet over willen doen tho, zonde van de tijd aangezien je op feesten na niets wil doen.

Hoe staat het nu met je alcohol/wiet consumptie?

 

[BelowTheFlow]

En mij maakt het niet uit hoe je jezelf verdooft, kan alcohol zijn, wiet, simpel baantje aan het strand, harddrug ...

Hmmn, het gaat niet per sé om simpele baantjes versus ingewikkelde posities. Ook met een prestigieuze tijdvretende baan in de corporate wereld of aan de ZuidAs kun je jezelf verdoven.

Juist in dat opzicht kunnen drugs ook een bron van ontwaken zijn. Maar ja, dan is "maat houden" wel belangrijk om niet in een andere verdoving te geraken.

Ik ben er in de eerste jaren van gebruik sociaal soepeler van geworden.
Uiteraard ligt het gevaar van die andere verdoving wel toenemend op de loer. Die verdoving/verlokking door de zang van drugs, zoals Odisseus door de Sirenen verlokt dreigde te worden.
Zo nu en dan (="met enige regelmaat") doe ik dus onder invloed dingen die niet 100% verstandig zijn. Vooral te laat opblijven, daten of uitgaan.
(korte uitleg op : https://klassieken.nu/2019/01/14/odysseus-en-de-sirenen/ ).

 

[Casrus]

En mij maakt het niet uit hoe je jezelf verdooft, kan alcohol zijn, wiet, simpel baantje aan het strand, harddrug ... maar het weerhoudt ons ervan echt doelgericht en positief te leven misschien.

Wat is nou het doel van het leven?

 

[Manu76]

Wat is nou het doel van het leven?

Leven!

 

[guap]

Wat is nou het doel van het leven?

Welke doelen je zelf belangrijk vindt! De ene hecht veel waarde aan de wereld rond reizen, de ander maakt hun werk hun passie, en sommige streven naar een gezin oprichten.
Het doel van je leven bepaal je zelf😁

Maar wat iedereen zou moeten doen is genieten van de kleine dingetjes zoals kijken naar de zonsondergang, genieten van lekker weer, gezellige tijd met vrienden/ geliefden spenderen en nog een hele hoop meer.

 

[De Zandman]

Door veel, heel veel blowen depressief geworden.
Hetgeen mij naast veel geld uiteraard der zaak, mij mijn superrelatie kostte.
Nu vele jaren met blowen gestopt.
Waarna ik in andere verslavingen viel. Dat dan weer wel.

 

[Pinnacle]

Verschilt heel erg per middel. Alcohol heeft weinig goeds gedaan voor m'n gezondheid (gewicht, en vast ook wel ergens wat schade op mn organen), idem met coke. Zeker de combinatie van de twee is ooit vrij giftig geweest en zorgde voor domme keuzes. Speed was ook geen fantastisch idee voor mijn hart gok ik, alhoewel ik dit nooit zo veel heb gebruikt dat dit erg merkbaar was, maar goed misschien kom ik daar achter als ik 50 ben.

LSD en truffels hebben louter positieve effecten gehad, ik ben er altijd beter uitgekomen dan ik erin ben gegaan, zelfs op momenten dat ik niet lekker ging, heeft het me veel geholpen om wat meer rust te creëren en dingen in perspectief te plaatsen.

XTC heeft veel empathie voor anderen gecreërd en mijn relatie meer diepgang gegeven, maar heeft ook diepe dalen wat betreft katers, ook heb ik het idee dat het fysiek wel zijn sporen heeft getrokken op mijn lichaam, met name m'n geheugen, want dat is altijd een zeef een week na XTC gebruik.

Alle andere middelen zijn een beetje neutraal of licht positief, maar de grootste negatieve die ik kan bedenken is wel dat ik niet echt zonder drugs kan. Als ik niet af en toe iets gebruik op een feestje oid merk ik toch dat ik het leven wat minder boeiend vind. Het idee van ooit niks meer moeten gebruiken staat me ook totaal niet aan. Het is wel een verrijking, maar het maakt zo veel andere dingen zo saai.

 

[ldb123]

Verschilt heel erg per middel. Alcohol heeft weinig goeds gedaan voor m'n gezondheid (gewicht, en vast ook wel ergens wat schade op mn organen), idem met coke. Zeker de combinatie van de twee is ooit vrij giftig geweest en zorgde voor domme keuzes. Speed was ook geen fantastisch idee voor mijn hart gok ik, alhoewel ik dit nooit zo veel heb gebruikt dat dit erg merkbaar was, maar goed misschien kom ik daar achter als ik 50 ben.

LSD en truffels hebben louter positieve effecten gehad, ik ben er altijd beter uitgekomen dan ik erin ben gegaan, zelfs op momenten dat ik niet lekker ging, heeft het me veel geholpen om wat meer rust te creëren en dingen in perspectief te plaatsen.

XTC heeft veel empathie voor anderen gecreërd en mijn relatie meer diepgang gegeven, maar heeft ook diepe dalen wat betreft katers, ook heb ik het idee dat het fysiek wel zijn sporen heeft getrokken op mijn lichaam, met name m'n geheugen, want dat is altijd een zeef een week na XTC gebruik.

Alle andere middelen zijn een beetje neutraal of licht positief, maar de grootste negatieve die ik kan bedenken is wel dat ik niet echt zonder drugs kan. Als ik niet af en toe iets gebruik op een feestje oid merk ik toch dat ik het leven wat minder boeiend vind. Het idee van ooit niks meer moeten gebruiken staat me ook totaal niet aan. Het is wel een verrijking, maar het maakt zo veel andere dingen zo saai.

Enorm herkenbaar ja. Ik ben sinds mijn 16e al een stevige drinker, maar tot mijn +-21e levensjaar was het louter alcohol (en heel veel sigaretten). Toen waren de sigaretten ingeruild voor oppeppers bij de alcohol . Tegenwoordig heb ik minder vaak de neiging om tijdens het drinken een envelopje te bestellen dan voorheen. Misschien is het voor mij een idee om wat te gaan minderen met alcohol, afijn.

Momenteel meer geïnteresseerd in de verschillende 'tripmiddelen': belast het lichaam een stuk minder en kan zelfs functioneel zijn. Dat is toch wat anders dan de afterparty's van anderhalve dag op 3mmc en speed.

Al met al heb ik het ervoor over om wellicht eerder te sterven met dit leven. Wat moet ik anders in mijn vrije tijd?

 

[Cardboard]

Ik zou er heel veel over kunnen zeggen.

Het belangrijkste voor mij is dat het me sociaal verandert heeft. Ik had een aantal nep-vrienden, bleek toen ik hulp zocht. Hen raakte ik kwijt. Omdat ze nep waren, én omdat ikzelf verandert was in contact met hen.

Ik denk dat drugs ervoor zorgen dat mijn omgeving me minder opvalt en op dat moment minder belangrijk wordt. Op het moment van onder invloed zijn.

 

[Jazz35]

Drugs hebben mij zowel fantastische momenten als ook de nodige misère gebracht. De negatieve kant van de medaille zit 'm bij mij in de ontwikkeling van een stevige angststoornis, die ik vervolgens met nog meer drugs (alcohol, benzo's) ben gaan bestrijden. Kwaad met kwaad dus. Dweilen met de kraan open. Dit heeft mij heel lang op een negatieve manier beïnvloed. In je eentje knokken tegen paniek terwijl niemand het van je weet, heel treurig eigenlijk.
Pas nu ik de veertig gepasseerd ben, leer ik heel langzaam beter en gezonder omgaan met mijn angsten. Er gaat een wereld voor me open en ik gun het bange meisje in mij dat ik dit vijftien of twintig jaar eerder had ontdekt. Hiernaast hebben de eindeloze slapeloze nachten in mijn écht wilde jaren (want enigszins wild ben ik nog steeds ) mijn slaap-waakritme dusdanig beïnvloed dat ik zo'n twintig jaar lang met bijzonder weinig succes tegen insomnia heb gevochten. Zijn deze dingen alleen te danken aan drugs? Vast niet. Bepaalde traumatische gebeurtenissen hebben als trigger gewerkt, mijn karakter en bipolariteit zullen zeker hebben meegespeeld. Maar drugs (met name het blowen, maar ook de eindeloze weekends doorhalen met X en speed) hebben absoluut als katalysator gewerkt. Met de kennis van nu zou ik absoluut geen geheelonthouder zijn geweest hoor. Zo heilig ben ik niet. Ik heb genoten van drugs en dat doe ik nog steeds. Wél zou ik beter voor mezelf gezorgd hebben. Die driemaandenregel, hahahaha, die bestond niet man. Drie dagen was al netjes. Sja, tel uit je winst als je dat jaren achtereen doet. Kortsluiting in je hersenen. De prijs die ik (nog steeds!) iedere dag betaal voor mijn gebruik.

 

[Raver]

Heb je eff?

 

[Tijdloos]

Goedemorgen allemaal, nu een kopje koffie met 20mg 3-ho-pcp
En fijne paasdagen!😍
Peace ✌️ ☮️
En pure sativa

 

[Tijdloos]

31mg O-PCE met 60mg oxy (snelwerkende) en isotonitazene

 

[SoulAssassins]

Goedemorgen allemaal, nu een kopje koffie met 20mg 3-ho-pcp
En fijne paasdagen!😍
Peace ✌️ ☮️
En pure sativa

Goede morgen ,volgens mij zit je in het verkeerde topic

 

[Tijdloos]

Goede morgen ,volgens mij zit je in het verkeerde topic

Haha shit 🤣

 

[Roze Olifant]

Dat is de gevaarlijkste gedachte die er bestaat misschien. (Ik spreek over mijzelf dan). Want zolang ik verdoofd was, dacht ik tevreden te zijn. Ik nam dan laatste jaren 3 tot 5 gram wiet per dag oa.
En mij maakt het niet uit hoe je jezelf verdooft, kan alcohol zijn, wiet, simpel baantje aan het strand, harddrug ... maar het weerhoudt ons ervan echt doelgericht en positief te leven misschien.

Hoe is een simpel baantje aan het strand verdovend? Ik begrijp die niet echt in dit lijstje.

 

[Mindless]

Hoe is een simpel baantje aan het strand verdovend? Ik begrijp die niet echt in dit lijstje.

Misschien houdt dat simpele baantje aan het strand je af van verdere ambities/groei en is het in die zin verslavend.

Spoiler

Al denk ik eerder dat het de wiet is

 

[Casrus]

31mg O-PCE met 60mg oxy (snelwerkende) en isotonitazene

Zo zie je maar weer wat drugs bij mensen (en topics) aanrichten.

 

[Manu76]

Hoe is een simpel baantje aan het strand verdovend? Ik begrijp die niet echt in dit lijstje.

Als je het niet begrijpt, dan zul je wel goed bezig zijn. Wees er maar blij mee.

 

[Mindless]

Als je het niet begrijpt, dan zul je wel goed bezig zijn. Wees er maar blij mee.

Pffff gelukkig nooit een strand baantje gehad.

Sounds rough...

 

[Manu76]

Pffff gelukkig nooit een strand baantje gehad.

Sounds rough...

Probleem is niet de baan, maar dat je werk gebruikt om 15 jaar niet na te denken over het verwezenlijken van je dromen. Maar ook jij blijkt het niet te begrijpen, dus wees maar tevreden!

 

[Mindless]

Probleem is niet de baan, maar dat je werk gebruikt om 15 jaar niet na te denken over het verwezenlijken van je dromen. Maar ook jij blijkt het niet te begrijpen, dus wees maar tevreden!

Ik begrijp het wel, zit wat te dollen.

Als zoiets echt in de weg staat van je dromen verwezenlijken, is het niet goed nee.

 

[Casrus]

Probleem is niet de baan, maar dat je werk gebruikt om 15 jaar niet na te denken over het verwezenlijken van je dromen. Maar ook jij blijkt het niet te begrijpen, dus wees maar tevreden!

Het natuurlijk niet de bedoeling dat je geen bloedhekel krijgt aan je baan en je 'leuke' collega's en dat naarstige gedoe om te zoeken naar iemand om op neer te kijken alleen maar omdat je zelf zo laf bent om een keuze te maken om b.v. geen kantoorbediende te worden.

'Detecten' jullie ook wat issues bij mij over werken?

 

[SneeuwStorm]

Het natuurlijk niet de bedoeling dat je geen bloedhekel krijgt aan je baan en je 'leuke' collega's en dat naarstige gedoe om te zoeken naar iemand om op neer te kijken alleen maar omdat je zelf zo laf bent om een keuze te maken om b.v. geen kantoorbediende te worden.

'Detecten' jullie ook wat issues bij mij over werken?

Nee totaal niet. Volgens mij ben jij iemand die dol is op keihard werken.....maar dan wel met, op en in mannen.

 

[Roze Olifant]

Als je het niet begrijpt, dan zul je wel goed bezig zijn. Wees er maar blij mee.

Dat weet ik niet. Ligt aan je perspectief. Ik heb na twee zwaar toxische WO-banen (eerst wetenschap, toen hoger onderwijs) en twee major burn-outs nu met een PhD-achtergrond een ‘simpel baantje’ - om mezelf weer enigszins op de rails te krijgen na jaren ellende, stress, angst, depressies, therapieën, pillen.

Het UWV ziet dat liever anders en vindt dus niet dat ik goed bezig ben met dat simpele baantje. Ikzelf? Blij? Ja, misschien een beetje “blij” dat ik eindelijk m’n gezondheid noodgedwongen voorop zet, al had/heb ik geen keuze. Maar m’n droom? Ik weet inmiddels niet eens meer wat m’n dromen zijn, of ik die überhaupt nog heb, m’n hele identiteit is weggevaagd door die tig grenzen die ik altijd maar over ben gegaan. En ik dacht destijds juist dat ik mijn ‘droom’ (vind dat qua werk sowieso een groot woord tho) aan het najagen was op carrièrevlak.

Misschien begreep ik je gewoon verkeerd en kwam dat het daarom wat gevoeliger aan, ofzo. Ik denk dat ik best wel behoorlijk wat heb leren te begrijpen de afgelopen jaren, tot op het zeer pijnlijke af.

 

[Casrus]

Dat weet ik niet. Ligt aan je perspectief. Ik heb na twee zwaar toxische WO-banen (eerst wetenschap, toen hoger onderwijs) en twee major burn-outs nu met een PhD-achtergrond een ‘simpel baantje’ - om mezelf weer enigszins op de rails te krijgen na jaren ellende, stress, angst, depressies, therapieën, pillen.

Genoot je niet juist van alle intriges?

Of was het desondanks nog ellendig?

Het UWV ziet dat liever anders en vindt dus niet dat ik goed bezig ben met dat simpele baantje.

In mijn ervaring is dat ze daar nog weleens achterlijk uit de hoek willen komen.

Ikzelf? Blij? Ja, misschien een beetje “blij” dat ik eindelijk m’n gezondheid noodgedwongen voorop zet, al had/heb ik geen keuze. Maar m’n droom? Ik weet inmiddels niet eens meer wat m’n dromen zijn, of ik die überhaupt nog heb, m’n hele identiteit is weggevaagd door die tig grenzen die ik altijd maar over ben gegaan. En ik dacht destijds juist dat ik mijn ‘droom’ (vind dat qua werk sowieso een groot woord tho) aan het najagen was op carrièrevlak.

Wauw! Dromen van een bijrolletje als bediende voor een ander!

 

[Roze Olifant]

Genoot je niet juist van alle intriges?

Of was het desondanks nog ellendig?

Ik zie niet in hoe dit níet ellendig zou moeten zijn. Waarom zou ik ervan genoten hebben? Ik heb mezelf helemaal kapot gemaakt. Mijn idee van genieten is toch anders.

In mijn ervaring is dat ze daar nog weleens achterlijk uit de hoek willen komen.

Jep, al heb ik het nog redelijk goed getroffen tot nu toe qua hoe ik benaderd word, maar het blijft een wantrouwige organisatie waar je voor je gevoel steeds tegen moet ‘strijden’, niet fijn als dat strijden juist is waar je zo moe van bent geworden.

Wauw! Dromen van een bijrolletje als bediende voor een ander!

Bedoel je dit sarcastisch? Ik heb mijn proefschrift geschreven over het verbeteren van communicatie rond de zorg voor terminale kankerpatiënten, op zowel internationaal als nationaal niveau. Tuurlijk is het altijd maar een heel klein stukje van het grote geheel. Maar mijn ‘droom’ - ik zou eerder zeggen: ambitie - was om de zorg te helpen verbeteren, om iets te doen voor kwetsbaren. Je kunt niet in je eentje de wereld verbeteren, wel iets bijdragen. Ik heb m’n best gedaan dat te doen, en ik heb het ook afgemaakt. Weliswaar teveel ten koste van m’n eigen gezondheid.

Ik begrijp niet precies wat je met je opmerking wil zeggen. Als jij ‘met je werk graag willen bijdragen aan het verbeteren van de zorg voor kwetsbaren’ ziet als ‘een bijrolletje als bediende voor een ander’, tja. Dat kan, al vind ik dat wel een beetje een gek statement.

 

[Mindless]

Dat weet ik niet. Ligt aan je perspectief. Ik heb na twee zwaar toxische WO-banen (eerst wetenschap, toen hoger onderwijs) en twee major burn-outs nu met een PhD-achtergrond een ‘simpel baantje’ - om mezelf weer enigszins op de rails te krijgen na jaren ellende, stress, angst, depressies, therapieën, pillen.

Het UWV ziet dat liever anders en vindt dus niet dat ik goed bezig ben met dat simpele baantje. Ikzelf? Blij? Ja, misschien een beetje “blij” dat ik eindelijk m’n gezondheid noodgedwongen voorop zet, al had/heb ik geen keuze. Maar m’n droom? Ik weet inmiddels niet eens meer wat m’n dromen zijn, of ik die überhaupt nog heb, m’n hele identiteit is weggevaagd door die tig grenzen die ik altijd maar over ben gegaan. En ik dacht destijds juist dat ik mijn ‘droom’ (vind dat qua werk sowieso een groot woord tho) aan het najagen was op carrièrevlak.

Misschien begreep ik je gewoon verkeerd en kwam dat het daarom wat gevoeliger aan, ofzo. Ik denk dat ik best wel behoorlijk wat heb leren te begrijpen de afgelopen jaren, tot op het zeer pijnlijke af.

Herkenbaar dit.

Ik denk dat het ook niet altijd tijd is om dromen na te jagen. Nadat mijn identiteit was weggevaagd door de vele grenzen die ik was overgegaan (door gaslighting, maar ook door het niet luisteren naar mezelf), was het eerst zaak om mezelf enigszins weer bijeen te rapen. Toen ik daar de tijd voor had genomen kwam het moment waarop ik klaar was te beginnen dromen na te jagen. En dat proces is nog gaande en stopt hopelijk nooit.

Uiteraard is wanneer en of dat moment komt voor eenieder persoonlijk.

 

[Casrus]

Ik zie niet in hoe dit níet ellendig zou moeten zijn. Waarom zou ik ervan genoten hebben? Ik heb mezelf helemaal kapot gemaakt. Mijn idee van genieten is toch anders.

Heb je er niet iets van geleerd?

Mijn werdegang aan Bouwkunde TUDELFT (en die andere twee universiteiten) was achteraf hilarisch.

Jep, al heb ik het nog redelijk goed getroffen tot nu toe qua hoe ik benaderd word, maar het blijft een wantrouwige organisatie waar je voor je gevoel steeds tegen moet ‘strijden’, niet fijn als dat strijden juist is waar je zo moe van bent geworden.

Naar het UWV gaan is ook hilarisch.. als je niet blijft hangen in verbijstering rond de manier waarop sommige dingen uitgevoerd worden.

Bedoel je dit sarcastisch? Ik heb mijn proefschrift geschreven over het verbeteren van communicatie rond de zorg voor terminale kankerpatiënten, op zowel internationaal als lokaal niveau. Tuurlijk is het altijd maar een heel klein stukje van het grote geheel. Maar mijn ‘droom’ - ik zou eerder zeggen: ambitie - was om de zorg te helpen verbeteren, om iets te doen voor kwetsbaren. Je kunt niet in je eentje de wereld verbeteren, wel iets bijdragen. Ik heb m’n best gedaan dat te doen, en ik heb het ook afgemaakt. Weliswaar teveel ten koste van m’n eigen gezondheid.

Ja, maar ik keek niet verder dan mijn eigen neus lang was en mijn eigen -af en toe jammerlijke- belevenissen in mijn mini-hoekjes van de economie.

Ik begrijp niet precies wat je met je opmerking wil zeggen. Als jij ‘met je werk graag willen bijdragen aan het verbeteren van de zorg voor kwetsbaren’ ziet als ‘een bijrolletje als bediende voor een ander’, tja. Dat kan, al vind ik dat wel een beetje een gek statement.

Sorry. Ik dacht aan mijn situatie en jij hebt het natuurlijk over de jouwe. Natuurlijk is er ook écht zinvol werk.

 

[Patrick a.k.a Spaceface]

Heb zoveel xtc pillen op toen ik jong was, dat ik al jaren niet meer 'goed' waus word. Had beter moeten doseren, dan kon ik er misschien nog steeds echt van genieten. Alcohol is evil, maar kan toch niet zonder biertje. Verder geen regrets

 

[LucidLucy]

Ik zie niet in hoe dit níet ellendig zou moeten zijn. Waarom zou ik ervan genoten hebben? Ik heb mezelf helemaal kapot gemaakt. Mijn idee van genieten is toch anders.

Als ik naar mijn eigen situatie kijk, heb ik daar op bepaalde momenten wel degelijk van genoten. Ik heb met periodes 70-80 uur per week gewerkt. Ik werd daar niet voor betaald. Er was ook niemand die dat van me vroeg. Dat deed ik zelf, om zoveel mogelijk gedaan te krijgen.

Enerzijds misschien als compensatie tegenover mijn angsten en onzekerheden. Zodat ik aan de wereld kon laten zien hoe goed ik wel niet was. Anderzijds ging ik er denk ik gewoon heel erg goed op. Ook werk was op dat punt gewoon verdoving om niet bezig te hoeven zijn met het aanpakken van de oorzaak van die angsten en onzekerheden.

Het was m'n comfort zone geworden. Daaruit stappen was misschien nog wel oncomfortabeler dan erin zitten. En die rush van dat harde werken, ik ging daar best goed op en dus genoot ik ervan. Ook met alle bijwerkingen van dien.

Voor m'n drugsgebruik gold dat niet anders. Ik genoot ervan. Maar iedereen die mijn achtergrond een beetje kent, weet dat mijn gebruik eigenlijk diep triest was.

The shit stinks, but it's warm zullen we maar zeggen 😅

Tegenwoordig kan ik mijn grenzen veel beter aanvoelen en aangeven. Terwijl er nu juist meer van me gevraagd wordt dan toen, blijf ik veel meer rond die 40 uur. Als ik daar overheen ga, zijn het uitzonderingen, is het niet structureel en gaat het om hooguit 8 uur meer.

 

[Tijdloos]

10mg 3-ho-pcp met 6mg bromazolam