Hoe ik meer ben en blijf gebruiken

[mistakemaker]

Beste leden,

Vanaf mijn 10e ben ik al bekend met wiet en xtc door mijn broer. Toen ik 13 was kreeg ik een relatie en mijn broer verkocht toevallig. Ik heb die tijd misschien wel 2,5 jaar xtc gebruikt tot ik depressief werd tijdens gebruik.
Ik begon met xtc en blowen, drank is niets voor mij.
Tijdens de “XTC-Fase” nam ik 2 a 3 pillen, vaak meerdere keren per week maar uiteindelijk ermee gestopt. Ook werd er een paar keer lachgas, 2-cb en lsd gebruikt.

Uiteindelijk een 2/2,5 jaar geen harddrugs gebruikt.. totdat ik me liet gaan met mijn oude xtc vrienden die destijds 3mmc gebruikten.
Ik heb daar 6 a 7 maanden aangezeten zoveel als ik maar kon. 2 dagen door.. 3 dagen.. 5 dagen.. soms wel 8 gram in die 5 dagen
Gelukkig ben ik na de ziektewet weer gaan werken en raakte ik ook de 3mmc zat.

Even later vond ik dat je online RC’s kan bestellen. Ik maak hier nu al een tijd gebruik van. Benzodiazepines, O-DSMT, 3-FMA.
Nou.. ik voor het slapen benzo’s geprobeerd en het was heel sterk.
De O-DSMT gebruik ik, omdat ik van mijn vader ook wel eens een tablet oxycodone kreeg. Maar veel te hoge dosissen
3-FMA begon grappig, maar nu gebruik ik het vaak dagelijks om energie te krijgen om door te zetten op werk en niet in mijn depressie te blijven hangen. Ook ketamine is wel eens aan bod gekomen

Ik heb het leven nooit echt gewild en ik ga er ook zeker niets mee doen. Maar dit gebeurde allemaal nadat ik in mei depressief werd, in juli de belangrijkste persoon in mijn leven is overleden, ik weinig mensen spreek en geen plezier heb.

 

[Fisherman's friend]

Hallo mistakemaker.
Wat heftig dat je dit allemaal meemaakt.
Je drugsgebruik is zeer problematisch.
Hoe oud ben je?

 

[Nathaniel]

Ik heb nu al drie rants gedelete hahaha

Je verhaal raakt me, diep (ja ik ben ook zo vrij geweest even door je berichtgeschiedenis heen te gaan hier)

Maak alsjeblieft gebruik van professionele hulp. Voor de rest zijn wij en ik hier.

❤️

 

[mistakemaker]

Hallo mistakemaker.
Wat heftig dat je dit allemaal meemaakt.
Je drugsgebruik is zeer problematisch.
Hoe oud ben je?

Ik ben helaas nog maar 19 bijna 20.
Ik weet dat hier en daar geen kwaad kan, maar ik ben hierover ook diep teleurgesteld. Ik hoop dat de psychiater mij gaat helpen, nu ik er toch voor heb gekozen om 100% eerlijk te zijn. Al sinds mijn jeugd heb ik amper de mooie dingen van het leven mogen zien en ik zou dat graag anders willen

 

[mistakemaker]

Ik heb nu al drie rants gedelete hahaha

Je verhaal raakt me, diep (ja ik ben ook zo vrij geweest even door je berichtgeschiedenis heen te gaan hier)

Maak alsjeblieft gebruik van professionele hulp. Voor de rest zijn wij en ik hier.

❤️

Ben nu wel benieuwd naar wat je hebt verwijderd hihi, heb zelf dit bericht ook in langer dan 1 a 1,5 uur getypt en nog staat niet alle info erin.

Sinds mijn vader overleed ben ik in een diepe put gekomen, maar ik werk inmiddels weer etc. Het is gewoon erg moeilijk om weer terug te gaan leven zonder dat je denkt dat je drugs nodig hebt

Dankjewel voor je berichtje
❤️

 

[Fisherman's friend]

Ik ben helaas nog maar 19 bijna 20.

Dat is jong inderdaad, je hebt nog een heel leven voor je.
Het is goed dat je zegt dat je eerlijk bent, want alleen dan kun je geholpen worden.
Is er iemand aan wie je je problemen kunt vertellen?
Je kunt op het forum ook van je afschrijven, er zijn hier veel mensen die je raad kunnen geven.
En die psychiater, is die al ingeschakeld?

Blijf hier in ieder geval niet mee lopen.

 

[mistakemaker]

Dat is jong inderdaad, je hebt nog een heel leven voor je.
Het is goed dat je zegt dat je eerlijk bent, want alleen dan kun je geholpen worden.
Is er iemand aan wie je je problemen kunt vertellen?
En die psychiater, is die al ingeschakeld?

Blijf hier in ieder geval niet mee lopen.

Als ik eerlijk mag zijn hoeft het leven ook niet lang te duren voor mij persoonlijk.
Mijn vader was de enige die met me praatte, me hielp en motiveerde, dus die is er helaas niet meer.

Ik heb sinds mei’24 tot nu zoncdr psycholoog moeten zitten ivm wachtlijsten..

Ik heb nu 2 intakes gehad.
Volgende week word ik voor het eerst onderzocht door een psychiater.
Daarna zal het plan van aanpak komen en eventuele medicatiegebruik.

 

[Nathaniel]

Medicatie heb je zo te horen je hele leven al gehad, het is tijd voor een andere aanpak..

 

[mistakemaker]

Medicatie heb je zo te horen je hele leven al gehad, het is tijd voor een andere aanpak..

Of er is geen oplossing 🙆🏻‍♀️

 

[Neo-Shulginist]

Goed dat je je verhaal hier deelt! Op het forum zijn vaak dag en nacht mensen online, en veel van ons zullen je willen helpen. Dus blijf vooral delen waar je mee zit.

Het klinkt alsof je veel shit hebt meegemaakt, dus dan mag je ook wel eens wat hulp en steun terug verwachten. Ik vind het echt naar voor je dat je je vader moet missen. Ook zijn de wachtlijsten in de GGZ echt shit. Dat is niet normaal, dat je zo'n zware periode hebt en dan gewoon een jaar moet wachten tot er überhaupt iemand naar je omkijkt.

Logisch dus dat je de afgelopen tijd weinig andere uitweg zag dan drugs gebruiken!

Wel denk ik dat het tijd wordt om je te gaan realiseren dat het drugsgebruik uiteindelijk ook bijdraagt aan dit soort depressieve periodes. Zo wordt de ontsnapping aan heftige gevoelens uiteindelijk ook de oorzaak ervan. Dit is een cirkel die heel veel mensen hier op het forum zullen herkennen. Geloof me, je bent echt niet de enige.

Je hebt denk ik ook de pech dat je onderdeel bent van de coronageneratie. Juist op de leeftijd dat je allerlei nieuwe contacten zou moeten maken, zat jij thuis achter een scherm in je eentje. Ik kan me zo voorstellen dat dat nog steeds impact heeft op je sociaal netwerk en op je welzijn.

Ik ga iets zeggen wat misschien heel irritant klinkt, maar jij hebt tenminste nog de mazzel dat je zo jong bent! Je hebt nog allerlei kansen om jezelf te ontwikkelen en iets van je leven te maken.

Voor mij was dat bijna te laat. Ik zat vast in een baan die erg ongezond voor me was en ik had een slecht toekomstperspectief. Ook ik gebruikte veel 4-MMC en 3-MMC, had een heel laag zelfbeeld, en veel tegenslagen, waardoor ik nergens zin in had. Wat ik toen heb gedaan is nadenken over wie ik zou willen zijn over vijf jaar. Ik heb goed nagedacht over wat ik zou willen en kunnen. Ik had mezelf een jaar de tijd gegeven om daar even goed over na te denken. Vier jaar later zette ik voor mezelf de deadline: dat wil ik bereiken. En dat is allemaal gelukt! Met vlag en wimpel zelfs.

Ik vertel dat aan je, niet om op te scheppen, maar omdat ik hoop dat het je kan inspireren. Jij kan dit ook.

Natuurlijk, als je last hebt van een depressie dan lijkt alles te zwaar, heb je nergens zin in, wil je alleen maar in bed liggen en verdwijnen, zelfs dat is niet fijn, en niks lijkt zin te hebben.

Maar er zijn echt concrete stappen die je kunt zetten om je beter te voelen. Die stappen lossen niet meteen al je problemen op. Maar als je je best doet dan beloof ik je dat je je binnen een half jaar al een stuk beter kan voelen!

Dingen waar je misschien geen zin in hebt, maar die je wel echt moet gaan doen om jezelf beter te voelen:

• Lichaamsbeweging (sport / wandelen / dansen)
• Gezond eten (en dat zelf klaarmaken)
• Ontspannen (met een nieuwe hobby, zoals muziek maken of schilderen)

Die dingen zullen in het begin misschien stom of raar voelen, en ik kan me heel goed voorstellen dat je geen zin hebt om eraan te beginnen. Die eerste stap om eraan te beginnen is het moeilijkst. Maar dit zijn wel echt dingen die werken (beter zelfs nog dan antidepressiva).

 

[_shikantaza]

Als ik eerlijk mag zijn hoeft het leven ook niet lang te duren voor mij persoonlijk.
Mijn vader was de enige die met me praatte, me hielp en motiveerde, dus die is er helaas niet meer.

Ik heb sinds mei’24 tot nu zoncdr psycholoog moeten zitten ivm wachtlijsten..

Ik heb nu 2 intakes gehad.
Volgende week word ik voor het eerst onderzocht door een psychiater.
Daarna zal het plan van aanpak komen en eventuele medicatiegebruik.

Mijn advies: ga niet zitten wachten op behandelaars maar ga naar meetings. Praat met lotgenoten, ga de connectie voelen en jezelf
open stellen, ga stappenwerk doen en dagelijks aan je welzijn werken met meditatie en contact. Kruip uit je schulp en ga je echte "ik" laten zien. Bevrijd jezelf van alle verdedigingsmechanismes die tegen je zijn gaan werken. Je grootste criticus is je eigen hoofd. Maar het goede nieuws is: dat kun je veranderen!

Ik ben niet mijn gedachten, ik heb ze.
Ik ben niet mijn emoties, ik heb ze.
Ze trekken voorbij als een wolk aan de hemel.

 

[Deadwing]

Ook zijn de wachtlijsten in de GGZ echt shit. Dat is niet normaal, dat je zo'n zware periode hebt en dan gewoon een jaar moet wachten tot er überhaupt iemand naar je omkijkt.

Zijn die wachttijden in de GGZ echt al zo lang geworden..? Wat erg en veel te laat voor heel veel mensen. Ik hoor steeds vaker van mensen die mentale problemen hebben. Weet niet of ze allemaal hulp zoeken, dat niet.

 

[Neo-Shulginist]

Of er is geen oplossing 🙆🏻‍♀️

Ik snap dat het soms zo voelt. Maar volgens mij is dat onderdeel van de depressie die je hebt. Het is ook allemaal niet makkelijk. Maar er zijn heel veel dingen die je nog kunt proberen om het beter te maken.

Zo zijn er heel veel podcasts over omgaan met depressie door mindfulness. Dat is een vorm van omdenken die je helpt om dingen net iets lichter in te zien (en waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat het werkt!). Zo'n podcast kan misschien een laagdrempelig begin zijn om andere keuzes te gaan maken.

Ik weet niet zo goed wat je precies aanspreekt, want niet alle podcasts zul je even leuk vinden. Maar hier een selectie:

Bewust in het moment: 6 podcasts over mindfulness die je daarbij helpen

Mindfulness heeft een hoop gezondheidsvoordelen. We hebben een lijst voor je samengesteld met de zes beste podcasts over mindfulness en meditatieoefeningen.

www.womenshealthmag.com

 

[Kordie]

Ik heb het leven nooit echt gewild en ik ga er ook zeker niets mee doen

Je wilt niet leven?
Bel of chat met 113

 

[LucidLucy]

Of er is geen oplossing 🙆🏻‍♀️

Er is een oplossing, iedereen kan stoppen met gebruiken, het verlangen om te gebruiken kwijtraken en een nieuwe manier van leven vinden.

En voor mij betekende dat, dat ik weer terug verliefd raakte op het leven. Dat wil niet zeggen dat elke dag een feestje is. Ik heb ook echt wel lastige of minder leuke dagen. Maar mijn leven nu is zoveel mooier geworden dan ik een paar jaar geleden had durven dromen.

Voor mij is dat voornamelijk gekomen door weer ècht in verbinding te komen met andere mensen. Omdat dat is wat ik veelal deed, mezelf isoleren. Ik had mezelf aangeleerd om niet te praten over mijn problemen of emoties. Ik vond dat ik alles zelf moest oplossen. Maar daarmee maakte ik het mezelf zo ontzettend moeilijk.

Ik heb nu geleerd om stapje voor stapje over die dingen te praten. En dat zorgde ervoor dat anderen ook kwetsbare dingen met me terug gingen delen. En zo ontstond er een steeds sterkere emotionele band.

Het overgrote deel van mijn vrienden, van de mensen met wie ik die verbinding heb, heb ik leren kennen via NA en CA. Toen ik stopte met gebruiken was er weinig meer van mij en mijn identiteit over. Ik had nog wel 'vrienden', maar ze gebruikten allemaal en ik had niet die emotionele connectie met hun die ik nodig had.

Die nieuwe banden opbouwen heeft veel tijd gekost. Was ook niet eenvoudig. Ik moest ècht leren om te praten. Om dingen anders te doen. Dat was niet altijd makkelijk en ik had er zéker niet altijd zin in. Maar ik heb er zoveel moois voor terug gekregen. En dat gun ik jou ook! ♥️

Toen ik hoorde dat mijn vader ongeneeslijk ziek was, inmiddels vier en een half jaar geleden, nam mijn gebruik een enorme vlucht. Hij is een jaar later overleden toen ik in de kliniek zat. Dat was pittig en ik mis hem soms nog steeds. Maar het slijt wel over tijd. Zeker de dagen die iets betekenden (sterfdatum, geboortedatum, kerst, e.d.) heb ik onbewust nog vaak last hiervan. Inmiddels weet ik dat ik dan wat aandacht moet besteden aan hem te herinneren. En om te praten over wat ik voel of ervaar. Op die manier krijg ik de verlichting die de drugs me beloofden, maar me uiteindelijk niet meer gaven.

Gebruik zéker de professionele hulp. Als je in een depressie zit, zal medicatie waarschijnlijk verstandig zijn. Maar laat het daar alsjeblieft niet bij. Ga ook aan jezelf werken. Eventueel met een kliniek, met hulp van de meetings. Maar bouw een netwerk om jezelf heen met wie je die verbindingen aan kan gaan. En met wie je je gevoelens kan delen. Verbinding maakt het leven zoveel leuker. En in lastige periodes draaglijker.

 

[Deadwing]

Je wilt niet leven?
Bel of chat met 113

Ik heb zelf nooit 113 gebeld maar daar hoor je ook nogal wisselende verhalen over..
Hangt er waarschijnlijk ook vanaf wie je op moment van bellen aan de lijn hebt.

 

[mistakemaker]

Wel denk ik dat het tijd wordt om je te gaan realiseren dat het drugsgebruik uiteindelijk ook bijdraagt aan dit soort depressieve periodes. Zo wordt de ontsnapping aan heftige gevoelens uiteindelijk ook de oorzaak ervan.

Hier heb je volkomen gelijk in en ik realiseer me dit ook, vandaar dat, ondanks ik erg bang ben om de waarheid te vertellen aan de psychiater, ik toch ook over al het gebruik ga vertellen.

Je hebt denk ik ook de pech dat je onderdeel bent van de corona generatie. Juist op de leeftijd dat je allerlei nieuwe contacten zou moeten maken, zat jij thuis achter een scherm in je eentje. Ik kan me zo voorstellen dat dat nog steeds impact heeft op je sociaal netwerk en op je welzijn.

Helaas heb ik heel mijn leven nooit echt vrienden gehad, altijd maar een paar. Ik durfde ook geen leuke dingen te doen in mijn eentje, totdat de 3mmc (nu mee gestopt) me heel sociaal maakte en ik uiteindelijk veel “vrienden” had en dat maakte mij gelukkig.
Maar zelfs toen had ik voor mezelf besloten dat na de ziektewet ik hier niet mee door kon gaan.

Voor mij was dat bijna te laat. Ik zat vast in een baan die erg ongezond voor me was en ik had een slecht toekomstperspectief. Ook ik gebruikte veel 4-MMC en 3-MMC, had een heel laag zelfbeeld, en veel tegenslagen, waardoor ik nergens zin in had. Wat ik toen heb gedaan is nadenken over wie ik zou willen zijn over vijf jaar. Ik heb goed nagedacht over wat ik zou willen en kunnen. Ik had mezelf een jaar de tijd gegeven om daar even goed over na te denken. Vier jaar later zette ik voor mezelf de deadline: dat wil ik bereiken. En dat is allemaal gelukt! Met vlag en wimpel zelfs.

Ik ben oprecht trots op je en blij om dit te horen. Ik maak me ook continu zorgen over de toekomst, want die zie ik niet voor me. 😬

Maar er zijn echt concrete stappen die je kunt zetten om je beter te voelen. Die stappen lossen niet meteen al je problemen op. Maar als je je best doet dan beloof ik je dat je je binnen een half jaar al een stuk beter kan voelen!

Dingen waar je misschien geen zin in hebt, maar die je wel echt moet gaan doen om jezelf beter te voelen:

• Lichaamsbeweging (sport / wandelen / dansen)
• Gezond eten (en dat zelf klaarmaken)
• Ontspannen (met een nieuwe hobby, zoals muziek maken of schilderen)

Maar dit zijn wel echt dingen die werken (beter zelfs nog dan antidepressiva).

Antidepressiva doet ook helaas niks voor mij. Deze stappen ben ik ook al mee begonnen. Ik zit nu sinds mei in een depressie en ben weer begonnen met alle punten hierboven.
En ja het laat me iets beter voelen, maar de wilskracht om verder te gaan heb ik vanaf jongs af aan nooit gehad helaas.

Dankjewel voor je berichtje en persoonlijke ervaring!

 

[mistakemaker]

Zijn die wachttijden in de GGZ echt al zo lang geworden..? Wat erg en veel te laat voor heel veel mensen. Ik hoor steeds vaker van mensen die mentale problemen hebben. Weet niet of ze allemaal hulp zoeken, dat niet.

Helaas waar ik woon zou de wachttijd 6 maanden zijn. Natuurlijk veel te laat voor iemand die er diep in zit. Maar ik kan het ze helaas niet kwalijk nemen, ik woon ook maar op een rustige plek waar iedereen naar dezelfde GGZ word gestuurd.

Inmiddels heb ik alles opgekropt en heb ik moeite met praten over van alles, ik weet niet meer wat ik moet zeggen, wat ik 6 maanden geleden wel wist.

 

[Neo-Shulginist]

Helaas heb ik heel mijn leven nooit echt vrienden gehad, altijd maar een paar. Ik durfde ook geen leuke dingen te doen in mijn eentje, totdat de 3mmc (nu mee gestopt) me heel sociaal maakte en ik uiteindelijk veel “vrienden” had en dat maakte mij gelukkig.
Maar zelfs toen had ik voor mezelf besloten dat na de ziektewet ik hier niet mee door kon gaan.

De meeste mensen hebben slechts 1 tot 3 vrienden! Dus het is helemaal niet zo gek als je maar een paar mensen om je heen hebt met wie je je comfortabel voelt.

Goed ook om te horen dat je actief bezig bent geweest met sporten, koken, en ontspanning.

Het kan ook wel echt even zoeken zijn om iets te vinden waar je gepassioneerd over bent. Misschien is het een goed idee om eens vrijwilligerswerk te gaan doen?

Een ding wat je zou kunnen proberen is om drugsvoorlichting te geven. Daar weet je vast het een en ander van af. En voorlichting geven is ook een leuke manier om met gelijkgestemde mensen in contact te komen! Je kunt bijvoorbeeld eens kijken bij Unity of die plek hebben.

Ook ander vrijwilligerswerk kan heel veel voldoening geven. Denk bijvoorbeeld aan werken op een kinderboerderij, op bezoek gaan bij bejaarden, vluchtelingen helpen met Nederlands leren...

Op dit moment zitten heel veel goede doelen te schreeuwen om vrijwilligers vanwege krapte op de arbeidsmarkt (en mensen die geen tijd meer hebben voor vrijwilligerswerk).

Ik kan me voorstellen dat het nu lastig is om iets te vinden wat je leuk vindt, want niks is nu natuurlijk leuk. Maar misschien kan je iets bedenken wat dichtbij ligt bij de dingen die je doet in je vrije tijd, iets wat je bewondert in andere personen, of iets wat past bij een vak op school waar je goed in bent.

 

[Deadwing]

Helaas waar ik woon zou de wachttijd 6 maanden zijn. Natuurlijk veel te laat voor iemand die er diep in zit. Maar ik kan het ze helaas niet kwalijk nemen, ik woon ook maar op een rustige plek waar iedereen naar dezelfde GGZ word gestuurd.

Inmiddels heb ik alles opgekropt en heb ik moeite met praten over van alles, ik weet niet meer wat ik moet zeggen, wat ik 6 maanden geleden wel wist.

Ik dacht dus zelf ook idd aan een wachttijd van 6 maanden. Dat heb ik wel vaker gehoord in mijn omgeving. Een wachttijd van 1 jaar is wel heel extreem.

Zelf heb ik vanwege de lange wachttijden vorige week een intake gesprek aangevraagd en gehad bij een therapeut. Kost dus €45 zonder enige vergoeding. Een normale sessie €90..Ik was niet tevreden over deze dame en probeer misschien binnenkort nog een andere therapeut. Maar het blijft erg duur en ik zit ook niet echt goed bij kas..dus..

Wens je hoe dan ook veel sterkte in deze moeilijke tijd. Doe aub iets met de vele goede adviezen die hier al gegeven zijn. Ik weet nu even niet wat ik daar nog aan toe kan voegen.

 

[mistakemaker]

De meeste mensen hebben slechts 1 tot 3 vrienden! Dus het is helemaal niet zo gek als je maar een paar mensen om je heen hebt met wie je je comfortabel voelt.

Ik heb ook liever een paar vrienden dan heel veel, maar er word steeds meer afstand gecreëerd helaas.

Het kan ook wel echt even zoeken zijn om iets te vinden waar je gepassioneerd over bent. Misschien is het een goed idee om eens vrijwilligerswerk te gaan doen?

Ik werk eindelijk weer na 11 maanden, dat is een hele grote stap geweest aangezien eigen risico dragers en zelfs UWV je niet echt weer aan het werk proberen te krijgen. Hoe langer je thuis blijft hoe moeilijker het word. Ik kreeg zelfs last van paniekaanvallen als ik eraan dacht om weer te werken.

 

[mistakemaker]

Ik dacht dus zelf ook idd aan een wachttijd van 6 maanden. Dat heb ik wel vaker gehoord in mijn omgeving. Een wachttijd van 1 jaar is wel heel extreem.

Zelf heb ik vanwege de lange wachttijden vorige week een intake gesprek aangevraagd en gehad bij een therapeut. Kost dus €45 zonder enige vergoeding. Een normale sessie €90..Ik was niet tevreden over deze dame en probeer misschien binnenkort nog een andere therapeut. Maar het blijft erg duur en ik zit ook niet echt goed bij kas..dus..

Dit is ook de reden waarom ik zolang heb gewacht. Ik heb zelf helemaal niet zoveel geld om te besteden en ik vind het maar belachelijk dat je zoveel moet betalen voor geestelijke gezondheidszorg.

Wens je hoe dan ook veel sterkte in deze moeilijke tijd. Doe aub iets met de vele goede adviezen die hier al gegeven zijn. Ik weet nu even niet wat ik daar nog aan toe kan voegen.

Heel erg bedankt. Ik hoop dat je in de toekomst (zo snel mogelijk) ook ergens terecht kunt waar je veel aan hebt. Ik wens jou ook veel sterkte toe.

Als ik de wereld en de mensen om me heen mag geloven (wat erg lastig is) word het uiteindelijk beter.. dus daar hou ik aan vast

 

[mistakemaker]

Er is een oplossing, iedereen kan stoppen met gebruiken, het verlangen om te gebruiken kwijtraken en een nieuwe manier van leven vinden.

En voor mij betekende dat, dat ik weer terug verliefd raakte op het leven. Dat wil niet zeggen dat elke dag een feestje is. Ik heb ook echt wel lastige of minder leuke dagen. Maar mijn leven nu is zoveel mooier geworden dan ik een paar jaar geleden had durven dromen.

Voor mij is dat voornamelijk gekomen door weer ècht in verbinding te komen met andere mensen. Omdat dat is wat ik veelal deed, mezelf isoleren. Ik had mezelf aangeleerd om niet te praten over mijn problemen of emoties. Ik vond dat ik alles zelf moest oplossen. Maar daarmee maakte ik het mezelf zo ontzettend moeilijk.

Ik heb nu geleerd om stapje voor stapje over die dingen te praten. En dat zorgde ervoor dat anderen ook kwetsbare dingen met me terug gingen delen. En zo ontstond er een steeds sterkere emotionele band.

Ik hoop ook in die oplossing, maar in mijn geval zijn mijn problemen al vanaf jongs af aan begonnen en heb ik sindsdien al geen levenslust. Ik besefte me pas hoe goed ik het eigenlijk had toen mijn vader er nog was.
Om mij heen probeer ik te praten over de situatie, maar niemand begrijpt er iets van omdat ze nog nooit zo’n emotionele band hebben ervaren.

Het overgrote deel van mijn vrienden, van de mensen met wie ik die verbinding heb, heb ik leren kennen via NA en CA. Toen ik stopte met gebruiken was er weinig meer van mij en mijn identiteit over. Ik had nog wel 'vrienden', maar ze gebruikten allemaal en ik had niet die emotionele connectie met hun die ik nodig had.

Die nieuwe banden opbouwen heeft veel tijd gekost. Was ook niet eenvoudig. Ik moest ècht leren om te praten. Om dingen anders te doen. Dat was niet altijd makkelijk en ik had er zéker niet altijd zin in. Maar ik heb er zoveel moois voor terug gekregen. En dat gun ik jou ook! ♥️

Echt fijn om te horen ❤️

Toen ik hoorde dat mijn vader ongeneeslijk ziek was, inmiddels vier en een half jaar geleden, nam mijn gebruik een enorme vlucht. Hij is een jaar later overleden toen ik in de kliniek zat. Dat was pittig en ik mis hem soms nog steeds. Maar het slijt wel over tijd. Zeker de dagen die iets betekenden (sterfdatum, geboortedatum, kerst, e.d.) heb ik onbewust nog vaak last hiervan. Inmiddels weet ik dat ik dan wat aandacht moet besteden aan hem te herinneren. En om te praten over wat ik voel of ervaar. Op die manier krijg ik de verlichting die de drugs me beloofden, maar me uiteindelijk niet meer gaven.

Gebruik zéker de professionele hulp. Als je in een depressie zit, zal medicatie waarschijnlijk verstandig zijn. Maar laat het daar alsjeblieft niet bij. Ga ook aan jezelf werken. Eventueel met een kliniek, met hulp van de meetings. Maar bouw een netwerk om jezelf heen met wie je die verbindingen aan kan gaan. En met wie je je gevoelens kan delen. Verbinding maakt het leven zoveel leuker. En in lastige periodes draaglijker.

Ik wil graag verder geholpen door meetings, evt een kliniek. Maar ik weet niet waar ik moet beginnen.. Ik hoop dat de psychiater al een stuk zal helpen.

 

[Deadwing]

Dit is ook de reden waarom ik zolang heb gewacht. Ik heb zelf helemaal niet zoveel geld om te besteden en ik vind het maar belachelijk dat je zoveel moet betalen voor geestelijke gezondheidszorg.

Ja, helemaal mee eens. Absurd dat we zoveel moeten betalen terwijl een verzekering elke maand al zo duur is.,Kan daar met mijn verstand niet bij.

Ik kan me erg vergissen maar volgens mij zijn lange wachttijden niet alleen van de laatste tijd en waren behandelingen in de jaren 70 tot en met 90 zeker niet beter dan nu. Maar niemand hoefde toen zes maanden of zelfs een jaar te wachten en het werd vergoed. Toch wel grote verschillen met nu.

 

[Deadwing]

Ik wil graag verder geholpen door meetings, evt een kliniek. Maar ik weet niet waar ik moet beginnen.. Ik hoop dat de psychiater al een stuk zal helpen.

Zou idd nog even wachten met meetings en eerst kijken wat de psychiater zegt. Die kan je waarschijnlijk ook wel enige info over meetings en dergelijke geven.

 

[Deadwing]

Heel erg bedankt. Ik hoop dat je in de toekomst (zo snel mogelijk) ook ergens terecht kunt waar je veel aan hebt. Ik wens jou ook veel sterkte toe.

Dank je wel.

 

[annihilation]

Ja, helemaal mee eens. Absurd dat we zoveel moeten betalen terwijl een verzekering elke maand al zo duur is.,Kan daar met mijn verstand niet bij.

Ik kan me erg vergissen maar volgens mij zijn lange wachttijden niet alleen van de laatste tijd en waren behandelingen in de jaren 70 tot en met 90 zeker niet beter dan nu. Maar niemand hoefde toen zes maanden of zelfs een jaar te wachten en het werd vergoed. Toch wel grote verschillen met nu.

Ja voor niets gaat de zon op.
Hoe zou je dit anders willen doen dan? Alles gratis maken of de helft goedkoper? Waar haal je dat dan weer weg? Zorg voor iedereen met 20% omhoog? Om zo de kosten te compenseren die gemaakt worden?

Kan je niet net zoals voor de fysio in je zorgpakket extra verzekering voor dit soort zaken?

 

[Deadwing]

Ja voor niets gaat de zon op.
Hoe zou je dit anders willen doen dan? Alles gratis maken of de helft goedkoper? Waar haal je dat dan weer weg? Zorg voor iedereen met 20% omhoog? Om zo de kosten te compenseren die gemaakt worden?

Kan je niet net zoals voor de fysio in je zorgpakket extra verzekering voor dit soort zaken?

Beetje kort door de bocht reactie van je ..vind je dat zelf ook niet?

Heb ik het gehad over dat alles gratis moet zijn..en zelfs met extra aanvulling in je zorgpakket moet je meestal flink bijbetalen..

 

[annihilation]

Beetje kort door de bocht reactie van je ..vind je dat zelf ook niet?

Heb ik het gehad over dat alles gratis moet zijn..en zelfs met extra aanvulling in je zorgpakket moet je meestal flink bijbetalen..

Nou ja ik kan er wel omheen lullen maar dat helpt toch ook niet?

Ja dan alsnog. Hoe wil je dit dan bekostigen? Links of rechtsom zal de persoon in kwestie hiervoor opdraaien lijkt mij. Want wie moet het dan betalen?

Maar als je eigen risico op is dan worden bepaalde dingen toch ook gewoon vergoed?

 

[Deadwing]

Nou ja ik kan er wel omheen lullen maar dat helpt toch ook niet?

Ja dan alsnog. Hoe wil je dit dan bekostigen? Links of rechtsom zal de persoon in kwestie hiervoor opdraaien lijkt mij. Want wie moet het dan betalen?

Maar als je eigen risico op is dan worden bepaalde dingen toch ook gewoon vergoed?

Het ging er hier op de eerste plaats om waarom die wachttijden bij de ggz zo lang zijn terwijl we al zo veel betalen. Niemand heeft in dit draadje gezegd dat het allemaal gratis zou moeten zijn. En we betalen allemaal heel veel en dan regent het nog klachten over de ggz..Zelf gelukkig geen ervaring met ze maar ik ken een aantal mensen die bij de ggz zitten en daar is er maar een van die niet ontevreden over deze instantie is.

Akkoord, we moeten nu eenmaal veel betalen voor zorg, maar mogen we dan ook nog een beetje redelijke behandeling verwachten en geen wachttijden van een jaar…?En dan heb ik het hier nu dus alleen over de geestelijke gezondsheidszorg.

 

[LucidLucy]

GGZ wordt pas vergoed als je:
1. Een verwijzing hebt van de huisarts
2. Je een diagnose hebt waarvoor je de behandeling krijgt. (Al weet ik die laatste niet 100% zeker. Volgens mij wordt er wel het e.e.a. vergoed zonder diagnoses. POH wordt ook vergoed en daarover betaal je zelfs geen eigen risico)

Er zijn uiteindelijk wel wat nuance verschillen in wat wel en niet vergoed wordt. Ik heb voor mijn GGZ hulp niets hoeven te betalen, behalve mijn eigen risico, het vliegticket naar Zuid-Afrika en medische borg voor daar. Kosten die ik niet meer dan normaal vind. Voor de rest zijn al mijn trajecten vergoed geweest.

Dat er veel slechte zorg wordt geleverd in de GGZ is helaas een feit. Neemt niet weg dat er ook heel veel goede zorg wordt geleverd. Maar het kan lonen om zelf je eigen research te doen naar welke instelling je wilt om vervolgens bij je Huisarts voor die instelling een verwijzing te vragen.

De meesten hier in de buurt worden ook naar die ene grote GGZ instelling gestuurd. Het lijkt wel of sommige artsen geen andere instellingen kennen. Maar meestal als je met een redelijk voorstel komt, wordt er wel naar geluisterd hoor.

 

[Neo-Shulginist]

GGZ wordt pas vergoed als je:
1. Een verwijzing hebt van de huisarts
2. Je een diagnose hebt waarvoor je de behandeling krijgt. (Al weet ik die laatste niet 100% zeker. Volgens mij wordt er wel het e.e.a. vergoed zonder diagnoses. POH wordt ook vergoed en daarover betaal je zelfs geen eigen risico)

Er zijn uiteindelijk wel wat nuance verschillen in wat wel en niet vergoed wordt. Ik heb voor mijn GGZ hulp niets hoeven te betalen, behalve mijn eigen risico, het vliegticket naar Zuid-Afrika en medische borg voor daar. Kosten die ik niet meer dan normaal vind. Voor de rest zijn al mijn trajecten vergoed geweest.

Dat er veel slechte zorg wordt geleverd in de GGZ is helaas een feit. Neemt niet weg dat er ook heel veel goede zorg wordt geleverd. Maar het kan lonen om zelf je eigen research te doen naar welke instelling je wilt om vervolgens bij je Huisarts voor die instelling een verwijzing te vragen.

De meesten hier in de buurt worden ook naar die ene grote GGZ instelling gestuurd. Het lijkt wel of sommige artsen geen andere instellingen kennen. Maar meestal als je met een redelijk voorstel komt, wordt er wel naar geluisterd hoor.

Problemen spelen ook meer bij de specialistische GGZ. Daar zijn de wachtlijsten vaak lang. Mensen die zich aanmelden worden ook vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Bij middelengebruik en onderliggende stoornissen kan bijvoorbeeld gebeuren dat GGZ-instellingen vaak naar elkaar wijzen. Bijvoorbeeld dat eerst de verslaving behandeld moet worden, maar dat kan niet want er spelen nog te veel trauma's. En dan moet je wachten op die ene plek die allebei tegelijk doet..

 

[Deadwing]

Problemen spelen ook meer bij de specialistische GGZ. Daar zijn de wachtlijsten vaak lang. Mensen die zich aanmelden worden ook vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Bij middelengebruik en onderliggende stoornissen kan bijvoorbeeld gebeuren dat GGZ-instellingen vaak naar elkaar wijzen. Bijvoorbeeld dat eerst de verslaving behandeld moet worden, maar dat kan niet want er spelen nog te veel trauma's. En dan moet je wachten op die ene plek die allebei tegelijk doet..

Dit verklaart dan waarschijnlijk ten dele de lange wachtlijsten. Erg gecompliceerd allemaal. Je zou denken dat het toch mogelijk moet zijn om het wat eenvoudiger te maken.

 

[annihilation]

Dit verklaart dan waarschijnlijk ten dele de lange wachtlijsten. Erg gecompliceerd allemaal. Je zou denken dat het toch mogelijk moet zijn om het wat eenvoudiger te maken.

Ik weet geen cijfers dus dit is een aanname. Maar ik heb het idee dat de mensen die zorg nodig zijn behoorlijk in aantal gestegen is.

 

[Neo-Shulginist]

Dit verklaart dan waarschijnlijk ten dele de lange wachtlijsten. Erg gecompliceerd allemaal. Je zou denken dat het toch mogelijk moet zijn om het wat eenvoudiger te maken.

Dat kan, maar dan zouden protocollen losser moeten worden. Het nadeel is dat je dan minder evidence-based kan werken. Dat is wat erachter zit: we stellen heel hoge eisen aan de goedkeuring van bepaalde behandelingen. Daar moet heel veel bewijs voor zijn.

Een extra moeilijkheid daarvan is dat je dan ook zeer gespecialiseerd personeel nodig hebt. Dat is weer een extra aanleiding voor wachtlijsten: het is moeilijk om geschikt personeel te vinden.

 

[Deadwing]

Maar ik heb het idee dat de mensen die zorg nodig zijn behoorlijk in aantal gestegen is.

Dat idee heb ik ook en met mij velen. Ik denk ook dat het aantal mensen die tijdens en na COVID mentale hulp nodig hadden enorm is gestegen. Vooral door de lockdowns, oorlogen en almaar stijgende kosten.

 

[Raver]

Herkenbaar. Je mag me een pb sturen. Vergelijkbare levensfasen gehad