manneke
Experimenterende gebruiker
8-9 maart
Gisteren zijn we wakker geworden en de zon scheen langs alle venster binnen. Niet echt, maar het licht scheen wél overal binnen. Vensters konden eindelijk open!
Niels ging melk halen, ik ging lopen en ik liep enorm traag, tegenwind, dat frustreert mij. Ik zie bijna elke dag hetzelfde oude vrouwtje, elke dag een klein beetje krommer, met haar kaddy of zakken van de Delhaize. Haar dagelijkse uitstap voor het laatste ontbrekende ingrediënt voor haar soep, haar boterhammen, haar potteke Nivea.
Ik wou naar de zee gegaan met mijn lief, of naar Brussel, naar Vlassenbroek, eender waar. Een lang moment samen met mijn lief, zodat de wachtrij aan gesprekken, gedachten, triviaal en diep, ruimte konden krijgen om zich te vormen, nestelen en dragen in de woorden die we elkaar graag schenken.
Neen lief, je onderbreekt mij niet te veel. Ik hou van onze dynamiek in gesprekken in ons zijn, in samenzijn.
We kozen voor Buggenhout bos en ging met de fiets. Lief koos de nieuwe fiets die na een tijd een last voor zijn knieën werd. Ik was bezorgd dat dit de dag zou verpesten. We gingen binnen in het bos en zochten een plakkaat waar de wandelingen op stonden.
Thuis namen we beiden 6apb, mijn lief 120 mg en ik 90. Liever net niets voelen dan te veel voelen. Mijn lief had eerst nog een maaltijd gegeten met veel groentjes en ik had een funghimix notkoffie gedronken. Voordat we vertrokken moest ik enkele keren de grote boodschap doen maar dat was vooral de anticipatie en lichte stress die ik ervaarde.
Ik drukte een blad af uit mijn dagboek met topics die ik wou aanhalen tijdens de wandeling omdat ze de laatste dagen op de voorgrond van mijn denken liggen.
Eigenlijk gingen we sowieso gaan wandelen, met mijn blad erbij. De 6 apb besloten we last minute te doen. Ik had er voordien wat over opgezocht, ervaringen, samenstelling, dosering. Ik denk dat ik alles minstens 5 keer heb gedubbelcheckt omdat het iets nieuw is voor mij. De eerste keer uitproberen tijdens een vrije dag, in de natuur, leek mij een goed plan.
Om 14u15 namen we het in, rond 15u stonden we voor het pakket in het bos, zoeken naar een route. Het lukte mij amper maar ik ben ook slecht in oriëntering. Het plakkaat wiebelde een beetje voor mijn ogen en de geur en het geluid dat het maakte terwijl ik erop tikte katapulteerde mij in een herinnering waar ik als kind met modderige knieën op speeltuigen klom.
We begonnen gelijktijdig effecten te voelen. Ik voelde mij (net zoals dat het geval is bij andere drugs) een beetje queezy in mijn buik, een beetje klam en zweterig, mijn hartslag die wat onregelmatiger leek. Wat ik dan vaak doe is heel diep uitademen. Ik ben me er ook bewust van dat het besef van “hé, er is iets aan het veranderen” voor een klein paniekte zorgt. Maar als ik mezelf kan geruststellen en als de omgeving zo zacht mogelijk gemaakt kan worden kan ik het gewoon laten gebeuren. Mijn hand op mijn borst leggen helpt ook. Of een steentje vasthouden.
Naar mijn gevoel kwam het in 2 vlagen, de eerste vlaag was gewoon de verandering van nuchter naar niet nuchter. En de tweede vlaag was “het bereiken van het plateau”. Mijn knietjes voelden als 2 zachte bouncy bollen en mijn benen voelden heel licht aan. De bries die door het bos kwam voelde als een zijden sjaal en het hand van mijn lief voelde als mijn portaal naar mezelf, naar hem, naar ons, naar de aarde.
De vogels leken op een bewegende movie still en de takken maakten de mooiste suggesties van vormen, tekeningen, woorden, gebaren.
Een warm gevoel in de rug en af en toe het besef dat mijn oksels nattig waren gaven mij het vertrouwde gevoel van mdma.
Ik las dat het een “couch lock” was en dat het heel steady is. Dat het niet zo lovey dovy is als bij mdma waarbij je al jouw vrienden wil vertellen hoe fantastisch ze zijn en je met iedereen een klein praatje wil doen (dat heb ik sowieso niet). Misschien zijn het ook de poly-users die dat voornamelijk ervaren als alcohol in de mix zit?
We praatten over veel mooie dingen, vriendschap, onzekerheden, de natuur, mijn moeilijkheden in het leven, … Het was een diepe evaluatie van dingen die gaande zijn, dingen uit het verleden en dingen die nog kunnen of mogen komen.
Ik snap heel goed dat 6apb heel heilzaam kan zijn bij mediteren en zelfevaluatie. Het brengt orde en zorgt een beetje voor een opruimsessie voor alle tabbladen die in mijn hoofd openstaan. Dat was een heel heilzaam effect, al had ik graag onze gesprekken opgenomen zodat ik ze kon herbeluisteren. Maar ik heb het gevoel nog in mijn lijf en hart zitten en dat is misschien gewoon voldoende.
Mijn lief was heel opgewonden maar de wandeling kon hem wel afleiden. Er waren immers veel open plekken en ook wel wat passanten.
Ik dacht enkele keren dat ik moest poepen maar het waren gewoon de laatste maandstondenkrampen.
We passeerden een golfterrein waar ik per sé een golfballetje wou stelen. Een leegstaande brasserie waar we voorzichtig zijn gaan urbexen. Er stond een kei cool bad en wc in een warme okerkleur.
We hadden nog de hele avond kunnen wandelen maar besloten om voor zonsondergang terug te fietsen. Meewind en de 6 apb maakten het fietsen een pak makkelijker.
Thuis aangekomen heb ik de was binnengehaald, mijn bureau een beetje opgeruimd en naar enkele vriendinnen lieve berichtjes gestuurd omdat het ook vrouwendag was.
Mijn lief deed zijn sportkleren aan en ging nog joggen naar zijn parkje waar hij een flinke work-out deed. Ik fietste naast hem en ging alleen naar huis op hem wachten. Dat uurtje apart zorgde ervoor dat we elkaar hard gingen missen.
We hebben muziek opgezet, eerst een beetje techno, daarna wat shoegaze, indie rock, ik heb wat met mijn hulahoop gespeeld. We gingen van staan, naar liggen, lummelen en tetteren. En water en thee drinken want 6apb geeft ook een droge mond. En het anti-diuretisch hormoon was ook in gang gestoken. Voorzichtig dus met water in - water uit.
Ik haalde mijn papier boven uit mijn dagboek en las voor wat ik kwijt wou.
Het gevoel begon een beetje af te nemen, ondertussen zaten we 6 uur ver ongeveer.
We voelden beiden het gevoel afnemen en ik was heel erg in de verleiding om mmc te snuiven. Dat heb ik rond 19u en 22u gedaan. Ik weet niet of ik hiermee het gevoel echt kon verlengen maar ik kreeg er wel energie van. Mijn lief rookt graag een jointje om het gevoel te verlengen.
Rond 0u00 lieten we onze stembanden rusten en onze lippen en handen vrij. Als we intiem zijn na drugs kunnen we beiden niet tot een hoogtepunt komen en dat geeft de vrijpartij een fijne dimensie.
Rond 01u00 vielen we beiden in slaap. Mijn lichaamstemperatuur stijgt altijd bij xtc en mdma en ik slaap daar echt lekker van. Eindelijk geen ijsblokje meer haha.
Ik sliep 8u30 lang en vandaag doen we rustig aan. Ik ga een 5km jogje doen en vanavond wat pilates op mijn matje en tussendoor wat frisse neusjes halen. En ook nog eens neti-potten om mijn neus te verzorgen. Mijn lief heeft wat hoofdpijn, ik heb een beetje een druk op mijn hoofd maar geen echte hoofdpijn.
Toen ik vroeger veel last had van hoofdpijn had ik eens de koffie met citroensap geprobeerd en dat hielp me toen. Mijn lief probeerde het ook en het hielp, dus bij deze nog een gratis tip van Tante Kaat!
Mijn lief vond het ook relatief stabiel waardoor het makkelijker naar de achtergrond gaat. Er was voor hem minder nervositeit in vergelijking met mdma. Voor hem voelde het als een lineaire curve zonder golven zoals bij mdma. Als we 5u ver zaten begon het kaakklemmen voor hem, bij mij was dat al na 3u aanwezig. Mijn lief zou de volgende keer wel minder nemen dan 120mg, liever proberen met 90mg. Ik zou zelf denk ik ook geen 120mg nemen.
6 apb, ik zou het zeker nog eens opnieuw willen doen. Misschien wel in een club, dat weet ik nog niet zo zeker. De dag was in ieder geval perfect en het heeft ons een heel mooi moment geschonken die we niet gaan vergeten.
Gisteren zijn we wakker geworden en de zon scheen langs alle venster binnen. Niet echt, maar het licht scheen wél overal binnen. Vensters konden eindelijk open!
Niels ging melk halen, ik ging lopen en ik liep enorm traag, tegenwind, dat frustreert mij. Ik zie bijna elke dag hetzelfde oude vrouwtje, elke dag een klein beetje krommer, met haar kaddy of zakken van de Delhaize. Haar dagelijkse uitstap voor het laatste ontbrekende ingrediënt voor haar soep, haar boterhammen, haar potteke Nivea.
Ik wou naar de zee gegaan met mijn lief, of naar Brussel, naar Vlassenbroek, eender waar. Een lang moment samen met mijn lief, zodat de wachtrij aan gesprekken, gedachten, triviaal en diep, ruimte konden krijgen om zich te vormen, nestelen en dragen in de woorden die we elkaar graag schenken.
Neen lief, je onderbreekt mij niet te veel. Ik hou van onze dynamiek in gesprekken in ons zijn, in samenzijn.
We kozen voor Buggenhout bos en ging met de fiets. Lief koos de nieuwe fiets die na een tijd een last voor zijn knieën werd. Ik was bezorgd dat dit de dag zou verpesten. We gingen binnen in het bos en zochten een plakkaat waar de wandelingen op stonden.
Thuis namen we beiden 6apb, mijn lief 120 mg en ik 90. Liever net niets voelen dan te veel voelen. Mijn lief had eerst nog een maaltijd gegeten met veel groentjes en ik had een funghimix notkoffie gedronken. Voordat we vertrokken moest ik enkele keren de grote boodschap doen maar dat was vooral de anticipatie en lichte stress die ik ervaarde.
Ik drukte een blad af uit mijn dagboek met topics die ik wou aanhalen tijdens de wandeling omdat ze de laatste dagen op de voorgrond van mijn denken liggen.
Eigenlijk gingen we sowieso gaan wandelen, met mijn blad erbij. De 6 apb besloten we last minute te doen. Ik had er voordien wat over opgezocht, ervaringen, samenstelling, dosering. Ik denk dat ik alles minstens 5 keer heb gedubbelcheckt omdat het iets nieuw is voor mij. De eerste keer uitproberen tijdens een vrije dag, in de natuur, leek mij een goed plan.
Om 14u15 namen we het in, rond 15u stonden we voor het pakket in het bos, zoeken naar een route. Het lukte mij amper maar ik ben ook slecht in oriëntering. Het plakkaat wiebelde een beetje voor mijn ogen en de geur en het geluid dat het maakte terwijl ik erop tikte katapulteerde mij in een herinnering waar ik als kind met modderige knieën op speeltuigen klom.
We begonnen gelijktijdig effecten te voelen. Ik voelde mij (net zoals dat het geval is bij andere drugs) een beetje queezy in mijn buik, een beetje klam en zweterig, mijn hartslag die wat onregelmatiger leek. Wat ik dan vaak doe is heel diep uitademen. Ik ben me er ook bewust van dat het besef van “hé, er is iets aan het veranderen” voor een klein paniekte zorgt. Maar als ik mezelf kan geruststellen en als de omgeving zo zacht mogelijk gemaakt kan worden kan ik het gewoon laten gebeuren. Mijn hand op mijn borst leggen helpt ook. Of een steentje vasthouden.
Naar mijn gevoel kwam het in 2 vlagen, de eerste vlaag was gewoon de verandering van nuchter naar niet nuchter. En de tweede vlaag was “het bereiken van het plateau”. Mijn knietjes voelden als 2 zachte bouncy bollen en mijn benen voelden heel licht aan. De bries die door het bos kwam voelde als een zijden sjaal en het hand van mijn lief voelde als mijn portaal naar mezelf, naar hem, naar ons, naar de aarde.
De vogels leken op een bewegende movie still en de takken maakten de mooiste suggesties van vormen, tekeningen, woorden, gebaren.
Een warm gevoel in de rug en af en toe het besef dat mijn oksels nattig waren gaven mij het vertrouwde gevoel van mdma.
Ik las dat het een “couch lock” was en dat het heel steady is. Dat het niet zo lovey dovy is als bij mdma waarbij je al jouw vrienden wil vertellen hoe fantastisch ze zijn en je met iedereen een klein praatje wil doen (dat heb ik sowieso niet). Misschien zijn het ook de poly-users die dat voornamelijk ervaren als alcohol in de mix zit?
We praatten over veel mooie dingen, vriendschap, onzekerheden, de natuur, mijn moeilijkheden in het leven, … Het was een diepe evaluatie van dingen die gaande zijn, dingen uit het verleden en dingen die nog kunnen of mogen komen.
Ik snap heel goed dat 6apb heel heilzaam kan zijn bij mediteren en zelfevaluatie. Het brengt orde en zorgt een beetje voor een opruimsessie voor alle tabbladen die in mijn hoofd openstaan. Dat was een heel heilzaam effect, al had ik graag onze gesprekken opgenomen zodat ik ze kon herbeluisteren. Maar ik heb het gevoel nog in mijn lijf en hart zitten en dat is misschien gewoon voldoende.
Mijn lief was heel opgewonden maar de wandeling kon hem wel afleiden. Er waren immers veel open plekken en ook wel wat passanten.
Ik dacht enkele keren dat ik moest poepen maar het waren gewoon de laatste maandstondenkrampen.
We passeerden een golfterrein waar ik per sé een golfballetje wou stelen. Een leegstaande brasserie waar we voorzichtig zijn gaan urbexen. Er stond een kei cool bad en wc in een warme okerkleur.
We hadden nog de hele avond kunnen wandelen maar besloten om voor zonsondergang terug te fietsen. Meewind en de 6 apb maakten het fietsen een pak makkelijker.
Thuis aangekomen heb ik de was binnengehaald, mijn bureau een beetje opgeruimd en naar enkele vriendinnen lieve berichtjes gestuurd omdat het ook vrouwendag was.
Mijn lief deed zijn sportkleren aan en ging nog joggen naar zijn parkje waar hij een flinke work-out deed. Ik fietste naast hem en ging alleen naar huis op hem wachten. Dat uurtje apart zorgde ervoor dat we elkaar hard gingen missen.
We hebben muziek opgezet, eerst een beetje techno, daarna wat shoegaze, indie rock, ik heb wat met mijn hulahoop gespeeld. We gingen van staan, naar liggen, lummelen en tetteren. En water en thee drinken want 6apb geeft ook een droge mond. En het anti-diuretisch hormoon was ook in gang gestoken. Voorzichtig dus met water in - water uit.
Ik haalde mijn papier boven uit mijn dagboek en las voor wat ik kwijt wou.
Het gevoel begon een beetje af te nemen, ondertussen zaten we 6 uur ver ongeveer.
We voelden beiden het gevoel afnemen en ik was heel erg in de verleiding om mmc te snuiven. Dat heb ik rond 19u en 22u gedaan. Ik weet niet of ik hiermee het gevoel echt kon verlengen maar ik kreeg er wel energie van. Mijn lief rookt graag een jointje om het gevoel te verlengen.
Rond 0u00 lieten we onze stembanden rusten en onze lippen en handen vrij. Als we intiem zijn na drugs kunnen we beiden niet tot een hoogtepunt komen en dat geeft de vrijpartij een fijne dimensie.
Rond 01u00 vielen we beiden in slaap. Mijn lichaamstemperatuur stijgt altijd bij xtc en mdma en ik slaap daar echt lekker van. Eindelijk geen ijsblokje meer haha.
Ik sliep 8u30 lang en vandaag doen we rustig aan. Ik ga een 5km jogje doen en vanavond wat pilates op mijn matje en tussendoor wat frisse neusjes halen. En ook nog eens neti-potten om mijn neus te verzorgen. Mijn lief heeft wat hoofdpijn, ik heb een beetje een druk op mijn hoofd maar geen echte hoofdpijn.
Toen ik vroeger veel last had van hoofdpijn had ik eens de koffie met citroensap geprobeerd en dat hielp me toen. Mijn lief probeerde het ook en het hielp, dus bij deze nog een gratis tip van Tante Kaat!
Mijn lief vond het ook relatief stabiel waardoor het makkelijker naar de achtergrond gaat. Er was voor hem minder nervositeit in vergelijking met mdma. Voor hem voelde het als een lineaire curve zonder golven zoals bij mdma. Als we 5u ver zaten begon het kaakklemmen voor hem, bij mij was dat al na 3u aanwezig. Mijn lief zou de volgende keer wel minder nemen dan 120mg, liever proberen met 90mg. Ik zou zelf denk ik ook geen 120mg nemen.
6 apb, ik zou het zeker nog eens opnieuw willen doen. Misschien wel in een club, dat weet ik nog niet zo zeker. De dag was in ieder geval perfect en het heeft ons een heel mooi moment geschonken die we niet gaan vergeten.
