brucecruise
Newbie
Wie: Ik (man, ~ 170cm, 50kg) en mijn vriend B (man, ~ 170cm, 50kg)
Wat: beide 100 mcg 1P-LSD
Waar: Bij B thuis
Wanneer: Zaterdag 18 januari 2025
12:30 T+00:00:
We plaatsen beide de zegel 100mcg 1P-LSD onder onze tong. Dit is van een betrouwde RC Vendor en we weten vrijwel zeker dat het ook 100mcg was. We hebben nog even moeite met het goed plaatsen dus raken we het een aantal keer aan met onze handen (weet niet of dit invloed heeft gehad) maar uiteindelijk blijft hij zitten.
13:15 T+00:45:
De eerste welbekende visuals treden bij mij op, als ik naar het plafond kijk zie ik van de stoppeltjes een patroon ontstaan en het lijken wel een soort wormpjes die krioelen. Ik voel me ook lichamelijk iets zwaarder. B voelt nog niet veel.
13:30 T+01:00:
Vanaf dit moment gaat het allemaal heel snel. B voelt het nu ook en de visuals worden met een rap tempo heftiger. Kleuren worden wat feller en objecten beginnen te ademen. We merken beide dat we nog erg druk zijn en vooral ik praat heel veel over alles wat ik zie omdat ik de behoefte voel om het te omschrijven.
13:45 T+01:15:
Hier begint de peak al, ik heb eerder 2cb gedaan maar die headspace is hier niks bij! Alles voelt veel heftiger en het is super druk in mijn hoofd. We zitten op dit punt heel luid tegen elkaar te praten omdat alles 100x door ons hoofd galmt en we het gevoel hebben dat we in een publiek staan. (Dit dachten we niet echt, maar in ons hoofd voelde het zo).
Als ik naar het plafond kijk zie ik veel kleuren en patronen ontstaan. We lachen super veel om niks ookal wordt het soms even te veel. We voelen ook beide constant een soort spanning alsof er iets ging gebeuren en we kwamen steeds tot het besef dat er niks gebeurde en dat we gewoon aan het trippen waren, dit gebeurde een aantal keer en we hadden achteraf pas door dat we in een soort loop zaten.
De visuals waren hier al erg mooi, ik zag alles ademen en ik zag patronen in B’s tapijt en de kleuren veranderden als een soort schokgolf.
14:30 T+02:00:
De visuals zijn alleen nog maar toegenomen en ik zie overal kattenogen en honden. Ik en B kijken nog naar een schilderij wat al lang in zijn huis hangt en zien ineens dingen die ons nog nooit eerder zijn opgevallen over de betekenis van het schilderij. Het word op een gegeven moment even te heftig voor ons en we gaan in aparte kamers zitten om wat rustiger te worden (ookal hadden we het wel heel leuk en lachten we constant), omdat die opbouwende spanning toch soms teveel werd en ik het eruit moest “schreeuwen”. (Ik kan me vaag herinneren dat ik dit een aantal keer deed, ik schreeuwde heel kort na alle opbouw van de spanning. Het ging vanzelf omdat ik soortvan op autopilot stond.)
B ervaart nu iets geks, hij ligt in het donker in zijn bed en vertelt dat hij mij naast hem ziet liggen overal op de muur en daarna onze gezichten overal in een oneindige spiraal en wanneer ik praat tegen hem ziet hij mijn ''mond'' bewegen. Ik loop nu een tijdje naar mijn id kaart te staren en zie de foto van mezelf zelfs bewegen en van emotie veranderen. Het voelt even alsof ik met mijn oude zelf communiceer.
15:00 T+02:30:
We zijn nu wat rustiger geworden en zijn weer naar elkaar toe gegaan. Toch blijft het gevoel dat we iets moesten doen rondhangen. B ervaart ook constant een deja vu, vertelt hij aan me. We hebben alsnog weer veel gelachen en besloten even te gaan gamen. Dit was super grappig en het was een mooie afleiding van dat nare gevoel.
16:00 T+03:30:
We besluiten rond deze tijd om eens naar buiten te gaan. Voordat we naar buiten liepen riep B dat ik moest komen kijken in de spiegel, ik aarzelde even omdat ik daar geen goede dingen over heb gehoord maar ik had de trip inmiddels al weer goed onder controle dus ik besloot te kijken. Mijn gezicht had veel meer kleuren en ademde en vervormde een beetje. Op een gegeven moment zei B, “Wtf, ik word ineens een opa” en precies op dat moment gebeurde hetzelfde bij mij. Ik kreeg minder en grijs haar en rimpels en het leek op een soort snapchat filter. Ik schrok er niet van maar was er juist van onder de indruk dat dat kon.
Toen we naar buiten liepen merkte we dat het erg koud was, maar we hadden er niet heel veel last van. Dichtbij B's huis is een prachtig bos en we hebben daar rondgelopen en ons bewonderd aan de natuur, de visuals werden hier iets minder heftig, maar waren nog steeds zeer aanwezig. We zagen overal symmetrie in en patronen, en konden ook op 1 ding ''filteren''. Zo konden we ons bijvoorbeeld focussen op elk steeltje wat omhoog stond van de bladeren die op de grond lagen (ik kan dit niet goed uitleggen maar het was wel erg vet).
17:30 T+05:00:
Eenmaal weer thuis aangekomen hebben we allebei best honger. We hadden nog stokbrood met kruidenboter liggen en deden dan in de oven. Ik moet toegeven dat het er erg smerig uitzag maar het was wel super lekker. Rond deze tijd werd het wat minder leuk, Want B's moeder zou zo naar huis komen. Ookal hadden we hierop gerekend, was het al donker buiten en bleven we toch liever binnen. Dit ging niet omdat we nog aan het trippen waren en onze pupillen waren super groot.
18:30 T+06:00:
Na een poosje rondgelopen te hebben gingen we op een bankje zitten maar kwamen we tot het besef dat we eigenlijk niks meer te doen hadden, plus het was super koud en donker buiten. We gingen maar praten over wat we in de peak allemaal beleefd hadden maar op een gegeven moment werd dat ook saai. We besloten te verplaatsen en muziek te gaan luisteren.
De visuals waren nog wel aanwezig alleen merkten we ze minder. Het was buiten ook super mistig en B zei dat het leek alsof er super grote gebouwen en grote bruggen met touwen boven ons waren en dat zag ik toen ook.
19:00 T+06:30:
Eenmaal aangekomen bij de andere plek (een bankje bovenop een heuvel) kwamen we weer tot het besef dat we niks aan het doen waren en ook nergens zin in hadden. We kregen allebei een schuldig gevoel dat we onze trip aan het verpesten waren en dat we onze tijd verspild hebben, alsof we iets moesten afmaken waarvan de deadline nabij was.
Doordat het zo donker was trad er een nog gek effect op alsof alles op madurodam leek, zelfs hoe de fietsers en mensen die langs liepen bewogen. het leek wel voorgeprogrammeerd.
We besloten om naar een belichtte plek te gaan om onze ogen te checken, maar toen we naar beneden liepen stopte er nog twee agenten voor ons. Ze vroegen om onze id omdat er op de plek waar we zaten veel overlast is en ze hielden toevallig gewoon een controle. Dit was best spannend maar we konden ons prima gedragen. Ze hadden een zaklamp op ons gericht dus we keken zoveel mogelijk naar beneden. Het duurde wel een halve minuut voordat ik doorhad dat een van de agenten mijn id wou teruggeven 😂
Eenmaal aangekomen bij de plek merkten we dat onze pupillen nog te groot waren, dus liepen we weer naar een ander bankje.
20:00 T+07:30:
Toen we aankwamen bij het bankje in het bos werd de sfeer nog minder. We kwamen weer in een loop terecht, deze keer een lange waar we steeds besefte dat we over niks aan het praten waren en steeds in en uit bewustzijn vielen. Dan hadden we het er een kwartier over dat we niks aan t doen waren, en dan besefte ik of B ineens van ''wow we praten weer over hetzelfde''. Dit was niet heel fijn en bleef nog een anderhalf uur door gaan. We kregen niet een bad trip maar we voelde ons wel slecht. Niet in de zin van angst of paranoia, maar gewoon een down gevoel ook omdat we onze tijd aan het verspillen waren. We zaten inmiddels al een tijdje buiten en het was ook nog eens super koud. We hebben een paar keer onze pupillen gecheckt maar die werden nog niet minder groot.
21:30 T+9:00:
Na lang pijnzen zijn we dan toch maar naar huis gegaan. We zeiden heel even gedag en liepen snel door naar B's kamer. Zijn moeder had gelukkig niks door. Dit was een enorme opluchting en het nare gevoel was ook weg. Dit heeft ons echt laten zien hoe de set en setting je trip kan beïnvloeden.
23:00 T+10:30:
Hier was de trip echt aan het afzwakken en hadden we nog weinig visuals naast patronen herkennen en fellere kleuren over. We hebben nog muziek gemaakt en wat filmpjes gekeken en gepraat en zijn daarna richting bed gegaan.
01:30 T+12:00:
We waren allebei best moe van de ervaring en zijn hier naar bed gegaan, ons hoofd was nog best druk dus we hadden een beetje moeite met in slaap komen.
02:00 T+12:30:
Hier hadden we beide bijna geen visuals meer over en zijn we inslaap gevallen. Ik werd uitgerust wakker en heb nu nog een soort afterglow. Ik ervaar sinds de ervaring meer rust in mn hoofd (Ik heb ADHD) en denk dat het komt door die drukte in mn hoofd die er op de peak allemaal uit ging.
Er is een wereld voor me open gegaan en ik ben benieuwd wat er nog te ontdekken valt met psychedelica!
Wat: beide 100 mcg 1P-LSD
Waar: Bij B thuis
Wanneer: Zaterdag 18 januari 2025
12:30 T+00:00:
We plaatsen beide de zegel 100mcg 1P-LSD onder onze tong. Dit is van een betrouwde RC Vendor en we weten vrijwel zeker dat het ook 100mcg was. We hebben nog even moeite met het goed plaatsen dus raken we het een aantal keer aan met onze handen (weet niet of dit invloed heeft gehad) maar uiteindelijk blijft hij zitten.
13:15 T+00:45:
De eerste welbekende visuals treden bij mij op, als ik naar het plafond kijk zie ik van de stoppeltjes een patroon ontstaan en het lijken wel een soort wormpjes die krioelen. Ik voel me ook lichamelijk iets zwaarder. B voelt nog niet veel.
13:30 T+01:00:
Vanaf dit moment gaat het allemaal heel snel. B voelt het nu ook en de visuals worden met een rap tempo heftiger. Kleuren worden wat feller en objecten beginnen te ademen. We merken beide dat we nog erg druk zijn en vooral ik praat heel veel over alles wat ik zie omdat ik de behoefte voel om het te omschrijven.
13:45 T+01:15:
Hier begint de peak al, ik heb eerder 2cb gedaan maar die headspace is hier niks bij! Alles voelt veel heftiger en het is super druk in mijn hoofd. We zitten op dit punt heel luid tegen elkaar te praten omdat alles 100x door ons hoofd galmt en we het gevoel hebben dat we in een publiek staan. (Dit dachten we niet echt, maar in ons hoofd voelde het zo).
Als ik naar het plafond kijk zie ik veel kleuren en patronen ontstaan. We lachen super veel om niks ookal wordt het soms even te veel. We voelen ook beide constant een soort spanning alsof er iets ging gebeuren en we kwamen steeds tot het besef dat er niks gebeurde en dat we gewoon aan het trippen waren, dit gebeurde een aantal keer en we hadden achteraf pas door dat we in een soort loop zaten.
De visuals waren hier al erg mooi, ik zag alles ademen en ik zag patronen in B’s tapijt en de kleuren veranderden als een soort schokgolf.
14:30 T+02:00:
De visuals zijn alleen nog maar toegenomen en ik zie overal kattenogen en honden. Ik en B kijken nog naar een schilderij wat al lang in zijn huis hangt en zien ineens dingen die ons nog nooit eerder zijn opgevallen over de betekenis van het schilderij. Het word op een gegeven moment even te heftig voor ons en we gaan in aparte kamers zitten om wat rustiger te worden (ookal hadden we het wel heel leuk en lachten we constant), omdat die opbouwende spanning toch soms teveel werd en ik het eruit moest “schreeuwen”. (Ik kan me vaag herinneren dat ik dit een aantal keer deed, ik schreeuwde heel kort na alle opbouw van de spanning. Het ging vanzelf omdat ik soortvan op autopilot stond.)
B ervaart nu iets geks, hij ligt in het donker in zijn bed en vertelt dat hij mij naast hem ziet liggen overal op de muur en daarna onze gezichten overal in een oneindige spiraal en wanneer ik praat tegen hem ziet hij mijn ''mond'' bewegen. Ik loop nu een tijdje naar mijn id kaart te staren en zie de foto van mezelf zelfs bewegen en van emotie veranderen. Het voelt even alsof ik met mijn oude zelf communiceer.
15:00 T+02:30:
We zijn nu wat rustiger geworden en zijn weer naar elkaar toe gegaan. Toch blijft het gevoel dat we iets moesten doen rondhangen. B ervaart ook constant een deja vu, vertelt hij aan me. We hebben alsnog weer veel gelachen en besloten even te gaan gamen. Dit was super grappig en het was een mooie afleiding van dat nare gevoel.
16:00 T+03:30:
We besluiten rond deze tijd om eens naar buiten te gaan. Voordat we naar buiten liepen riep B dat ik moest komen kijken in de spiegel, ik aarzelde even omdat ik daar geen goede dingen over heb gehoord maar ik had de trip inmiddels al weer goed onder controle dus ik besloot te kijken. Mijn gezicht had veel meer kleuren en ademde en vervormde een beetje. Op een gegeven moment zei B, “Wtf, ik word ineens een opa” en precies op dat moment gebeurde hetzelfde bij mij. Ik kreeg minder en grijs haar en rimpels en het leek op een soort snapchat filter. Ik schrok er niet van maar was er juist van onder de indruk dat dat kon.
Toen we naar buiten liepen merkte we dat het erg koud was, maar we hadden er niet heel veel last van. Dichtbij B's huis is een prachtig bos en we hebben daar rondgelopen en ons bewonderd aan de natuur, de visuals werden hier iets minder heftig, maar waren nog steeds zeer aanwezig. We zagen overal symmetrie in en patronen, en konden ook op 1 ding ''filteren''. Zo konden we ons bijvoorbeeld focussen op elk steeltje wat omhoog stond van de bladeren die op de grond lagen (ik kan dit niet goed uitleggen maar het was wel erg vet).
17:30 T+05:00:
Eenmaal weer thuis aangekomen hebben we allebei best honger. We hadden nog stokbrood met kruidenboter liggen en deden dan in de oven. Ik moet toegeven dat het er erg smerig uitzag maar het was wel super lekker. Rond deze tijd werd het wat minder leuk, Want B's moeder zou zo naar huis komen. Ookal hadden we hierop gerekend, was het al donker buiten en bleven we toch liever binnen. Dit ging niet omdat we nog aan het trippen waren en onze pupillen waren super groot.
18:30 T+06:00:
Na een poosje rondgelopen te hebben gingen we op een bankje zitten maar kwamen we tot het besef dat we eigenlijk niks meer te doen hadden, plus het was super koud en donker buiten. We gingen maar praten over wat we in de peak allemaal beleefd hadden maar op een gegeven moment werd dat ook saai. We besloten te verplaatsen en muziek te gaan luisteren.
De visuals waren nog wel aanwezig alleen merkten we ze minder. Het was buiten ook super mistig en B zei dat het leek alsof er super grote gebouwen en grote bruggen met touwen boven ons waren en dat zag ik toen ook.
19:00 T+06:30:
Eenmaal aangekomen bij de andere plek (een bankje bovenop een heuvel) kwamen we weer tot het besef dat we niks aan het doen waren en ook nergens zin in hadden. We kregen allebei een schuldig gevoel dat we onze trip aan het verpesten waren en dat we onze tijd verspild hebben, alsof we iets moesten afmaken waarvan de deadline nabij was.
Doordat het zo donker was trad er een nog gek effect op alsof alles op madurodam leek, zelfs hoe de fietsers en mensen die langs liepen bewogen. het leek wel voorgeprogrammeerd.
We besloten om naar een belichtte plek te gaan om onze ogen te checken, maar toen we naar beneden liepen stopte er nog twee agenten voor ons. Ze vroegen om onze id omdat er op de plek waar we zaten veel overlast is en ze hielden toevallig gewoon een controle. Dit was best spannend maar we konden ons prima gedragen. Ze hadden een zaklamp op ons gericht dus we keken zoveel mogelijk naar beneden. Het duurde wel een halve minuut voordat ik doorhad dat een van de agenten mijn id wou teruggeven 😂
Eenmaal aangekomen bij de plek merkten we dat onze pupillen nog te groot waren, dus liepen we weer naar een ander bankje.
20:00 T+07:30:
Toen we aankwamen bij het bankje in het bos werd de sfeer nog minder. We kwamen weer in een loop terecht, deze keer een lange waar we steeds besefte dat we over niks aan het praten waren en steeds in en uit bewustzijn vielen. Dan hadden we het er een kwartier over dat we niks aan t doen waren, en dan besefte ik of B ineens van ''wow we praten weer over hetzelfde''. Dit was niet heel fijn en bleef nog een anderhalf uur door gaan. We kregen niet een bad trip maar we voelde ons wel slecht. Niet in de zin van angst of paranoia, maar gewoon een down gevoel ook omdat we onze tijd aan het verspillen waren. We zaten inmiddels al een tijdje buiten en het was ook nog eens super koud. We hebben een paar keer onze pupillen gecheckt maar die werden nog niet minder groot.
21:30 T+9:00:
Na lang pijnzen zijn we dan toch maar naar huis gegaan. We zeiden heel even gedag en liepen snel door naar B's kamer. Zijn moeder had gelukkig niks door. Dit was een enorme opluchting en het nare gevoel was ook weg. Dit heeft ons echt laten zien hoe de set en setting je trip kan beïnvloeden.
23:00 T+10:30:
Hier was de trip echt aan het afzwakken en hadden we nog weinig visuals naast patronen herkennen en fellere kleuren over. We hebben nog muziek gemaakt en wat filmpjes gekeken en gepraat en zijn daarna richting bed gegaan.
01:30 T+12:00:
We waren allebei best moe van de ervaring en zijn hier naar bed gegaan, ons hoofd was nog best druk dus we hadden een beetje moeite met in slaap komen.
02:00 T+12:30:
Hier hadden we beide bijna geen visuals meer over en zijn we inslaap gevallen. Ik werd uitgerust wakker en heb nu nog een soort afterglow. Ik ervaar sinds de ervaring meer rust in mn hoofd (Ik heb ADHD) en denk dat het komt door die drukte in mn hoofd die er op de peak allemaal uit ging.
Er is een wereld voor me open gegaan en ik ben benieuwd wat er nog te ontdekken valt met psychedelica!
