Kerstmis en drugs. Wie heeft er een aparte ervaring mee?

[De Zandman]

Ik trap af.
45 jaar geleden liep mijn relatie van bijna 6 jaar stuk, een kwestie die me tot de dag van vandaag nog steeds kwelt...in deze tijdsspanne.
Deze breuk was nu, tijdens de donkere dagen voor kerst er aan het aan komen, (alleen zag ik dat nog niet zo.)
Op 22 December om ongeveer 20.00 uur was het zover, de boel klapte.
We spraken een proefscheiding af alhoewel dit eigenlijk zinloos was . Na 4 weken liep het definitief af.
Gedurende deze periode blowde ik mezelf elke dag tegen de vlakte ahw., zo ontzettend veel drugs kwamen er aan te pas.
Het hielp geen flikker tegen de pijn van die ervaring. Nee. Sterker nog, ik verwerkte deze kwestie niet...ongelooflijk wat er aan hash doorheen ging!

En nu, weer tijdens de donkere dagen voor kerst?
Ik voel me ieder jaar in deze tijd slecht.
Ik denk nog altijd aan toen.
Deze vrouw was de liefde van mijn leven...
En dat deed pijn. Nu nog steeds dat rotgevoel....
Dit gevoel blijft nog wel een tijdje doorgaan, tot in het nieuwe jaar iig.
Alleen gebruik ik geen drugs meer.
Maar ik voel me kut. Ieder jaar weer.
Waarom blijft in deze tijd deze kwestie mij kwelllen.
het is een diep trauma geworden...

Wie heeft ook een indringende ervaring in juist deze tijd?
Reageer!

 

[Fisherman's friend]

Rot dat je dat hebt meegemaakt, en dat het elk jaar rond kerst terug komt.
Heb je er nooit over nagedacht om daar hulp voor te vragen?
Misschien heb je dat wel gedaan ,dat staat er niet bij.
Van je af schrijven kan ook al helpen.
In ieder geval veel sterkte in deze tijd.


Ik vind dit ook geen leuke tijd.
Het is donker en koud.
En rond de kerst inderdaad ook het gemis van familieleden en mensen die er niet meer bij zijn.

 

[De Zandman]

Rot dat je dat hebt meegemaakt, en dat het elk jaar rond kerst terug komt.
Heb je er nooit over nagedacht om daar hulp voor te vragen?
Misschien heb je dat wel gedaan ,dat staat er niet bij.

Ik heb getherapied. Dit heeft geen spat geholpen. Eea zit te diep en ik denk dat dit door de blowerij komt.
Daar helpt niets tegen.

 

[MyLittlePonyPack]

Wat naar dat je dat zo hebt meegemaakt tijdens deze periode en dat je er nog steeds elk jaar last van hebt🫂

Ik heb helaas vorig jaar dus die nare ervaring gehad dat ik al zwaar aan de Bromozolam zat, en na het gourmetten op Tweede Kerstdag bij mijn schoonfamilie gingen mijn vriend en ik thuis aan de XTC. Dat ging nog goed en was erg leuk. Maar toen de XTC was uitgewerkt besloten we nog een beetje GHB uit te proberen.
Dat was teveel van het goede en ging finaal mis bij mij.

Ik weet nog dat ik naar de wc ging. Dat duurde volgens mijn vriend op een gegeven moment wel erg lang, dus hij ging kijken. Gelukkig was de deur niet op slot. Ik was al aan het stikken in mijn eigen braaksel. Hij heeft met zijn vinger mijn keel leeggemaakt van de kots, me naar de slaapkamer getild en in stabiele zijligging gelegd en 112 gebeld.

Ik was daarna nog steeds out en ben met spoed naar het zkh gebracht.
Daar ben ik nog 4 uur out geweest voordat ik weer bijkwam. Ik wist zelf van niks en voelde me toen weer prima verder.
Maar ik was er echt bijna niet meer geweest. De ambulancebroeder zei dat mijn vriend geen 5 minuten later had moeten gaan kijken. En ik ben echt blij dat hij ondanks dat hij zelf ook gebruikt had nog zo adequaat heeft kunnen handelen.

Maar hier hebben we allebei een heel groot trauma aan overgehouden. En het is voor mij over 2 weken pas 1 jaar geleden. Ik postte het gisteren al in mijn eigen dagboek dat het nu wel erg veel weer in mijn gedachten is en dat ik het er nog erg moeilijk mee heb.

 

[De Zandman]

Het is te hopen dat je er niet zo lang last van hebt als ik....

 

[MyLittlePonyPack]

Het is te hopen dat je er niet zo lang last van hebt als ik....

Dat hoop ik ook. Maar ik heb vanuit mijn jeugd al heel veel trauma's opgelopen. Heb niet voor niks complexe post-traumatische stoornis natuurlijk. Dus ik denk dat het bij mij toch ook altijd wel moeilijk zal blijven. Zal het iig echt nooit meer vergeten.

 

[De Zandman]

Ik heb na 6 jaar Vreemdelingenlegioen etc ook wel verschillende trauma's.
Maar geen enkele is zo diep als die van de relatiebreuk in 1980 vlak voor kerstmis.
Bij lange na niet.

 

[Kordie]

Door mijn werk was ik vaak weg met Kerst.
Dus voor mij heeft het niet echt een betekenis.
Natuurlijk wel dat je mensen mist die me ontvallen zijn.

Deze tijd van het jaar is wel de terugblik naar afgelopen jaar.
Dat maakt me soms wel verdrietig. Of tussen haakjes, want echt gevoel heb ik niet meer. Meer: "Ik had het graag anders gezien, vooral ook voor mijn dierbaren"

 

[_shikantaza]

Einde van het jaar zorgde ik altijd dat ik vrij had. Van Kerst tot en met de eerste week van januari. Dan kwam het met bergen tegelijk binnen en ging ik lekker los. Echt een hele witte kerst, en derde kerstdag en vierde kerstdag, en zo voort. Het was per slote van rekening feest, toch?

En ja, alleen de tijd van het jaar brengt herinneringen terug en gedachten aan gebruik... De korter wordende dagen, kouder, kertbomen, lichtjes, oliebollen, alles bij elkaar brengt dat weer allerlei associaties met zich mee. Gelukkig hoeft gebruiken niet meer maar de gedachten komen vaker.

Heavy stuff @De Zandman maar je kunt het met een nuchter hoofd door komen, en ook al voelt het rot, je kunt je in ieder geval clean rot voelen. Da's altijd nog een stuk beter dan met katers of paranoia of what dan ook er nog eens bovenop. Kan het een kwestie zijn van jezelf vergeven?

 

[annihilation]

Einde van het jaar zorgde ik altijd dat ik vrij had. Van Kerst tot en met de eerste week van januari. Dan kwam het met bergen tegelijk binnen en ging ik lekker los. Echt een hele witte kerst, en derde kerstdag en vierde kerstdag, en zo voort. Het was per slote van rekening feest, toch?

😂😂😂😂😂 hier net zo.

voordeel kerstpakket bij de dealer halen.

 

[_shikantaza]

😂😂😂😂😂 hier net zo.

voordeel kerstpakket bij de dealer halen.

En deze dan vast ook wel: ik haal een voorraad voor de hele vakantie.

Een dag later:

 

[annihilation]

En deze dan vast ook wel: ik haal een voorraad voor de hele vakantie.

Een dag later:

Bekijk bijlage 63415

Dat dan weer niet want ik ben heel slecht in vakanties nemen. Afgelopen 7 jaar 1 keer echt vakantie genomen ogv.

 

[Deadwing]

Ik heb na 6 jaar Vreemdelingenlegioen etc ook wel verschillende trauma's.
Maar geen enkele is zo diep als die van de relatiebreuk in 1980 vlak voor kerstmis.
Bij lange na niet.

Dit is toch wel heel opmerkelijk. Twijfel er niet aan dat je in die 6 jaar heel veel nare dingen hebt meegemaakt.
En toch is die relatiebreuk de diepste trauma uit je hele leven.
Ik vind het ook heel knap dat je ondanks alle ellende al zo lang van al die troep af kunt blijven.

 

[Zeehond]

Ik heb getherapied. Dit heeft geen spat geholpen.

Heel goed dat je dit geprobeerd hebt.
Het kan ook zijn dat je niet de juiste therapie hebt gekregen.
Er zijn zoveel mogelijkheden, zou je het nog een kans willen geven en naar andere opties willen kijken?

 

[De Zandman]

Ik vind het ook heel knap dat je ondanks alle ellende al zo lang van al die troep af kunt blijven.

Dat valt ook niet mee, de verleiding is er nog steeds.
Het punt in deze is, dat ik weet dat drugs mij niet gaan helpen met verwerken, wegdrukken, onderdrukken of wat dies meer zij.
Dat is mijn ervaring.
Dus blijf ik van de rotzooi af.

 

[De Zandman]

Heel goed dat je dit geprobeerd hebt.
Het kan ook zijn dat je niet de juiste therapie hebt gekregen.
Er zijn zoveel mogelijkheden, zou je het nog een kans willen geven en naar andere opties willen kijken?

Nee. Het is al te lang prominent aanwezig, het zit te diep volgens mij....
Ik heb het geprobeerd.
Ik leef gewoon verder met deze nagel aan mijn doodskist.

 

[Deadwing]

Dat valt ook niet mee, de verleiding is er nog steeds.
Het punt in deze is, dat ik weet dat drugs mij niet gaan helpen met verwerken, wegdrukken, onderdrukken of wat dies meer zij.
Dat is mijn ervaring.
Dus blijf ik van de rotzooi af.

Klopt helemaal. Het maakt alles alleen maar erger.
Dat heb ik dan ook met je gemeen. Juist als ik iets ergs heb meegemaakt of me klote voel, grijp ik niet naar drank of drugs.
Ik wil mijn hoofd zo helder mogelijk houden en de pijn niet diep wegstoppen.

 

[De Zandman]

.
Ik wil mijn hoofd zo helder mogelijk houden en de pijn niet diep wegstoppen.

Idd. Drugs helpen misschien tijdelijk een beetje, uiteindelijk werken ze gewoon tegen je.
Nuchter blijven is het beste als je door tegenslag geplaagd wordt.

 

[De Zandman]

Kan het een kwestie zijn van jezelf vergeven?

Geen idee. Interessant. Ik moet hier eens over nadenken.
Natuurlijk heb ik fouten gemaakt, kennelijk teveel....

 

[Damius]

Kerst twee jaar geleden was wel het begin van mijn rock bottom. 3 dagen lang aan de coke (wel geslapen tussendoor) en stiekem in gebruik tijdens familie diner. Beschamend. Vorig jaar deze tijd had ik daar ook wel moeite mee. Dan bedoel ik: omgaan met die zwarte bladzijde uit m'n leven. Nu gelukkig totaal niet. Zo lang ik niet weer in gebruik ga kan ik mij inmiddels vergeven voor wat ik gedaan heb. Voor mij is het simpel: gedane zaken nemen geen keer. En dat kan ik een plek geven zo lang ik op een andere manier handel. Namelijk nuchter.

 

[Mindless]

Nee. Het is al te lang prominent aanwezig, het zit te diep volgens mij....
Ik heb het geprobeerd.
Ik leef gewoon verder met deze nagel aan mijn doodskist.

Rare gedachte misschien, maar misschien hóeft het (de pijn) niet weg.

Ik dacht bij dit topic even terug aan deze uit het meditatie topic:



Wat als de pijn blijft, maar daarónder een dieper oké zijn kan zijn.

Sommige kut gebeurtenissen uit mijn verleden zijn ook moeilijk, nee onmogelijk weg te denken. Ze zijn in die zin deel van me. Maar tegelijkertijd bevinden ze zich in de "film" van mijn leven, terwijl ik daar uiteindelijk slechts naar kijk en dus uiteindelijk ook niet (in mijn kern) door ben aangetast.

Hoop dat dit niet verkeerd bij je overkomt. Het is een reminder aan dat diepere oké-zijn in jezelf. Een reminder aan ieder van ons.

 

[Kordie]

Er zijn zoveel mogelijkheden, zou je het nog een kans willen geven en naar andere opties willen kijken?

EMDR is een goeie tegen trauma's. Ook oorlogstrauma's.
Maar mijn ervaring is ook dat het toch niet altijd goed helpt.
Het zit vaak diep geworteld.
Maar is vooral, kijkend naar mezelf, gewoon geworden.

Grotendeels moet je ook de juiste persoon voor je hebben zitten.
Dat moet NET de juiste therapeut zijn waar ook een klik mee is.
Had De Zandman dat niet is dat natuurlijk wel het overwegen waard.

Dat is mijn ervaring.
Dus blijf ik van de rotzooi af.

En daarom heb ik zielsveel respect voor jou.
Ik ken de klappen van de groene zweep als geen ander.
En ik kan me voorstellen hoe graag je af en toe eens wilt ontsnappen. En hebt gedaan.
Juist daarom, en dan zie ik ook weer die ijzersterke legioen drift terug "sterke krachtige drive", vind ik het sterk.

 

[De Zandman]

Juist daarom, en dan zie ik ook weer die ijzersterke legioen drift terug "sterke krachtige drive", vind ik het sterk.

@Kordie
een legionair gaat altijd vooruit.
Een lijfspreuk uit het legioen is dan ook:
Marche ou creve!
Vertaald: marcheer of sterf!

Dit is erin gestampt, al die jaren en zo leef ik zoveel mogelijk.
Maar het neemt niet weg dat sommige heftige gebeurtenissen ronduit traumatisch zijn, en die neem je in je rugzak des levens met je mee.
Ik vind het ongelooflijk dat je van sommige gebeurtenissen je hele leven last kunt hebben.

 

[De Zandman]

Rare gedachte misschien, maar misschien hóeft het (de pijn) niet weg.

Ik dacht bij dit topic even terug aan deze uit het meditatie topic:



Wat als de pijn blijft, maar daarónder een dieper oké zijn kan zijn.

Sommige kut gebeurtenissen uit mijn verleden zijn ook moeilijk, nee onmogelijk weg te denken. Ze zijn in die zin deel van me. Maar tegelijkertijd bevinden ze zich in de "film" van mijn leven, terwijl ik daar uiteindelijk slechts naar kijk en dus uiteindelijk ook niet (in mijn kern) door ben aangetast.

Hoop dat dit niet verkeerd bij je overkomt. Het is een reminder aan dat diepere oké-zijn in jezelf. Een reminder aan ieder van ons.ì

Nee @Mindless , dit komt zeer zeker niet verkeerd op mij over. Integendeel.
De kersttijd gaat ook weer voorbij, net als een bad trip.
En dan ga ik gewoon weer verder....maar, die pijn zou ik wel kwijt willen. Dat wel.

 

[_shikantaza]

Rare gedachte misschien, maar misschien hóeft het (de pijn) niet weg.

Ik dacht bij dit topic even terug aan deze uit het meditatie topic:



Wat als de pijn blijft, maar daarónder een dieper oké zijn kan zijn.

Sommige kut gebeurtenissen uit mijn verleden zijn ook moeilijk, nee onmogelijk weg te denken. Ze zijn in die zin deel van me. Maar tegelijkertijd bevinden ze zich in de "film" van mijn leven, terwijl ik daar uiteindelijk slechts naar kijk en dus uiteindelijk ook niet (in mijn kern) door ben aangetast.

Hoop dat dit niet verkeerd bij je overkomt. Het is een reminder aan dat diepere oké-zijn in jezelf. Een reminder aan ieder van ons.

Acceptatie scheelt zeker. Strijd tegen ongewenste emoties versterkt het in mijn beleving alleen maar.

 

[Casrus]

Kerst zelf niet.

We zullen met Kerst in Droevendaal wel geblowd hebben en VHS films gekeken hebben want dat deden we altijd.

Ook had het semi-officiële huishoofd (oud-kraker, koffieshop eigenaar en voormalige heroïne verslaafde en ex-basist, 30+) een geweldige vegetarische notentaart gemaakt alleen was hij pissig omdat er iets was met zijn (17(?)-jarige woonde ook bij ons) vriendin die gestopt was met haar middelbare school omdat ze blowde.

(Ergens tussen '95 en '97).

Verder is het altijd Kerst geweest met familie hier met zelfs nauwelijks alcohol.

Wel kreeg ik altijd het "Merry Christmas" gevoel.
Toen de zigeuner er in Madrid met mijn betaalpas vandoor was vroeg één oudere verslaafde me om een vuurtje en zei toen ik hem mijn aansteker leende "Merry X-Mas!". Precies wat ik had gedacht, maar nu zei hij het.

(Het was overigens nog geen Kerstmis. Met hulp van Charitas van de Rooms Katholieke kerk en twee Zuid-Amerikaanse vrienden vond ik werk in Andalusië en we brachten de Kerst door in het appartement boven de schuur van de olijfboer.
Op de televisie was The Prince of Egypt in het Spaans nagesynchroniseerd. We mochten daar niet drinken van de boer en dat hebben we ook niet gedaan).

 

[Mindless]

Nee @Mindless , dit komt zeer zeker niet verkeerd op mij over. Integendeel.
De kersttijd gaat ook weer voorbij, net als een bad trip.
En dan ga ik gewoon weer verder....maar, die pijn zou ik wel kwijt willen. Dat wel.

Uiteraard, liever die pijn weg.

Maar de boodschap die hier gegeven wordt is dat er zelfs tijdens de pijn een onderliggende berusting, een "onderliggend" oké zijn gevonden kan worden. Uiteindelijk is alles oké en daarom is het ook nu al oké.

Het helpt om jezelf te blijven herinneren aan deze dingen, bijvoorbeeld middels dit soort video's.

Acceptatie scheelt zeker. Strijd tegen ongewenste emoties versterkt het in mijn beleving alleen maar.

Zeker. Het weg willen hebben van pijn (hoe begrijpelijk ook) = het niet accepteren ervan. (Weerstand tegen wat is)

Gek genoeg: als de pijn volledig toegelaten wordt, kan gezien worden dat je er slechts naar zit te kijken: de pijn is niet jezelf. De pijn is onderdeel van de film die je je leven noemt, maar jij bent alleen het scherm waarop de film getoond wordt. Het scherm is nooit door wat dan ook aangetast.

Maar als je geboeid bent door- en geïnvesteerd in de film van je leven, is het alsóf je het karakter in de film bent. Dan is de pijn je persoonlijke realiteit.

De pijn kan eventueel blijven, maar je relatie ermee bepaald of de pijn persoonlijk wordt.

 

[Kordie]

Het is kerstavond.
Twee dagen Kers naderen.

Er zal weer veel gebruikt worden. Sowieso alcohol, maar ook drugs. Wie herinnert zich die tweede kerstdag feesten nu niet.
Na het kerstdiner met een witte snor en een fles wijn die op tafel stond en het wilde konijn in de maag de kroeg in.
Is dat nog steeds? Of ben ik gewoon oud aan het worden?

 

[Alinde]

Het is kerstavond.
Twee dagen Kers naderen.

Er zal weer veel gebruikt worden. Sowieso alcohol, maar ook drugs. Wie herinnert zich die tweede kerstdag feesten nu niet.
Na het kerstdiner met een witte snor en een fles wijn die op tafel stond en het wilde konijn in de maag de kroeg in.
Is dat nog steeds? Of ben ik gewoon oud aan het worden?

Bij ons heeft kerst nooit om die dingen gedraaid. Hoor genoeg verhalen over kerstnachtmis en dan de kroeg in en de rest van de kerstvakantie een kater.
Vanaf dat we volwassen waren wel wijn tijdens kerstdiner. Ik heb gevraagd of het voor deze keer alcoholvrij mocht en dat gaat de familie geloof ik doen.

 

[MDMAutist]

Laatste Kerstmis, ging ik heel hard, maar de volgende dag voelde ik mij sip en verward.
Voor dit jaar, hou ik een trip apart.
En voor kerstdag nummer 2 kreeg ik een tip, waardoor ik die met special K start.
Een gevulde kamer, vrienden met rode ogen.
Een coke snuiver opscheppend over zijn verdiende vermogen.
Bespaar me de tranen laat de snats naast de Skunk dagen goed drogen.
En dat we nog vele keren Kerst, als junk doormaken mogen.
Die bitch is nu mn ex, ze heeft me met de Kerstman bedrogen.
Haar portie is nu voor mij, heb nu extra grote ogen.

 

[Alinde]

Oja en kerst bij de Brijder vorig jaar. Ook een aparte ervaring, zeker gezien ik Corona had.

Brrrr dat was echt de horror. Iemand heeft nog geprobeerd het op te leuken door de hele week servetjes te vouwen. Snel vergeten.