Innerscoop
Bewuste gebruiker
Even kort over de eerste keer, dat was een maand hiervoor, 100 McG samen met een maat. Het opvallende was toen dat bij mij na vier uur de landing alweer werd ingezet, terwijl m'n maat zowat 14 uur de ballen getript heeft.
We vroegen ons natuurlijk af "hoe komt dat nu?" Drie mogelijkheden:
-maat had een te sterke paper
-ik had een te zwakke
-mijn lichaam is vrij resistent tegen trippers. Met paddo's heb ik ook de ervaring dat ik 10-15 gram gedroogde cubensis kan nemen en dan nog een vrij aardig contact met de realiteit blijf houden. Oev's beperken zich tot lichtjes en vlekjes, als ik me erop concentreer zie ik meer, maar dan voelt het meer als zeer levendige inbeelding.
Dit maakte de voorbereiding wel een uitdaging omdat ik de tijdsduur niet kon inschatten.
Voor het eerst heb ik een premeditatie uitgeschreven, tldr en te persoonlijke kronkels dus die deel ik niet. Ik kan het wel aanbevelen om zo'n premeditatie te schrijven.
Ook even handig om te weten: controle is een ding, ik wil controle kunnen loslaten maar een deel van mij lijkt het vast te blijven houden.
17:00
Inname sacrament: 150 mcg 1p-lsd
Setting : huiskamer, vaste playlist, koptelefoonstethoscoop, oogmasker. Schatje als tripsitter.
Even douchen met zegel onder de tong. Tijdens douchen subtiele effecten die ook placebo kunnen zijn. Terug beneden beginnen effecten toe te nemen. Bibberende benen, was wel opvallend. Ook eerste twee uur kou gehad, ik dacht dat het misschien bij de bodyload hoorde, maar bleek honger te zijn, want toen ik wat at ging het over.
Toen ik de effecten duidelijk voelde, ben ik gaan liggen. Vertrouwde Mindsurfer@drachenstampf. Ondanks de kou was het fijn. Ik kan me van deze fase niet zo gek veel herinneren. Af en toe had ik het idee dat ik sliep, dan voelde ik een soort schokgolf door m'n lichaam gaan, zoals je kan hebben als je wakker schrikt. Waarschijnlijk sliep ik niet, ik beleefde het als helemaal opgaan in een deuntje en dan ineens beseffen dat je het geheel niet meer hoort. Ik ervaar Mindsurfer altijd als een prachtig mooie set, de beleving van een verhaal, van een vier(of meer)dimensionaal theater. Deze gedachten had ik tijdens de trip ook, dat vond ik deels ook afleidend. Maarja, concentratie is nu eenmaal een grote uitdaging tijdens een trip. Deze trip merkte ik sterk dat m'n concentratievermogen zeer laag was, lager dan mijn vorige trips.
Ergens in deze fase was daar "Dirkje". Dirkje manifesteerde zich als een soort butler/receptionist, beetje controlfreak maar wel vriendelijk. Hij deed z'n best om mij te begeleiden in de psychedelische wereld. Af en toe was Dirkje ook juist de blokkade dus af en toe moest hij de mond gesnoerd worden. (Soms werd hij gekneveld, soms verleid door een "psychedelische femme fatale"). Ik heb laatst een filmpje over dit fenomeen gezien, dus dat zal zich wel in m'n onderbewustzijn genesteld hebben.
Maar waar het vandaan komt doet er ook niet toe, ik kon er een boodschap uithalen, namelijk dat ik op deze manier kon "spelen" met m'n controle-issue
Na twee uur heb ik de set even gepauzeerd en m'n huiskamer geobserveerd. De kerstboom stond nog en de lichtjes schenen super fel. Bij sommige objecten hallucineerde ik lichtjes. Toen bekeek ik mijn jungle behang, hier ontvouwde zich een schouwspel aan neon kleuren en hoofden van tovenaars.
Schatje had piccolini's gemaakt en die smaakten verrekte goed, de calorieën deden mijn lichaam deugd. Nog een poosje gebabbeld met Schatje, onder invloed van psychedelica kan ik nogal op m'n praatstoel gaan, dat zelfs m'n Brabants Beppende Schatje er soms geen speld tussen krijgt.
Ik had het idee dat de effecten wat af gingen nemen dus ik ging snel liggen voor het laatste stukje Mindsurfer.
Een lach en een traan, gewoon goed en mooi, zoals het leven. M'n oudste dochter was wel thema in deze fase. Eigenlijk heel algemeen, het leven van een jonge vrouw met momenten van blijdschap, verkering etc. En de moeilijke momenten van breakup ludevedu etc. veel van die momenten stond/sta ik haar bij. Als vader lach ik met haar mee, jank ik met haar mee, zet ik haar weer op de been.. gewoon, het leven, wat prachtig is.
Inmiddels was mijn jongste zoon (18+, nuchter) in de huiskamer komen zitten. We hebben nog een poos gezellig zitten babbelen. Goede gesprekken, aan het einde van de avond had hij aangegeven dat hij het erg fijn vond. Dat kan het voordeel zijn van psychedelica, net wat opener praat waardoor je het soms over dingen hebt waar je het normaal niet over hebt. En dat dan op een ontspannen empathische manier -Dit is geen opvoedkundig advies, maar het kàn dus mooi uitpakken.-
De piek zat 'm echt wel in de eerste twee uur. Tijdens het praten heb ik nog een blowtje gerookt, dat versterkte de effecten wel wat, maar het was toch anders. Uiteindelijk heb ik tot vier uur 's nachts effecten gevoeld, daarna ben ik gaan slapen. Uurtje of zes geslapen, naar mijn idee levendig gedroomd, maar ik kan ze me niet herinneren. De dag erna fijne afterglow en actief bezig geweest.
Al met al een fijne trip, een heel andere beleving dan de eerste keer, maar dus wel weer een relatief korte piek. Dus waarschijnlijk is mijn lichaam toch ook wat minder gevoelig voor LSD.
We vroegen ons natuurlijk af "hoe komt dat nu?" Drie mogelijkheden:
-maat had een te sterke paper
-ik had een te zwakke
-mijn lichaam is vrij resistent tegen trippers. Met paddo's heb ik ook de ervaring dat ik 10-15 gram gedroogde cubensis kan nemen en dan nog een vrij aardig contact met de realiteit blijf houden. Oev's beperken zich tot lichtjes en vlekjes, als ik me erop concentreer zie ik meer, maar dan voelt het meer als zeer levendige inbeelding.
Dit maakte de voorbereiding wel een uitdaging omdat ik de tijdsduur niet kon inschatten.
Voor het eerst heb ik een premeditatie uitgeschreven, tldr en te persoonlijke kronkels dus die deel ik niet. Ik kan het wel aanbevelen om zo'n premeditatie te schrijven.
Ook even handig om te weten: controle is een ding, ik wil controle kunnen loslaten maar een deel van mij lijkt het vast te blijven houden.
17:00
Inname sacrament: 150 mcg 1p-lsd
Setting : huiskamer, vaste playlist, koptelefoonstethoscoop, oogmasker. Schatje als tripsitter.
Even douchen met zegel onder de tong. Tijdens douchen subtiele effecten die ook placebo kunnen zijn. Terug beneden beginnen effecten toe te nemen. Bibberende benen, was wel opvallend. Ook eerste twee uur kou gehad, ik dacht dat het misschien bij de bodyload hoorde, maar bleek honger te zijn, want toen ik wat at ging het over.
Toen ik de effecten duidelijk voelde, ben ik gaan liggen. Vertrouwde Mindsurfer@drachenstampf. Ondanks de kou was het fijn. Ik kan me van deze fase niet zo gek veel herinneren. Af en toe had ik het idee dat ik sliep, dan voelde ik een soort schokgolf door m'n lichaam gaan, zoals je kan hebben als je wakker schrikt. Waarschijnlijk sliep ik niet, ik beleefde het als helemaal opgaan in een deuntje en dan ineens beseffen dat je het geheel niet meer hoort. Ik ervaar Mindsurfer altijd als een prachtig mooie set, de beleving van een verhaal, van een vier(of meer)dimensionaal theater. Deze gedachten had ik tijdens de trip ook, dat vond ik deels ook afleidend. Maarja, concentratie is nu eenmaal een grote uitdaging tijdens een trip. Deze trip merkte ik sterk dat m'n concentratievermogen zeer laag was, lager dan mijn vorige trips.
Ergens in deze fase was daar "Dirkje". Dirkje manifesteerde zich als een soort butler/receptionist, beetje controlfreak maar wel vriendelijk. Hij deed z'n best om mij te begeleiden in de psychedelische wereld. Af en toe was Dirkje ook juist de blokkade dus af en toe moest hij de mond gesnoerd worden. (Soms werd hij gekneveld, soms verleid door een "psychedelische femme fatale"). Ik heb laatst een filmpje over dit fenomeen gezien, dus dat zal zich wel in m'n onderbewustzijn genesteld hebben.
Maar waar het vandaan komt doet er ook niet toe, ik kon er een boodschap uithalen, namelijk dat ik op deze manier kon "spelen" met m'n controle-issue
Na twee uur heb ik de set even gepauzeerd en m'n huiskamer geobserveerd. De kerstboom stond nog en de lichtjes schenen super fel. Bij sommige objecten hallucineerde ik lichtjes. Toen bekeek ik mijn jungle behang, hier ontvouwde zich een schouwspel aan neon kleuren en hoofden van tovenaars.
Schatje had piccolini's gemaakt en die smaakten verrekte goed, de calorieën deden mijn lichaam deugd. Nog een poosje gebabbeld met Schatje, onder invloed van psychedelica kan ik nogal op m'n praatstoel gaan, dat zelfs m'n Brabants Beppende Schatje er soms geen speld tussen krijgt.
Ik had het idee dat de effecten wat af gingen nemen dus ik ging snel liggen voor het laatste stukje Mindsurfer.
Een lach en een traan, gewoon goed en mooi, zoals het leven. M'n oudste dochter was wel thema in deze fase. Eigenlijk heel algemeen, het leven van een jonge vrouw met momenten van blijdschap, verkering etc. En de moeilijke momenten van breakup ludevedu etc. veel van die momenten stond/sta ik haar bij. Als vader lach ik met haar mee, jank ik met haar mee, zet ik haar weer op de been.. gewoon, het leven, wat prachtig is.
Inmiddels was mijn jongste zoon (18+, nuchter) in de huiskamer komen zitten. We hebben nog een poos gezellig zitten babbelen. Goede gesprekken, aan het einde van de avond had hij aangegeven dat hij het erg fijn vond. Dat kan het voordeel zijn van psychedelica, net wat opener praat waardoor je het soms over dingen hebt waar je het normaal niet over hebt. En dat dan op een ontspannen empathische manier -Dit is geen opvoedkundig advies, maar het kàn dus mooi uitpakken.-
De piek zat 'm echt wel in de eerste twee uur. Tijdens het praten heb ik nog een blowtje gerookt, dat versterkte de effecten wel wat, maar het was toch anders. Uiteindelijk heb ik tot vier uur 's nachts effecten gevoeld, daarna ben ik gaan slapen. Uurtje of zes geslapen, naar mijn idee levendig gedroomd, maar ik kan ze me niet herinneren. De dag erna fijne afterglow en actief bezig geweest.
Al met al een fijne trip, een heel andere beleving dan de eerste keer, maar dus wel weer een relatief korte piek. Dus waarschijnlijk is mijn lichaam toch ook wat minder gevoelig voor LSD.
Laatst bewerkt:
