Om even sommige deelvragen te beantwoorden van afgelopen reacties. Mijn vriend kondigde niet eerst aan dat er drugs waren. Maar achteraf weet ik wel dat hij er voor die avond al vanaf wist. Maar ik kreeg het te horen op een plotselinge manier waar ik enorm van schrok. Hij schepte eerst op met foto's van flessen drank. Van he, kijk eens hoeveel drank er is. Hij was echt begonnen zei hij. Met tanken ofzoiets. Maar ik snapte toen op dat moment al niet wat er zo stoer was aan drankgebruik maar okey. Toen op een gegeven moment was ik dat gepoch best zat. Dus ik zei dat ik meer geïnteresseerd ben in hem dan in welke kratten drank hij dan ook leeg drinkt. Het boeide me niks. Misschien had ik harder moeten zijn ofzo, want hij bleef maar die kutappjes sturen. Toen op een gegeven moment zei ik; doe voorzichtig, want het zal niet leuk zijn als je een alcohol vergiftiging krijgt. Maar het werd erger. Hij zei op een grappende toon; Er zijn pilletjes... En ja toen was het te laat. Ik zei of hij het durfde te weigeren maar hij zei "te laat". Jammer, want als hij geen drugs nam waren ik en hij nog gelijkwaardig. Maar hij koos ervoor om bij de populaire feestbeesten te horen.
Het werd er later niet veel beter op, toen ik gesprekken met hem had over het gebruik. Hij gaf aan dat hij ook antidepressiva Fluoxetine gebruikt en dat dus uiteindelijk gecombineerd heeft met de drug. Dat is onveilig, ten tweede was het ongetest... en ten derde twee keer zoveel bijgepakt, maar ook in combinatie met veel alcohol.
Bedankt voor je antwoord! En wat goed dat je dit deelt.
Met deze achtergrond komt het op me over alsof de communicatie rondom het gebruiken van drugs en alcohol meer scchade heeft gedaan dan het gebruik zelf. Best logisch dat je dat zelf dus in gaat vullen op de manier waarop je nu doet maar stel deze hypothetische situatie eens voor:
- Je vriend had je eerder verteld dat hij AD slikte, maar ook geïnteresseerd is om een keer drugs/XTC te gebruiken
- Jullie hadden van te voren gesprekken gehad over hoe jullie over (overmatig) gebruik van alcohol en drugs denken
- Hij had alsnog de keuze gemaakt te gebruiken en het was ook bij die ene keer gebleven. Wellicht had hij de XTC op een wat verstandigere manier kunnen nemen, waarbij jij je misschien iets minder klote had gevoeld.
Hoe had je je dan gevoeld? Waarschijnlijk dacht je dan nog steeds hetzelfde over drugs en was je er niet kei blij mee geweest, maar was je dan ook zo onzeker geweest? Nu heeft hij eigenlijk op verschillende manieren jouw vertrouwen geschonden en iets bij je opgeroepen/ aangeraakt waar je al gevoelig voor bent: overmatig middelen gebruik in de context van ‘populair doen’. Het komt op mij over dat het contastant delen van foto’s en in jouw ogen “stoer doen” met drank en drugs, meer kwaad heeft gedaan dan de drank en drugs zelf. Ik zou het ook niet zo leuk vinden om zulke appjes van mijn vriend te krijgen, terwijl we allebei wel van feestjes, alcohol, en af en toe drugs houden. Goede afspraken met elkaar maken hierover en beter begrijpen wat bij elkaar een gevoelige snaar raakt helpt dus enorm.
Communicatie is echt key, in iedere relatie natuurlijk maar zeker in dit soort gevallen: Onderwerpen waar je gerwoon echt anders over denkt. Klinkt als een open deur, maar ik herken wel dat juist net díé onderwerpen moeilijk zijn om aan te halen. Al helemaal als het “voorval” zelf een lange tijd geleden is. Kan voelen als oude koeien uit de sloot halen. Maar zo mag je het echt niet zien! Het heeft duidelijk veel impact op jouw persoonlijke leven. Ik kan me niet voorstellen dat je vriend niet wil bijdragen om die impact te verkleinen. Ik hoop dat jullie snel over het onderwerp kunnen praten, en over de invloed die het nu heeft op jouw geluk. Een psycholoog is uiteindelijk ook maar een hulpmiddel: het geluk zit in jou en jij bent de enige die echt acties kan uitzetten om dit geluk weer te vergroten. Niet in je eentje, je hebt daar anderen bij nodig.
Edit: als jullie (opnieuw) het gesprek aan gaan, is het wel belangrijk dit zo min mogelijk met een oordeel te doen. Dus oordeel niet direct over zijn behoefte te experimenteren, maar vertel wel wat dat met jou doet en waarom. En wat je nodig hebt om dat gevoel te beperken (eerlijke communicatie en geen opschepperij). Maar luister ook naar zijn behoeften en zijn perceptie.
Ter achtergrond informatie. Ik ben werkzaam in de entertainment en dagattractie industrie. Ook heb ik vrijwilligerswerk als scouting leider. Ik vind en vond het het leukste om met een gebaar en een kunstje of dansje mensen blij te maken. Sinds het gebruik en het heftige opgeschep van mijn vriend, is dat soms veel lastiger. Van hem heb ik een soort van geleerd dat jezelf zijn helemaal niet leuk en gezellig is, daarvoor zou je onder invloed moeten zijn. Want zijn opgeschep over drank en drugs geeft mij erg de indruk dat het juist leuk is om níet jezelf te zijn. Dus daarom denk ik ook maar, als ik zaterdag scouting leiding ben... Een leuk gebaar of een leuke activiteit is niet meer genoeg. De kinderen vinden later ultiem plezier uit drugs, en ik heb drugs nodig om iets anders voor mensen te betekenen.
Dat is een beetje het terugkerende thema dat ik in mijn hoofd heb. Jullie antwoorden en verhalen zeggen inderdaad precies het tegenovergestelde. Bedankt daarvoor, en die neem ik echt goed op in me. Maar de cyclus lijkt vaak terug te komen met ongeveer dezelfde zorgen. Dus sorry daarvoor als dat irritatie opwekt. Dat is helemaal niet jullie probleem, maar dat van mij. Ik moet jullie reacties dan beter begrijpen.
Je moet helemaal niks, maar toch bedankt voor je laatste woorden. Je hoeft echt je excuses niet aan te bieden, de bal van willen omarmen wat we vertellen ligt helemaal bij jou en het is ons probleem als wij het moeilijk vinden dat jij dat moeilijk vindt. We vertellen dit je ook niet omdat we denken dat je dit wil horen, maar omdat dit echt is hoe we het ervaren. Je hebt geen drugs nodig om gelukkig te zijn. Je bent ook niet gelukkiger als je het een keer geprobeerd hebt en andere facetten in het leven zijn veul (VEEEEEEEL) belangrijker.
Ik ben ook scout geweest en ik kan je bij deze ook zeggen: de tijd die ik daar heb gehad was ongelofelijk waardevol! Ik heb er nogsteeds fijne herinneringen aan (dus ik heb er nogsteeds, jaren erna, geluk van) en ik heb er belangrijke skills geleerd. Drugs én scouting zijn gewoon allebei een heel leuke en belangrijke toevoeging in mijn leven (geweest). Aan beiden heb ik belangrijke en waardevolle vriendschappen over gehouden, wat dat geluk alleen maar vergroot. En wat je daar doet en leert in het weekeind maakt een gigantisch verschil voor ZO VEEL kinderen. Het was het hoogtepuntje van de week. Daarnaast: het gaat om
jouw geluk. Tuurlijk vergroot je die als je anderen gelukkiger maakt (I know mine does), maar als jij blij wordt van dat leiding geven, die dansjes doen, die skills uitleggen: boeie dat die kinderen later misschien van drugs gaan genieten. Jij geniet nu-nu. Dat is waar die focus vaker heen mag. En wat ook belangrijk is om te beseffen: jij hebt helemaal niet in de hand waar andere mensen meer of minder van genieten. Jij hebt niet in de hand dat persoon X xtc leuker vindt dan buiten wandelen (om maar wat te noemen). Wat je wel in de hand hebt is doen waar JIJ gelukkig van wordt en daar zo veel mogelijk op focussen.
Denk je dat je de komende tijd wat hebt aan onze berichten, of zijn er nog meer tips/vragen die je nodig hebt? Groetjes!
En als we onze “witte” markten niet kunnen decriminaliseren, blijft het erg hypocriet de zwarte markt daar alleen op te wijzen. Je hebt net zo goed aandeel in ongelijkheid en onrechtvaardige praktijken als drugsgebruikers. En meer dan iemand die 1 keer een pilletje van zn vrienden heeft geprobeerd, maar verder alles zo goed mogelijk doet.
