Metalcored00d
Bewuste gebruiker
10u30 5g gemalen syrian rue zaadjes
wacht 20 min
86mg DMT met een beetje citroensap*
wacht 10 min
86mg DMT met een beetje citroensap*
*Volgens deze site raadden ze een mg per pound lichaamsgewicht. Ik rekende voor 78kg.
https://wiki.dmt-nexus.me/Pharmahuasca
****
Ik had ongeveer 2 jaar geleden een eigen extractie gemaakt van DMT uit gemalen root bark. Ik was er alleen nog niet uit hoe ik kennis wou maken met dit molecuul. Gisteren besloot ik dat ik er eindelijk klaar voor was, en dat ik het oraal wou proberen om de effecten beter te kunnen smaken. Aan vapen ben ik nog niet toe.
Het eerste uur was het onduidelijk of er iets ging gebeuren: ik ken intussen de effecten van wijnruit goed genoeg dat ik op dat moment niet kon spreken van een ander effect dan enkel de MAOI.
De body load viel gelukkig mee: ik had mij voorbereid op de mogelijkheid van een purge. Toen ik de tekenen voelde van bijna moeten braken besliste ik om naar buiten te gaan in het bos hiernaast, dan ging het tenminste niet bij mij op de vloer zijn mocht het gaan gebeuren.
Enkele boeren later bleek het weer te kalmeren. Ik had preventief ook enkele trekjes van een jointje genomen. Had al eerder gelezen dat dit helpt bij misselijkheid enz.
Ik luisterde buiten naar muziek en merkte op dat de muziek veel intenser binnenkwam en dat ik lette op klanken / frequenties die anders niet binnenkwamen… Het haar in mijn nek kwam recht en ik wist dat er iets aan het opkomen was. Ik wandelde terug naar huis en maakte me klaar om te gaan liggen.
Ongeveer 1u30-2u in het experiment: Toen ik het mezelf gemakkelijk had gemaakt en nog steeds met de muziek als mijn begeleiding begonnen de visuals bijna zodra ik mijn ogen sloot.
Het begon eerst heel subtiel, moest nog iets over mijn ogen leggen om het echt goed te zien. Maar plots braken ze echt door en zag ik, wel, wat ik eigenlijk wel al eerder had gezien - zowel op een combi van psilocybine en wijnruit als met LSD en de Borax combo - en het leek voor mij althans aannemelijk dat elk psychedelicum uiteraard zijn eigen flavour en/of specifiek effect heeft, maar uiteindelijk lijken hoge dosissen mij toch telkens naar dezelfde “plek” te brengen.
Ik vond het enorm gek hoe ik met andere psychedelica echt een come-up voel, terwijl ik hier pas vanaf het gaan liggen besefte dat de effecten al volop bezig waren.
En toen was ik “daar”. Een beetje zoals in die scene in Ant man wanneer hij sub-atomic gaat:
Alles wat ik zag, voelde vertrouwd, bekend, logisch. Ik voelde de trilling van de energie. Ik voelde de energie door mijn lichaam stromen. Ik voelde mij een worden met de essentie en voelde mij thuiskomen.
Ik kreeg op een gegeven moment het gevoel dat ik gestorven was, een into the wild moment: het moment dat ik besefte dat ik op mijn bed lag te sterven kwam er net een zonnestraal binnen en tranen liepen over mijn wangen. Ik dacht echter aan mijn vriendin en mijn moeder en beleefde even mijn eigen begrafenis. Had ik ze dit aangedaan? Was dit het dan waard geweest? Ik ben van nature een negatief getint persoon en moet toegeven dat ik niet gemakkelijk plezier haal uit mijn dagelijks bestaan. Ik zeg nogal vaak dat ik er liever helemaal niet meer zou zijn en dat ik geen betekenis zie in de kosmische grap.
Deze keer was er iets veranderd: ik voelde een drang om er alsnog bij te zijn, dat er iets in mij toch niet klaar was. En dat weglopen toch geen oplossing is. En zo kwam ik terug uit bij de film into the wild; ik was die man gewoon. Als ik bleef van alles weglopen ging ik mezelf de dood injagen. Ik moest de connectie aangaan, dat was de essentie.
Ik zag mezelf defragmenteren tot in de kleinste deeltjes. Ik zag de lege ruimte tussen mijn atomen.
En het gevoel, man wat voelde dit zalig. Ik kreunde van puur genot en rolde en verkrampte zoals de seconde voordat je klaarkomt. Een mindgasm om u tegen te zeggen.
De piek van de trip duurde ongeveer 2 à 3 uur waarin ik zowel laagjes van mezelf kan afpelen en karaktereigenschappen onder ogen komen en tegelijkertijd had ik toegang tot de volledige databank van het universum. Ik kon mij plots verplaatsen in de levens van anderen.
Tijdens die piek waren de visuals zo intens dat zowel met open als met gesloten ogen de visuals even sterk waren. Ik staarde naar de gordijnen en zag er zowel enorm oude architectuur in als enorm futuristisch en modern. Zowel aards en menselijk als alien. Het gordijn golfde alsof de wind erin waaide. Ons plafond is ingedeeld in vierkanten en ik lette erop hoe ik precies gezogen werd in 1 punt, die openbrak als een tunnel.
Plots begon het album opnieuw. Het album is in totaal 3 keer na elkaar volledig afgespeeld en drie keer bracht het me andere ervaringen en inzichten. Prachtig! Hydroponic Garden van Carbon Based Lifeforms heeft mij al bij zoveel trips begeleid en toch blijf ik steeds verbaasd bij hoe krachtig die muziek kan werken.
Na drie uur zo intens trippen was ik mentaal doodop. Normaal voel ik me enkel zo uitgeput na een lange LSD trip of een psilohuasca trip van 8+ uur. Hier voelde het minstens even intens en uitputtend, maar oh boy dat had ik er wel voor over
.
Conclusie:
Ik wil nog even vermelden dat naar mijn gevoel, van wat ik al heb gelezen over “echte” ayahuasca, dit een andere soort trip was? Ik dacht dat echte ayahuasca je meer verbindt met de natuur en je eventueel een spirit animal laat zien of zo. Ik had dit niet, kan zeker ook niet zeggen dat ik dat gemist heb of dat er iets ontbrak. Het voelde als compleet, perfect, een pracht van een ervaring en eentje waarvan je stiekem denkt dat je ‘m kon bewaren en heractiveren. Maar ik bedoel dat er in het echte brouwsel zoveel meer zit dan puur DMT en MAOI en dat het me daarom niet verbaast dat die wisselwerking elke ervaring uniek maakt, plus waarschijnlijk de wisselwerking met de energie met de sjamaan etc.
In mijn beleving was de DMT blij met mij, wist dat ik het zelf had geëxtraheerd en bracht naar mijn gevoel dat thuiskomen teweeg. Het was echt intens, maar zo enorm helder in mijn hoofd: geen verwarring, geen paranoia, geen twijfels, … gewoon pure cosmic bliss.
wacht 20 min
86mg DMT met een beetje citroensap*
wacht 10 min
86mg DMT met een beetje citroensap*
*Volgens deze site raadden ze een mg per pound lichaamsgewicht. Ik rekende voor 78kg.
https://wiki.dmt-nexus.me/Pharmahuasca
****
Ik had ongeveer 2 jaar geleden een eigen extractie gemaakt van DMT uit gemalen root bark. Ik was er alleen nog niet uit hoe ik kennis wou maken met dit molecuul. Gisteren besloot ik dat ik er eindelijk klaar voor was, en dat ik het oraal wou proberen om de effecten beter te kunnen smaken. Aan vapen ben ik nog niet toe.
Het eerste uur was het onduidelijk of er iets ging gebeuren: ik ken intussen de effecten van wijnruit goed genoeg dat ik op dat moment niet kon spreken van een ander effect dan enkel de MAOI.
De body load viel gelukkig mee: ik had mij voorbereid op de mogelijkheid van een purge. Toen ik de tekenen voelde van bijna moeten braken besliste ik om naar buiten te gaan in het bos hiernaast, dan ging het tenminste niet bij mij op de vloer zijn mocht het gaan gebeuren.
Enkele boeren later bleek het weer te kalmeren. Ik had preventief ook enkele trekjes van een jointje genomen. Had al eerder gelezen dat dit helpt bij misselijkheid enz.
Ik luisterde buiten naar muziek en merkte op dat de muziek veel intenser binnenkwam en dat ik lette op klanken / frequenties die anders niet binnenkwamen… Het haar in mijn nek kwam recht en ik wist dat er iets aan het opkomen was. Ik wandelde terug naar huis en maakte me klaar om te gaan liggen.
Ongeveer 1u30-2u in het experiment: Toen ik het mezelf gemakkelijk had gemaakt en nog steeds met de muziek als mijn begeleiding begonnen de visuals bijna zodra ik mijn ogen sloot.
Het begon eerst heel subtiel, moest nog iets over mijn ogen leggen om het echt goed te zien. Maar plots braken ze echt door en zag ik, wel, wat ik eigenlijk wel al eerder had gezien - zowel op een combi van psilocybine en wijnruit als met LSD en de Borax combo - en het leek voor mij althans aannemelijk dat elk psychedelicum uiteraard zijn eigen flavour en/of specifiek effect heeft, maar uiteindelijk lijken hoge dosissen mij toch telkens naar dezelfde “plek” te brengen.
Ik vond het enorm gek hoe ik met andere psychedelica echt een come-up voel, terwijl ik hier pas vanaf het gaan liggen besefte dat de effecten al volop bezig waren.
En toen was ik “daar”. Een beetje zoals in die scene in Ant man wanneer hij sub-atomic gaat:
Alles wat ik zag, voelde vertrouwd, bekend, logisch. Ik voelde de trilling van de energie. Ik voelde de energie door mijn lichaam stromen. Ik voelde mij een worden met de essentie en voelde mij thuiskomen.
Ik kreeg op een gegeven moment het gevoel dat ik gestorven was, een into the wild moment: het moment dat ik besefte dat ik op mijn bed lag te sterven kwam er net een zonnestraal binnen en tranen liepen over mijn wangen. Ik dacht echter aan mijn vriendin en mijn moeder en beleefde even mijn eigen begrafenis. Had ik ze dit aangedaan? Was dit het dan waard geweest? Ik ben van nature een negatief getint persoon en moet toegeven dat ik niet gemakkelijk plezier haal uit mijn dagelijks bestaan. Ik zeg nogal vaak dat ik er liever helemaal niet meer zou zijn en dat ik geen betekenis zie in de kosmische grap.
Deze keer was er iets veranderd: ik voelde een drang om er alsnog bij te zijn, dat er iets in mij toch niet klaar was. En dat weglopen toch geen oplossing is. En zo kwam ik terug uit bij de film into the wild; ik was die man gewoon. Als ik bleef van alles weglopen ging ik mezelf de dood injagen. Ik moest de connectie aangaan, dat was de essentie.
Ik zag mezelf defragmenteren tot in de kleinste deeltjes. Ik zag de lege ruimte tussen mijn atomen.
En het gevoel, man wat voelde dit zalig. Ik kreunde van puur genot en rolde en verkrampte zoals de seconde voordat je klaarkomt. Een mindgasm om u tegen te zeggen.
De piek van de trip duurde ongeveer 2 à 3 uur waarin ik zowel laagjes van mezelf kan afpelen en karaktereigenschappen onder ogen komen en tegelijkertijd had ik toegang tot de volledige databank van het universum. Ik kon mij plots verplaatsen in de levens van anderen.
Tijdens die piek waren de visuals zo intens dat zowel met open als met gesloten ogen de visuals even sterk waren. Ik staarde naar de gordijnen en zag er zowel enorm oude architectuur in als enorm futuristisch en modern. Zowel aards en menselijk als alien. Het gordijn golfde alsof de wind erin waaide. Ons plafond is ingedeeld in vierkanten en ik lette erop hoe ik precies gezogen werd in 1 punt, die openbrak als een tunnel.
Plots begon het album opnieuw. Het album is in totaal 3 keer na elkaar volledig afgespeeld en drie keer bracht het me andere ervaringen en inzichten. Prachtig! Hydroponic Garden van Carbon Based Lifeforms heeft mij al bij zoveel trips begeleid en toch blijf ik steeds verbaasd bij hoe krachtig die muziek kan werken.
Na drie uur zo intens trippen was ik mentaal doodop. Normaal voel ik me enkel zo uitgeput na een lange LSD trip of een psilohuasca trip van 8+ uur. Hier voelde het minstens even intens en uitputtend, maar oh boy dat had ik er wel voor over
.Conclusie:
Ik wil nog even vermelden dat naar mijn gevoel, van wat ik al heb gelezen over “echte” ayahuasca, dit een andere soort trip was? Ik dacht dat echte ayahuasca je meer verbindt met de natuur en je eventueel een spirit animal laat zien of zo. Ik had dit niet, kan zeker ook niet zeggen dat ik dat gemist heb of dat er iets ontbrak. Het voelde als compleet, perfect, een pracht van een ervaring en eentje waarvan je stiekem denkt dat je ‘m kon bewaren en heractiveren
. Maar ik bedoel dat er in het echte brouwsel zoveel meer zit dan puur DMT en MAOI en dat het me daarom niet verbaast dat die wisselwerking elke ervaring uniek maakt, plus waarschijnlijk de wisselwerking met de energie met de sjamaan etc.In mijn beleving was de DMT blij met mij, wist dat ik het zelf had geëxtraheerd en bracht naar mijn gevoel dat thuiskomen teweeg. Het was echt intens, maar zo enorm helder in mijn hoofd: geen verwarring, geen paranoia, geen twijfels, … gewoon pure cosmic bliss.
Laatst bewerkt:
