Wie: vrouw 1.74 en 64 kg
Wat: 15 gram Galindoi truffels
Set: Goed. Even ziek geweest, maar die dag was ik weer beter
Setting: Lekker chill in mijn achtertuin met mijn vriend
Na een dagje samen klussen, wandelden mijn vriend en ik naar de smartshop om truffels te halen. Ikzelf heb al een aantal keer getript, maar voor hem was het de eerste keer. Hoewel ik er al een hele tijd naar uitkeek, merkte ik tijdens het wandelen dat ik een beetje buikpijn kreeg. Ik voelde me verantwoordelijk en ik vond het spannend dat hij mogelijk geen goede trip zou krijgen. Eenmaal in de smartshop was ik blij om mijn favoriete verkoper achter de toonbank te zien. Niet dat ik er vaak kom of hem vaak heb gezien (twee keer), maar hij is zo ultra chill. Dat geeft gewoon een goed gevoel. Mijn vriend zei dat op de terugweg ook. En toen we onderweg nog wat vrienden tegen kwamen voelde ik me nog prettiger.
Eenmaal thuis maakte ik meteen gemberthee met cayenne, kurkuma en koriander in de hoop dat daarmee de buikpijn weg zou gaan. Mijn vriend en ik installeerde ons met een boxje, de truffels en de thee onder onze pergola waar druiven overheen groeien. Hij at zijn Mexicana truffels en ik besloot om lekker het hele zakje van 15 gram Galindoi truffels op te eten (eerste keer dat ik het heel zakje eet). Gek genoeg was het helemaal niet zo zuur zoals ik normaal gewend ben. Mijn vriend at ook bijna het hele zakje leeg. Ik zei nog dat hij moest beginnen met 10 gram, maar hij ging er helemaal voor
. En mijn buikpijn was plots weg.
Muziek vind ik altijd erg belangrijk in de trip. We begonnen met Pink Floyd, maar tijdens de come-up begon de muziek me tegen te staan. Gelukkig had mijn vriend tijdens zijn come-up het geniale inzicht om Spirits of Nature op te zetten. Heeeeeeeerlijk! Echt een aanrader op een zwoele zomerse namiddag.
Telkens als mijn vriend wat zei, moest ik giechelen. Ik wist zeker dat ook bij hem de truffels begonnen in te werken, maar hijzelf zei dat hij gewoon licht was in zijn hoofd door de honger, waar ik weer gruwelijk om moest lachen. Genoeg intro anders vallen jullie in slaap. Ik ga nu over op de trip:
Overall gezien voelde ik me tijdens de trip als een soort mix van Eleven van Stranger Things, Avatar, Farao en Pocahontas hahaha.
Deze trip laat zich eigenlijk haast niet omschrijven, want zoals mijn vriend het heel helder tijdens zijn hoogtepunt van de trip verwoordde:
"Om-schrijven is eigenlijk een heel goed woord. Want woorden passen voor geen meter. We zijn genoodzaakt de minst slechte woorden te kiezen en daarmee schrijven we om de ervaring heen. Bij het vertalen naar woorden gaat veel informatie en betekenis verloren, maar het is nog altijd beter dan geen woorden."
Mijn trip begon met lichte spanning. Ik dácht dat ik bijna insecten, spinnen of slangen zag. Ik dácht dat ik the upside down zag (van die serie Stranger Things), maar dat spatte plotseling als een zeepbel uit elkaar. Ineens was het er niet meer. Wel voelde en zag ik een entiteit, een soort reus ofzo, iets dat echt heel erg groot was en dat leefde en bewoog. Het bestond uit allemaal kleine levende bewegende deeltjes die tezamen dus de reusachtige entiteit vormde. Het bewoog zich extreem traag voort. En MOOI dat dat was! Waanzinnig mooi! Ik kon wel huilen van geluk. Zoveel ontzag had ik voor dat gestaag voortzetten van leven. Ik weet echt niet hoe ik dit moet omschrijven hoor.
Ik verplaatste me naar de hangmat en ik vond het leuk om hard te zwaaien met mijn ogen dicht. De takjes van de jasmijn en de druif kwamen daardoor af en toe voor de zon en dat creëerde super leuke CEV's. Heel speels en kleurrijk als een unicornwereld. Toen ik stil lag, brandde de zon fel in mijn gezicht en besloot ik om mijn ogen voorlopig zeeeeeeeker niet meer open te doen. OMG! Ik heb nog nooit zoveel complexe CEV's gezien! Ik zag Egypte, enorme farao's, glanzend goud, zuiver sprankelend wit, piramides, een sphinx, het hield niet op! Ik vroeg me af waarom ik Egypte zag. Plotseling kwam het in me op dat ik als kind gefascineerd was van alle mysteries rondom Egypte en dat gaf me een gelukzalig gevoel. Ik vertelde mijn vriend dat ik een keer naar Egypte op vakantie wil met hem om de piramides en alle andere wonderen te bekijken.
Wanneer ik mijn hoofd een beetje naar links bewoog, kwam ik in de schaduw. Ik dacht even dat ik het eng zou gaan vinden om naar het donker te gaan, maar ook dat bleek heel mooi, omdat er daardoor een mystieke kant van het leven zichtbaar werd. Daar zag ik dingen die het meest lijken op vuurwerk en het noorderlicht alleen dan fluoriserend. Ik speelde met het donker en het licht. Ik beleefde het donker en licht als twee dingen die onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn.
De wind waaide en ik hoorde blaadjes ritselen. Daardoor sprong ik op uit de hangmat en zag ik dat twee grote Lindebomen verhalen aan me vertelden. Ik hoorde ook andere bomen praten en ik keek over onze klimop hoe een nog veel grotere boom een stuk verderop vanalles tegen me zei. Ik wilde er naar toe! Ik vroeg mijn vriend of hij mee wilde wandelen. Hij lag ondertussen in de hangmat en zei dat hij liever de binnenkant van zijn ogen wilde bekijken. Ik kwam niet meer bij van het lachen.
Ik werd naar hem toegetrokken en we keken elkaar super liefdevol aan. Zijn ogen waren van het helderste blauw dat ik ooit gezien heb!!! En toen ik er heel diep in keek, zag ik dat er ook fluoriserend roze en paars in kolkte. Ik wiegde hem in de hangmat, maar hij wilde stil liggen met zijn gedachten en ik ging naast hem op het gras liggen. Hij zei dat mijn haar goud was. Dat beaamde ik, want dat had ik zelf ook al gezien. Ik vroeg hem wat hij dan zag daar aan de binnenkant van zijn ogen. "Zandlopers", zei hij, "wat een raar woord he? Zand kan helemaal niet lopen." Weer ging ik he-le-maal stuk. Ik rolde over het gras van het lachen en plaste bijna in mijn broek. Snel ging ik naar de wc. Daar ontdekte ik dat er een blaadje aan mijn hand is blijven plakken en dat vond ik zooooooooooo lief. Ik wilde dat ie daar voor altijd zou blijven zitten, maar eenmaal op de wc viel hij van mijn hand en legde ik hem heel zorgvuldig op het wasbakje (waar hij nu nog steeds ligt hihi).
Ik keek in de spiegel. Altijd weer een spannend moment. But I really liked what I saw! Echt suuuuuuuuper sorry voor mijn "arrogantie". Ik beloof jullie dat ik niet arrogant ben. Ik heb echt heeeeel erg lang in de spiegel gekeken. Ook diep in mijn ogen. Ik heb gekke gezichten gemaakt met veel rimpels enzo, om iets van lelijkheid te ontdekken. Maar die ontdekte ik niet! Ik was zo blij! Ik vond dat ik er mooi, vrolijk en vrouwelijk uit zag en ik was super blij met deze "confrontatie", want ik heb te vaak gehoord dat ik lelijk ben. (Van mijn tikkeltje neurotische moeder waar ik ontzettend van hou, ik hoef geen medelijden. Ik was gewoon blij dat ik mezelf kon zien voor wie ik echt ben.) Daarna ging ik dansen voor de spiegel en maakte ik mooie bewegingen met mijn handen en vingers. Ik genoot daar zo van. Sowieso lekker om te bewegen, maar ook mooi om mijn handen te zien bewegen, omdat we twee spiegels tegenover elkaar op de wc hebben. Geef een grappig effect. Ik vond het echt wat toevoegen aan de trip.
Eenmaal terug bij mijn vriend vroeg hij of ik bij hem in de hangmat wilde liggen. Ik gleed in zijn armen en aaaahhhhhh wat was dat zalig! Het voelde alsof ik in erin hoorde. Het voelde als een soort nestje dat helemaal speciaal voor mij was gevormd en waar ik perfect in paste. Mijn vriend vond dit precies net zo fijn. We waren zo lief voor elkaar. Het voelde alsof wij één waren en zo voelde hij dat ook. Het voelde voor mij alsof wij een soort liefdesboom waren, maar dat gevoel had hij dan weer niet, hahah. Voor de grap legde ik zijn hand op mijn borst, waar hij totaal niet op reageerde en dat vond ik een hele grote interessante verrassing! "Oh ik vind het niet erg hoor, om je borst aan te raken, mij maakt het gewoon niet uit, ik ben met mijn gedachten bezig." Hahaha heerlijk!
Normaal gesproken is mijn vriend niet zo'n prater, maar toen praatte hij ronduit. Soms had ik ontzettende moeite om hem te volgen. Waar ik de trip vooral aan het beleven was, was hij de trip aan het analyseren met zijn gedachten en had hij weer gedachten over al die gedachten en het ging zo maar door. Ik deed ontzettend mijn best om hem te volgen. Hij moest vaak lachen, omdat ik alles veel te letterlijk nam. Soms voelde het alsof ik naar poëzie luisterde, soms kwam ik écht niet meer bij om al die gekke dingen die hij zei en soms kon ik er écht geen chocola van maken, hoe zeer ik ook mijn best deed.
Ik wilde bv een foto maken van onze verstrengelde benen in de hangmat. Enerzijds omdat het er zo prachtig uit zag, anderzijds omdat het niet altijd duidelijk was van wie welk been was. Mijn vriend zei meteen dat hij er geen foto van wilde maken. Hij zei dat hij net zo goed een foto van een muur had kunnen maken, want zijn bestaan hield op vanaf zijn romp. De benen hoorden niet bij hem of bij mij. Hij vroeg zelfs of alles van mij nog wel in de hangmat lag. Hahahah. Echt… ik ben zoooooo vaaaaaak stuk gegaan van het lachen. Misschien heb ik wel 6 uur lang voor buurtoverlast gezorgd met al die lachsalvo's door de straat heen. (Oh nu ik dit schrijf, begrijp ik ineens waarom ik spierpijn heb).
Mijn vriend bleef maar doorgaan over zijn onderbewustzijn en zijn bovenbewustzijn en dat hij een klein plantje is en dat hij overgeleverd is aan het bestaan en dat hij er maar op moet vertrouwen dat niemand over hem heen loopt, maar dat zou toch niemand doen en dat hij liefde zag en zintuigen en controle dat als een dun draadje zich aan hem vastgreep en dat hij zijn onderbewuste aandacht wilde geven en dat hij mijn aanwezigheid met zijn ogen dicht kon voelen en onderbewust en bovenbewust niet zonder elkaar kunnen bestaan. Met nog honderduizend verklaringen. Ik kan het allemaal niet navertellen. Maar ik ben in elk geval super blij dat hij dat proces van loslaten zo sterk beleefd heeft en zo naar zijn gevoel is gegaan. Het is namelijk een technische man en in alle eerlijkheid vind ik dat een hele leuke toevoeging geven aan de trip. Het geeft een ander perspectief.
Terwijl ik naar hem luisterde, was ik ook gebiologeerd door alle vogels die voorbij zweefden, bijen die tussen de druifjes speelden, helikopterblaadjes die van de bomen naar de grond dansten, romige wolkjes waarvan je niet wist wat voor vorm het zou gaan worden. En ik dacht alleen maar: kan het leven nóg beter zijn dan dit? Wat heeft het leven toch intens veel aan moois te bieden. Ongelooflijk!
We keken samen naar de muur en de bakstenen van ons huis. Ik zag dat de muur ademde. Bakstenen schoven naar binnen en naar buiten. Mijn vriend zag er patronen in. Toen hij dat uitlegde, zag ik ook precies diezelfde patronen.
Op een bepaald moment kreeg ik het echt veel te warm zo samen in de hangmat met ondergaande zon en ging even wat water halen. Nou en wat er toen gebeurde joh! Het water had een regenboog kleur! En toen ineens stond de witte keuken muur vol met patronen en krulletjes. Ik moest er echt even voor gaan zitten. Zooooo veel complexe CEV's. Veel daarvan lijken op wat je ziet als je googled, maar eentje vind ik nog de moeite van het vertellen waard. Ik zag was een witzilveren vis die sierlijk zwom en zich ineens vermenigvuldigen in spiegelbeeld.
Nouja, in elk geval ging ik op de lekker koele tegelvloer zitten die ik helemaal niet had schoongemaakt van te voren (omdat ik dacht dat we toch alleen maar buiten zouden gaan zitten) en dat was maar goed ook!! Want JUIST stof en haartjes en kruimeltjes veranderden in sterretjes, bubbeltjes en glitters. Ik zette er mijn hand in en er bleef gewoon een handafdruk achter! (Niet dat het zo stoffig was, maar dat was gewoon hallucinatie). Toen dacht ik: VET! Ik kan toveren! En ging lekker aan de slag met mijn handen over de vloer. Ineens stond mijn vriend in de deuropening om mij te halen. Hij vond dat ik lang weg bleef. Ik wilde hem mijn toverkunsten laten zien, maar besefte dat dat natuurlijk niet kon. Ik haalde hem over om ook even in de spiegel te kijken, omdat dat effect zo tof is. "Nee, ik zie dat niet, bij mij werkt dat niet", zei hij en plots zag ik het ook niet meer. Heel raar.
De zon ging langzaam onder en waaaaaaauuuuwwww. De zon maakte alle kleuren van de regenboog, inclusief het felste licht dat ik ooit gezien heb. Plots kreeg ik erge hoofdpijn en pakte ik een paracetamol. Ik denk dat ik hoofdpijn kreeg door de enorme hoeveelheid complexe visuals, maar dat weet ik niet zeker. Iemand een idee?
Later op de avond ging ik nog een keer naar de wc en toen ik mezelf in de spiegel zag, schrok ik wel een beetje! Mijn ogen waren helemaal bloeddoorlopen en zagen er heel erg moe uit. Ik leek oud en mijn gezicht trok helemaal asymmetrisch weg. Ik streek mijn gezicht glad en als bij toverslag leek ik op een prinses en waren mijn ogen weer normaal. Nouja zeg! Wat super raar.
Daarna heb ik nog tot middernacht met mijn vriend in de hangmat gelegen en onze eigen druiven gegeten!
Wat: 15 gram Galindoi truffels
Set: Goed. Even ziek geweest, maar die dag was ik weer beter
Setting: Lekker chill in mijn achtertuin met mijn vriend
Na een dagje samen klussen, wandelden mijn vriend en ik naar de smartshop om truffels te halen. Ikzelf heb al een aantal keer getript, maar voor hem was het de eerste keer. Hoewel ik er al een hele tijd naar uitkeek, merkte ik tijdens het wandelen dat ik een beetje buikpijn kreeg. Ik voelde me verantwoordelijk en ik vond het spannend dat hij mogelijk geen goede trip zou krijgen. Eenmaal in de smartshop was ik blij om mijn favoriete verkoper achter de toonbank te zien. Niet dat ik er vaak kom of hem vaak heb gezien (twee keer), maar hij is zo ultra chill. Dat geeft gewoon een goed gevoel. Mijn vriend zei dat op de terugweg ook. En toen we onderweg nog wat vrienden tegen kwamen voelde ik me nog prettiger.
Eenmaal thuis maakte ik meteen gemberthee met cayenne, kurkuma en koriander in de hoop dat daarmee de buikpijn weg zou gaan. Mijn vriend en ik installeerde ons met een boxje, de truffels en de thee onder onze pergola waar druiven overheen groeien. Hij at zijn Mexicana truffels en ik besloot om lekker het hele zakje van 15 gram Galindoi truffels op te eten (eerste keer dat ik het heel zakje eet). Gek genoeg was het helemaal niet zo zuur zoals ik normaal gewend ben. Mijn vriend at ook bijna het hele zakje leeg. Ik zei nog dat hij moest beginnen met 10 gram, maar hij ging er helemaal voor
. En mijn buikpijn was plots weg.Muziek vind ik altijd erg belangrijk in de trip. We begonnen met Pink Floyd, maar tijdens de come-up begon de muziek me tegen te staan. Gelukkig had mijn vriend tijdens zijn come-up het geniale inzicht om Spirits of Nature op te zetten. Heeeeeeeerlijk! Echt een aanrader op een zwoele zomerse namiddag.
Telkens als mijn vriend wat zei, moest ik giechelen. Ik wist zeker dat ook bij hem de truffels begonnen in te werken, maar hijzelf zei dat hij gewoon licht was in zijn hoofd door de honger, waar ik weer gruwelijk om moest lachen. Genoeg intro anders vallen jullie in slaap. Ik ga nu over op de trip:
Overall gezien voelde ik me tijdens de trip als een soort mix van Eleven van Stranger Things, Avatar, Farao en Pocahontas hahaha.
Deze trip laat zich eigenlijk haast niet omschrijven, want zoals mijn vriend het heel helder tijdens zijn hoogtepunt van de trip verwoordde:
"Om-schrijven is eigenlijk een heel goed woord. Want woorden passen voor geen meter. We zijn genoodzaakt de minst slechte woorden te kiezen en daarmee schrijven we om de ervaring heen. Bij het vertalen naar woorden gaat veel informatie en betekenis verloren, maar het is nog altijd beter dan geen woorden."
Mijn trip begon met lichte spanning. Ik dácht dat ik bijna insecten, spinnen of slangen zag. Ik dácht dat ik the upside down zag (van die serie Stranger Things), maar dat spatte plotseling als een zeepbel uit elkaar. Ineens was het er niet meer. Wel voelde en zag ik een entiteit, een soort reus ofzo, iets dat echt heel erg groot was en dat leefde en bewoog. Het bestond uit allemaal kleine levende bewegende deeltjes die tezamen dus de reusachtige entiteit vormde. Het bewoog zich extreem traag voort. En MOOI dat dat was! Waanzinnig mooi! Ik kon wel huilen van geluk. Zoveel ontzag had ik voor dat gestaag voortzetten van leven. Ik weet echt niet hoe ik dit moet omschrijven hoor.
Ik verplaatste me naar de hangmat en ik vond het leuk om hard te zwaaien met mijn ogen dicht. De takjes van de jasmijn en de druif kwamen daardoor af en toe voor de zon en dat creëerde super leuke CEV's. Heel speels en kleurrijk als een unicornwereld. Toen ik stil lag, brandde de zon fel in mijn gezicht en besloot ik om mijn ogen voorlopig zeeeeeeeker niet meer open te doen. OMG! Ik heb nog nooit zoveel complexe CEV's gezien! Ik zag Egypte, enorme farao's, glanzend goud, zuiver sprankelend wit, piramides, een sphinx, het hield niet op! Ik vroeg me af waarom ik Egypte zag. Plotseling kwam het in me op dat ik als kind gefascineerd was van alle mysteries rondom Egypte en dat gaf me een gelukzalig gevoel. Ik vertelde mijn vriend dat ik een keer naar Egypte op vakantie wil met hem om de piramides en alle andere wonderen te bekijken.
Wanneer ik mijn hoofd een beetje naar links bewoog, kwam ik in de schaduw. Ik dacht even dat ik het eng zou gaan vinden om naar het donker te gaan, maar ook dat bleek heel mooi, omdat er daardoor een mystieke kant van het leven zichtbaar werd. Daar zag ik dingen die het meest lijken op vuurwerk en het noorderlicht alleen dan fluoriserend. Ik speelde met het donker en het licht. Ik beleefde het donker en licht als twee dingen die onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn.
De wind waaide en ik hoorde blaadjes ritselen. Daardoor sprong ik op uit de hangmat en zag ik dat twee grote Lindebomen verhalen aan me vertelden. Ik hoorde ook andere bomen praten en ik keek over onze klimop hoe een nog veel grotere boom een stuk verderop vanalles tegen me zei. Ik wilde er naar toe! Ik vroeg mijn vriend of hij mee wilde wandelen. Hij lag ondertussen in de hangmat en zei dat hij liever de binnenkant van zijn ogen wilde bekijken. Ik kwam niet meer bij van het lachen.
Ik werd naar hem toegetrokken en we keken elkaar super liefdevol aan. Zijn ogen waren van het helderste blauw dat ik ooit gezien heb!!! En toen ik er heel diep in keek, zag ik dat er ook fluoriserend roze en paars in kolkte. Ik wiegde hem in de hangmat, maar hij wilde stil liggen met zijn gedachten en ik ging naast hem op het gras liggen. Hij zei dat mijn haar goud was. Dat beaamde ik, want dat had ik zelf ook al gezien. Ik vroeg hem wat hij dan zag daar aan de binnenkant van zijn ogen. "Zandlopers", zei hij, "wat een raar woord he? Zand kan helemaal niet lopen." Weer ging ik he-le-maal stuk. Ik rolde over het gras van het lachen en plaste bijna in mijn broek. Snel ging ik naar de wc. Daar ontdekte ik dat er een blaadje aan mijn hand is blijven plakken en dat vond ik zooooooooooo lief. Ik wilde dat ie daar voor altijd zou blijven zitten, maar eenmaal op de wc viel hij van mijn hand en legde ik hem heel zorgvuldig op het wasbakje (waar hij nu nog steeds ligt hihi).
Ik keek in de spiegel. Altijd weer een spannend moment. But I really liked what I saw! Echt suuuuuuuuper sorry voor mijn "arrogantie". Ik beloof jullie dat ik niet arrogant ben. Ik heb echt heeeeel erg lang in de spiegel gekeken. Ook diep in mijn ogen. Ik heb gekke gezichten gemaakt met veel rimpels enzo, om iets van lelijkheid te ontdekken. Maar die ontdekte ik niet! Ik was zo blij! Ik vond dat ik er mooi, vrolijk en vrouwelijk uit zag en ik was super blij met deze "confrontatie", want ik heb te vaak gehoord dat ik lelijk ben. (Van mijn tikkeltje neurotische moeder waar ik ontzettend van hou, ik hoef geen medelijden
. Ik was gewoon blij dat ik mezelf kon zien voor wie ik echt ben.) Daarna ging ik dansen voor de spiegel en maakte ik mooie bewegingen met mijn handen en vingers. Ik genoot daar zo van. Sowieso lekker om te bewegen, maar ook mooi om mijn handen te zien bewegen, omdat we twee spiegels tegenover elkaar op de wc hebben. Geef een grappig effect. Ik vond het echt wat toevoegen aan de trip.Eenmaal terug bij mijn vriend vroeg hij of ik bij hem in de hangmat wilde liggen. Ik gleed in zijn armen en aaaahhhhhh wat was dat zalig! Het voelde alsof ik in erin hoorde. Het voelde als een soort nestje dat helemaal speciaal voor mij was gevormd en waar ik perfect in paste. Mijn vriend vond dit precies net zo fijn. We waren zo lief voor elkaar. Het voelde alsof wij één waren en zo voelde hij dat ook. Het voelde voor mij alsof wij een soort liefdesboom waren, maar dat gevoel had hij dan weer niet, hahah. Voor de grap legde ik zijn hand op mijn borst, waar hij totaal niet op reageerde en dat vond ik een hele grote interessante verrassing! "Oh ik vind het niet erg hoor, om je borst aan te raken, mij maakt het gewoon niet uit, ik ben met mijn gedachten bezig." Hahaha heerlijk!
Normaal gesproken is mijn vriend niet zo'n prater, maar toen praatte hij ronduit. Soms had ik ontzettende moeite om hem te volgen. Waar ik de trip vooral aan het beleven was, was hij de trip aan het analyseren met zijn gedachten en had hij weer gedachten over al die gedachten en het ging zo maar door. Ik deed ontzettend mijn best om hem te volgen. Hij moest vaak lachen, omdat ik alles veel te letterlijk nam. Soms voelde het alsof ik naar poëzie luisterde, soms kwam ik écht niet meer bij om al die gekke dingen die hij zei en soms kon ik er écht geen chocola van maken, hoe zeer ik ook mijn best deed.
Ik wilde bv een foto maken van onze verstrengelde benen in de hangmat. Enerzijds omdat het er zo prachtig uit zag, anderzijds omdat het niet altijd duidelijk was van wie welk been was. Mijn vriend zei meteen dat hij er geen foto van wilde maken. Hij zei dat hij net zo goed een foto van een muur had kunnen maken, want zijn bestaan hield op vanaf zijn romp. De benen hoorden niet bij hem of bij mij. Hij vroeg zelfs of alles van mij nog wel in de hangmat lag. Hahahah. Echt… ik ben zoooooo vaaaaaak stuk gegaan van het lachen. Misschien heb ik wel 6 uur lang voor buurtoverlast gezorgd met al die lachsalvo's door de straat heen. (Oh nu ik dit schrijf, begrijp ik ineens waarom ik spierpijn heb).
Mijn vriend bleef maar doorgaan over zijn onderbewustzijn en zijn bovenbewustzijn en dat hij een klein plantje is en dat hij overgeleverd is aan het bestaan en dat hij er maar op moet vertrouwen dat niemand over hem heen loopt, maar dat zou toch niemand doen en dat hij liefde zag en zintuigen en controle dat als een dun draadje zich aan hem vastgreep en dat hij zijn onderbewuste aandacht wilde geven en dat hij mijn aanwezigheid met zijn ogen dicht kon voelen en onderbewust en bovenbewust niet zonder elkaar kunnen bestaan. Met nog honderduizend verklaringen. Ik kan het allemaal niet navertellen. Maar ik ben in elk geval super blij dat hij dat proces van loslaten zo sterk beleefd heeft en zo naar zijn gevoel is gegaan. Het is namelijk een technische man en in alle eerlijkheid vind ik dat een hele leuke toevoeging geven aan de trip. Het geeft een ander perspectief.
Terwijl ik naar hem luisterde, was ik ook gebiologeerd door alle vogels die voorbij zweefden, bijen die tussen de druifjes speelden, helikopterblaadjes die van de bomen naar de grond dansten, romige wolkjes waarvan je niet wist wat voor vorm het zou gaan worden. En ik dacht alleen maar: kan het leven nóg beter zijn dan dit? Wat heeft het leven toch intens veel aan moois te bieden. Ongelooflijk!
We keken samen naar de muur en de bakstenen van ons huis. Ik zag dat de muur ademde. Bakstenen schoven naar binnen en naar buiten. Mijn vriend zag er patronen in. Toen hij dat uitlegde, zag ik ook precies diezelfde patronen.
Op een bepaald moment kreeg ik het echt veel te warm zo samen in de hangmat met ondergaande zon en ging even wat water halen. Nou en wat er toen gebeurde joh! Het water had een regenboog kleur! En toen ineens stond de witte keuken muur vol met patronen en krulletjes. Ik moest er echt even voor gaan zitten. Zooooo veel complexe CEV's. Veel daarvan lijken op wat je ziet als je googled, maar eentje vind ik nog de moeite van het vertellen waard. Ik zag was een witzilveren vis die sierlijk zwom en zich ineens vermenigvuldigen in spiegelbeeld.
Nouja, in elk geval ging ik op de lekker koele tegelvloer zitten die ik helemaal niet had schoongemaakt van te voren (omdat ik dacht dat we toch alleen maar buiten zouden gaan zitten) en dat was maar goed ook!! Want JUIST stof en haartjes en kruimeltjes veranderden in sterretjes, bubbeltjes en glitters. Ik zette er mijn hand in en er bleef gewoon een handafdruk achter! (Niet dat het zo stoffig was, maar dat was gewoon hallucinatie). Toen dacht ik: VET! Ik kan toveren! En ging lekker aan de slag met mijn handen over de vloer. Ineens stond mijn vriend in de deuropening om mij te halen. Hij vond dat ik lang weg bleef. Ik wilde hem mijn toverkunsten laten zien, maar besefte dat dat natuurlijk niet kon. Ik haalde hem over om ook even in de spiegel te kijken, omdat dat effect zo tof is. "Nee, ik zie dat niet, bij mij werkt dat niet", zei hij en plots zag ik het ook niet meer. Heel raar.
De zon ging langzaam onder en waaaaaaauuuuwwww. De zon maakte alle kleuren van de regenboog, inclusief het felste licht dat ik ooit gezien heb. Plots kreeg ik erge hoofdpijn en pakte ik een paracetamol. Ik denk dat ik hoofdpijn kreeg door de enorme hoeveelheid complexe visuals, maar dat weet ik niet zeker. Iemand een idee?
Later op de avond ging ik nog een keer naar de wc en toen ik mezelf in de spiegel zag, schrok ik wel een beetje! Mijn ogen waren helemaal bloeddoorlopen en zagen er heel erg moe uit. Ik leek oud en mijn gezicht trok helemaal asymmetrisch weg. Ik streek mijn gezicht glad en als bij toverslag leek ik op een prinses en waren mijn ogen weer normaal. Nouja zeg! Wat super raar.
Daarna heb ik nog tot middernacht met mijn vriend in de hangmat gelegen en onze eigen druiven gegeten
!
Laatst bewerkt:
