Meest pijnlijke fysieke ervaring

De Apotheker

Badass junkie
Een 5 cm afgebroken en verbrijzelde elleboog waar ik 2.5 uur mee mocht wachten op de eerste hulp want ze dachten dat het niks was maar als je elleboog in je tricep zit dan is 2.5 uur vrij lang.

2 jaar later nog steeds pijntjes en hij is deels metaal das wel cool.
 

Dirkdirk

DF-koning
Een 5 cm afgebroken en verbrijzelde elleboog waar ik 2.5 uur mee mocht wachten op de eerste hulp want ze dachten dat het niks was maar als je elleboog in je tricep zit dan is 2.5 uur vrij lang.

2 jaar later nog steeds pijntjes en hij is deels metaal das wel cool.
Je elleboog in je triceps? Wat?
 

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter
Middenoorontsteking, obstipatie of oorstretch van 1 naar 3mm. Tandpijn kan ook heftig zijn.
 

Spyro

DF-koning
Ik weet niet of je kinderen hebt gebaard maar is het vergelijkbaar met weeën?
Nee. Ik weet wel zeker dat dit erger is. Nou ja, “erger” is niet te bepalen maar met k-kramps lig je gewoon 24 uur tot (meerdere) dagen alleen maar op de grond te kruipen/spartelen van de pijn. Ik dacht oprecht dat ik dood ging.

Dan klinkt een wee best aangenaam
 

Dirkdirk

DF-koning
Ik dacht oprecht dat ik dood ging
Nu we het er toch over hebben, doodgaan op zichzelf doet geen pijn. Althans, dat geloof ik niet. Zelfs mijn meest pijnlijke ervaring voelde niet als doodgaan. De enigste keer dat ik écht dacht dat ik dood ging was toen ik een epileptische aanval kreeg.
 

Spyro

DF-koning
Nu we het er toch over hebben, doodgaan op zichzelf doet geen pijn. Althans, dat geloof ik niet. Zelfs mijn meest pijnlijke ervaring voelde niet als doodgaan. De enigste keer dat ik écht dacht dat ik dood ging was toen ik een epileptische aanval kreeg.
Nee, ik snap je. Ik zat wel echt te wachten op het moment dat m’n lichaam gewoon ff nokkie ging van de pijn.

Epilepsie lijkt me dood eng. Voel je dat aankomen?
 

Dirkdirk

DF-koning
Epilepsie lijkt me dood eng. Voel je dat aankomen?
Dat ligt eraan, soms wel en soms niet. In mijn geval niet. Ik liep naar mijn broer en ik werd wakker in de ambulance. Dat vergeet je niet meer zo snel. Heel raar en beangstigend. Het bevestigt mijn idee dat er na de dood geen leven is. Dat vind ik een plezierige gedachte maar het is ook eng.
 

Spyro

DF-koning
Dat ligt eraan, soms wel en soms niet. In mijn geval niet. Ik liep naar mijn broer en ik werd wakker in de ambulance. Dat vergeet je niet meer zo snel. Heel raar en beangstigend. Het bevestigt mijn idee dat er na de dood geen leven is. Dat vind ik een plezierige gedachte maar het is ook eng.
Oh, ik geloof daar juist wel in. Komt door tripmiddelen denk ik. Dit kan nooit alles zijn, denk ik dan.
 

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter
Nu we het er toch over hebben, doodgaan op zichzelf doet geen pijn. Althans, dat geloof ik niet. Zelfs mijn meest pijnlijke ervaring voelde niet als doodgaan. De enigste keer dat ik écht dacht dat ik dood ging was toen ik een epileptische aanval kreeg.
Poeh ja epilepsie voelt idd aan als sterven.
Acceptatie op zon moment is erg lastig.
 

Casaan

Badass junkie
Tripreporter
Door m'n knieën gaan
Ik ga nooit door mijn knieën. Ik ga altijd netjes door mijn rug.

On topic: nierstenen zijn best vervelend.

Gelukkig maak ik niet heel vaak pijn mee, nooit iets gebroken en alleen een keer mijn ribben gekneusd of zo.

Ik baal van per ongeluk self inflicted pain, in mijn ogen wrijven nadat ik pepers heb gesneden of zo.
Gaat dan vooral om het "domme lul" effect dat ik daar ook bij voel.

Oh ja, toen mijn eerste relatie het uitmaakte, dat deed ook gruwelijk veel pijn. Ik denk soms nog wel eens aan haar. Doet nog steeds zeer.
Edit: ik lees nu fysieke ervaring. Geloof mij, dat ze het uitmaakte voelde ik ook fysiek.
 
Laatst bewerkt:

SneeuwStorm

Wijs gebruiker
Tattoo outline op mijn rug. Was een sessie van meer dan 5 uur, zonder pillen, zalf of wat dan ook. Het laatste uur was letterlijk op mijn handdoek bijten. Mooi proces.
 

ljuv

DF-koningin
Ja laatste keer dat ik ongesteld was, met uitstek. Letterlijk gekotst van de buikpijn, en door het kotsreflex alles aanspannen en nog meer pijn. Nevur again maat, ga mn baarmoer eruit slopen denk ik.
Ook wel de keer dat ik mn slokdarm had verbrand. Het pijnniveau was misschien niet eens het hoogst, maar meer het constante en dat je eigen speeksels doorslikken al zoveel pijn doet dat je gewoon liever alles in je bek verzamelt. Die ik ook verbrand had heheh.
 

Dirkdirk

DF-koning
Ja laatste keer dat ik ongesteld was, met uitstek. Letterlijk gekotst van de buikpijn, en door het kotsreflex alles aanspannen en nog meer pijn. Nevur again maat, ga mn baarmoer eruit slopen denk ik.
Ook wel de keer dat ik mn slokdarm had verbrand. Het pijnniveau was misschien niet eens het hoogst, maar meer het constante en dat je eigen speeksels doorslikken al zoveel pijn doet dat je gewoon liever alles in je bek verzamelt. Die ik ook verbrand had heheh.
Ik moet het je toegeven, ongesteldheid is gewoon een smerige gebakken poets van moeder natuur.
 

ljuv

DF-koningin
Ik moet het je toegeven, ongesteldheid is gewoon een smerige gebakken poets van moeder natuur.
Juah, al is het bij mij niet altijd zo geweest hoor! Vroeger vergat ik het vaak gewoon😂 Maar dit was echt ongekend, heb me zelfs ziekgemeld (en met mn 2 hersenschuddingen niet, voor het referentieraam).
Tis echt voor iedere vrouw in iedere levensfase weer wat anders en onderliggende aandoeningen (of de oplossingen ervoor🤓) maken het ook kutter voor de een dan voor de ander.
 

Dirkdirk

DF-koning
Geloof mij, dat ze het uitmaakte voelde ik ook fysiek.
De dood van mijn moeder heb ik ook wel fysiek gevoeld. Een verdriet en gemis dat zo intens is dat je er fysieke ziektesymptomen van gaat voelen. Ik heb me nog nooit zo alleen, laag, verloren en hopeloos leeg van alle energie in mijn lichaam en geest. Dat was inderdaad het meest pijnlijke mentale en fysieke ding,

Gaat nu stuk beter hoor. Je leert ermee omgaan.
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Een klaplong is ook een uiterst levensbedreigende aandoening. Hoe kwam het? Te hard aan je didgeridoo-bong gezogen?
Ik heb 4x een klaplong gehad. Allen spontaan met 1 a 1,5 jaar tussen elk. Heb uiteindelijke 5 a 6 jaar lang elk jaar wel 3 maanden moet revalideren.
 

Dirkdirk

DF-koning
Weet je wat ook pijn doet? Ik heb mezelf nooit hoog ingeschat, maar heb mezelf altijd wel een redelijk respectabel eerlijk en gevoelig meelevend mens gevonden. Ik had veel niet maar ik had kwaliteiten waar ik trots op was. Maar wat bleek nou. In die tijd heb ik op de middelbare school de totale verkeerde groep uitgekozen. Ik heb ongeveer een half jaar met ze opgetrokken als zelfbedacht "vriend", tot ik er langzaam maar zeker achter kwam dat ze me allemaal totaal niet mochten en vermijdden zonder dat ze dit uitgesproken hadden.

Dat is ook fucking pijnlijk. Maar ik heb er wel van geleerd. De eerste week in een nieuwe situatie of sociale gelegenheid is ESSENTIEEL. Groepen gaan vormen. En je moet goed kiezen. Anders ben je fucked voor de rest van het jaar.
 

Blaatschaap

Bewuste gebruiker
Met stipt op nummer 1: schouderluxatie (uit de kom), 2 keer mogen beleven, de hele SEH bij elkaar geschreeuwd terwijl ze met 4 verplegers proberen om hem weer op z'n plek te trekken. Ze proberen het altijd eerst zonder pijnstillers (behalve paracetamol, alsof dat helpt) voordat ze het doosje met de goede shit aanbreken. De spierverslappers/pijnstillers die je dan krijgt zijn wel erg relaxed ;p

Op nummer 2: schoudersubluxatie (bijna uit de kom/op de rand van de kom), hierbij wordt er een zenuw afgekneld wat bijna net zoveel pijn doet als nummer 1. Gelukkig ben ik hier vrij handig mee (ik ben de tel kwijt hoe vaak het is gebeurt, dus veel kans om te oefenen) als ik recht op kan staan dan is het meestal wel binnen 2 minuten gefixt.

Hoera voor hypermobiliteit! :tongueout:
 
Bovenaan