Flowrider
Experimenterende gebruiker
Wie: vrouw, 37 jaar
Wat: 150 ug 1P-LSD
Ervaring: alcohol, MDMA, ketamine, truffels, paddo’s
Tripsitter: vriendlief
Het is zondag, ik heb eerst even een rondje hardgelopen, yoghurt met fruit gegeten, katten zijn verzorgd en de kippen zijn uit hun nachthok bevrijd. Ik ga even douchen, mijn trip kleren aan doen en als vriendlief dan ook klaar is met trainen ga ik aan de slag
Ik heb de afgelopen weken enkele docu’s gekeken over het therapeutisch gebruik van psychedelica. Magic medicine op Netflix is echt een aanrader. Eergisteren ‘Dosed’ gekeken, daar grijpen ze ook terug op die Netflix docu, bij Dosed gaat het specifiek over 1 jonge vrouw die probeert middels psychedelica van haar heroïne verslaving af te komen. In deze docu gaat zij echt met een doel en een focus haar trip in. Ik heb wel eens eerder bij paddo trips gedacht van ‘het zou leuk zijn als ik dit of dit beter van mezelf zou begrijpen’, maar ik heb nog nooit echt zo’n doel voor ogen gehad van te voren. Voor vandaag had ik bedacht om ergens aan te gaan werken, maar tijdens het hardlopen dacht ik hmmm misschien moet ik eerst maar eens gaan ervaren wat 1P-LSD doet voordat ik zo’n doel voor ogen ga hebben. Kortom, go with the flow en ervaren.
Ik heb een Netflix natuurserie op gezet, zit al een half uur met die papiertjes onder mijn tong. Ze voelen nog keihard, misschien moet ik er een beetje op kauwen. Geen idee eigenlijk of het wel echt iets gaat doen. Ik heb het er met mijn vriend over, zit je dan op de zondagochtend op papiertjes te kauwen, er zit misschien wel helemaal niets in…..
Ze zeggen altijd dat dieren dingen kunnen aanvoelen die we niet kunnen zien. Ik lig op de bank en Pjotr (een van de katten) komt aanlopen en gaat midden op mijn benen liggen. Misschien niet heel bijzonder, maar ik wetende dat Pjotr nog nooit in zijn leven óp iemand is gaan liggen vind dat wel bijzonder. Hij blijft bijna wel een uur lang op mijn benen liggen. Het begint met een misselijk gevoel, eigenlijk het eerste teken dat ik niet op een dood stukje papier heb zitten kauwen. In vergelijking met paddo’s komt het veel rustiger en chiller op, ik laat me meevoeren op de woorden van de natuurserie, ik doe mijn ogen dicht, maar ik merk nog niet zo veel. Langzaam aan hoor ik mijn vriend in de keuken bezig, rommelen, zakjes openen etc. Het klinkt irritant, eigenlijk wil ik er wat van zeggen, maar ik hoor dat hij ook eten aan het maken is dus ja, dat kan ik hem niet kwalijk nemen. Ik raak weer wat in trance door de beelden, maar de meest heerlijke geuren halen mij uit mijn droomwereld. Ik moet gewoon even gaan kijken, mijn vriend zit zijn heerlijke broodje te eten, ik mag een hapje. Echt het smaakt als het meest heerlijke wat er maar bestaat, mijn vriend moet lachen aangezien ik normaal gesproken de kok in huis ben. De visuals zijn nu wel duidelijk, het hout van de keukenkastjes beweegt en ademt, het lijkt wel allemaal in slow motion te bewegen.
Mijn vriend heeft blijkbaar een nieuw computerspeeltje ontvangen en vraagt of het ok is om de natuurserie af te zetten. Terugkijkend was dit niet de beste beslissing en ik gaf ook niet goed aan wat ik wilde. Ik zei ja is goed, vervolgens heb ik me natuurlijk enorm zitten ergeren aan alle klikjes die je hoort. Ik had inmiddels wel mijn trip-playlist op gezet, maar ik kan me toch niet goed er op richten dus ik besluit om op de slaapkamer te gaan liggen. Eenmaal in de slaapkamer kom ik er wel beter in, met mijn ogen dicht laat ik mij meevoeren op de muziek, prachtige vormen en patronen ontstaan in mijn hoofd. Zonder heel diepzinnig te denken is het wel een heel fijn vreedzaam en rustig gevoel.
Ik besluit even het nieuws te bekijken (waarom who knows) en ik stuit op een bericht over met corona besmette hamsters in Hong Kong. Ik moet het bericht echt 5x lezen, ik denk dit is een artikel van de speld. Maar nee, het is op de NOS. Ik ga naar beneden om het met mijn vriend te bespreken. Hij vond het ook een grappig artikel. Ik bekijk het filmpje dat bij het artikel hoort (tip: even dat filmpje kijken https://nos.nl/l/2414184) en ik ga kapot, lachen en huilen tegelijk. Het is echt zo grappig maar ik vind het eigenlijk ook heel erg zielig. Ik heb zo’n lach-huil loop al een keer eerder meegemaakt tijdens paddo’s, het enige wat je kan doen is uitlachen/huilen.
Inmiddels ligt mijn vriend ook tweeën naast mij op de bank. Semi geïnteresseerd vraag ik hem wat er dan zo bijzonder is aan dit computer systeem…. Had ik niet moeten doen… heel verhaal over hoe dingen automatisch gedownload worden en ondertiteling bla bla. Ik wijs hem op de tijd, het is half 3! Tijd voor de wedstrijd.
PSV-Ajax, een belangrijke wedstrijd, een synoniem voor vele issues in het leven.
Ik vind de poppetjes op het beeld maar raar lopen, het lijken wel garnaaltjes ofzo, die met van die pootjes trippelen. Vooral de blauwe, ik probeer aan mijn vriend uit te leggen waarom de blauwe anders zijn dan de rode, omdat de blauwe van top tot teen blauw zijn en de rode zijn maar voor de helft rood. Ik geloof niet dat hij het helemaal begrijpt, maar goed. Maarrrr het is de tweede helft en ik schrik op uit mijn gemijmer door mijn vriend die luid juicht en van de bank springt. Hoera. De bal op het beeld intrigeert mij. Het is eigenlijk best interessant. De bal ligt op een bepaalde plek, als hij bij de keeper is dan, is hij heel relaxt en gaan ze chill met elkaar om. Maar als de rooien de bal aan hun voet hebben, dan kan die bal die op dezelfde plek ligt een hele andere betekenis hebben. Zo is dat in het leven natuurlijk ook. Een situatie/gebeurtenis krijgt pas lading door de acties van betekenisvolle anderen…..
Er ontstaat een situatie waar vriendlief zich erg over opwindt. Een bal, was die over de zijlijn of niet? Een futiliteit lijkt het wel. Waarom is het zo boeiend? Juist heel goed met elkaar kijken naar wat zijn nou onze regels en houden we ons er wel aan. Zouden we vaker moeten doen in het leven, eens even kijken of iedereen zich wel aan de spelregels houdt. Je moet dan ook wel eerst goed met elkaar hebben afgesproken wat de spelregels dan zijn…. Eigenlijk best goed wel toch dat we daar dan enkele minuten aan besteden, een man die moet kijken naar beelden die overduidelijk laten zien dat de bal over de zijlijn is geweest, maar die dan toch zegt dat het niet zo is. Hoe kan dat nou weer? Zo gaat dat dus….. Eigenlijk een beetje een pessimistisch einde aan mijn trip.
Het is nu bijna acht uur geleden dat ik het papiertje onder mijn tong legde, het is nog niet uitgewerkt, maar ik kan wel weer normaal typen en nadenken over wat er gebeurd is. Ik kies er nu ook voor om er ‘uit’ te blijven. Ik had prima nog even weg kunnen zweven op de goede muziek en chille omgeving, maar voor nu is dit prima zo. Terugkijkend een interessante ervaring. Ik ben blij dat ik toch 150 heb genomen en niet de 100 want dat was waarschijnlijk een net-niet ervaring geweest voor mij. Maar ik ben wat dat betreft wel al een wat meer ‘ervaren’ psychonaut, iemand die nog nooit psychedelica heeft genomen zou ik dit niet adviseren, ook omdat het vrij lang duurt. (Tip begin eerst met een lage dosering truffels of paddo’s om het go with the flow gevoel te leren herkennen en je er door laten meenemen) Ga ik dit vaker doen? Absoluut! Maar dan anders, andere setting, misschien wel vriendlief en ik die het samen nemen, of buiten in de natuur ofzo. Ik heb me kapot gelachen om de hamsters en de Ajacieden die als garnaaltjes over het beeldscherm liepen, maar het had wel meer kunnen zijn/worden. En dat is prima voor wat het nu is, een eerste ervaring met 1P-LSD.
Wat: 150 ug 1P-LSD
Ervaring: alcohol, MDMA, ketamine, truffels, paddo’s
Tripsitter: vriendlief
Het is zondag, ik heb eerst even een rondje hardgelopen, yoghurt met fruit gegeten, katten zijn verzorgd en de kippen zijn uit hun nachthok bevrijd. Ik ga even douchen, mijn trip kleren aan doen en als vriendlief dan ook klaar is met trainen ga ik aan de slag
Ik heb de afgelopen weken enkele docu’s gekeken over het therapeutisch gebruik van psychedelica. Magic medicine op Netflix is echt een aanrader. Eergisteren ‘Dosed’ gekeken, daar grijpen ze ook terug op die Netflix docu, bij Dosed gaat het specifiek over 1 jonge vrouw die probeert middels psychedelica van haar heroïne verslaving af te komen. In deze docu gaat zij echt met een doel en een focus haar trip in. Ik heb wel eens eerder bij paddo trips gedacht van ‘het zou leuk zijn als ik dit of dit beter van mezelf zou begrijpen’, maar ik heb nog nooit echt zo’n doel voor ogen gehad van te voren. Voor vandaag had ik bedacht om ergens aan te gaan werken, maar tijdens het hardlopen dacht ik hmmm misschien moet ik eerst maar eens gaan ervaren wat 1P-LSD doet voordat ik zo’n doel voor ogen ga hebben. Kortom, go with the flow en ervaren.
Ik heb een Netflix natuurserie op gezet, zit al een half uur met die papiertjes onder mijn tong. Ze voelen nog keihard, misschien moet ik er een beetje op kauwen. Geen idee eigenlijk of het wel echt iets gaat doen. Ik heb het er met mijn vriend over, zit je dan op de zondagochtend op papiertjes te kauwen, er zit misschien wel helemaal niets in…..
Ze zeggen altijd dat dieren dingen kunnen aanvoelen die we niet kunnen zien. Ik lig op de bank en Pjotr (een van de katten) komt aanlopen en gaat midden op mijn benen liggen. Misschien niet heel bijzonder, maar ik wetende dat Pjotr nog nooit in zijn leven óp iemand is gaan liggen vind dat wel bijzonder. Hij blijft bijna wel een uur lang op mijn benen liggen. Het begint met een misselijk gevoel, eigenlijk het eerste teken dat ik niet op een dood stukje papier heb zitten kauwen. In vergelijking met paddo’s komt het veel rustiger en chiller op, ik laat me meevoeren op de woorden van de natuurserie, ik doe mijn ogen dicht, maar ik merk nog niet zo veel. Langzaam aan hoor ik mijn vriend in de keuken bezig, rommelen, zakjes openen etc. Het klinkt irritant, eigenlijk wil ik er wat van zeggen, maar ik hoor dat hij ook eten aan het maken is dus ja, dat kan ik hem niet kwalijk nemen. Ik raak weer wat in trance door de beelden, maar de meest heerlijke geuren halen mij uit mijn droomwereld. Ik moet gewoon even gaan kijken, mijn vriend zit zijn heerlijke broodje te eten, ik mag een hapje. Echt het smaakt als het meest heerlijke wat er maar bestaat, mijn vriend moet lachen aangezien ik normaal gesproken de kok in huis ben. De visuals zijn nu wel duidelijk, het hout van de keukenkastjes beweegt en ademt, het lijkt wel allemaal in slow motion te bewegen.
Mijn vriend heeft blijkbaar een nieuw computerspeeltje ontvangen en vraagt of het ok is om de natuurserie af te zetten. Terugkijkend was dit niet de beste beslissing en ik gaf ook niet goed aan wat ik wilde. Ik zei ja is goed, vervolgens heb ik me natuurlijk enorm zitten ergeren aan alle klikjes die je hoort. Ik had inmiddels wel mijn trip-playlist op gezet, maar ik kan me toch niet goed er op richten dus ik besluit om op de slaapkamer te gaan liggen. Eenmaal in de slaapkamer kom ik er wel beter in, met mijn ogen dicht laat ik mij meevoeren op de muziek, prachtige vormen en patronen ontstaan in mijn hoofd. Zonder heel diepzinnig te denken is het wel een heel fijn vreedzaam en rustig gevoel.
Ik besluit even het nieuws te bekijken (waarom who knows) en ik stuit op een bericht over met corona besmette hamsters in Hong Kong. Ik moet het bericht echt 5x lezen, ik denk dit is een artikel van de speld. Maar nee, het is op de NOS. Ik ga naar beneden om het met mijn vriend te bespreken. Hij vond het ook een grappig artikel. Ik bekijk het filmpje dat bij het artikel hoort (tip: even dat filmpje kijken https://nos.nl/l/2414184) en ik ga kapot, lachen en huilen tegelijk. Het is echt zo grappig maar ik vind het eigenlijk ook heel erg zielig. Ik heb zo’n lach-huil loop al een keer eerder meegemaakt tijdens paddo’s, het enige wat je kan doen is uitlachen/huilen.
Inmiddels ligt mijn vriend ook tweeën naast mij op de bank. Semi geïnteresseerd vraag ik hem wat er dan zo bijzonder is aan dit computer systeem…. Had ik niet moeten doen… heel verhaal over hoe dingen automatisch gedownload worden en ondertiteling bla bla. Ik wijs hem op de tijd, het is half 3! Tijd voor de wedstrijd.
PSV-Ajax, een belangrijke wedstrijd, een synoniem voor vele issues in het leven.
Ik vind de poppetjes op het beeld maar raar lopen, het lijken wel garnaaltjes ofzo, die met van die pootjes trippelen. Vooral de blauwe, ik probeer aan mijn vriend uit te leggen waarom de blauwe anders zijn dan de rode, omdat de blauwe van top tot teen blauw zijn en de rode zijn maar voor de helft rood. Ik geloof niet dat hij het helemaal begrijpt, maar goed. Maarrrr het is de tweede helft en ik schrik op uit mijn gemijmer door mijn vriend die luid juicht en van de bank springt. Hoera. De bal op het beeld intrigeert mij. Het is eigenlijk best interessant. De bal ligt op een bepaalde plek, als hij bij de keeper is dan, is hij heel relaxt en gaan ze chill met elkaar om. Maar als de rooien de bal aan hun voet hebben, dan kan die bal die op dezelfde plek ligt een hele andere betekenis hebben. Zo is dat in het leven natuurlijk ook. Een situatie/gebeurtenis krijgt pas lading door de acties van betekenisvolle anderen…..
Er ontstaat een situatie waar vriendlief zich erg over opwindt. Een bal, was die over de zijlijn of niet? Een futiliteit lijkt het wel. Waarom is het zo boeiend? Juist heel goed met elkaar kijken naar wat zijn nou onze regels en houden we ons er wel aan. Zouden we vaker moeten doen in het leven, eens even kijken of iedereen zich wel aan de spelregels houdt. Je moet dan ook wel eerst goed met elkaar hebben afgesproken wat de spelregels dan zijn…. Eigenlijk best goed wel toch dat we daar dan enkele minuten aan besteden, een man die moet kijken naar beelden die overduidelijk laten zien dat de bal over de zijlijn is geweest, maar die dan toch zegt dat het niet zo is. Hoe kan dat nou weer? Zo gaat dat dus….. Eigenlijk een beetje een pessimistisch einde aan mijn trip.
Het is nu bijna acht uur geleden dat ik het papiertje onder mijn tong legde, het is nog niet uitgewerkt, maar ik kan wel weer normaal typen en nadenken over wat er gebeurd is. Ik kies er nu ook voor om er ‘uit’ te blijven. Ik had prima nog even weg kunnen zweven op de goede muziek en chille omgeving, maar voor nu is dit prima zo. Terugkijkend een interessante ervaring. Ik ben blij dat ik toch 150 heb genomen en niet de 100 want dat was waarschijnlijk een net-niet ervaring geweest voor mij. Maar ik ben wat dat betreft wel al een wat meer ‘ervaren’ psychonaut, iemand die nog nooit psychedelica heeft genomen zou ik dit niet adviseren, ook omdat het vrij lang duurt. (Tip begin eerst met een lage dosering truffels of paddo’s om het go with the flow gevoel te leren herkennen en je er door laten meenemen) Ga ik dit vaker doen? Absoluut! Maar dan anders, andere setting, misschien wel vriendlief en ik die het samen nemen, of buiten in de natuur ofzo. Ik heb me kapot gelachen om de hamsters en de Ajacieden die als garnaaltjes over het beeldscherm liepen, maar het had wel meer kunnen zijn/worden. En dat is prima voor wat het nu is, een eerste ervaring met 1P-LSD.
Laatst bewerkt:
