-
Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?
Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!
75 ug 1P-LSD: Mooi in al zijn lelijkheid
- Onderwerp starter Mevrouw Pløp
- Startdatum
ljuv
DF-koningin
Haha ja dat laatste maak ik me eigenlijk wel het minst druk om... Is vooral erg ongemakkelijk lijkt me maar niet het meest ongemakkelijke van zo'n reis. Maar jij hebt het niet eerder gedaan en twijfelt dus ook begrijp ik dan, onnie?
Mjaaaa gaat me ook niet per se om een X aantal keer getript te hebben, maar ik heb gewoon nogsteeds best wel moeite me heeeelemaal over te geven aan psychedelica en dat lijkt me dus wel belangrijk om een beetje te kunnen tijdens een ayahuasca ceremonie. Scheelt volgens mij een hoop... Ongemak.
Trippy langkous
Badass junkie
Mooi dat je het ziet als een leerproces! En zijn er wel momenten geweest dat je je echt goed voelde of zat je vooral veel na te denken?
Ik moet zeggen dat ik bij mijn 1e 2cb trip ook niet echt kon ontspannen in het begin, uiteindelijk voelde ik me lekker maar het duurde wel even..
Ik ga binnenkort ook lsd doen voor de eerste keer, dus dat word ook spannend..
Ik moet zeggen dat ik bij mijn 1e 2cb trip ook niet echt kon ontspannen in het begin, uiteindelijk voelde ik me lekker maar het duurde wel even..
Ik ga binnenkort ook lsd doen voor de eerste keer, dus dat word ook spannend..
Het liefst had ik de hele openingspost opnieuw gemaakt, maar ik vond het ook wel zijn charme hebben zo. Ook de openingspost mocht van mijn perfectionisme mooi zijn van lelijkheid. Ik wilde heel graag neerzetten hoe ook een trip die absoluut niet 'leuk' is zijn waarde kan hebben. De posts die ik door de dag heen hadden geschreven misten daarin flink wat diepgang, maar hoorden er toch wel in..
Ik denk zelfs dat ik een volgend tripreport precies zo doe!
Mijn aya-ervaring wil ik heel graag nog een tripreport van maken, een tijdje terug had ik hem zelfs bijna af. Ish. Iets wat daarop lijkt. Alleen heb ik toen zo lang gewacht dat het concept gewist is op DF
. Daar moet ik me dus opnieuw aan wagen, maar een levensveranderende reis van 36 uur in woorden vatten én dan ook nog zorgen dat het geen oneindig boekwerk wordt, dat is zegmaar wel een dingetje. Misschien moet ik maar gewoon opgeven dat dat in één keer moet, en er meerdere posts aan weiden. Dan maar wel een boekwerk!Ik moest ervoor stoppen met antidepressiva, dat was heftig (cold turkey) maar het wel absoluut waard.Ayahuasca lijkt mij ook heel bijzonder. Ik zou het eigen aan het begin van het jaar doen maar door ADHD medicatie mocht ik niet
Mijn allereerste ervaring met psychedelica was Ayahuasca! Het denken tripervaring op te moeten doen mag je los laten... Bij een ceremonie heb je begeleiding die je daarin kan helpen en die als het goed is (doe daar onderzoek in! Er lopen veel cowboys rond) ontzettend kundig zijn om je door die controledrang heen te leiden. Ik denk dat juist Ayahuasca je daar hele mooie inzichten in kan geven.
Deels mee eens, deels niet. Ayahuasca kan heel heftig zijn, maar voelt voor verreweg de meesten ontzettend liefdevol, verbindend en veilig. Recreatief gebruik moet niet je intentie zijn denk ik, maar het is niet de hel op aarde (zegt zij, na een 36uur durende reis die zowel begeleiding als de groep nog diep in het geheugen gegrift zijn). Belangrijkste is wel dat je ervoor open staat wat te doen met wat je ervaart tijdens je reis. Integratie is 95% van de opbrengst.
Je voelt de aantrekking vanzelf als de tijd rijp is, maar nogmaals, ervaring is absoluut niet vereist! Ik zag Rotjoch onder dit bericht aanraden eerst eens DMT te doen om kennis te maken met de stof. Daar ben ik het niet mee eens. Een ceremonie is veel geleidelijker, rustiger en functioneler denk ik. Met begeleiding en ontzettend veel liefde om je een. En ja, het duurt lang, maar je besef van tijd is toch kapot, dus daar merk je niks van
Wij hebben wel eerder wat heen en weer bericht over 'bad trips'. Ik denk dat dit een goede weergave is voor je hoe ik daarmee om ga! Alles heeft iets te bieden, het is maar hoe je het zelf oppakt. De trip heeft eigenlijk geen mooie momenten gekend, behalve de couchlock en de neonlichtjes in het begin, en de liefde van jullie van het forum. Als ik de trip met één woord moet omschrijven was het SMERIG. Met ontspanning had het weinig te maken, ik denk vooral dat door de relatief lage dosis de bodyload ontzettend aanwezig was, maar ik precies niet meer de juiste links kon leggen. Ik voelde me echt heel naar, slecht, vies, verdrietig en hopeloos. Er moest op dat moment zó veel anders om het weer goed te laten zijn, dat op diverse keren door mijn hoofd is gegaan: "als je aan al die dingen wil voldoen, je jezelf door al die hoepels wil laten springen, dan kun je beter dood zijn".
Dat heeft me doen beseffen dat ik enerzijds veel lagere eisen aan mezelf moet stellen, zodat ik anderzijds meer motivatie heb om daar wél aan te voldoen. Omdat het haalbaar is, en ik wil leven. Dus hoewel ik me tijdens de trip echt verscheurd en verdrietig heb gevoeld, heeft dat wel een mooi besef opgeleverd.
Nou is voor mij het doel van trippen ook niet perse dat het leuk moet zijn, maar dat het me iets op moet leveren, ik zet het in in mijn (spirituele) ontwikkeling. In die zin was het een prima trip
Toch raad ik aan om niet zo'n tussendosis te nemen als ik dus deed haha. Ik ben ook wel gewoon erg benieuwd naar het effect van 100ug, wat de verschillen daarmee zijn.
15ug: energiek in het hoofd, mega intense ervaring van muziek. Intens diepe gesprekken, duidelijkere mimiek in mijn gezicht. Zin om te dansen.
20ug: enorm stimulerend, op het vervelende af. Bewegingsdrang, intense ervaring van kleuren en muziek, ellenlange wandelingen, spirituele ingevingen
75ug: heel zware bodyload, net te ver van de realiteit om te snappen wat er niet meer klopt en hoe dat wel zou kloppen, niet hard genoeg aan het trippen dat dat niet meer uitmaakt. Zou door menigeen worden ervaren als bad trip denk ik.
En ohja, ik ben dus wel bezig met m'n huis schoonmaken. Steeds een lijstje met haalbare taken, elk vinkje is er een. Opdat ik in een volgende trip niet hoef te twijfelen of m'n huis er echt uitziet als het gemiddelde drugspand in een film 🤣
Mooie Post en wat een goede manier om tegen psychedelica aan te kijken!
lijkt me dan wel weer heel interessant om meer tijd te hebben om de dmt space te verkennen. Pure dmt is zo kort en heftig dat ik er niet veel mee kan… anders dan “toegeven” dat waarschijnlijk alles heel anders is dan ik ooit voor mogelijk had gehouden…
anyway bedankt voor het delen van je report en visie!
Wat een mooi inzicht! Ik vermoed dat dit een belangrijk inzicht is voor alle perfectionisten “out there”…
Mooie positieve Houding. Ik heb relatief weinig moeilijke ervaringen gehad tijdens het trippen en probeer bad trips ook echt te voorkomen (zo hedonistisch ben ik wel)… maar de moeilijke momenten die ik heb beleefd waren heel leerzaam!Nou is voor mij het doel van trippen ook niet perse dat het leuk moet zijn, maar dat het me iets op moet leveren, ik zet het in in mijn (spirituele) ontwikkeling. In die zin was het een prima trip
Die tussendosis lsd is echt opvallend impopulair blijkt elke keer. Ik deel die mening overigens. Ik vind een microdosis tussen de 10-25 ug heerlijk. Ik vond 35 ug al te hoog… dan kun je eigenlijk niet meer normaal functioneren maar is de trip ook niet interessant genoeg om je volledig te boeien. Vanaf 90 vond ik het wel weer interessant. Laatste tijd ligt mijn voorkeur tussen de 150-200 ug met 220 als hoogste. Wil ooit nog wel eens 250 ug proberen maar denk dat ik het dan wel welletjes vindt 😅
Ben echt nieuwsgierig naar jouw ayahuasca verhaal. Ik heb zelf wel ervaring met dmt maar niet met aya. Ik zou het graag een keer willen proberen maar stel het steeds uit. Het fysieke ongemak is tot daar aan toe. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat het fysieke ongemak een regelrechte bad trip Triggered. En dat staat Gewoon niet zo heel hoog op mijn verlanglijstje… 🧐
lijkt me dan wel weer heel interessant om meer tijd te hebben om de dmt space te verkennen. Pure dmt is zo kort en heftig dat ik er niet veel mee kan… anders dan “toegeven” dat waarschijnlijk alles heel anders is dan ik ooit voor mogelijk had gehouden…
anyway bedankt voor het delen van je report en visie!
ljuv
DF-koningin
Love it! Leuk uitgebreid retroperspectiefje ook dit.
Maar ik vind het ook wel leuk/interessant een beetje te experimenteren met de spirituele kant van andere psychedelische middelen hoor. Bij mij is het echt nog vooral leuk en reeeete interessant geweest maar ik heb nog nooit zo'n "wow" ervaring of heel intense realisaties gehad.
Wel moooooie les die je eruit hebt gehaald!
Neeee je mag echt trots op jezelf zijn heur!
Hahaha oh no, wat een deceptie. Als je weer begint zou ik gewoon beginnen op word en het daar eerst opslaan 😂 Ik kijk er naar uit in elk geval!Mijn aya-ervaring wil ik heel graag nog een tripreport van maken, een tijdje terug had ik hem zelfs bijna af. Ish. Iets wat daarop lijkt. Alleen heb ik toen zo lang gewacht dat het concept gewist is op DF
Ja dit onderzoek vind ik nog wel wat lastiger mannnnn, of ik vertrouw alles te weinig... dat kan ook😅
Hmmmmm zo had ik hem eigenlijk ook nog niet bekeken. Ik dacht alleenmaar "haha grapjas, dacht jij dat je hier klaar voor was" op een gegeven moment...
Maar ik vind het ook wel leuk/interessant een beetje te experimenteren met de spirituele kant van andere psychedelische middelen hoor. Bij mij is het echt nog vooral leuk en reeeete interessant geweest maar ik heb nog nooit zo'n "wow" ervaring of heel intense realisaties gehad.
Ja heb me dus absoluut een tijd lang heel erg geroepen gevoeld! Nu het gevoel dat ik ook wel even kan wachten😶
Nee... Dit was ik ook nog niet echt van plan. Lijkt me misschien zelfs wel iets heftiger, al weet ik niet waarom. Wil het wel graag oooooit proberen, maar ayahuasca wil ik sowieso wel eerder doen.
Woooow heftag, heel indrukwekkend dat je er dan nog zo'n les uit kunt leren en het op het moment zelf niet als badtrip zag...
Wel moooooie les die je eruit hebt gehaald!
Helemaal eens! Betekent niet dat het niet leuk mag zijn natuurlijk, maar dat bedoel je volgens mij ook niet.Nou is voor mij het doel van trippen ook niet perse dat het leuk moet zijn, maar dat het me iets op moet leveren, ik zet het in in mijn (spirituele) ontwikkeling. In die zin was het een prima trip
Zo! Dat is mooi geschreven zeg!Wie: Me, myself and I. Vrouw, 31.
Waar: thuis
Wat: 75ug 1p-LSD
Ervaring: Ayahuasca (2 ceremonies), truffels (1 goede trip), microdoses LSD (4 of 5), wiet.
Waarom: een spiritueel/zelfontwikkeling proces gestart door Ayahuasca. Elke keer LSD of truffels daarna heeft me wat gebracht in dat proces. Dat ik vanmorgen dacht 'hm, vandaag truffels of LSD doen?' zal een reden hebben. Psychedelica hebben me tot nu toe meer gebracht dan 30 jaar therapie had kunnen doen. Ik ben klaar voor de volgende sessie.
Wanneer: nu!
11.10: Een zegel van 100ug door de helft geknipt, en een helft nog eens door de helft. Zal ik toch voor de 100 gaan? Nee, 75ug is genoeg. Onder de tong. Beetje spannend. Bij truffels heb ik een 'whatever happens, het is goed zo' gevoel als ik de roep voel ze te nemen. Bij LSD mis ik dat gevoel.
Voor nu zet ik Klaus Schulze aan, als ik dat zat ben staat mijn vaste playlist klaar. De playlist die me, onder invloed of nuchter, altijd terug brengt naar een safe space waar ik kan ondergaan wat er over me heen komt, wetende dat het oke is.
And now we wait.
11.30: Oeps. Het was niet mijn intentie dit nu al te posten, maar om hier door de dag heen, een reportje te typen en dat nadien te posten. Nouja, te laat! Nu dan maar een poging mijn perfectionisme te kalmeren.
11.50: Terwijl ik boven even met de was bezig ben merk ik dat ik wankel. M'n lijf voelt raar. Beneden merk ik dat de muziek me het bloed onder de nagels vandaan haalt, een spanning opbouwt. Is dit wat we gaan doen?
Lucy en ik gaan in de opkomst geen vriendjes worden, en dat is oke. Maar de sfeer gaan we wel even veranderen.
Het opgefokte gevoel verdwijnt als sneeuw voor de zon. Op de bank geploft voel ik m'n spieren ontspannen en m'n lijf warm worden. Komt goed. Alles komt goed.
Vanaf hier schrijf ik het report achteraf. Tijdens mijn trip heb ik nog een paar dingen gepost in de reacties, maar was ik me er vooral heel erg bewust van dat ik op dat moment niet in woorden wilde vatten wat ik voelde en dat ik dat al helemaal niet zonder een check van nuchtere Pløp op het wereldwijde web wilde hebben.
De opkomst van LSD heb in de laatste twee microdoses als enorm stimulerend ervaren, op het vervelende af. Dat merk ik nu niet.
Omkleden helpt niet, ik heb het zó warm dat ik gek wordt. En tegelijk maak ik me een beetje zorgen: wat als mijn perceptie van temperatuur zo verknipt is dat ik mezelf onderkoel? Ondertussen heb ik nog steeds honger, dus ik maak wat yoghurt met fruit klaar. De happen lijken telkens uit te zetten in mijn mond, elke hap verandert in een te grote hap die moeilijk weg te krijgen is, maar lekker is het wel! Thee heb ik ook gezet, maar een mok pakken was handig geweest. Terwijl ik met mijn hand in de servieskast sta bekruipt me een gevoel van deja vu. Als ik naar de salontafel kijk staan daar al vier mokken. Mijn kortetermijngeheugen is kapot. Inmiddels heb ik het koud en voel ik me fysiek zo shabby dat ik maar weer onder mijn dekentje kruip. Aldaar golft de kou van de yoghurt door m'n lijf, als een misselijkheid. 'Laat maar gaan, geef je over', denk ik nog. Maar als ik mezelf voor me zie, liggend in mijn eigen braaksel op de bank, ga ik toch maar een emmer pakken. Zodra ik opsta blijkt er alleen een boer dwars te zitten.
Weer onder mijn dekentje heb ik het bloedheet en ijskoud tegelijk. Het zweet breekt me uit en ik ruik mezelf. Misselijkmakend. Ik besef me dat mijn zintuigen waarschijnlijk compleet op scherp staan en het wel meevalt, maar ik verdraag het niet. Als ik zo ver onder de deken kruip dat die tot mijn neus komt is het zweetprobleem opgelost maar dient het volgende probleem zich aan: het dekentje stinkt ook. Tijd om te gaan douchen, om geur en temperatuur een reset te geven.
Aan hoeveel voorwaarden moet je nog voldoen voordat het goed is Pløp? Onder de douche draai ik de kraan steeds warmer, maar ik blijf koud. Ik was me, maar ik word niet schoner. Om al het vieze weg te wassen zou ik mezelf binnenstebuiten moeten keren. Visueel zie ik patronen in de tegels en het water, en zijn vooral vieze details uitvergroot waardoor ik me in een smerig crackhol waan. Had eerst schoon moeten maken. Nee, het maakt niet uit, dit zit in mij. Als ik de kraan niet heter kan draaien zonder veiligheidsrisico's en ik nog steeds koud ben en het gebrek aan kortetermijngeheugen zorgt dat ik waarschijnlijk drie keer mijn haar heb gewassen zonder dat ik me schoner voel draai ik de douche uit. Afgedroogd en wel stap ik in bed: te warm! Deken eraf. Te zwaar! Verzwaringsdeken eraf. Gewichtloos. Even dwaal ik met gesloten ogen af, maar ik loop vast. Ik voel mezelf kronkelen als een klein kind met koorts. En m'n bed stinkt. Ik eindig met mijn extra dekbedje in mijn armen, het dekbedje dat ik als driejarige kreeg. Geruststellend. Muziek, ik heb muziek nodig. Hoewel in mijn ondergoed op de bank kruipen me heerlijk lijkt heb ik huisgenoten en is het aantrekken van kleding dus wenselijk. Niets voldoet aan mijn wensen van zachtheid, dus ik doe maar wat. Met dekbed en al hobbel ik weer naar beneden.
Na bovenstaande post proberen een aantal DF'ers me te helpen los te laten, in een andere space te komen, te stoppen met vechten. Ik voel me gesteund, maar realiseer me ook dat het oke is. Durf je erop te vertrouwen dat je krijgt wat je nodig hebt? Ik ben niet in de weerstand tegen de trip, ik ben in gevecht met mezelf. Wat als ik het niet meer te koud of te warm (of allebei tegelijk) heb, als ik niets meer ruik, als ik niets meer voel? Dan hoef ik niet meer te zijn. Het lijntje met het leven is dun. Ga deze gevoelens maar aan. Vecht ertegen, stoei ermee, ervaar hoe naar ze zijn. Ze mogen er zijn, jij mag er zijn, je pijn mag er zijn.
In deze lijn mijmer ik voort, inmiddels van Klaus Schulze overgeschakeld op mijn vertrouwde trip-playlist, mijn safe space, tot de gebeurtenis uit onderstaande post:
De chiwafrat piept en kijkt me aan alsof de wereld vergaat. God beest, van alle momenten die je kunt kiezen?! Hoe meer ik haar van alle kanten bekijk hoe meer zij doet alsof ze minimaal hartstikke dood gaat. Realistisch gezien is de kans dat ik over het hoofd zie dat ze daadwerkelijk kapot is kleiner dan de kans dat mijn brein haar toch al ongemakkelijke voorkomen onnoemelijk uitvergroot. Maar waarom piept ze dan?
Eenmaal buiten heeft madame duidelijk koers gezet naar degene die ik als tripsitter had kunnen vragen. Naar degene die ik er twee weken terug nog op aansprak dat hij mij een verantwoordelijkheid voor zijn trip in de maag splitste. Mijn pogingen haar te overtuigen mee de andere kant op te komen zijn zinloos, totdat er een puppy uit een huis komt en een chihuahua wel als leuke tennisbal ziet. Madame is vergeten welke kant ze op wilde en hobbelt toch maar mee naar huis. Dus, ze loopt, ze poept, ze plast. Vitale functies doen het nog. En toch... Waarom doet ze zo?
Eenmaal thuis is er nog één test die ik kan bedenken om te kijken of de nood wel of niet aan de man is: een chihuahua waar wat mis mee is eet niet. Dit mormel (wat er nuchter ook al uitzag alsof ze niet van deze planeet komt) pakt enthousiast een botje aan en gaat daar tevreden op liggen kauwen.
Dat ze het niet leuk vind als ik onder invloed ben wist ik al, maar ze heeft het wel naar een hoger niveau getild vandaag 🤣
Dit maakt me ernstig bewust van mijn verantwoordelijkheidsgevoel en hoe dat me dwars zit. Dat ik me even mild naar voel omdat ik het gevoel heb niet adequaat voor mijn dier te kunnen zorgen op dit moment is terecht. Maar god mens, durf eens te escaleren, al is het maar klein! Durf op je knieën te janken in de badkuip omdat het allemaal moeilijk is, ga in je hemdje buiten staan omdat je het te warm hebt, bel een vriend als je hond je naar zijn huis probeert te slepen en je je even niet meer kunt bedenken hoe je een hond van welgeteld twee kilo een andere kant op moet krijgen, geef toe dat je dom bent geweest en dat je gewoon even behoefte hebt aan een lijntje naar de realiteit.
Iemand bellen doen we nog maar even niet, maar verder geef ik toe. Aan de onrust, aan mijn kapotte lichaamsthermostaat, aan mijn droge bek, aan de muziek, aan het licht, aan de extreme sensatie dat ik uit elke porie zweet, aan de emotie, aan het feit dat mijn hond me precies helemaal kut vindt. Want al die dingen maken dat ik er ben. En dat is wat ik wil. Er zijn.
Inmiddels redelijk aan het landen. Soof is weer bij me komen liggen, strak tegen me aan. Maar als ik beweeg dan piept ze. Dat kleine opdondertje heeft me afgelopen jaren zoveel beschermd, maar ik denk dat ze nu even geen idee heeft hoe.
Ik sluit nog even m'n ogen
Langzaam keert mijn gevoel van warm en koud terug, wordt mijn zicht normaal en keert de rust terug. Ik vermaak me wat door slap te lullen op het forum en whatsapp, probeer langere berichten lezen of typen te vermijden. Zowel mijn kortetermijngeheugen als mijn vermogen tot het produceren van een zin of gedachte waarvoor enige samenhang van dingen nodig is komt vast ooit terug, maar zeker niet vandaag.
Nabeschouwing
Deze dosis wordt door veel mensen als lastig ervaren en ik ben daar klaarblijkelijk absoluut geen uitzondering op. Je normale waarneming verstoort, maar je bent nog zodanig 'bij' dat je je daar enorm bewust van bent. Je maakt allemaal heel normale functies kapot, maar er komt niets voor in de plaats. Desondanks heb ik geen spijt van deze dosis, het is goed om de verschillen in effect te bemerken.
Wat ik meeneem uit deze trip is het mogen ervaren van zoveel sensaties in al hun lelijkheid en smerigheid. Het daarop niet dissociëren, maar het voelen en daar iets van vinden. Het mogen vechten, in plaats van het zo diep te accepteren dat elk negatief gevoel niet legitiem meer is. Dat het er mag zijn, betekent niet dat het minder vervelend is.
Zou ik een volgende keer iets anders doen wat betreft set en setting? Waarschijnlijk niet. Hoewel dit report waarschijnlijk leest als een bad trip is dat niet hoe ik het heb ervaren. Een plezante exercitie was het absoluut niet, maar een duidelijke spiegel met een mooie leeropbrengst was het zeker. Het lijkt me heel fijn om een keer te trippen met een tripsitter die mijn veiligheid kan bewaken zodat ik die verantwoordelijkheid los kan laten, maar die wens doet de waarde van zo'n ervaring als deze niet teniet. Ook in mijn eentje kom ik er wel.
Ik ben erg benieuwd naar de effecten van 100ug, maar dat mag nog even wachten. Deze ervaring heeft mentaal best wat impact gehad en mag eerst rustig een plekje krijgen.
@QueerMan, bedankt voor het bewaken van het fort. Ik wist dat ik in zulke topics niet verzeild moest raken en was daar gelukkig ook niet toe in staat, maar je berichtje was uitermate geruststellend. @Eve's drop dankjewel voor je aanmoediging om voor LSD te gaan. Truffels was waarschijnlijk makkelijker en vertrouwder geweest, maar hey, makkelijk is voor watjes!
Alle anderen die vandaag hebben geprobeerd me te helpen: mijn dank is groot. Ik heb veelal niet op jullie gereageerd, maar jullie zijn allemaal wel binnen gekomen. Hoewel ik vaak dacht 'ja, maar dit is dus precies niet wat ik nodig heb', verduidelijkte dat wel wat ik wél nodig had.
DF is een fijne safe space, ook om kwetsbaar te zijn als iets niet zo lekker valt. Waarvoor *maakt een buiging* dank.
Nadat ik klaar was met dit tripreport werd ik nieuwsgierig naar het waarheidsgehalte van mijn crackhol-sensaties. Ik wil graag verduidelijken dat de geur van wasmiddel niet meer te bespeuren is maar dat mijn dekens en bed niet stinken. En hoewel de badkamer best weer eens een doekje kan gebruiken is het level van het gemiddelde crackpand toch echt nog ongeveer drie planeten ver weg. Ook ikzelf ben, hoewel wederom iets zweterig, gewoon regelmatig en ook onlangs nog gewassen en gepoetst. De smerigheid van mijn trip was echt de LSD!
Nuit
Newbie
Woow kan me zo voorstellen dat mijn controle freak kantje ook zo naar boven zou komen. In ieder geval, interessant om te lezen en leuk geschreven
Ook leuk te lezen dat je net leert van deze trip die je als 'smerig' beschrijft.
Ik (vrouw, 29) Ben aan het overwegen om morgen ook lsd te nemen, maar twijfel nog. Ik ben best wel een angstig persoon en ben in een leerproces van leren loslaten, de controle loslaten, minder perfectionistisch of veeleisend zijn, meer in connectie zijn met mijn lichaam.
Omgeving en context zijn perfect en ik heb ook LSD, maar heb wat schrik dat ik de angstige gedachtes niet meer zal kunnen ombuigen.
kan me ook voorstellen dat het een geruststelling kan zijn om 'live' op het forum ook te schrijven, bij wijze van reality check.
Maar ben ook wel nieuwsgierig, zelfs 'angstige' gedachten zeggen iets over je en kunnen interessant zijn. Maar aangenaam is anders..
Ook leuk te lezen dat je net leert van deze trip die je als 'smerig' beschrijft.
Ik (vrouw, 29) Ben aan het overwegen om morgen ook lsd te nemen, maar twijfel nog. Ik ben best wel een angstig persoon en ben in een leerproces van leren loslaten, de controle loslaten, minder perfectionistisch of veeleisend zijn, meer in connectie zijn met mijn lichaam.
Omgeving en context zijn perfect en ik heb ook LSD, maar heb wat schrik dat ik de angstige gedachtes niet meer zal kunnen ombuigen.
kan me ook voorstellen dat het een geruststelling kan zijn om 'live' op het forum ook te schrijven, bij wijze van reality check.
Maar ben ook wel nieuwsgierig, zelfs 'angstige' gedachten zeggen iets over je en kunnen interessant zijn. Maar aangenaam is anders..
MaddMonkey
Badass junkie
Zie het graag tegemoet.Woon kan me zo voorstellen dat mijn controle freak kantje ook zo naar boven zou komen. In ieder geval, interessant om te lezen en leuk geschreven
Ook leuk te lezen dat je net leert van deze trip die je als 'smerig' beschrijft.
Ik (vrouw, 29) Ben aan het overwegen om morgen ook lsd te nemen, maar twijfel nog. Ik ben best wel een angstig persoon en ben in een leerproces van leren loslaten, de controle loslaten, minder perfectionistisch of veeleisend zijn, meer in connectie zijn met mijn lichaam.
Omgeving en context zijn perfect en ik heb ook LSD, maar heb wat schrik dat ik de angstige gedachtes niet meer zal kunnen ombuigen.
kan me ook voorstellen dat het een geruststelling kan zijn om 'live' op het forum ook te schrijven, bij wijze van reality check.
Maar ben ook wel nieuwsgierig, zelfs 'angstige' gedachten zeggen iets over je en kunnen interessant zijn. Maar aangenaam is anders..
Zit zelf ook al tijdje aan (1p-) LSD te denken, dus zie graag andermans ervaringen voorbij komen
Hoi @Nuit ,
Het is vandaag volgens mij al 'morgen'
Ben benieuwd of je die lsd nog gaat doen. Heb je al ervaring met tripmiddelen of gaat dit je eerste keer worden? Wat voor dosis denk je aan?
Dit klinkt goed. Dat is echt een belangrijke voorwaarde voor een goede trip!
Als je je goed voelt en besloten hebt er voor te gaan zou ik me daar niet te druk meer om maken. Als je angstige gedachten voelt opkomen tijdens een trip probeer dan niet in paniek te raken maar probeer rustig te observeren en te accepteren dat je die angstige gevoelens hebt. Goede kans dat het dan ook weer voorbij gaat.
Zelf zou ik daar niet zo snel voor kiezen omdat computerschermen best vervelend kunnen zijn en omdat je dan geconfronteerd wordt met het feit dat je minder capabel bent (typen kan echt lastig zijn). En je neemt de lsd toch juist om je (reguliere) realiteit een beetje achter je te laten? Waarom zou je die willen checken?
Nuit
Newbie
Dank je voor je advies !Hoi @Nuit ,
Het is vandaag volgens mij al 'morgen'
Ben benieuwd of je die lsd nog gaat doen. Heb je al ervaring met tripmiddelen of gaat dit je eerste keer worden? Wat voor dosis denk je aan?
Dit klinkt goed. Dat is echt een belangrijke voorwaarde voor een goede trip!
Als je je goed voelt en besloten hebt er voor te gaan zou ik me daar niet te druk meer om maken. Als je angstige gedachten voelt opkomen tijdens een trip probeer dan niet in paniek te raken maar probeer rustig te observeren en te accepteren dat je die angstige gevoelens hebt. Goede kans dat het dan ook weer voorbij gaat.
Zelf zou ik daar niet zo snel voor kiezen omdat computerschermen best vervelend kunnen zijn en omdat je dan geconfronteerd wordt met het feit dat je minder capabel bent (typen kan echt lastig zijn). En je neemt de lsd toch juist om je (reguliere) realiteit een beetje achter je te laten? Waarom zou je die willen checken?
Sinds enkele uren begonnen met +-50 microgram (1/4 zegel) Langzaamaan, en dat is goed zo. In het begin stresste ik nogal, wilde wat krampachtig vasthouden aan controle of andere dingen, maar ondertussen merk ik dat 50 wel comfortabel is.
(Niet de eerste keer LSD maar wel de eerste keer alleen.)
Laatst bewerkt:
Tof hoor! Ik ben benieuwd naar je beleving! Ik vraag me altijd af of je niet juist veel behoefte aan contact hebt in een trip. Dat kan ik me zo goed voorstellen namelijk. In een goede trip wil je je beleving delen, in een slechte trip wil je iemand horen/zien die je gerust stelt. Aan de andere kant ga je misschien juist weer dieper in je eigen ziel als je geen afleiding hebt. Ik benieuwd hoe jij het vindt alleen vs samen.
Hela, hopelijk geniet je van je trapje?!
Heb je gewone lsd of RC’s? De meeste zegels zijn namelijk ondergedoseerd en geen 200ug, zoals dealers beweren. Zou dus heel goed kunnen dat je minder dan 59 binnen hebt gekregen. Maar boeit verder ook niet… belangrijkste is dat je het naar je zin hebt…
Laat je later nog even weten hoe het met je gaat?
Nuit
Newbie
Ik schrijf wss nog wel een tripreportje later.
Ik was vnl op zoek naar een zacht tripje. Niet de compleet ondersteboven uiteinde van m'n gedachtes of brein willen uitspitten-trip, maar eerder m'n teentje droppen in alleen trippen, een trip kunnen sturen, introspectie, waarnemen van deformaties, gevoelens, sferen, .. kortom eerder wat voorzichtig en nieuwsgierig rondneuzen.
Zit nu op 1/2 zegel en dat is prima zo.
In 't prille begin van de trip was er nog licht buiten, wolken en landschap. Nu is 't buiten donker en zit ik binnen in een nestje van warm licht.
Ik zou veel willen vertellen. (Maar daardoor zit ik natuurlijk iets minder in het moment).
Maar het is ook fijn om een ervaring te delen, dus alvast deze geweldige muziek:
Alvast een kleine notitie:
LSD kan zacht zijn
In het stil staan, waarnemen kan je het op je af laten komen (of er ook weer uit stappen) raak je intenser overspoeld, dan als je bezig bent.
En ik vind het prettig dat LSD ook zo kan zijn, niet super ondersteboven heftig hard, maar zacht. Als een vriendelijke metgezel.
Ik was vnl op zoek naar een zacht tripje. Niet de compleet ondersteboven uiteinde van m'n gedachtes of brein willen uitspitten-trip, maar eerder m'n teentje droppen in alleen trippen, een trip kunnen sturen, introspectie, waarnemen van deformaties, gevoelens, sferen, .. kortom eerder wat voorzichtig en nieuwsgierig rondneuzen.
Zit nu op 1/2 zegel en dat is prima zo.
In 't prille begin van de trip was er nog licht buiten, wolken en landschap. Nu is 't buiten donker en zit ik binnen in een nestje van warm licht.
Ik zou veel willen vertellen. (Maar daardoor zit ik natuurlijk iets minder in het moment).
Maar het is ook fijn om een ervaring te delen, dus alvast deze geweldige muziek:
Alvast een kleine notitie:
LSD kan zacht zijn
In het stil staan, waarnemen kan je het op je af laten komen (of er ook weer uit stappen) raak je intenser overspoeld, dan als je bezig bent.
En ik vind het prettig dat LSD ook zo kan zijn, niet super ondersteboven heftig hard, maar zacht. Als een vriendelijke metgezel.
Wat mooi opgeschreven! Dat klinkt mij goed in de oren. Het doet mij eraan denken dat ik het tof zou vinden om met beangstigende of overweldigende momenten in een trip om te kunnen gaan. Volgens mij geeft dat een bepaalde rust of zelfvertrouwen. Zeker als je dat helemaal alleen doet. Los daarvan: jouw trip klinkt fijn!
Veel plezier met uittrippen! (Als dat een woord is)
Veel plezier met uittrippen! (Als dat een woord is)
Een echte bad trip lijkt me superkut, maar ik heb niet het idee dat ik er al een heb gehad. Of misschien heb ik gewoon een té positieve instelling, aangezien mijn Aya reizen nou niet echt een feestje waren. Stel dat ik met iemand samen zou trippen met als doel een leuke trip en ik zou me bijvoorbeeld zo voelen als in dit tripreport, acht ik de kans wel aanwezig dat ik behoorlijk zou flippen. Omdat ik weet dat ik andermans trip negatief beïnvloed, omdat het niet de bedoeling was, omdat het leuk had moeten zijn etc. Maar ik ga er zó open in dat eigenlijk niets verkeerd kan zijn.
En na mijn eerste Aya reis moet er ook wel heel veel gebeuren voordat die ervaring overtroffen wordt in moeilijkheid.
Precies dat was het probleem! Teveel normale functies kapot, maar te weinig ervoor in de plaats! Ben heel benieuwd hoe je zulke hoge dosissen ervaart, maar ik denk dat ik dat niet zonder tripsitter zou durven haha.
Misschien moet ik er maar een weblog-like tripreport/reisverslag van maken! De trip zelf is niet compleet zonder wat eraan vooraf ging, en ook zéker niet zonder wat er daarna allemaal gebeurde. Niet echt de gemiddelde aya-ervaring tho, en in die zin ook zeker geen reclame ervoor.
Daar hoef je je echt geen zorgen over te maken! Sowieso is echt niet iedereen aan het kotsen en aan de schijt! Ik heb tot vorig jaar een enorme kotsfobie gehad, daar was ik net een beetje vanaf bij mijn eerste reis (Hoe? Kop eraf zuipen, iemands bed onder kotsen. En dan ervaren dat diegene je met een lach van oor tot oor onder de douche parkeert, de boel verschoont met de instelling 'haha, mooi man'. Kreeg simpelweg de kans niet om in paniek te raken. Positieve bekrachtiging werkt bij puppy's en ook bij Pløppies blijkbaar). Het kotsen zelf is wel naar. Ayahuasca is al smerig op de heenweg, de terugweg is zegmaar echt niet beter. Maar ergens is het ook gewoon goed. De eerste reis één keer gekotst, dus toen ik bij de tweede reis één keer had gekotst dacht ik 'ah mooi, dat hebben we gehad'. Boy i was wrong haha. Drie of vier keer, wel naar, maar triggerde echt niets slechts verder, het luchtte eigenlijk wel op. M'n lijf was er meer dan klaar mee, die zooi moest eruit.
Over de weerstand/angst voor bad trips babbelen we vast nog wel eens verder!
Ik heb zelf geen ervaring met DMT maar kan me goed voorstellen wat je zegt. Denk dat Aya veel meer introspectief is, best heel stuurbaar (als dat is wat je nodig hebt
) en verder wel heel erg per persoon verschillend.*maakt een buiging*
Merci!
Of gewoon in delen opdelen!
Ik wil je daar wel bij helpen, maar ik weet niet of dat mag. Ben zelf afgegaan op ervaring van een vriend, en daar erg blij mee. Ook blind vertrouwen in de begeleiding daar, dus zal niet snel ergens anders heen gaan. Inmiddels diverse vrienden met dezelfde ervaring.
Alles op zijn tijd!
Als alles wat op je af komt oke is, zal het niet zo snel aanvoelen als 'bad trip'. Er gebeurt niets wat niet had moeten gebeuren, want 'alles is oke'!
Dat bedoel ik inderdaad absoluut niet! Het mag hartstikke leuk zijn! Mijn vorige truffeltrip was ook gewoon heel fijn, met lastige stukjes. En ook dat was, op dat moment, precies wat ik nodig had.
Tjsa wat je als "bad trip" omschrijft en wat als "moeilijke ervaring" hangt denk ik een beetje van je definitie af. Ik heb zelf geluk gehad dat ik tijdens al mijn trips maar een paar keer moeilijkheden heb ervaren. Mijn allereerste psychedelische ervaring komt het dichtst in de buurt van een stukje echte "bad-trip" beleving. Toen was ik echt wel even een tijdje in paniek en was ik heilig van overtuigd dat ik gek geworden was. Dat was echt geen fijn gevoel.
20 jaar na dato een tripverhaal uit 1997
Beste forumleden, Ik ga jullie meenemen naar het jaar 1997. Een tijdperk waarin ik de wereld begon te ontdekken als 19 jarige student van de Katholieke Universiteit Nijmegen. 1997 was tevens het jaar waarin mijn blijvende interesse in psychedelica is opgewekt. Voorbereiding Als 18 jarige had...
drugsforum.nl
Een ander moeilijk moment was de come-up van mijn eerste full-blown DMT ervaring. Daar heb ik ook eventjes heel kortstondig echt paniek ervaren. Gelukkig duurde dit maar heel erg kort en beleefde ik het ook als heel kort waardoor het goed te doen was.
Tripreport v/d Maand - DMT - "jij=weg"
Het is zaterdagmiddag. Ik zit bij mij thuis op de bank te kletsen met Roze Olifant en Psychedelibee. Het gesprek verloopt vloeiend en gepassioneerd maar toch ontspannen. Het voelt als goede vrienden die elkaar al jaren kennen. En dat terwijl ik Bee pas net 2 uur daarvoor voor het eerst live heb...
drugsforum.nl
Tot slot ben ik een keer vrij dicht bij paniek/bad gaan gezeten toen ik een voor mijn begrippen hoge dosis lsd deed terwijl ik een beetje verkouden was.
Tripreport v/d Maand - LSD - de relativiteit van geluk
Zaterdagmiddag 14.00 uur. Vrouw en kindjes zijn net weg en papa heeft het huis alleen! Ik ben al de hele week aan het twijfelen: zal ik nu wel of geen LSD trip doen? Mijn afgelopen LSD trips waren elke keer zo fantastisch dat ik weer terug wil naar die fantastische plek waar alles mooi, nieuw en...
drugsforum.nl
Op deze ervaringen na zijn de meeste van mijn trips heel gelukzalig geweest. Mijn intentie is in ieder geval zeker niet om mensen af te schrikken van het trippen met deze links...
Ik ben me al heel lang aan het verdiepen in Ayahuasca en denk dat ik het ooit nog wel eens wil proberen. Ik zie er alleen wel heel erg tegenop omdat het fysiek zo zwaar is en ik de ervaring heb dat fysiek ongemak ook een negatieve impact op je mentale headspace kan hebben.
Ik heb je reports met plezier gelezenTjsa wat je als "bad trip" omschrijft en wat als "moeilijke ervaring" hangt denk ik een beetje van je definitie af. Ik heb zelf geluk gehad dat ik tijdens al mijn trips maar een paar keer moeilijkheden heb ervaren. Mijn allereerste psychedelische ervaring komt het dichtst in de buurt van een stukje echte "bad-trip" beleving. Toen was ik echt wel even een tijdje in paniek en was ik heilig van overtuigd dat ik gek geworden was. Dat was echt geen fijn gevoel.
20 jaar na dato een tripverhaal uit 1997
Beste forumleden, Ik ga jullie meenemen naar het jaar 1997. Een tijdperk waarin ik de wereld begon te ontdekken als 19 jarige student van de Katholieke Universiteit Nijmegen. 1997 was tevens het jaar waarin mijn blijvende interesse in psychedelica is opgewekt. Voorbereiding Als 18 jarige had...
Een ander moeilijk moment was de come-up van mijn eerste full-blown DMT ervaring. Daar heb ik ook eventjes heel kortstondig echt paniek ervaren. Gelukkig duurde dit maar heel erg kort en beleefde ik het ook als heel kort waardoor het goed te doen was.
Tripreport v/d Maand - DMT - "jij=weg"
Het is zaterdagmiddag. Ik zit bij mij thuis op de bank te kletsen met Roze Olifant en Psychedelibee. Het gesprek verloopt vloeiend en gepassioneerd maar toch ontspannen. Het voelt als goede vrienden die elkaar al jaren kennen. En dat terwijl ik Bee pas net 2 uur daarvoor voor het eerst live heb...
Tot slot ben ik een keer vrij dicht bij paniek/bad gaan gezeten toen ik een voor mijn begrippen hoge dosis lsd deed terwijl ik een beetje verkouden was.
Tripreport v/d Maand - LSD - de relativiteit van geluk
Zaterdagmiddag 14.00 uur. Vrouw en kindjes zijn net weg en papa heeft het huis alleen! Ik ben al de hele week aan het twijfelen: zal ik nu wel of geen LSD trip doen? Mijn afgelopen LSD trips waren elke keer zo fantastisch dat ik weer terug wil naar die fantastische plek waar alles mooi, nieuw en...
Op deze ervaringen na zijn de meeste van mijn trips heel gelukzalig geweest. Mijn intentie is in ieder geval zeker niet om mensen af te schrikken van het trippen met deze links...
Ik ben me al heel lang aan het verdiepen in Ayahuasca en denk dat ik het ooit nog wel eens wil proberen. Ik zie er alleen wel heel erg tegenop omdat het fysiek zo zwaar is en ik de ervaring heb dat fysiek ongemak ook een negatieve impact op je mentale headspace kan hebben.
Kan me vinden in wat je schrijft hoor!En fysiek zwaar... Ja. Ayahuasca zorgt niet voor de meest makkelijke ervaringen, dat is zeker waar. Nou moet ik zeggen dat ik in de eerste reis vooral heel erg last heb gehad van hoofdpijn. Spanning waarschijnlijk, maar het nam zóveel plek in. Gelukkig was er genoeg headspace om zowel de hoofdpijn als keihard dissocieren als een levensveranderende reis te herbergen, dat scheelt dan weer.
Tijdens de tweede reis was het 30 graden en dat was de hel. Mijn eerste sensatie was dat ik heel hard aan het fibreren was, heel veel energie en warmte creëerde, maar die warmte kon ik dus letterlijk niet kwijt. Ooooh man, die warmte. Laatste deel van de reis kreeg ik een enorm dood gevoel in mijn armen. Ik was er toen al helemaal klaar mee, had de tweede ronde niet lang genoeg binnen gehouden om er wat uit te halen (dacht ik), was echt mn tijd nog aan het uitzitten. Wat bleek? Dat gevoel in mijn armen hoorde bij de reis. Ben erna naar de fysio gegaan, en daar werd heel snel duidelijk dat er een daadwerkelijk probleem zat, waarschijnlijk al 15 jaar.
Kotsen was zeker niet mijn grootste fysieke ongemak haha. En sowieso, het is het echt waard!
Bij Ayahuasca klinkt het elke keer zo paradoxaal. Mensen omschrijven allemaal ongemakken en hoe zwaar het is en eindigen dan met
het was het allemaal waard Als je daar nog wat meer uitleg over kunt geven wat het dan precies de moeite waard maakt dan hoor ik het graag! Maar misschien moet ik het ook gewoon voor mezelf ervaren. Ik vond de beschrijvingen van Ketamine ook nooit zo aantrekkelijk eigenlijk. En toen ik het een keer gedaan had, begreep ik opeens waarom het ook wel leuk en prettig kan zijn. Ik ben nooit een grote keta-liefhebber geworden maar begrijp nu wel beter waarom mensen het ook leuk kunnen vinden...
Ik kan dat niet kort uitleggen, dus ik zal mezelf er komende week maar toe zetten een begin te maken met mijn reisverslag :')Bij Ayahuasca klinkt het elke keer zo paradoxaal. Mensen omschrijven allemaal ongemakken en hoe zwaar het is en eindigen dan met
Als je daar nog wat meer uitleg over kunt geven wat het dan precies de moeite waard maakt dan hoor ik het graag! Maar misschien moet ik het ook gewoon voor mezelf ervaren. Ik vond de beschrijvingen van Ketamine ook nooit zo aantrekkelijk eigenlijk. En toen ik het een keer gedaan had, begreep ik opeens waarom het ook wel leuk en prettig kan zijn. Ik ben nooit een grote keta-liefhebber geworden maar begrijp nu wel beter waarom mensen het ook leuk kunnen vinden...
ljuv
DF-koningin
Nouuuu heb dus niet zo'n haast nog! Misschien vind ik tzt een manier om je dit conform forumregels te vragen haha😅
Klinkt als een fijne organisatie die je gevonden hebt dan.
Goeie instelling! Ga ik meenemen voor mn volgende reisje!
Yeeeeeheeees excited.
Mooie muziek idd! Lekker chill
Wow! Ik heb je eerste verhaal gelezen. Zoooo gaaf!! Ik herken er delen van uit mijn eerste trip. Die was buitengewoon gaaf. Was met twee vriendinnen. 1 vriendin kreeg een bad trip. Het kostte me moeite om haar te kalmeren. Helemaal midden in mijn trip kon ik dat ook nog niet. Het was alsof zij alle licht uit de ruimte opzoog als ik naar haar keek. Dat beangstigde me.. Dus keek ik een tijdje niet naar haar, maar juist naar mijn andere vriendin die er als een blij ei uit zag, waardoor al het licht weer terug kwam. In die zin heb ik al een vleugje angst meegekregen (gelukkig).Tjsa wat je als "bad trip" omschrijft en wat als "moeilijke ervaring" hangt denk ik een beetje van je definitie af. Ik heb zelf geluk gehad dat ik tijdens al mijn trips maar een paar keer moeilijkheden heb ervaren. Mijn allereerste psychedelische ervaring komt het dichtst in de buurt van een stukje echte "bad-trip" beleving. Toen was ik echt wel even een tijdje in paniek en was ik heilig van overtuigd dat ik gek geworden was. Dat was echt geen fijn gevoel.
20 jaar na dato een tripverhaal uit 1997
Beste forumleden, Ik ga jullie meenemen naar het jaar 1997. Een tijdperk waarin ik de wereld begon te ontdekken als 19 jarige student van de Katholieke Universiteit Nijmegen. 1997 was tevens het jaar waarin mijn blijvende interesse in psychedelica is opgewekt. Voorbereiding Als 18 jarige had...
Een ander moeilijk moment was de come-up van mijn eerste full-blown DMT ervaring. Daar heb ik ook eventjes heel kortstondig echt paniek ervaren. Gelukkig duurde dit maar heel erg kort en beleefde ik het ook als heel kort waardoor het goed te doen was.
Tripreport v/d Maand - DMT - "jij=weg"
Het is zaterdagmiddag. Ik zit bij mij thuis op de bank te kletsen met Roze Olifant en Psychedelibee. Het gesprek verloopt vloeiend en gepassioneerd maar toch ontspannen. Het voelt als goede vrienden die elkaar al jaren kennen. En dat terwijl ik Bee pas net 2 uur daarvoor voor het eerst live heb...
Tot slot ben ik een keer vrij dicht bij paniek/bad gaan gezeten toen ik een voor mijn begrippen hoge dosis lsd deed terwijl ik een beetje verkouden was.
Tripreport v/d Maand - LSD - de relativiteit van geluk
Zaterdagmiddag 14.00 uur. Vrouw en kindjes zijn net weg en papa heeft het huis alleen! Ik ben al de hele week aan het twijfelen: zal ik nu wel of geen LSD trip doen? Mijn afgelopen LSD trips waren elke keer zo fantastisch dat ik weer terug wil naar die fantastische plek waar alles mooi, nieuw en...
Op deze ervaringen na zijn de meeste van mijn trips heel gelukzalig geweest. Mijn intentie is in ieder geval zeker niet om mensen af te schrikken van het trippen met deze links...
Ik ben me al heel lang aan het verdiepen in Ayahuasca en denk dat ik het ooit nog wel eens wil proberen. Ik zie er alleen wel heel erg tegenop omdat het fysiek zo zwaar is en ik de ervaring heb dat fysiek ongemak ook een negatieve impact op je mentale headspace kan hebben.
Binnenkort ga ik ook weer met een vriendin truffels eten. Ik vind het fijn om al die realistische mooie ervaringen te lezen waarin ook angst of walging voorkomt en hoe je daar dan doorheen komt. En uiteindelijk terug kijkt op een super bijzondere lifechanging ervaring!
Super!
Mooi beschreven. Kan me er helemaal een voorstelling bij maken.
Ik heb ook heel veel trips gehad die eigenlijk alleen maar euforisch of mooi waren. Dit was inderdaad een selectie van trips waar ook iets moeilijks bij zat. Gelukkig kun je ook van dat soort ervaringen veel opsteken.
