summernight
Experimenterende gebruiker
1e trip report! Fingers crossed 😁
Een hele goedemorgen beste forumleden! Dit wordt m'n eerste report! Alvast excusus als het wat warrig geschreven is, het is erg lang geleden dat ik dit heb ervaren (lees 3 jaar). Plus tijdens mijn trip het is er echt niks meer van mijn tijdsbesef over..😅 Afijn ik heb m'n best gedaan, veel lees plezier!
Wat: 2 capsules Trip-e (happy caps).
De actieve ingredienten in Trip-E (hoeveelheden per capsule): Hawaiian Baby Woodrose (150 mg, de actieve bestanddelen van de D-lyserginezuur amide en verwante verbindingen). Cafeïne (20mg) Magnesiumstearaat Calcium kooldioxide Hydroxypropylmethylcellulose (vegetarische capsule)
Wie:ik (27) en een goede vriendin (27) we noemen haar even Lisa (zij dronk alleen alcohol)
Setting: naar een 90's feestje buiten. Zonnige warme dag 32 graden
08:00
De dag startte vroeg, ik werd redelijk uitgerust wakker maar had wel behoefte aan een goeie bak koffie, die nam ik dus. Ondertussen een beetje opgestart met een licht ontbijte en mezelf klaargemaakt om naar m'n vriendin te vertrekken. Ik vertrok na een uurtje richting mijn vriendin om daar te verzamelen en samen met de trein richting het feestje te gaan.
08:45
Zo impulsief als ik kan zijn besloot ik nog even langs de smartshop te gaan om even wat leuks te scoren voor op het feestje. Had wel vaker daar wat gehaald en had de ervaring dat het vaak een milde maar toch leuke toevoeging had aan de dag. Denk dan aan zoiets als herbal xtc. Afijn zoeits wilde ik dus weer maar wel met iets meer power. Beetje gesnuffeld tussen de spulletjes en het werden trip-E caps.
Op zoek naar een extra toevoeging van de smartshop omdat ik geen 'echte drugs' wilde gebruiken die dag
09:00
Aangekomen bij Lisa, we hebben er zin in! Drinken nog een biertje en nemen een blikje mixdrank mee voor in de trein. Ik neem ook vast 2 capsules in want het schijnt wel even te duren voor die dingen werken. We vertrekken richting de trein en reizen naar het feestje.
09:45
We zitten in een kneiterdrukke trein en merk dat ik de prikkels niet zo goed kan handelen, het irriteert me. Veel hard pratende mensen, schreeuwende kinderen en veel bewegen. Ik vraag aan Lisa of zij er ook last van heeft, ze geeft inderdaad aan dat het ook erg druk is aan haar hoofd. Toch denk ik ook ik toch al iets begin te merken. M'n handen worden ook wat klam en ik voel me steeds meer afwezig worden.
10:30
Nog steeds in de trein nog een klein kwartiertje te gaan. Pff wat ben ik blij als ik uit deze drukte ben. Opmerkelijk is dat ik heel de tijd een soort van kramp in m'n vingers voel die niet weggaat. Ik krijg het gevoel dat ik ze elke keer moet strekken om van dat nare gevoel af te komen. Dat doe ik dan ook maar het helpt niet echt. Kan het gevoel niet negeren het is sterk aanwezig.
11:00
Eindelijk uit die kut trein. We lopen richting het festival en maken nog even een korte stop bij het tankstation om wat kleins te eten met zout. We eten beide een zakje chips en drinken water.
11:30
Eenmaal aangekomen op het festival halen we muntjes en een stempel voor de wc (ja het is zo'n feestje😅). We hebben er zin in en voel me ook best prima, niet zoveel last meer van de drukte gek genoeg aangezien het hier krioelt van de mensen. We halen wat drinken en gaan wat dansen, best leuk sfeertje! Het is wel echt tering warm en we merken dat dat niet zo best is voor de energie. Besluiten even te gaan zitten aan de kant tegen een hek.
12:00 vanaf hier wordt het serieuze shit
We zitten nog op de grond maar voel me erg misselijk, draaierig en licht in mijn hoofd. M'n lichaam voelt ook echt mega zwaar en zou niet weten hoe ik nu moet opstaan. De desoriëntatie slaat er in als een mokerslag in en ik heb erg veel moeite om kalm te blijven in mijn hoofd." Waarom heb ik dit in godsnaam gedaan?" De paniek was real, ik ken dit gevoel niet. Ik hoopte dat het een tijdelijk dingetje was en besloot om me er maar aan over te geven in de hoop dat het 'inslaan' zo over. Ik pakte m'n telefoon en keek hoelaat het was zodat ik enigszins kon bedenken hoelang dit nog ging duren of al gaande was. Ook mijn telefoon was een groot raadsel aan informatie. Ik keek erover maar het was een abstract ding geworden, geen idee wat ik met die cijfertjes en lettertjes moest die erop stonden.
Tijd is er niet meer, ik weet niet wat het betekend
Lisa merkt dat ik niet lekker ga, probeert met me te praten en haalt wat sinas. Gesprek voeren lukt niet. Ik praat terug maar ik heb geen idee wat ik zeg of wat zij zegt. Ondanks alles blijf ik redelijk kalm en heb het gevoel dat het ook niet anders kan omdat m'n lichaam zo zwaar is maar tegelijkertijd zijn alle bewegingen licht. Mijn zicht is wel helder maar ik kan niet verwerken wat er allemaal gebeurt. Het grasprietje voor me is al teveel. Op een of andere manier is mij tasje vasthouden een veilige haven, geen idee waarom maar ik moet hem goed vasthouden aan het gespje, dat is wat mijn brein zegt.
Honderdduizend gedachte schieten door m'n hoofd maar geen enkele is te volgen. Het is een grote choas en warboel aan gedachte. Totaal verward.
"Wat doe ik op een feest en waarom heb ik besloten om dit 'simpele middeltje van de smartshop' op een festival te doen?!" Het leek allemaal een goed idee net een klein randje extra maar dit is serieuze shit niet iets wat je zomaar even doet. TOTAAL ONDERSCHAT.
We moeten wat eten, dat gaat me vast goed doen..
De weg naar het eettentje is een hel. Ik ben totaal gedesoriënteerd loop hand in hand op sleeptouw bij Lisa omdat ik geen enkel benul heb van wat er allemaal gebeurt. Ik loop maar snap niet hoe ik vooruit kom. Onderweg loop ik tegen veel mensen (of dingen) aan en voel me heel schuldig daarover.
Eenmaal aangekomen nemen we een Hamburger. Ik kan normaal altijd eten als is het met enige moeite maar dit keer is het echt ondenkbaar dat ik die vette gore hap naar binnen krijg. De geur alleen al maakt me zo misselijk en het is hier veel te druk om te eten. Ik wil rust. Als een klein kind neem ik mini hapjes en kokhals bij elke hap. Het is een baksteen in m'n maag en voor m'n gevoel hebben we daar uren gezeten.
Naar de WC (dixi)
Weer door die mensen massa heen. Ik ben er zo gods gruwelijk klaar mee en het enige wat ik denk is ik wil thuis zijn. Ik wordt richting de dixi geleidt en probeer zelfstandig naar de wc te gaan. Ook dit is geen beginnen aan. Het is bloedheet in dat hok, te donker en snap amper wat ik doe in een plastic hoK. Ik weet wel dat ik er zo snel mogelijk uit wil.
Eenmaal eruit zijn we weer gaan zitten. Muziek en drukte trok ik totaal niet. Ik heb geen benul hoelang we daar hebben gezeten, wat we hebben gedaan en of überhaupt gesprekken hebben gevoerd. Het enige wat ik kon was zitten en mij veilig vast klampen aan de gesp van m'n tasje. Die hield ik overigens heel de dag vast, zodra de gesp uit m'n handen glipte kreeg ik een licht paniekerig gevoel door heel m'n lichaam.
Richting huis
Besloten om naar de trein te gaan. De tocht erheen was al iets beter te doen omdat we nu echt uit de drukte waren. Heel de weg zat ik te bidden in mijn gedachte dat het niet zo druk was als op de heenweg. Op het perron was ik nog steeds helemaal de weg kwijt, geen besef van wat een perron überhaupt was en wilde zo het spoor oplopen omdat dat er wel interessant uit zag. HOE DEBIEL IS DAT?!
De reis kan ik me weinig van heugen. Eenmaal bij Lisa thuis heb ik een lange douche genomen en lekkere chill kleding aangedaan. Eindelijk voelde ik me weer wat meer down to earth. We besloten richting de stad te gaan om de dag toch nog leuk af te sluiten op een terrasje met heel veel lekkere hapjes en wat fris.
Conslusie: onderschat smartshop producten NIET. Achteraf heb ik er veel van geleerd ik ga dit nooit meer zo aanpakken. Maar tijdens voelde ik me niks anders dan vreselijk, gedesoriënteerd, schuldig, warrig en ontzettend zwaar.
Bah wat was dit naar
Een hele goedemorgen beste forumleden! Dit wordt m'n eerste report! Alvast excusus als het wat warrig geschreven is, het is erg lang geleden dat ik dit heb ervaren (lees 3 jaar). Plus tijdens mijn trip het is er echt niks meer van mijn tijdsbesef over..😅 Afijn ik heb m'n best gedaan, veel lees plezier!
Wat: 2 capsules Trip-e (happy caps).
De actieve ingredienten in Trip-E (hoeveelheden per capsule): Hawaiian Baby Woodrose (150 mg, de actieve bestanddelen van de D-lyserginezuur amide en verwante verbindingen). Cafeïne (20mg) Magnesiumstearaat Calcium kooldioxide Hydroxypropylmethylcellulose (vegetarische capsule)
Wie:ik (27) en een goede vriendin (27) we noemen haar even Lisa (zij dronk alleen alcohol)
Setting: naar een 90's feestje buiten. Zonnige warme dag 32 graden
08:00
De dag startte vroeg, ik werd redelijk uitgerust wakker maar had wel behoefte aan een goeie bak koffie, die nam ik dus. Ondertussen een beetje opgestart met een licht ontbijte en mezelf klaargemaakt om naar m'n vriendin te vertrekken. Ik vertrok na een uurtje richting mijn vriendin om daar te verzamelen en samen met de trein richting het feestje te gaan.
08:45
Zo impulsief als ik kan zijn besloot ik nog even langs de smartshop te gaan om even wat leuks te scoren voor op het feestje. Had wel vaker daar wat gehaald en had de ervaring dat het vaak een milde maar toch leuke toevoeging had aan de dag. Denk dan aan zoiets als herbal xtc. Afijn zoeits wilde ik dus weer maar wel met iets meer power. Beetje gesnuffeld tussen de spulletjes en het werden trip-E caps.
Op zoek naar een extra toevoeging van de smartshop omdat ik geen 'echte drugs' wilde gebruiken die dag
09:00
Aangekomen bij Lisa, we hebben er zin in! Drinken nog een biertje en nemen een blikje mixdrank mee voor in de trein. Ik neem ook vast 2 capsules in want het schijnt wel even te duren voor die dingen werken. We vertrekken richting de trein en reizen naar het feestje.
09:45
We zitten in een kneiterdrukke trein en merk dat ik de prikkels niet zo goed kan handelen, het irriteert me. Veel hard pratende mensen, schreeuwende kinderen en veel bewegen. Ik vraag aan Lisa of zij er ook last van heeft, ze geeft inderdaad aan dat het ook erg druk is aan haar hoofd. Toch denk ik ook ik toch al iets begin te merken. M'n handen worden ook wat klam en ik voel me steeds meer afwezig worden.
10:30
Nog steeds in de trein nog een klein kwartiertje te gaan. Pff wat ben ik blij als ik uit deze drukte ben. Opmerkelijk is dat ik heel de tijd een soort van kramp in m'n vingers voel die niet weggaat. Ik krijg het gevoel dat ik ze elke keer moet strekken om van dat nare gevoel af te komen. Dat doe ik dan ook maar het helpt niet echt. Kan het gevoel niet negeren het is sterk aanwezig.
11:00
Eindelijk uit die kut trein. We lopen richting het festival en maken nog even een korte stop bij het tankstation om wat kleins te eten met zout. We eten beide een zakje chips en drinken water.
11:30
Eenmaal aangekomen op het festival halen we muntjes en een stempel voor de wc (ja het is zo'n feestje😅). We hebben er zin in en voel me ook best prima, niet zoveel last meer van de drukte gek genoeg aangezien het hier krioelt van de mensen. We halen wat drinken en gaan wat dansen, best leuk sfeertje! Het is wel echt tering warm en we merken dat dat niet zo best is voor de energie. Besluiten even te gaan zitten aan de kant tegen een hek.
12:00 vanaf hier wordt het serieuze shit
We zitten nog op de grond maar voel me erg misselijk, draaierig en licht in mijn hoofd. M'n lichaam voelt ook echt mega zwaar en zou niet weten hoe ik nu moet opstaan. De desoriëntatie slaat er in als een mokerslag in en ik heb erg veel moeite om kalm te blijven in mijn hoofd." Waarom heb ik dit in godsnaam gedaan?" De paniek was real, ik ken dit gevoel niet. Ik hoopte dat het een tijdelijk dingetje was en besloot om me er maar aan over te geven in de hoop dat het 'inslaan' zo over. Ik pakte m'n telefoon en keek hoelaat het was zodat ik enigszins kon bedenken hoelang dit nog ging duren of al gaande was. Ook mijn telefoon was een groot raadsel aan informatie. Ik keek erover maar het was een abstract ding geworden, geen idee wat ik met die cijfertjes en lettertjes moest die erop stonden.
Tijd is er niet meer, ik weet niet wat het betekend
Lisa merkt dat ik niet lekker ga, probeert met me te praten en haalt wat sinas. Gesprek voeren lukt niet. Ik praat terug maar ik heb geen idee wat ik zeg of wat zij zegt. Ondanks alles blijf ik redelijk kalm en heb het gevoel dat het ook niet anders kan omdat m'n lichaam zo zwaar is maar tegelijkertijd zijn alle bewegingen licht. Mijn zicht is wel helder maar ik kan niet verwerken wat er allemaal gebeurt. Het grasprietje voor me is al teveel. Op een of andere manier is mij tasje vasthouden een veilige haven, geen idee waarom maar ik moet hem goed vasthouden aan het gespje, dat is wat mijn brein zegt.
Honderdduizend gedachte schieten door m'n hoofd maar geen enkele is te volgen. Het is een grote choas en warboel aan gedachte. Totaal verward.
"Wat doe ik op een feest en waarom heb ik besloten om dit 'simpele middeltje van de smartshop' op een festival te doen?!" Het leek allemaal een goed idee net een klein randje extra maar dit is serieuze shit niet iets wat je zomaar even doet. TOTAAL ONDERSCHAT.
We moeten wat eten, dat gaat me vast goed doen..
De weg naar het eettentje is een hel. Ik ben totaal gedesoriënteerd loop hand in hand op sleeptouw bij Lisa omdat ik geen enkel benul heb van wat er allemaal gebeurt. Ik loop maar snap niet hoe ik vooruit kom. Onderweg loop ik tegen veel mensen (of dingen) aan en voel me heel schuldig daarover.
Eenmaal aangekomen nemen we een Hamburger. Ik kan normaal altijd eten als is het met enige moeite maar dit keer is het echt ondenkbaar dat ik die vette gore hap naar binnen krijg. De geur alleen al maakt me zo misselijk en het is hier veel te druk om te eten. Ik wil rust. Als een klein kind neem ik mini hapjes en kokhals bij elke hap. Het is een baksteen in m'n maag en voor m'n gevoel hebben we daar uren gezeten.
Naar de WC (dixi)
Weer door die mensen massa heen. Ik ben er zo gods gruwelijk klaar mee en het enige wat ik denk is ik wil thuis zijn. Ik wordt richting de dixi geleidt en probeer zelfstandig naar de wc te gaan. Ook dit is geen beginnen aan. Het is bloedheet in dat hok, te donker en snap amper wat ik doe in een plastic hoK. Ik weet wel dat ik er zo snel mogelijk uit wil.
Eenmaal eruit zijn we weer gaan zitten. Muziek en drukte trok ik totaal niet. Ik heb geen benul hoelang we daar hebben gezeten, wat we hebben gedaan en of überhaupt gesprekken hebben gevoerd. Het enige wat ik kon was zitten en mij veilig vast klampen aan de gesp van m'n tasje. Die hield ik overigens heel de dag vast, zodra de gesp uit m'n handen glipte kreeg ik een licht paniekerig gevoel door heel m'n lichaam.
Richting huis
Besloten om naar de trein te gaan. De tocht erheen was al iets beter te doen omdat we nu echt uit de drukte waren. Heel de weg zat ik te bidden in mijn gedachte dat het niet zo druk was als op de heenweg. Op het perron was ik nog steeds helemaal de weg kwijt, geen besef van wat een perron überhaupt was en wilde zo het spoor oplopen omdat dat er wel interessant uit zag. HOE DEBIEL IS DAT?!
De reis kan ik me weinig van heugen. Eenmaal bij Lisa thuis heb ik een lange douche genomen en lekkere chill kleding aangedaan. Eindelijk voelde ik me weer wat meer down to earth. We besloten richting de stad te gaan om de dag toch nog leuk af te sluiten op een terrasje met heel veel lekkere hapjes en wat fris.
Conslusie: onderschat smartshop producten NIET. Achteraf heb ik er veel van geleerd ik ga dit nooit meer zo aanpakken. Maar tijdens voelde ik me niks anders dan vreselijk, gedesoriënteerd, schuldig, warrig en ontzettend zwaar.
Bah wat was dit naar
Ik sta ook wel een beetje te kijken van de keuzes die je hebt gemaakt als ik heel eerlijk ben. LSA zou ik echt totaal niet als partydrug inschatten, zeker met de misselijkheid die er altijd bij komt kijken... En een middeltje wat je nog niet kent voor het eerst op een feestje, je hebt het jezelf niet makkelijk gemaakt. Maar ik ben best wel verbaasd dat die caps zo sterk zijn blijkbaar, ik heb ze wel eens zien liggen bij de smartshop maar ging ervan uit dat het niet zo veel zou voorstellen! Dus goed om te weten dat het niet niks is..
