Advies/ervaringen afckicken RC's (o.a. a-p(i)hp) + dagboek bijna-dood-ervaring

[LucidLucy]

Het is nogal een lang verhaal geworden, bijna eerder een dagboek dan een hulpvraag. Dus hier alvast de samenvatting.

TL;DR – Ik ben verslaafd, heb een ambulant traject gevolgd, ben actief bij NA en blijf steeds terugvallen. Heeft er iemand tips/adviezen voor hulp (klinische opname of juist ambulant, welke klinieken wel/niet, alle tips zijn welkom)



Ik ben al lange tijd niet meer op dit forum geweest. Ik heb hier in het verleden jarenlang rondgeneusd zonder account en veel geleerd over de kant van middelen. Met een schuin oog keek ik ook weleens mee naar de verslavingsforums omdat het me interesseerde. Maarja, dat zou mij nooit gebeuren. Ik was zó voorzichtig……



Tot dat dus wel degelijk gebeurde. Vanuit ketamine richting de RC dissociatieven, vervolgens steeds meer uppers om te kunnen functioneren en af en toe wat benzo’s om te kunnen slapen. Lichamelijke gewenning aan benzo’s heb ik tot nog toe weten te voorkomen.

Half november ben ik in een belachelijke staat thuis gekomen met ongeveer 12 verschillende middelen in mijn systeem (alcohol, wiet, 2cb, 2fa, 2fma, dck, o-pce, 2fdck, clonazolam, flunitrazolam en ik ben er een paar vergeten [waarschijnlijk nog meer disso’s]). Ik woon nog thuis en mijn ma voelde aan dat er iets niet goed was. Daarop heeft ze mijn vader wakker gemaakt en meegenomen naar beneden om mij te confronteren.

Ik zal proberen globaal te omschrijven wat er daarna is gebeurd. Ik heb hun hulpaanbod aangenomen en ben in behandeling gegaan via een ambulant traject, wat destijds veelal via zoom gebeurde. De intake was vrij snel (begin januari) en de week daarop kon de behandeling starten.

Vanaf half november tot de kerstvakantie clean kunnen blijven. Toen heb ik (eigenlijk bewust) een terugval gehad. Ik wist dat het hierna klaar zou zijn en wilde toch nog een paar middelen ‘af kunnen vinken’. Toen heb ik voor het eerst 3mmc, a-php, a-pihp en mdphp gebruikt, waar ik inmiddels wel een beetje spijt van heb.

Tijdens mijn behandeling ben ik ook met NA in aanraking gekomen, waar ik inmiddels redelijk mijn plek weet te vinden. Toch lukt het nog niet helemaal om goed in herstel te komen. Ik blijf geregeld terugvallen op voornamelijk de middelen a-php en a-pihp. Deze geven bij vlagen soms zulke idiote zucht dat ik in no-time weer middelen in huis haal. En de terugvallen worden vaak ook heviger vanwege gewenning aan het middel. Inmiddels tot het punt dat ik deze middelen injecteer.

Tot het gisterenavond weer eens bijna helemaal mis ging. Ik had mijn vloeistof voorbereid (steriliseren etc.) van een nieuwe batch van een niet nader te noemen, relatief nieuwe, betrouwbare vendor die bekend staat om zijn persoonlijke afhandeling. (mocht je dit lezen, bedankt voor het briefje waarin je je zorgen uit over mijn bestellingen)

Vervolgens had ik een (naar mijn idee kleine hoeveelheid) vloeistof ingespoten. Toen ik de rush voelde opkomen ging dat veel sneller dan normaal en het was echt té intens. Ik voelde mijn hart flink bonzen en dacht dat dit mis zou gaan. Met moeite ben ik naar boven gestrompeld om hulp te vragen. Eenmaal boven voelde ik mijn hart niet meer bonzen en had ik naar mijn idee ook geen pols meer. Wél pijn op de borst en uitstraling naar linkerarm. 112 is gebeld en de ambulance is gekomen. Uiteindelijk bleef de boel wel functioneren, maar ik ben door het oog van de naald gekropen. Saturatie was erg laag, maar dit trok bij. Hartfilmpje was in orde. De ambulancebroeders hebben me wel nadrukkelijk verzocht hulp te gaan zoeken, want ze maakten het ook vaak genoeg mee waar de afloop anders is.

Dit is voor mij al de zoveelste wake-up call, ik heb al vaker gedacht ‘dat was kantje boord’. En toch heb ik moeite met clean blijven. Daarnaast doet het ook veel met mijn omgeving natuurlijk. Het is waanzin, echt complete waanzin om zó als verslaafde door het leven te gaan. Ik wil stoppen, dat wilde ik hiervoor al, maar toch blijven er geregeld terugvallen komen.

Een van de dingen die lastig voor mij is, is het aanleren van structuur. Daarnaast is bij mijn afgelopen behandeling ADD vastgesteld, waarna het advies is gegeven voor medicamenteuze behandeling. Ik was daar eerst een beetje op tegen omdat ik dan juist weer amfetamineachtige stoffen zou krijgen, maar de psycholoog adviseerde om het toch te proberen. Voornamelijk omdat ze kon merken dat ik zelf al wat trucen had ingebouwd om structuur te houden om met die ADD om te gaan (voornamelijk op gebied van studie/werk). Toch denk ik dat het verstandig is dat ik ook hiermee nog meer aan de slag ga.

Een ander punt dat het vernoemen waard is, is dat ik voorheen studie en werk eigenlijk altijd op prio 1 plaatste. Tijdens mijn behandeling heb ik wel gezien dat dit anders moet. (het koste ze nogal wat moeite om me daarvan te overtuigen) Een erg drukke periode op werk is voor mij ook een flinke trigger geweest voor een heftige terugval waarna ik herstel niet meer écht goed heb op weten te pakken. Inmiddels heb ik vakantie en dat geeft wat ruimte, maar een full-time baan combineren met herstel is misschien toch minder haalbaar dan ik dacht.



Mijn ouders zouden graag zien dat ik kies voor een klinische opname. Het liefst een waar ook juist de familieleden in betrokken worden. Ik vind het zelf nog lastig om dit te accepteren en weet niet goed hoe ik dit met werk moet gaan regelen. Ze weten op werk dat het bij mij privé niet helemaal lekker loopt, en heb daardoor al iets aan vrije ruimte gekregen de afgelopen maanden. Maar het wordt toch lastig om dit uit te leggen vrees ik.

Zelf zie ik in een klinische opname voornamelijk de meerwaarde dat mijn cyclus goed doorbroken wordt en ik een bepaalde structuur moet gaan volgen. Misschien dat dit helpt. Maar ik vrees ook een beetje voor de periode daarna, dat het verschil dan weer zo groot is en een terugval alsnog zo gebeurd is.

Verder denk ik dat ik in mijn vorige behandeling al wat dingen heb geleerd om meer inzicht te krijgen in mijn verslaving (functieanayse, gezonde copingsmechanismen, etc.) En ik weet niet zo goed wat ik kan verwachten en wat ik verder kan leren als ik een nieuwe behandeling start. Daarnaast ben ik een beetje sceptisch dat niet alle instanties even goed up-to-date zijn wat betreft verslavingszorg. (zo kom ik nog weleens tegen dat mensen na een paar maanden behandeling door de psycholoog wordt aangeraden om voorzichtig weer eens wat alcohol te gaan drinken…..)


Concreet:
Mijn vraag is eigenlijk of er forumleden zijn die tips kunnen geven of ervaringen kunnen delen. Bijvoorbeeld of klinische opname wél degelijk meerwaarde heeft en misschien goede ervaringen hebben met bepaalde klinieken (en het betrekken van de directe omgeving).

Normaal zou ik hiervoor de zoekfunctie gebruiken en uren het forum afstruinen. Maar ik vrees dat ik mezelf dan weer in een ‘rabbit hole’ gooi waar ik morgenochtend pas uitkom.



Ohja en nog even dit:
Ja ik had mijn dosissen af moet wegen! Maar mijn milligrammenweegschaal is al een tijdje geleden van mij afgenomen en ik heb inmiddels een dusdanige tolerantie dat het meestal wel goed gaat. Maarja, ik was even de wet van murphy vergeten. Zo had ik een week of 2/3 terug nog een fikse (t)overdosis 3-me-pcp te pakken. Ook zo’n goedje wat je echt niet zonder weegschaal moet nemen. (FYI: een toverdosis 3-meo-pcp is vele malen leuker dan een toverdosis 3-me-pcp. In elk geval in mijn ervaring)

Het is jammer dat ik het zo ver heb laten komen. Ik was eerst juist altijd degene die in de vriendenkring altijd iedereen wees op netjes afwegen, drugs testen, oppassen met riskante combinaties, etc. Maar je kan hard afglijden in korte tijd....

 

[Hardcore_frk]

Jeetje, heftig man. Inderdaad klote dat je dan ook nog met de pyro's in aanraking bent gekomen.. En dan ook nog injecteren.. Dat zal wel een zeer heftige, maar lekkere rush geven, of niet?

Ik wens je veel sterkte gedurende je behandeltraject en daarna!

 

[Snuffelaar]

Een opname is hier wel op zijn plaats, maar dan zou je wel specifiek naar een afkickkliniek moeten gaan, niet naar een psychiatrische afdeling. Weet wel dat een opname alleen maar zin heeft als je er echt volledig voor wil gaan. De zin in pyros zal misschien nooit verdwijnen, maar met de tijd zal je er minder en minder aan denken. Niet toegeven aan cravings, je hebt zelf al gemerkt welke ellende pyros kunnen opleveren.

Als je kriebels krijgt om te bestellen denk dan aan alle negatieve momenten die het je al opgeleverd heeft. Je verslaving denkt enkel aan die lekkere rush die ze geven, maar in werkelijkheid blijf je een high zoeken die je niet meer krijgen zal.

Probeer je vrije tijd op te vullen met andere kleine dingen, zoals bijvoorbeeld een avondwandeling. Ik snap dat het moeilijk is om structuur te creëren, maar daar kan verslavingszorg ook bij helpen.

Sorry als mijn advies te generiek is, maar ik kan me volledig vinden in jouw situatie. Pyros zijn ook mijn kryptonite endus start ik komende maandag een opname in een afkickkliniek.

Als je het moeilijk hebt, of als je er meer over wil praten, mag je me altijd een berichtje sturen op DF. Je staat er niet alleen voor en het is zeker niet onmogelijk om er mee te stoppen, maar je moet het 100% willen.

 

[geflipt]

Beste lucy,

Een klinische opname is hier toch wel aan de orde vrees ik.

Ten eerste ben je dan even helemaal uit de omgeving die gerelateerd is aan je verslaving(en). Effe alles opzij duwen dus. Je leven komt even op pauze te staan, en het gaat even enkel en alleen om jou. Want dit kan flink verkeerd gaan. Toevallig dat ik dit nu lees, want ik ga zelf vanaf volgende dinsdag in opname voor een stim-verslaving en een fikse depressie).

Het doet echt deugd om open en eerlijk met hulpverleners te praten. Of, tijdens de opname zelf, met 'collega's'.

Maarrr... Je moet er wél volledig klaar voor zijn, en dat betekent dat je zelf volledig voor de opname wil gaan.

Je hebt al een flinke stap gezet, door dit te delen op het forum. Daar mag je gerust fier op zijn.

Wat ik tussen de regels heen lees, is dat er enerzijds nog twijfel heerst, en daarnaast ook wel het relaas van iemand die er genoeg van heeft, maar er op deze manier niet uitgeraakt.

Ik heb zelf al 14 opnames achter de rug (ik ben bipolair), dus als je vragen hebt, of gewoon eens wilt praten met iemand die het zelf ook meemaakt momenteel, stuur me dan gerust een PM.

Nogmaals, je hebt de eerste stap al gezet. Stap voor stap, en soms misschien een zijsprong, of een stap achteruit. Maar zolang je er écht vanaf wil, dan gaat het je wel lukken.

Ik wens je alvast heel veel succes en sterkte.

 

[LucidLucy]

Even een update van mijn kant.
Bedankt voor jullie reacties, de adviezen zijn inderdaad een beetje generiek. Maar het is goed bedoelt, alsnog bedankt! En eigenlijk wist ik het al lang, maar wilde het niet helemaal weten. Ik heb na het posten van dat bericht een hele fijne meeting gehad. En de afgelopen 24h heb ik kunnen wennen aan het idee van een opname.
Ik heb me vandaag suf gebeld met fellows en vrienden. En eigenlijk is de uitkomst telkens hetzelfde; klinische opname.
Morgen de kliniek bellen. Afspraak bij de huisarts staat al. Trots/ego opzij schuiven en gaan, dat is nu de instelling.

 

[Snuffelaar]

Even een update van mijn kant.
Bedankt voor jullie reacties, de adviezen zijn inderdaad een beetje generiek. Maar het is goed bedoelt, alsnog bedankt! En eigenlijk wist ik het al lang, maar wilde het niet helemaal weten. Ik heb na het posten van dat bericht een hele fijne meeting gehad. En de afgelopen 24h heb ik kunnen wennen aan het idee van een opname.
Ik heb me vandaag suf gebeld met fellows en vrienden. En eigenlijk is de uitkomst telkens hetzelfde; klinische opname.
Morgen de kliniek bellen. Afspraak bij de huisarts staat al. Trots/ego opzij schuiven en gaan, dat is nu de instelling.

Moeilijke stap maar eenmaal gezet kan het wel een opluchting zijn. Veel succes man, je hebt de juiste beslissing genomen.

 

[LucidLucy]

Even een update van mijn kant.
Bedankt voor jullie reacties, de adviezen zijn inderdaad een beetje generiek. Maar het is goed bedoelt, alsnog bedankt! En eigenlijk wist ik het al lang, maar wilde het niet helemaal weten. Ik heb na het posten van dat bericht een hele fijne meeting gehad. En de afgelopen 24h heb ik kunnen wennen aan het idee van een opname.
Ik heb me vandaag suf gebeld met fellows en vrienden. En eigenlijk is de uitkomst telkens hetzelfde; klinische opname.
Morgen de kliniek bellen. Afspraak bij de huisarts staat al. Trots/ego opzij schuiven en gaan, dat is nu de instelling.

Tis even klooien op mobiel, maar volgens mij is citeren gelukt 😂

Dat zal wel een zeer heftige, maar lekkere rush geven, of niet?

Wil je het eerlijke of het geromantiseerde antwoord?
Ik zal de eerlijke versie alvast geven. Allereerst voel je de rush opkomen en eigenlijk keer op keer denk je dat je dood gaat, dat je hart dit niet meer trekt. Dan volgt er een rush die, tja.... Niet de moeite waard is, laat ik het zo zeggen. Maar vapen moet ik zoveel wegwerken voor ik iets voel. Als je mij ooit had verteld dat ik deze grens over zou gaan, had ik je voor gek verklaard. Maar toch is het zover gekomen.
Als ik een 'chase the dragon' rush moment uit moet kiezen, dan is het toch wel mijn ervaringen met LSD + 2cb + ketamine eventueel ge-candyflipt. En dan het liefst op een plek als psyfi. De rush die pyros gespoten (eigenlijk bij elke roa) geven, is het echt niet waard.
Pyros zijn naar mijn idee meer de handeling ofzo. Ik weet het niet. Er valt bijna niets uit te halen maar het is zó verslavend. Echt heftiger dan ik van andere middelen gewend ben. En dat wist ik van tevoren, maar ik moet eerst zelf tegen de muur lopen voor ik het geloof.

Als ik het opnieuw zou kunnen doen, zou ik de pyros laten liggen. Maargoed dat is achteraf praat. We gaan er gewoon voor om hier weer sterker uit te komen. Ik mag blij zijn dat ik er nog ben, met zulke goede ouders, vrienden en fellows.

Edit: oeps nu heb ik m dubbel gepost en is er al gereageerd. Kreeg het citaat via bewerken niet voor elkaar. Sorry voor de spam

 

[Zeelanddude]

Pyros zijn naar mijn idee meer de handeling ofzo. Ik weet het niet. Er valt bijna niets uit te halen maar het is zó verslavend

zit in hetzelfde bootje kan ik ondertussen wel zeggen, maar hierop, ja, dat vapen is magisch maar krijg je net iets te weinig binnen wil je meer, meer, meer.
Ik zeg niet dat ik het altijd goed doe,maar het lukt me steeds vaker om met 1 goede dosis het pijpje vervolgens een uur a 1,5 uur weg te leggen.
Niet dat dat een gezond patroon is, maargoed,. Succes iig man

 

[LucidLucy]

Zeer herkenbaar!
Ik denk dat dat het ook gewoon is met pyro's. Meer, meer, meer.... Continue denken aan die volgende hit van je pijpje/folie. Maar als je altijd bezig bent met straks, kan je niet van nu genieten.
Dat neerleggen ging wel steeds beter ja, ook bij mij. Maar na een tijdje voel je er zo weinig van. Dan maar switchen van roa. Rectaal werkt ook vrij goed en is toch wat veiliger.
Maar goed, zoals je zelf al zegt. Het is geen gezond patroon. Ik zou daar ook nog vooral de nadruk op het patroon willen leggen.

Dagelijks pyros is niet zo goed voor je mentale gesteldheid. Of laat ik voor mezelf spreken, het is niet goed voor mijn mentale gesteldheid.

 

[LucidLucy]

Mokennogneen keer. Nu kortdit verhaal wilde ik verder sfmakenmmaarnien kicken in. Even als geheugensteuntje,voor morem

 

[Zeelanddude]

Ik denk dat dat het ook gewoon is met pyro's.

dat denk ik dus net niet, omdat pyros best moeilijk te vapen zijn, is het lastig om in 1x een goede hit te krijgen. Van plusminus 20mg apihp, in 1x gevaped zou voldoende moeten zijn voor een dik uur. Verbrand de helft van de 20mg en er gaat nog een paar mg in rook op heb je een lage dosis te pakken. En vandaar dat je steeds bij wilt nemen,

Mischien dat @De Apotheker wat meer over kan vertellen. Als TS het een nuttige bijdrage vind hoor

 

[LucidLucy]

Yeah right... Dat geheugensteuntje heb ik nieteens meer af geschreven. Even denken, waar raaskalde ik ook alweer over.

Het ging in elk geval om het ongezonde patroon. Bij mij begint dat z'n parten te spelen. Nachtelijk bezocht worden door de engste figuren. Met een knuppel door je huis lopen omdat inbrekers een klap verdienen. (Ik ben normaal best vredelievend, ben oprecht nog nooit met iemand op de vuist gegaan). En de waanbeelden, complotten, alles en iedereen is tegen je. Door drones achtervolgd worden. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Eenmaal weer een beetje nuchter gaat het wel weer. Ik krijg wel het idee dat ik lichtelijk HPPD ontwikkel, maar daar leren we wel mee leven. Maar het is net zo goed gewoon mogelijk dat ik blijf hangen in een psychose die in het beste geval één of enkele weken aanhoud, maar het kan ook dat ik er nooit meer vanaf kom.
En als ik mezelf dan vraag 'is dat het waard?'.
Nee dankje, toch liever niet. Toen ik de 60 dagen clean aantikte, nou ik had me in jaren niet meer zo goed gevoeld. (En met clean bedoel ik clean. Geen wiet, geen alcohol, hooguit nog koffie. Zelfs roken zou ik afraden) Wat een heerlijk gevoel is dat zeg, kalmte en rust in je lijf. Niet steeds denkend aan je volgende middeltje.

dat denk ik dus net niet, omdat pyros best moeilijk te vapen zijn, is het lastig om in 1x een goede hit te krijgen. Van plusminus 20mg apihp, in 1x gevaped zou voldoende moeten zijn voor een dik uur. Verbrand de helft van de 20mg en er gaat nog een paar mg in rook op heb je een lage dosis te pakken. En vandaar dat je steeds bij wilt nemen,

Mischien dat @De Apotheker wat meer over kan vertellen. Als TS het een nuttige bijdrage vind hoor

Ik hoor graag de input van @De Apotheker. Maar ik denk dat ik ook heel goed weet waar je op doelt. Naast rectale en intraveneuze inname vape ik nog geregeld. (IV probeer ik even links te laten liggen om niet vandaag of morgen alsnog dood te gaan)
Persoonlijk vind ik de laatste tijd folie beter werken dan pijpjes. Maar het is wel een gerotzooi voor je de techniek een beetje doorkrijgt. Ik heb dan net iets meer controle over de hitte verdeling. Die glazen pijpjes verschillen vaak in dikte in het glas. Niet alleen bij verschillende pijpjes, maar in hetzelfde pijpje is de wanddikte op bepaalde plekken dunner, dan de andere plek. Degradatie van je zo geliefde pyro is dan zo gebeurd.

 

[LucidLucy]

Nog een update. Ik heb de eerste kliniek al gebeld en de hulpvraag voorgelegd. Morgen wordt ik terug gebeld.

Nog even in dubio of ik misschien meerdere klinieken zal bellen voor het geval ik bij de een afgewezen wordt 🤔

Pyro's en naalden heb ik afgestaan. Nog even de klap naar 0 verzachten met een klein beetje pep. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik anders keihard in de weerstand ga.

Nu nog een plan bedenken om niet 'volle bak' te gaan voor de kliniek.

 

[Levensgenieter🌈]

(t)overdosis 3-me-pcp te pakken. Ook zo’n goedje wat je echt niet zonder weegschaal moet nemen. (FYI: een toverdosis 3-meo-pcp is vele malen leuker dan een toverdosis 3-me-pcp. In elk geval in mijn ervaring)

Ik wou vragen hoe het voelt, een overdosis 3meopcp?

Verder wens ik je veel succes met afkicken! Ik wist niet dat die pyros zo verslavend zijn! Ik ben niet zo bekend met dat spul. Wel met 3meopcp!

 

[De Apotheker]

Yeah right... Dat geheugensteuntje heb ik nieteens meer af geschreven. Even denken, waar raaskalde ik ook alweer over.

Het ging in elk geval om het ongezonde patroon. Bij mij begint dat z'n parten te spelen. Nachtelijk bezocht worden door de engste figuren. Met een knuppel door je huis lopen omdat inbrekers een klap verdienen. (Ik ben normaal best vredelievend, ben oprecht nog nooit met iemand op de vuist gegaan). En de waanbeelden, complotten, alles en iedereen is tegen je. Door drones achtervolgd worden. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Eenmaal weer een beetje nuchter gaat het wel weer. Ik krijg wel het idee dat ik lichtelijk HPPD ontwikkel, maar daar leren we wel mee leven. Maar het is net zo goed gewoon mogelijk dat ik blijf hangen in een psychose die in het beste geval één of enkele weken aanhoud, maar het kan ook dat ik er nooit meer vanaf kom.
En als ik mezelf dan vraag 'is dat het waard?'.
Nee dankje, toch liever niet. Toen ik de 60 dagen clean aantikte, nou ik had me in jaren niet meer zo goed gevoeld. (En met clean bedoel ik clean. Geen wiet, geen alcohol, hooguit nog koffie. Zelfs roken zou ik afraden) Wat een heerlijk gevoel is dat zeg, kalmte en rust in je lijf. Niet steeds denkend aan je volgende middeltje.


Ik hoor graag de input van @De Apotheker. Maar ik denk dat ik ook heel goed weet waar je op doelt. Naast rectale en intraveneuze inname vape ik nog geregeld. (IV probeer ik even links te laten liggen om niet vandaag of morgen alsnog dood te gaan)
Persoonlijk vind ik de laatste tijd folie beter werken dan pijpjes. Maar het is wel een gerotzooi voor je de techniek een beetje doorkrijgt. Ik heb dan net iets meer controle over de hitte verdeling. Die glazen pijpjes verschillen vaak in dikte in het glas. Niet alleen bij verschillende pijpjes, maar in hetzelfde pijpje is de wanddikte op bepaalde plekken dunner, dan de andere plek. Degradatie van je zo geliefde pyro is dan zo gebeurd.

Een woord:

VAPORGENIE

pijpjes en folie zijn gewoon niet moeilijk te leren, fiendish en ongezonder.

 

[LucidLucy]

Ik wou vragen hoe het voelt, een overdosis 3meopcp?

3-meo-pcp heb ik nooit echt overgedoseerd. Ik vind die persoonlijk vrij kil. Maar ik denk dat het het meest in de buurt komt van de 3-me-pcp. Dus ik zal dat omschrijven.

Eerst raak je flink gedissocieerd, zoals je normaal nog gewend bent op hoge dosering. Maar de come up is snel, erg snel. Let wel, ik neem ze dan ook rectaal omdat je dan iets makkelijker nog bij kan nemen (lager starten). Ik vermoed dat ik op een gegeven moment niet meer goed wist wat ik aan het doen was en toen nog meer heb genomen. Daarna vervaagde alle realiteit. Het voelde alsof de wereld verging. Ik weet dat m'n ma me in die toestand aantrof en samen met me op de gang heeft gezeten. Ik was in een apatische staat en heb daar een lange tijd zo gezeten. In die tijd voelde het voor mij alsof de aarde uit z'n baan was gekomen en we aan het wachten waren op de klap met een planeet/asteroïde op ons pad. Een beetje alsof je in een schuilkelder zit te wachten tot de bom valt. Ik dacht echt dat het klaar was.

Overigens heb ik een soortgelijke ervaring ook gehad op DMXE (volgens mij in combi met 2fdck en een stimulant. Heb het ergens opgeschreven, maar weet uit m'n hoofd niet meer wat. De DMXE was overheersend en nam ik als laatst voor die ervaring gebeurde). Toen voelde het alsof de zwaartekracht vertienvoudige. Ik dacht ook hier dat de aarde uit z'n baan was gekomen en we met z'n allen door een soort wormhole gingen. Tijdens dat stuk bevroor ik volledig. Ik heb toen volgens mij ruim een halfuur met m'n hand op de deurklink gestaan in exact dezelfde houding. Dachten de dat dat hoorde bij onze reis door de wormhole op lichtsnelheid. Ik was alleen, maar het was een geruststellend gevoel dat iedereen dit meemaakte (yeah right... 😅).

Een overdosis 3-meo-pce daaaeintegen. Dat was wel degelijk een toverdosis. Ook hier rectale inname en heb in totaal zeker een mg of 100 verbruikt over enkele uren (geschat). Dat is een van de mooiste tripervaringen die ik ooit heb beleefd. Super mooie heldere kleuren. Mijn plafond was echt de mooiste sterrenhemel. Heel bijzondere ervaring en heel anders dan ik van psychedelica gewend ben.

Even voor de duidelijkheid: doe dit niet zomaar na. Ik heb een bizarre tolerantie opgebouwd door meer dan 1,5 jaar disso misbruik. Met name dck, o-pce en 2fdck maar ik had er standaard 12 verschillende op voorraad. De doseringen die ik noem kunnen je zo in een opwindingsdelier brengen. Zeker als je geen/weinig tolerantie heb. Dus wees gewaarschuwd.
Voor eenieder die lichte tot geen tolerantie heeft zou ik aanraden te starten met 10 mg, misschien 15 en zeker niet zomaar boven 20mg gaan. Daarna kan je zelf wel aanvoelen wat nog net kan. Ik weet nog dat ik een van mijn eerste keren 22mg had genomen. En dat was overweldigend. Maar nog net een fijne ervaring.

Een woord:

VAPORGENIE

pijpjes en folie zijn gewoon niet moeilijk te leren, fiendish en ongezonder.

Ja ik heb overwogen om een vape hiervoor te gebruiken. Ook mijn mighty en davinci iq heb ik afgestaan. Blowen doe ik al een tijdje niet meer, dus wil met die vapes daar niet aan herinnerd worden.

Ik heb nog wel overwogen iets te fabriceren van een regelbare soldeerbout of een heating element van een 3d printer.

Ik weet overigens niet of een elektrische vape voldoende is. Iemand enig idee wat de kookpunt en zijn van deze stoffen? Ik heb er weleens naar gezocht maar kon er heel weinig over vinden.

 

[De Apotheker]

3-meo-pcp heb ik nooit echt overgedoseerd. Ik vind die persoonlijk vrij kil. Maar ik denk dat het het meest in de buurt komt van de 3-me-pcp. Dus ik zal dat omschrijven.

Eerst raak je flink gedissocieerd, zoals je normaal nog gewend bent op hoge dosering. Maar de come up is snel, erg snel. Let wel, ik neem ze dan ook rectaal omdat je dan iets makkelijker nog bij kan nemen (lager starten). Ik vermoed dat ik op een gegeven moment niet meer goed wist wat ik aan het doen was en toen nog meer heb genomen. Daarna vervaagde alle realiteit. Het voelde alsof de wereld verging. Ik weet dat m'n ma me in die toestand aantrof en samen met me op de gang heeft gezeten. Ik was in een apatische staat en heb daar een lange tijd zo gezeten. In die tijd voelde het voor mij alsof de aarde uit z'n baan was gekomen en we aan het wachten waren op de klap met een planeet/asteroïde op ons pad. Een beetje alsof je in een schuilkelder zit te wachten tot de bom valt. Ik dacht echt dat het klaar was.

Overigens heb ik een soortgelijke ervaring ook gehad op DMXE (volgens mij in combi met 2fdck en een stimulant. Heb het ergens opgeschreven, maar weet uit m'n hoofd niet meer wat. De DMXE was overheersend en nam ik als laatst voor die ervaring gebeurde). Toen voelde het alsof de zwaartekracht vertienvoudige. Ik dacht ook hier dat de aarde uit z'n baan was gekomen en we met z'n allen door een soort wormhole gingen. Tijdens dat stuk bevroor ik volledig. Ik heb toen volgens mij ruim een halfuur met m'n hand op de deurklink gestaan in exact dezelfde houding. Dachten de dat dat hoorde bij onze reis door de wormhole op lichtsnelheid. Ik was alleen, maar het was een geruststellend gevoel dat iedereen dit meemaakte (yeah right... 😅).

Een overdosis 3-meo-pce daaaeintegen. Dat was wel degelijk een toverdosis. Ook hier rectale inname en heb in totaal zeker een mg of 100 verbruikt over enkele uren (geschat). Dat is een van de mooiste tripervaringen die ik ooit heb beleefd. Super mooie heldere kleuren. Mijn plafond was echt de mooiste sterrenhemel. Heel bijzondere ervaring en heel anders dan ik van psychedelica gewend ben.

Even voor de duidelijkheid: doe dit niet zomaar na. Ik heb een bizarre tolerantie opgebouwd door meer dan 1,5 jaar disso misbruik. Met name dck, o-pce en 2fdck maar ik had er standaard 12 verschillende op voorraad. De doseringen die ik noem kunnen je zo in een opwindingsdelier brengen. Zeker als je geen/weinig tolerantie heb. Dus wees gewaarschuwd.
Voor eenieder die lichte tot geen tolerantie heeft zou ik aanraden te starten met 10 mg, misschien 15 en zeker niet zomaar boven 20mg gaan. Daarna kan je zelf wel aanvoelen wat nog net kan. Ik weet nog dat ik een van mijn eerste keren 22mg had genomen. En dat was overweldigend. Maar nog net een fijne ervaring.

Ja ik heb overwogen om een vape hiervoor te gebruiken. Ook mijn mighty en davinci iq heb ik afgestaan. Blowen doe ik al een tijdje niet meer, dus wil met die vapes daar niet aan herinnerd worden.

Ik heb nog wel overwogen iets te fabriceren van een regelbare soldeerbout of een heating element van een 3d printer.

Ik weet overigens niet of een elektrische vape voldoende is. Iemand enig idee wat de kookpunt en zijn van deze stoffen? Ik heb er weleens naar gezocht maar kon er heel weinig over vinden.

Verschilt echt per pyro en aangezien de meeste pyros ook nog eens horen bij de meest versneden of slecht geproduceerde stofjes is het altijd anders...

 

[LucidLucy]

Verschilt echt per pyro en aangezien de meeste pyros ook nog eens horen bij de meest versneden of slecht geproduceerde stofjes is het altijd anders...

Ja dat snap ik. Maar ik hoopte op een orde van grootte haha. Een vlam is nogal wat heter dan een elektrische vape kan natuurlijk (meeste 220/225 Celsius).

Overigens zou versnijden niets moeten doen met je kookpunt is mijn verwachting, tenzij er een reactie zou ontstaan. Dan nog te hopen dat het versnijdingsmiddel een hoger kookpunt heeft dan je pyro. Et voila, met een mooi regelbare vape kan je dan je pyro destilleren van je rotzooi.

Dat de verschillende productieprocessen een ander kookpunt geven zou goed kunnen. Zo ver gaat m'n scheikundige kennis niet.

 

[De Apotheker]

Ja dat snap ik. Maar ik hoopte op een orde van grootte haha. Een vlam is nogal wat heter dan een elektrische vape kan natuurlijk (meeste 220/225 Celsius).

Overigens zou versnijden niets moeten doen met je kookpunt is mijn verwachting, tenzij er een reactie zou ontstaan. Dan nog te hopen dat het versnijdingsmiddel een hoger kookpunt heeft dan je pyro. Et voila, met een mooi regelbare vape kan je dan je pyro destilleren van je rotzooi.

Dat de verschillende productieprocessen een ander kookpunt geven zou goed kunnen. Zo ver gaat m'n scheikundige kennis niet.

Ik heb succesvol,

Mdphp freebase en Hcl
A-pihp
A-php
N-ethylpentedrone

Kunnen oplossen in pg/vg en zonder enige probleem na wat testen kunnen vapen met een juul style vape of boxmod subohm.

 

[LucidLucy]

Aah ja op die manier heb ik het op andere fora wel vaker gezien. Ik ben zelf nooit gaan vapen me juices (bewust). Ik ben namelijk gestopt met roken door te switchen naar wiet vapen (alleen de herbs) en na 3 maanden ook daarmee te stoppen. Na talloze pogingen houd ik deze poging al 11 maanden en 6 dagen vol, de langste poging tot nu toe na 10 jaar vast roken.

Maar zou het wel tof vinden om eens te zien of het werkt met een vaporizer die bedoeld is voor dabs/hash. Vind het zonde om daar mn mighty voor in te zetten. Maar een atmos dabber of eventueel een vapcap of sticky brick als je alsnog met vlam aan de slag wilt, is misschien het overwegen waard.

MDPHP moet sowieso lukken. Dat verdampt als de malle. Ik vraag me nog wel af hoe het komt dat het zo 'weg lijkt te rennen' voor hitte haha. Heel apart.

Nep wel gelukt. En Hexen? Ik zie vaker mensen over hexen vapen dan NEP. Ik nam ze beide rectaal. De smaak en corrosiviteit vond ik niet te harden vapend. Ik heb het ook met meerdere middelen weleens geprobeerd vanaf folie met een klein drupje PG. Het helpt om de temperatuur laag ye houden, maar vind het niet fijn vapen.

 

[Hardcore_frk]

Aah ja op die manier heb ik het op andere fora wel vaker gezien. Ik ben zelf nooit gaan vapen me juices (bewust). Ik ben namelijk gestopt met roken door te switchen naar wiet vapen (alleen de herbs) en na 3 maanden ook daarmee te stoppen. Na talloze pogingen houd ik deze poging al 11 maanden en 6 dagen vol, de langste poging tot nu toe na 10 jaar vast roken.

Maar zou het wel tof vinden om eens te zien of het werkt met een vaporizer die bedoeld is voor dabs/hash. Vind het zonde om daar mn mighty voor in te zetten. Maar een atmos dabber of eventueel een vapcap of sticky brick als je alsnog met vlam aan de slag wilt, is misschien het overwegen waard.

MDPHP moet sowieso lukken. Dat verdampt als de malle. Ik vraag me nog wel af hoe het komt dat het zo 'weg lijkt te rennen' voor hitte haha. Heel apart.

Nep wel gelukt. En Hexen? Ik zie vaker mensen over hexen vapen dan NEP. Ik nam ze beide rectaal. De smaak en corrosiviteit vond ik niet te harden vapend. Ik heb het ook met meerdere middelen weleens geprobeerd vanaf folie met een klein drupje PG. Het helpt om de temperatuur laag ye houden, maar vind het niet fijn vapen.

Ik zie dit de laatste tijd wel vaker voorbij komen, maar dan nu toch de vraag: wat is er zo bijzonder aan drugs rectaal nemen? Werkt snuiven niet goed genoeg? En jij bent volgens mij ook niet bang voor een naald, dus waarom dan rectaal?

Dit gewoon uit nieuwsgierigheid!..

 

[Flualhamdulillam]

Weet wel dat een opname alleen maar zin heeft als je er echt volledig voor wil gaan.

Dit is ongekend belangrijk om van elke verslaving af te komen… Ik zou erg gaan focussen op wat jouw verslaving allemaal kapot maakt in je leven, word bewust van alle (soms permanente!) schade die het aanricht! Als je van je verslaving af wilt komen helpt het enorm als je het ook vanuit eigen overtuiging niet meer wil gebruiken.

Ik denk dat het tot op een bepaalde hoogte te vergelijken is met het eten van vlees. Een niet-vegetariër denkt snel: ik zou opzich wel willen stoppen met vlees eten, maar ik vind het zo lekker’ of ‘het hoort bij het avond eten’. Dit soort opmerkingen komen alleen van mensen die duidelijk niet overtuigd zijn van de nadelige effecten van vlees eten. Aan de andere kant, mijn moeder is vegantisch en heeft nooit moeite gehad met de ‘switch’. Waarom niet? Omdat ze het idee dat een dier geslacht moet worden, voor haar om op te eten, super weerzinwekkend en luguber vindt. Ze WIL het echt niet meer eten, heeft ook geen verleiding op die manier.

Niet helemaal te vergelijken met een drugsverslaving natuurlijk, maar openlijk zie je mijn punt.

 

[Hardcore_frk]

Dit is ongekend belangrijk om van elke verslaving af te komen… Ik zou erg gaan focussen op wat jouw verslaving allemaal kapot maakt in je leven, word bewust van alle (soms permanente!) schade die het aanricht! Als je van je verslaving af wilt komen helpt het enorm als je het ook vanuit eigen overtuiging niet meer wil gebruiken.

Ik denk dat het tot op een bepaalde hoogte te vergelijken is met het eten van vlees. Een niet-vegetariër denkt snel: ik zou opzich wel willen stoppen met vlees eten, maar ik vind het zo lekker’ of ‘het hoort bij het avond eten’. Dit soort opmerkingen komen alleen van mensen die duidelijk niet overtuigd zijn van de nadelige effecten van vlees eten. Aan de andere kant, mijn moeder is vegantisch en heeft nooit moeite gehad met de ‘switch’. Waarom niet? Omdat ze het idee dat een dier geslacht moet worden, voor haar om op te eten, super weerzinwekkend en luguber vindt. Ze WIL het echt niet meer eten, heeft ook geen verleiding op die manier.

Niet helemaal te vergelijken met een drugsverslaving natuurlijk, maar openlijk zie je mijn punt.

Ik ben het hier niet helemaal mee eens. Je wilt wel drugs gebruiken, maar het beïnvloed je leven dusdanig dat het het je niet meer waard is. Maar het gebruiken zelf zul je altijd (op een gegeven moment) weer willen.

De walging van het doden van dieren, is iets dat zit in je, of niet. Vaak zijn dit ook mensen met veel zelf- en naastenliefde. Dat maakt het voor vegetariërs ook heel makkelijk om vegetarisch te zijn (behalve al ze dronken zijn).

Drugsverslaafden hebben in veel gevallen weinig zelf- (en soms ook naasten)liefde. Ze vinden het dus eigenlijk niet zo erg dat er beesten geslacht worden (oftewel, zichzelf kapot maken met drugs). Je geeft het zelf ook al aan, hoor. Maar ik vind dat hierin wel enige nuance gemaakt dient te worden.

Uit eigen ervaring kan ik wel vertellen dat die zelf- en naastenliefde met de dag sterker wordt, zodra je met alle verdovende middelen bent gestopt! Dus uiteindelijk zou het een goede vergelijking kunnen worden.

 

[Flualhamdulillam]

De walging van het doden van dieren, is iets dat zit in je, of niet.

Hmm weet ik niet, maar zou kunnen. Het is ook niet alleen de walging van het dieren doden, wat voor de een inderdaad wat makkelijker is dan voor de ander. Het is een samenkomst van allerlei feiten, waarmee jij hebt afgewogen of je vlees wilt eten of niet. Vleesconsumptie heeft enorm veel haken en ogen, waar je wel kennis van moet hebben wil je een goeie afweging kunnen maken. Hoe meer kennis je hebt van de schade die vleesconsumptie (op de wijze zoals het nu gedaan wordt) veroorzaakt, des te meer de verleiding om vlees te eten afneemt (lijkt mij!).
Er zijn ook mensen die ondanks alle kennis die ze erover hebben, tóch nog achteloos vlees eten, en dat kan ook weer allerlei redenen hebben. Veel mensen onderdrukken het (allemaal onbewust) denk ik gewoon, omdat het makkelijker is om je ‘vleesgewoonte’ aan te houden, dan je leefstijl aan te passen…

Drugsverslaafden hebben in veel gevallen weinig zelf- (en soms ook naasten)liefde. Ze vinden het dus eigenlijk niet zo erg dat er beesten geslacht worden (oftewel, zichzelf kapot maken met drugs)

Hmm ja dat klopt volgens mij! Het verschilt natuurlijk sterk per verslaafde, en de omgeving waarin hij/zij zich bevindt. Over het algemeen kan je wel zeggen dat onwetendheid pittig gevaarlijk is wanneer je met drugs ‘speelt’, het geeft een vals beeld van een drug en de lichamelijke/sociale schade die het aanricht. Mensen die schijt hebben aan het feit dat dagelijks 3-MMC hun hele lichaam naar de tyfus werkt, zijn een ander verhaal. Deze zal je ook niet zo snel om hulp zien vragen om van hun verslaving af te komen (want dat willen ze toch niet per se)

 

[Hardcore_frk]

Hmm weet ik niet, maar zou kunnen. Het is ook niet alleen de walging van het dieren doden, wat voor de een inderdaad wat makkelijker is dan voor de ander. Het is een samenkomst van allerlei feiten, waarmee jij hebt afgewogen of je vlees wilt eten of niet. Vleesconsumptie heeft enorm veel haken en ogen, waar je wel kennis van moet hebben wil je een goeie afweging kunnen maken. Hoe meer kennis je hebt van de schade die vleesconsumptie (op de wijze zoals het nu gedaan wordt) veroorzaakt, des te meer de verleiding om vlees te eten afneemt (lijkt mij!).
Er zijn ook mensen die ondanks alle kennis die ze erover hebben, tóch nog achteloos vlees eten, en dat kan ook weer allerlei redenen hebben. Veel mensen onderdrukken het (allemaal onbewust) denk ik gewoon, omdat het makkelijker is om je ‘vleesgewoonte’ aan te houden, dan je leefstijl aan te passen…

Hmm ja dat klopt volgens mij! Het verschilt natuurlijk sterk per verslaafde, en de omgeving waarin hij/zij zich bevindt. Over het algemeen kan je wel zeggen dat onwetendheid pittig gevaarlijk is wanneer je met drugs ‘speelt’, het geeft een vals beeld van een drug en de lichamelijke/sociale schade die het aanricht. Mensen die schijt hebben aan het feit dat dagelijks 3-MMC hun hele lichaam naar de tyfus werkt, zijn een ander verhaal. Deze zal je ook niet zo snel om hulp zien vragen om van hun verslaving af te komen (want dat willen ze toch niet per se)

Nee, klopt. Maar ze willen wel van alle schadelijke bijeffecten af..

Dus wel achteloos onbeperkt spareribs eten, maar achteraf wel zeuren over het krijgen van darmkanker.

Mijn inziens eet je die spareribs met liefde en draag je de bijkomende gevolgen met opgeheven hoofd. Of je verandert je levensstijl, eet meer groeten en krijgt (hopelijk) geen darmkanker.

 

[Hardcore_frk]

Fuck, ik krijg nu wel erg veel zin in spareribs.. Maar het zal nog wel even duren, voordat die weer bezorgen, haha!

 

[Flualhamdulillam]

Dus wel achteloos onbeperkt spareribs eten, maar achteraf wel zeuren over het krijgen van darmkanker.

Precies! En darmkanker is echt extra kut als je het hebt gekregen door achteloos spareribs te eten. Maar het probleem zit hem dan ook in de achteloosheid. Geen oog hebben voor de negatieve gevolgen, niet kunnen inzien dat je er op de langer termijn beter vanaf komt als je stopt met spareribs eten. Dat kan komen omdat het je simpelweg niet boeit dat je darmkanker kan krijgen (wat zou wijzen richting een persoonlijkheidsstoornis denk ik, psychopathie of zoiets), of je onderdrukt die kennis om ongestoord je gangetje te gaan en ongemak te voorkomen. Maar in denk dat het vaker komt door onwetendheid, toch.

 

[Hardcore_frk]

Precies! En darmkanker is echt extra kut als je het hebt gekregen door achteloos spareribs te eten. Maar het probleem zit hem dan ook in de achteloosheid. Geen oog hebben voor de negatieve gevolgen, niet kunnen inzien dat je er op de langer termijn beter vanaf komt als je stopt met spareribs eten. Dat kan komen omdat het je simpelweg niet boeit dat je darmkanker kan krijgen (wat zou wijzen richting een persoonlijkheidsstoornis denk ik, psychopathie of zoiets), of je onderdrukt die kennis om ongestoord je gangetje te gaan en ongemak te voorkomen. Maar in denk dat het vaker komt door onwetendheid, toch.

Nouja, ik denk niet dat achteloosheid meteen een psychische aandoening hoeft te zijn. Er zijn genoeg mensen, die volledig bewust van de gevaren, vollop van het leven genieten en doen en laten waar ze zin in hebben.

En geef ze eens ongelijk! Je leeft maar één keer, het duurt super kort en als je nou eenmaal gek bent op spareribs: waarom niet? Maar dan niet je hele leven zeuren dat je te dik bent, obstipatie hebt en daarna darmkanker hebt gekregen. Dat neem je dan er dan met opgeheven hoofd bij.

En roken is misschien wel de ergste. Hoeveel mensen er wel roken, met het idee 'dat overkomt mij niet!'. En toch gaat één op de drie rokers dood aan de gevolgen van roken..

 

[Flualhamdulillam]

Nouja, ik denk niet dat achteloosheid meteen een psychische aandoening hoeft te zijn. Er zijn genoeg mensen, die volledig bewust van de gevaren, vollop van het leven genieten en doen en laten waar ze zin in hebben.

Sorry ik was 1 mogelijkheid vergeten! Het kan natuurlijk ook zo zijn dat een persoon zich bewust is van de schade die het aanricht, maar de afweging heeft gemaakt en besloten dat de negatieve gevolgen minder zwaar wegen dan het gewenste effect dat het brengt, en daarom gewoon doorgaat met drugs gebruiken. Dat duidt natuurlijk niet op een psychische aandoening, hooguit op een wat afwijkend beoordelingsvermogen, een slechter lange-termijnvisie of gewoonweg andere prioriteiten in het leven! Heel veel factoren die meespelen, dat maakt het altijd moeilijk.

En geef ze eens ongelijk! Je leeft maar één keer, het duurt super kort en als je nou eenmaal gek bent op spareribs: waarom niet? Maar dan niet je hele leven zeuren dat je te dik bent, obstipatie hebt en daarna darmkanker hebt gekregen. Dat neem je dan er dan met opgeheven hoofd bij.

Het duurt al zo kort… Om de helft dan uit te moeten zitten met obstipatie en darmkanker, ALS je het dan al mag uitzitten en niet vroegtijdig de pijp uitgaat… Dat allemaal omdat je spareribs zo lekker vind? Het lijkt mij veel wenselijker om opzoek te gaan naar manieren om je culinaire ervaringen (in dit geval een metafoor voor: je leven) wat interessanter te maken, zónder spareribverslaafd (drugsverslaafd) te zijn ‘because it’s fun’. Want de fun heeft meer dan 1 zijde.

 

[Hardcore_frk]

Sorry ik was 1 mogelijkheid vergeten! Het kan natuurlijk ook zo zijn dat een persoon zich bewust is van de schade die het aanricht, maar de afweging heeft gemaakt en besloten dat de negatieve gevolgen minder zwaar wegen dan het gewenste effect dat het brengt, en daarom gewoon doorgaat met drugs gebruiken. Dat duidt natuurlijk niet op een psychische aandoening, hooguit op een wat afwijkend beoordelingsvermogen, een slechter lange-termijnvisie of gewoonweg andere prioriteiten in het leven! Heel veel factoren die meespelen, dat maakt het altijd moeilijk.



Het duurt al zo kort… Om de helft dan uit te moeten zitten met obstipatie en darmkanker, ALS je het dan al mag uitzitten en niet vroegtijdig de pijp uitgaat… Dat allemaal omdat je spareribs zo lekker vind? Het lijkt mij veel wenselijker om opzoek te gaan naar manieren om je culinaire ervaringen (in dit geval een metafoor voor: je leven) wat interessanter te maken, zónder spareribverslaafd (drugsverslaafd) te zijn ‘because it’s fun’. Want de fun heeft meer dan 1 zijde.

Het mooie aan het leven is dat iedereen volledig vrij is om die keuzes en afwegingen voor zichzelf te maken!

 

[Flualhamdulillam]

Het mooie aan het leven is dat iedereen volledig vrij is om die keuzes en afwegingen voor zichzelf te maken!

Niet iedereen, een drugsverslaafde heeft namelijk totaal geen volledige controle over zijn/haar hele doen en laten. Dat verzoorzaakt ook de typische problematische kenmerken van een langdurende verslaving ookwel ‘substance abuse disorder’. Drugs fucked met de manier waarop je denkt, met hoe je je voelt en met de beslissingen die je maakt… De vrijheid om zelf de afweging te maken is een groot goed, mee eens, maar ik vind wel dat in deze zin ‘zelf’, echt zelf betekent. En aan de hand van onderzoeken en lang nadenken ben in van mening dat je jezelf niet bent onder invloed van een drugsverslaving.

 

[Hardcore_frk]

Niet iedereen, een drugsverslaafde heeft namelijk totaal geen volledige controle over zijn/haar hele doen en laten. Dat verzoorzaakt ook de typische problematische kenmerken van een langdurende verslaving ookwel ‘substance abuse disorder’. Drugs fucked met de manier waarop je denkt, met hoe je je voelt en met de beslissingen die je maakt… De vrijheid om zelf de afweging te maken is een groot goed, mee eens, maar ik vind wel dat in deze zin ‘zelf’, echt zelf betekent. En aan de hand van onderzoeken en lang nadenken ben in van mening dat je jezelf niet bent onder invloed van een drugsverslaving.

Ja, met deze discussie kunnen we ook nog een middagvullend programma invullen, haha!

Maar kort gezegd ben ik het daar niet helemaal mee eens. Misschien wel als je al helemaal bent afgegleden in een verslaving aan destructieve middelen. Maar daarvoor zijn er genoeg momenten geweest, waarop je jezelf tot de orde had kunnen roepen.

Dat is voor nu de korte versie. Ik ga nu even koffie zetten en dan even met mijn dochtertje knuffelen!

 

[Flualhamdulillam]

Maar kort gezegd ben ik het daar niet helemaal mee eens. Misschien wel als je al helemaal bent afgegleden in een verslaving aan destructieve middelen. Maar daarvoor zijn er genoeg momenten geweest, waarop je jezelf tot de orde had kunnen roepen.

Ik snap helemaal hoe en waarom je er anders naar kijkt dan ik!
Maar ik heb een vrij objectieve, directe opvatting over meeste dingen. Ik ben sinds kort vrij overtuigd dat de o.a. epigenetische veranderingen die drugs veroorzaken (bijvoorbeeld middels ’dopaminylation’ van histonen die een uitwerking hebben op welke functie een hersencel gaat vervullen), vanaf de eerste inname al invloed hebben op hoe je met dit middel zal omgaan in de toekomst. En hoe frequenter je gebruikt, hoe sterker deze invloed zal zijn. En het gaat allemaal ongemerkt, want men voelt niet direct dat er in een klein stukje van je hersenen een hoop dopamine receptoren verloren gaan, of dat vanwege aangelaste genexpressie er op een andere plek juist veel meer groeien! Zonder dat je het dus doorhebt, verandert het weefsel dat bepaald hoe jij je uit, hoe stressbestendig je bent, hoe snel je tevreden bent, hoeveel doorzettingsvermogen je hebt, hoe goed je om kan gaan met verdriet. Met enigszins gematigd gebruik heb je al helemaal niet door dat er langzaam iets veranderd, maar langzaam raak je afhankelijk. I think. Hahahaha

Dat is voor nu de korte versie. Ik ga nu even koffie zetten en dan even met mijn dochtertje knuffelen!

Kijk, daar kan geen drugs tegen op! Heel veel plezier!

 

[Hardcore_frk]

Toch alvast even een korte tegenreactie. Doorzettingsvermogen is een gave waarovee iedereen in voldoende mate beschikt. Ook de grootste junk zal doorzetten als je hem in een woestijn dropt en 50 km laat lopen naar het dichtstbijzijnde dorp.

Maar de wil om dat doorzettingsvermogen te gebruiken, die ontbreekt bij velen in onze Westerse maatschappij. En zeker ook bij niet-gebruikers!

Okee, nu is het echt knuffeltijd. Tot straks, denk ik!

 

[Flualhamdulillam]

Maar de wil om dat doorzettingsvermogen te gebruiken, die ontbreekt bij velen in onze Westerse maatschappij. En zeker ook bij niet-gebruikers!

Twee hele goeie punten waar ik zelf nog aan dacht, maar ze waren helaas weer aan me voorbij gegaan hahaha.
Het is inderdaad niet zo dat een speedverslaafde dood neervalt ofzo als hij probeert te stoppen, omdat hij maar écht niet kán doorzetten hahaha. Maar het is inderdaad de (intrinsieke) motivatie (of zoals jij zegt: de wil) die er voor zorgt dat je dit doorzettingsvermogen ook benut wordt voor iets wat in jouw beleving een goed doel is.
Dit valt mooi terug te koppelen naar wat ik zei over vegetariërs ook! Iemand die stavast vlees eet bij het avondeten, heeft waarschijnlijk wel het doorzettingsvermogen om geen vlees meer te kopen, maar diegene mist (bijv. door eerder genoemde redenen zoals ontwetendheid) die intrinsieke motivatie om ook daadwerkelijk door te zetten.

En of een drugsverslaving heeft geen effect op je werkelijke vermogen om door te zetten weet ik eerlijk gezegd niet. Ik kan me voorstellen dat het in extreme gevallen weldegelijk mogelijk is. Als je bij wijze van spreken al een hartaanval krijgt als je vanuit een zittende positie opstaat, door de schade die drugs heeft aangericht aan je hart… Dat klinkt wel als iets wat je doorzettingsvermogen aantast 🤣

Maar de wil om dat doorzettingsvermogen te gebruiken, die ontbreekt bij velen in onze Westerse maatschappij. En zeker ook bij niet-gebruikers!

Dit wilde ik vooral nog benoemen, om wat extra nuance te bieden. Drugs zijn namelijk lang niet het enige wat invloed heeft op alles waar we het over hebben gehad!! Voor het gros van de samenleving zijn drugs niet eens de grootste ‘slechte’ invloed. Meeste mensen zijn zich ook compleet onbewust van de invloeden die op hen worden uitgeoefend door dingen als suiker (of letterlijk alles wat met voedsel en vertering te maken heeft), de manier waarop je adem haalt, je lichaamshouding en letterlijk alle informatie, alle prikkels die een persoon opvangt + de manier hoe ze hiermee omgaan, hebben invloed op hoe die persoon zich op de korte en lange termijn gedraagt.

Je voelt hem misschien al aankomen… Ik ben het over de westerse maatschappij namelijk helemaal met je eens, en heb een heel plausibele verklaring voor een groot deel van dit probleem. Het bestaat maar uit 1 woord…


Telefoons.

Ik ben 20 en daarmee absoluut geen ouwe zeikerd, maar de invloed op menselijk gedrag (vooral kinderen zijn een risico, omdat een telefoon zo onschuldig lijkt waardoor ze steeds vaker onbeperkt toegang tot dat ding hebben) van Instagram scrollen en hersenloos TikToks bekijken als middel om de dag door te komen is duidelijk genoeg, vind ik. Ik ben pro-telefoon en totaal niet tegen videospelles of iets dergelijks, maar telefoons worden ongekend vaak en in ziekelijke maten misbruikt en kinderen raken verslaafd aan spelletjes op hun telefoon: het is voor meeste kids simpelweg ‘leuker’ dan een boek lezen, of een vaardigheid oefenen. Maar vertel het ze maar, dat ze op de langer termijn spijt gaan hebben dat ze jaren lang dagelijks minimaal 5 uur in een transcendente loop op dat ding hebben zitten vegen 🥲.

 

[Hardcore_frk]

Twee hele goeie punten waar ik zelf nog aan dacht, maar ze waren helaas weer aan me voorbij gegaan hahaha.
Het is inderdaad niet zo dat een speedverslaafde dood neervalt ofzo als hij probeert te stoppen, omdat hij maar écht niet kán doorzetten hahaha. Maar het is inderdaad de (intrinsieke) motivatie (of zoals jij zegt: de wil) die er voor zorgt dat je dit doorzettingsvermogen ook benut wordt voor iets wat in jouw beleving een goed doel is.
Dit valt mooi terug te koppelen naar wat ik zei over vegetariërs ook! Iemand die stavast vlees eet bij het avondeten, heeft waarschijnlijk wel het doorzettingsvermogen om geen vlees meer te kopen, maar diegene mist (bijv. door eerder genoemde redenen zoals ontwetendheid) die intrinsieke motivatie om ook daadwerkelijk door te zetten.

En of een drugsverslaving heeft geen effect op je werkelijke vermogen om door te zetten weet ik eerlijk gezegd niet. Ik kan me voorstellen dat het in extreme gevallen weldegelijk mogelijk is. Als je bij wijze van spreken al een hartaanval krijgt als je vanuit een zittende positie opstaat, door de schade die drugs heeft aangericht aan je hart… Dat klinkt wel als iets wat je doorzettingsvermogen aantast 🤣



Dit wilde ik vooral nog benoemen, om wat extra nuance te bieden. Drugs zijn namelijk lang niet het enige wat invloed heeft op alles waar we het over hebben gehad!! Voor het gros van de samenleving zijn drugs niet eens de grootste ‘slechte’ invloed. Meeste mensen zijn zich ook compleet onbewust van de invloeden die op hen worden uitgeoefend door dingen als suiker (of letterlijk alles wat met voedsel en vertering te maken heeft), de manier waarop je adem haalt, je lichaamshouding en letterlijk alle informatie, alle prikkels die een persoon opvangt + de manier hoe ze hiermee omgaan, hebben invloed op hoe die persoon zich op de korte en lange termijn gedraagt.

Je voelt hem misschien al aankomen… Ik ben het over de westerse maatschappij namelijk helemaal met je eens, en heb een heel plausibele verklaring voor een groot deel van dit probleem. Het bestaat maar uit 1 woord…


Telefoons.

Ik ben 20 en daarmee absoluut geen ouwe zeikerd, maar de invloed op menselijk gedrag (vooral kinderen zijn een risico, omdat een telefoon zo onschuldig lijkt waardoor ze steeds vaker onbeperkt toegang tot dat ding hebben) van Instagram scrollen en hersenloos TikToks bekijken als middel om de dag door te komen is duidelijk genoeg, vind ik. Ik ben pro-telefoon en totaal niet tegen videospelles of iets dergelijks, maar telefoons worden ongekend vaak en in ziekelijke maten misbruikt en kinderen raken verslaafd aan spelletjes op hun telefoon: het is voor meeste kids simpelweg ‘leuker’ dan een boek lezen, of een vaardigheid oefenen. Maar vertel het ze maar, dat ze op de langer termijn spijt gaan hebben dat ze jaren lang dagelijks minimaal 5 uur in een transcendente loop op dat ding hebben zitten vegen 🥲.

Grappig om te horen dat je pas 20 jaar bent, man! Je bent echt een toffe gesprekspartner, met veel meer diepgang dan je van menig 20-jarige mag verwachten! Dus hiervoor een compliment.

Ik ben zelf de 30 gepasseerd en leef ook het leven van een 30-plusser. Studie afgerond, al jaren een vast contract, koophuis, vaste vriendin, kindje etc. Maar drugs blijven mij gewoon intrigreren. Ik blow sinds mijn 14e en ben er al snel achter gekomen dat ik alleen gebruiken wel heel erg lekker vind. Maar ik hou ook echt wel van een feestje, hoor! In mijn 20-er jaren alle raves, technofeesten en -festivals afgegaan. Maar na 10 jaar heb je dat ook wel weer gezien. Ik hecht er nu veel meer waarde aan om lekker een avondje MDMA/2C-x met mijn meisje en/of wat goede vrienden te doen. Ik had het nooit gedacht toen ik 20 jaar was, maar ik ben echt een stuk rustiger geworden. En dat komt echt uit mezelf en niet door bepaalde verplichtingen o.i.d.

Wat ik ook wel komisch vind is dat jij echt helemaal met de computer bent opgegroeid. Toen ik een jaar of 6 was, had niemand een computer. Wij knikkerden toen nog fanatiek, haha!

Maar inderdaad, ik hoop mijn dochtertje iets meer van de wereld te kunnen leren, dan het bedienen van een iPad..

 

[Flualhamdulillam]

Grappig om te horen dat je pas 20 jaar bent, man! Je bent echt een toffe gesprekspartner, met veel meer diepgang dan je van menig 20-jarige mag verwachten! Dus hiervoor een compliment.

Super bedankt man, doet me goed om te horen 😁
Ik zoek die diepgang ook in andere mensen, maar zoals je zegt is die vaak maar moeilijk (of niet) te vinden in mijn leeftijdsgenoten… Hier kan ik gelukkig onvoorwaardelijk mijn ei kwijt!

Ik blow sinds mijn 14e en ben er al snel achter gekomen dat ik alleen gebruiken wel heel erg lekker vind. Maar ik hou ook echt wel van een feestje, hoor!

Ah ja, ik ging ook in rap tempo van ‘oehhh… blowen!’ met vrienden, naar het ook super chill te vinden om alleen te roken. Het is ook vrij vergevend, wiet. Een verslaving is bijna nooit leuk, maar er zijn makkelijk ergere situaties denkbaar dan een wietverslaving (mocht je te sterk afhankelijk raken).
ik kreeg een beetje ervaring met hard drugs, door met vrienden eens truffels te doen, en iets daarna ook voor het eerst XTC geprobeerd. Ik was vanaf dat moment al erg geïntrigeerd (perfecte woord, thanks 😏) door drugs en zocht ik het een en ander op in mijn vrije tijd op het internet. Ergens in april dit jaar probeerde ik eens 2-FMA uit, thuis in mijn eentje. Daar begon het avontuur… 🤣 Inmiddels echt zo ongelofelijk veel geleerd in de tussentijd, voornamelijk door mijn activiteit op DF! Mijn vrienden delen wel interesse in drugs, maar lang niet op dezelfde manier als ik (helaas! Alhoewel, in het geval van sommige van mijn vrienden is dat een goeie zaak 🤣)

Ik hecht er nu veel meer waarde aan om lekker een avondje MDMA/2C-x met mijn meisje en/of wat goede vrienden te doen.

Jaa snap ik helemaal! Die hectiek, intense stimulatie, motivatie (al gaat die motivatie helemaal nergens over) en praatbuien zijn heel leuk, maar vooral in het begin. Zodra je een beetje weet wat voor effect een drug op je heeft, en je bent niet verslaafd, ga je eerder zoeken naar manieren om de drug te gebruiken als hulpmiddel bij bepaalde bezigheden. Je interesse wijkt over de tijd heen af van simpelweg drugs, naar een diepergaande waarde die drugs kunnen toevoegen aan je leven. Zo ervaar ik het tenminste tot nu toe!

Wat ik ook wel komisch vind is dat jij echt helemaal met de computer bent opgegroeid. Toen ik een jaar of 6 was, had niemand een computer. Wij knikkerden toen nog fanatiek, haha!

Jup! Ik kan me geen moment uit mijn jeugd herinneren zonder een PC in de woonkamer (tot ‘ie een keer kapot ging, 10+ jaar terug…)! Ik zat voor mijn gevoel echt midden in de transitie waarin een buitenspelen zeldzamer werd, want alhoewel ik echt veel tijd heb doorgebracht op Habbo Hotel en de PS3, heb ik ook heel veel buitengespeeld met Pokémon kaarten, bagugans, knikkers en die idiote figuurtjes die je bij de C1000 kon sparen 🤣

Ondanks de beschikbaarheid van al die technologie, ben ik er nooit voor langere tijd mee bezig geweest. TV heb ik nu ook al zo’n 5 a 6 jaar niet meer gekeken 😯. Altijd onbewust, het boeide me niet, maar tegenwoordig zou ik mezelf er ook van weerhouden. Is alleen maar bullshit op te vinden.

 

[Hardcore_frk]

Super bedankt man, doet me goed om te horen 😁
Ik zoek die diepgang ook in andere mensen, maar zoals je zegt is die vaak maar moeilijk (of niet) te vinden in mijn leeftijdsgenoten… Hier kan ik gelukkig onvoorwaardelijk mijn ei kwijt!


Ah ja, ik ging ook in rap tempo van ‘oehhh… blowen!’ met vrienden, naar het ook super chill te vinden om alleen te roken. Het is ook vrij vergevend, wiet. Een verslaving is bijna nooit leuk, maar er zijn makkelijk ergere situaties denkbaar dan een wietverslaving (mocht je te sterk afhankelijk raken).
ik kreeg een beetje ervaring met hard drugs, door met vrienden eens truffels te doen, en iets daarna ook voor het eerst XTC geprobeerd. Ik was vanaf dat moment al erg geïntrigeerd (perfecte woord, thanks 😏) door drugs en zocht ik het een en ander op in mijn vrije tijd op het internet. Ergens in april dit jaar probeerde ik eens 2-FMA uit, thuis in mijn eentje. Daar begon het avontuur… 🤣 Inmiddels echt zo ongelofelijk veel geleerd in de tussentijd, voornamelijk door mijn activiteit op DF! Mijn vrienden delen wel interesse in drugs, maar lang niet op dezelfde manier als ik (helaas! Alhoewel, in het geval van sommige van mijn vrienden is dat een goeie zaak 🤣)



Jaa snap ik helemaal! Die hectiek, intense stimulatie, motivatie (al gaat die motivatie helemaal nergens over) en praatbuien zijn heel leuk, maar vooral in het begin. Zodra je een beetje weet wat voor effect een drug op je heeft, en je bent niet verslaafd, ga je eerder zoeken naar manieren om de drug te gebruiken als hulpmiddel bij bepaalde bezigheden. Je interesse wijkt over de tijd heen af van simpelweg drugs, naar een diepergaande waarde die drugs kunnen toevoegen aan je leven. Zo ervaar ik het tenminste tot nu toe!



Jup! Ik kan me geen moment uit mijn jeugd herinneren zonder een PC in de woonkamer (tot ‘ie een keer kapot ging, 10+ jaar terug…)! Ik zat voor mijn gevoel echt midden in de transitie waarin een buitenspelen zeldzamer werd, want alhoewel ik echt veel tijd heb doorgebracht op Habbo Hotel en de PS3, heb ik ook heel veel buitengespeeld met Pokémon kaarten, bagugans, knikkers en die idiote figuurtjes die je bij de C1000 kon sparen 🤣

Ondanks de beschikbaarheid van al die technologie, ben ik er nooit voor langere tijd mee bezig geweest. TV heb ik nu ook al zo’n 5 a 6 jaar niet meer gekeken 😯. Altijd onbewust, het boeide me niet, maar tegenwoordig zou ik mezelf er ook van weerhouden. Is alleen maar bullshit op te vinden.

Ik ben als puber wel echt heel erg gameverslaafd geweest.. Counter-Strike en een MMORPG. Die shit is erger dan heroïne, man. Niet slapen, niet eten, geen interesses en woedeaanvallen..

Maar goed om te horen dat je kan knikkeren, ik daag je uit met mijn reuzebonk!

 

[Flualhamdulillam]

Ik ben als puber wel echt heel erg gameverslaafd geweest.. Counter-Strike en een MMORPG. Die shit is erger dan heroïne, man. Niet slapen, niet eten, geen interesses en woedeaanvallen..

Mijn broer kon haast niet ademhalen als hij niet ook 600 keer per minuut op de linkermuisknop drukte voor dat League of Legends-gedoe… Voordat de PC kapot was, zat hij altijd dat spel te spelen (tenzij iemand een van mijn zussen erop zat), non-stop ook. Woedend als hij moest stoppen, natuurlijk… Maar zoals jij vast herkent is die prikkelbaarheid over zaken die niets met gamen te maken hebben misschien wel het destructiefst. Woedend en chagrijnig niet omdat je moet stoppen, maar omdat je zusje tijdens het avond eten iets te veel geluid maakt met haar mond, bijvoorbeeld… Toen hij voor zijn eigen laptop had gespaard ging het logischerwijs verder achteruit, want nu zat hij ongestoord op zijn kamer. Ik heb veel kunnen leren door naar hem en zijn fouten te kijken. Net als bij jou is het gewoon overgegaan, een gameverslaving is volgens mij echt moeilijk om lang vol te houden! Games blijven voor meeste mensen niet heel lang interessant om te een of andere reden…

Maar goed om te horen dat je kan knikkeren, ik daag je uit met mijn reuzebonk!

Aah, dat zijn de zeer gewilde varianten 😯. Ik kan me goed herinneren dat mijn basisschool een hele korte periode een knikkerverbod had opgesteld, omdat de mooie zeldzame knikkers van sommige kinderen continu werden gestolen, en de Verenigde Alliantie van Rechtvaardige & Proactieve Sterke Mama’s (geen idee of het een naam had eigenlijk, maar je kent ze wel: van die bemoeial moeders die problemen ópzoeken..) wilde dat het stopte, door knikkeren helemaal maar te verbieden… Maar ja, als knikkers niet mee naar school mogen dan is er wel wat anders om mee te spelen, en zo verplaatst het probleem zich altijd… Duurde dus niet lang voordat we weer mochten knikkeren 🤣

EDIT: holy shit wat off-topic… @ me maar in een klets topic als je erop in gaat, dan houden we het hier een beetje zuiver hahaha

 

[Hardcore_frk]

Mijn broer kon haast niet ademhalen als hij niet ook 600 keer per minuut op de linkermuisknop drukte voor dat League of Legends-gedoe… Voordat de PC kapot was, zat hij altijd dat spel te spelen (tenzij iemand een van mijn zussen erop zat), non-stop ook. Woedend als hij moest stoppen, natuurlijk… Maar zoals jij vast herkent is die prikkelbaarheid over zaken die niets met gamen te maken hebben misschien wel het destructiefst. Woedend en chagrijnig niet omdat je moet stoppen, maar omdat je zusje tijdens het avond eten iets te veel geluid maakt met haar mond, bijvoorbeeld… Toen hij voor zijn eigen laptop had gespaard ging het logischerwijs verder achteruit, want nu zat hij ongestoord op zijn kamer. Ik heb veel kunnen leren door naar hem en zijn fouten te kijken. Net als bij jou is het gewoon overgegaan, een gameverslaving is volgens mij echt moeilijk om lang vol te houden! Games blijven voor meeste mensen niet heel lang interessant om te een of andere reden…



Aah, dat zijn de zeer gewilde varianten 😯. Ik kan me goed herinneren dat mijn basisschool een hele korte periode een knikkerverbod had opgesteld, omdat de mooie zeldzame knikkers van sommige kinderen continu werden gestolen, en de Verenigde Alliantie van Rechtvaardige & Proactieve Sterke Mama’s (geen idee of het een naam had eigenlijk, maar je kent ze wel: van die bemoeial moeders die problemen ópzoeken..) wilde dat het stopte, door knikkeren helemaal maar te verbieden… Maar ja, als knikkers niet mee naar school mogen dan is er wel wat anders om mee te spelen, en zo verplaatst het probleem zich altijd… Duurde dus niet lang voordat we weer mochten knikkeren 🤣

EDIT: holy shit wat off-topic… @ me maar in een klets topic als je erop in gaat, dan houden we het hier een beetje zuiver hahaha

Hahaha, ja schaam me dood voor die periode. Dat is gelukkig inmiddels al wel weer 15 jaar geleden. Een duivel was ik!