Cinnamon
Newbie
Ik heb vakantie! En what better way to kick things off dan met een goede trip! Het is immers alweer even geleden. Met de lockdows vind ik het gewoon minder leuk om middeltjes te gebruiken… en de woonkamer hebben we nu ook al redelijk uitgespeeld… Ik ben toch iemand die meer opgaat in de menigte, de lichten en vooral het geluid. Dat in combinatie met stimulanten/uppers; daar kan geen bank of woonkamer tegenop. Wachtend op de festivals en een mooie zomer probeer ik toch de tijd te doden met wat andere versnaperingen. Het liefst in de psychedelische hoek, aangezien het na jaren van ge- en misbruik wel eens tijd is om de receptoren rust te geven.
Op het menu dit maal staan de High Hawaiians, 22gr. Dat betekent een heel doosje. Yes, een flinke portie dus dat wordt goed kauwen. Ik ben inmiddels geen beginnende tripper meer, dus ik denk dat ik dit wel kan handelen. Ik heb de afgelopen jaren ervaring opgedaan met verschillende soorten truffels en doseringen. Van heel psychische trips tot visuals. Daarnaast nog ervaring met 2-CB. Ik ben ‘m nog nooit helemaal de pan uitgespaced; lees: heel veel visuals. En dat hoop ik met deze trip te bereiken. Bovendien is de setting gewoon goed, dus alle vertrouwen in dat het een leuke avond wordt!
T: -2.00 De vage trippy playlist is gemaakt, de snoepjes zijn gekocht en de thee is aan het trekken. Alle ingrediënten zijn gereed. Laatste ‘maaltijd’ was om 15.00 (eiwitreep, alles voor de gains). LETS GOOOOO!
Funfact: tijdens mijn vorige truffel trip kreeg ik plots zin in paprika chips. Dat betekende dat ik tijdens het trippen naar de supermarkt ben gelopen en daar tussen de schappen een kleine wereldreis heb gemaakt.
T: -0.30 Okay, lets begin. In een hakmolentje hak ik de 2 bakjes truffels tot kruimelformaat en doe ze in een theemok. Ik schenk er een bodempje heet water overheen en wat citroensap en laat dit 30 min trekken. Om klokslag 17.00 is Kevin bij mij. Hij komt recht uit het werk en is nog een beetje gehaast. Mijn vakantie is echter al begonnen deze middag en ik heb me volop kunnen verheugen op de trip. Ik heb de eerste uren van mijn vakantie gespendeerd aan het lezen van reviews, helemaal zin in dus!
T: 0.00 Vol walging en met neus dichtgeknepen gooien we het truffel mengsel naar binnen. Altijd een smerig moment. Volgende keer toch maar eens proberen met een soepje. Het wazige troebele goede ziet er alleen al niet aantrekkelijk uit…. Om 17.12 zitten de mini mushrooms in ons lichaam en we zijn klaar voor de trip. We kletsen nog wat na in de keuken en ik heb serieus 5 min later al het idee dat ik de gordijnen zie ademen. Dit zal ik me wel verbeeld hebben XD
T: 0.15 We besluiten op de bank te ploffen en op Videoland de laatste aflevering van Temptation Island USA aan te zetten. Na 10 min onderweg te zijn in de aflevering, begin ik langzaamaan wat kriebeltjes te voelen. Langs mijn voeten, kuiten en vooral op mijn achterhoofd en nek. Ik kijk naar rechts, maar Kevin heeft nog nergens last van… Mijn mondhoeken krullen omhoog, kijk ondeugend en ik giechel een beetje. We weten allebei hoe laat het is.
T: 0.30 Ja hoor, daar komt ‘ie aan! Kriebeltjes, giecheltjes en nog wel belangrijker: DE KLEUREN! We kijken nog steeds Temptation, maar ik volg het hele verhaal niet meer. Het speelt zich af op een tropisch eiland en het valt me nu pas op hoe mooi en zacht de kleuren zijn. Af en toe realiseer ik me dat de hoofden op tv helemaal niet zo vervormd zijn als dat ik ze in mijn hoofd maak. Daar moeten we om lachen. Een kettinkje wordt een derde oog, hoofden beginnen te vervormen en na een tijdje komen verschillende kleuren van de tv de kamer in. Ook ben ik niet echt misselijk, terwijl ik dat normaal wel heb. Dis gonna be gooooood.
T: 0.50 Inmiddels zitten we er beiden goed in en beseffen we dat dit een beste trip gaat worden. We lachen om de serie en vooral om elkaar omdat we er geen fluit van snappen. SPOILER: einde aflevering vraagt een van de deelnemers zijn vriendin ten huwelijk. Ik was tegen die tijd al heel ergens anders met m’n hoofd, maar Kevin was nog aandachtig aan het kijken. De jongen gaat op zijn knieën en stelt de vraag. Vervolgens eindigt de aflevering vrij kort daarna, waarop Kevin enigszins beduusd achterblijft en vervolgens kei hard begint te lachen. “Ik dacht dat zij de vraag ook aan hem moest stellen, HAHAHA”. Hier hebben we ongeveer 10 min helemaal stuk om gelegen, met verzuring in de buikspieren en tranen van het lachen aan toe. Tja….
T: 1.00 inmiddels is de aflevering afgelopen, zijn we totaal niet meer helder qua geest en zien we allerlei vage shit. We hebben het donker gemaakt in huis en een denkentje klaargelegd. Omdat we de kleuren en vormen zo mooi vonden besluit ik op YouTube wat op te zoeken wat bij onze stemming past en te streamen naar de tv. NOU DAT IS GELUKT.
Electric Sheep in HD (Psy Dark Trance) 3 hour Fractal Animation (Full Ver.2.0) - YouTube
T: 1.10 Na allebei geplast te hebben ploffen we weer op de bank. Op de wc is het vrij licht; witte kleuren krijgen een paars en groen randje. Best leuk, maar donker is een stuk prettiger. In het begin is het even wennen aan het ‘elektrische schaap’, maar we besluiten ons over te geven aan de kleuren, vormen, geluid en de stemming. Het helpt enorm mee dat de tv 65” is en je dus helemaal op kan gaan in het beeld. Ik verdeel het geluid over alle boxen in de kamer voor de volledige spaceship ervaring.
T: 1.30 We zijn op reis! Onze bank is de cockpit en samen reizen we door het heelal. We zien alle hoeken van het sterrenstelsel en ver daarbuiten. Wat een supergave video is dit. Diegene die dit heeft bedacht is echt geniaal. Kan niet anders dan dat dit bedacht is om op te trippen. Ondertussen probeer ik verslag te doen van wat ik zie en voel. Dat slaat natuurlijk nergens op, omdat gevoel en beeld lastig uit te leggen is. Kevin slaat ondertussen ook aardige wartaal uit en we komen beiden niet meer helemaal uit onze woorden. Waardoor we om de zoveel tijd weer moeten lachen. We zijn het er over eens dat deze video een gouden greep is en een ideale combinatie met truffels.
T: 2.00 Soms denk ik vlagen van nuchterheid te ervaren. Onzin, natuurlijk. Het is fijn dat het heel stuurbaar is, want als je je eraan overgeeft en opgaat in de sfeer zit je zo weer in de spaceshuttle. Fases van lol wisselen elkaar af met steeds meer psychologische vlagen. Het is duidelijk te merken dat het een downer is, want we zitten beiden vastgeplakt aan de bank en zijn niet vooruit te branden. Soms kunnen we geen woord uitbrengen en zitten helemaal in het beeld. Ik probeer een vriendin te appen, maar het lukt me niet haar naam te vinden.
T: 2.15 “Ik heb echt zoveel zin om helemaal naar de gedver te gaan”, meld ik opeens. “ben je dat nog niet dan?” ja, dat ben ik eigenlijk wel, maar ik wil dit gevoel vasthouden en wil niet dat het stopt. Ik heb de neiging om boven de halve apotheek open te trekken; 2-CB, XTC… Kevin checkt op zijn telefoon agenda of hij morgen dingen te doen heeft. Halverwege raken we weer in gesprek en worden afgeleid door de beelden. Wat een gekkigheid.
T: 2.30 steeds meer begin ik me dingen te realiseren. De trip wordt psychischer, dat merken we allebei. Waarom ben ik altijd opzoek naar meer en beter? Kan ik niet gewoon genieten van het moment en rust bewaren.. Waarom altijd op zoek gaan naar dingen om het nòg mooier/beter/ etc. te maken. Dat is wel de rode draad door mijn leven. Gedachten schieten alle kanten op. Een mooie wake-up call voor dit moment; laat de apotheek maar lekker met rust. Kevin moet ook lachen omdat we altijd grappen over mensen die tot diepe realisaties komen tijdens trips, en we daar zelf nu ook schuldig aan zijn.
T: 2.45 De gedachten gaan van links naar recht en op en neer. Evenredig aan de springende lijnen en figuren op het beeld. Ik realiseer me dat ik bij sommige mensen weerstand voel en dat dat komt door mijn eigen houding naar die personen toe. Dat moeten zij natuurlijk ook voelen. Als ik me nu eens zachter en opener op zou stellen, dan krijg ik die houding natuurlijk ook terug… Met vlagen krijg ik serotonine pieken. Ik denk aan een aantal vrienden die me dierbaar zijn. Op het eerstvolgende feestje knuffel ik ze helemaal tot moes en vertel ik hoe fijn ik het allemaal vind.
T: 3.00 Het is 20.00 geweest en ik merk dat het best vermoeiend is allemaal. Mijn hersenen hebben de afgelopen uren overuren gedraaid. Ik sluit mijn ogen en leg mijn hoofd neer.
T: 3.10 Kevin is op zijn telefoon bezig omdat hij wat appjes van collega’s heeft gekregen. Hij probeert die zo goed en zo kwaad als het kan te beantwoorden. “Is het gek als ik dit zeg?” Je probeert je steeds af te vragen wat normale mensen zouden doen in deze situatie. Bovendien tijd om wat te drinken.
T: 3.45 We besluiten dat het wel mooi geweest is. Bovendien moet ik het vuilnis nog buiten zetten. Een hele klus met zo’n warrig hoofd. Ik probeer te prioriteren in mijn hoofd: schoenen aan, vuilniszak pakken, deur van het slot, poort open, … het regent buiten. Ik rijd de container bijna de heg in, deur waait dicht, het is een heel gevecht in mijn hoofd, haha.
T: 4.00 jezus wat een honger! Zo goed als de voorbereiding voor de trip was, zo slecht was die er na. HONGER, ETEN! Ik haal nog wat frietjes uit de vriezer, maar de hoeveelheid valt tegen. Als twee uitgehongerde leeuwen schapen we alle frietjes van het bord af. We besluiten een pizza te bestellen omdat we geen zin hebben om door de regen naar buiten te gaan.
T: 4.30 uiteindelijk samen ¾ pizza opgegeten, haha. Maagjes waren nog teer van de truffels. We ruimen op, kijken nog wat tv en om 23.00 vertrekken we – met behulp van wat melatonine - naar dromeland.
Volgende ochtend: beetje onrustig geslapen. Hoofdpijn gehad om 7.00 en 2 paracetamols gepakt. Na 2 koffie en een goed ontbijt voel ik me prima. We hebben echt genoten van de avond. Wat een feest met de figuren en beelden en wat hebben we gelachen. Deze video gaat zeker weer op voor een volgende trip. Nooit verwacht dat we zo hard konden gaan op truffels.
Op het menu dit maal staan de High Hawaiians, 22gr. Dat betekent een heel doosje. Yes, een flinke portie dus dat wordt goed kauwen. Ik ben inmiddels geen beginnende tripper meer, dus ik denk dat ik dit wel kan handelen. Ik heb de afgelopen jaren ervaring opgedaan met verschillende soorten truffels en doseringen. Van heel psychische trips tot visuals. Daarnaast nog ervaring met 2-CB. Ik ben ‘m nog nooit helemaal de pan uitgespaced; lees: heel veel visuals. En dat hoop ik met deze trip te bereiken. Bovendien is de setting gewoon goed, dus alle vertrouwen in dat het een leuke avond wordt!
T: -2.00 De vage trippy playlist is gemaakt, de snoepjes zijn gekocht en de thee is aan het trekken. Alle ingrediënten zijn gereed. Laatste ‘maaltijd’ was om 15.00 (eiwitreep, alles voor de gains). LETS GOOOOO!
Funfact: tijdens mijn vorige truffel trip kreeg ik plots zin in paprika chips. Dat betekende dat ik tijdens het trippen naar de supermarkt ben gelopen en daar tussen de schappen een kleine wereldreis heb gemaakt.
T: -0.30 Okay, lets begin. In een hakmolentje hak ik de 2 bakjes truffels tot kruimelformaat en doe ze in een theemok. Ik schenk er een bodempje heet water overheen en wat citroensap en laat dit 30 min trekken. Om klokslag 17.00 is Kevin bij mij. Hij komt recht uit het werk en is nog een beetje gehaast. Mijn vakantie is echter al begonnen deze middag en ik heb me volop kunnen verheugen op de trip. Ik heb de eerste uren van mijn vakantie gespendeerd aan het lezen van reviews, helemaal zin in dus!
T: 0.00 Vol walging en met neus dichtgeknepen gooien we het truffel mengsel naar binnen. Altijd een smerig moment. Volgende keer toch maar eens proberen met een soepje. Het wazige troebele goede ziet er alleen al niet aantrekkelijk uit…. Om 17.12 zitten de mini mushrooms in ons lichaam en we zijn klaar voor de trip. We kletsen nog wat na in de keuken en ik heb serieus 5 min later al het idee dat ik de gordijnen zie ademen. Dit zal ik me wel verbeeld hebben XD
T: 0.15 We besluiten op de bank te ploffen en op Videoland de laatste aflevering van Temptation Island USA aan te zetten. Na 10 min onderweg te zijn in de aflevering, begin ik langzaamaan wat kriebeltjes te voelen. Langs mijn voeten, kuiten en vooral op mijn achterhoofd en nek. Ik kijk naar rechts, maar Kevin heeft nog nergens last van… Mijn mondhoeken krullen omhoog, kijk ondeugend en ik giechel een beetje. We weten allebei hoe laat het is.
T: 0.30 Ja hoor, daar komt ‘ie aan! Kriebeltjes, giecheltjes en nog wel belangrijker: DE KLEUREN! We kijken nog steeds Temptation, maar ik volg het hele verhaal niet meer. Het speelt zich af op een tropisch eiland en het valt me nu pas op hoe mooi en zacht de kleuren zijn. Af en toe realiseer ik me dat de hoofden op tv helemaal niet zo vervormd zijn als dat ik ze in mijn hoofd maak. Daar moeten we om lachen. Een kettinkje wordt een derde oog, hoofden beginnen te vervormen en na een tijdje komen verschillende kleuren van de tv de kamer in. Ook ben ik niet echt misselijk, terwijl ik dat normaal wel heb. Dis gonna be gooooood.
T: 0.50 Inmiddels zitten we er beiden goed in en beseffen we dat dit een beste trip gaat worden. We lachen om de serie en vooral om elkaar omdat we er geen fluit van snappen. SPOILER: einde aflevering vraagt een van de deelnemers zijn vriendin ten huwelijk. Ik was tegen die tijd al heel ergens anders met m’n hoofd, maar Kevin was nog aandachtig aan het kijken. De jongen gaat op zijn knieën en stelt de vraag. Vervolgens eindigt de aflevering vrij kort daarna, waarop Kevin enigszins beduusd achterblijft en vervolgens kei hard begint te lachen. “Ik dacht dat zij de vraag ook aan hem moest stellen, HAHAHA”. Hier hebben we ongeveer 10 min helemaal stuk om gelegen, met verzuring in de buikspieren en tranen van het lachen aan toe. Tja….
T: 1.00 inmiddels is de aflevering afgelopen, zijn we totaal niet meer helder qua geest en zien we allerlei vage shit. We hebben het donker gemaakt in huis en een denkentje klaargelegd. Omdat we de kleuren en vormen zo mooi vonden besluit ik op YouTube wat op te zoeken wat bij onze stemming past en te streamen naar de tv. NOU DAT IS GELUKT.
Electric Sheep in HD (Psy Dark Trance) 3 hour Fractal Animation (Full Ver.2.0) - YouTube
T: 1.10 Na allebei geplast te hebben ploffen we weer op de bank. Op de wc is het vrij licht; witte kleuren krijgen een paars en groen randje. Best leuk, maar donker is een stuk prettiger. In het begin is het even wennen aan het ‘elektrische schaap’, maar we besluiten ons over te geven aan de kleuren, vormen, geluid en de stemming. Het helpt enorm mee dat de tv 65” is en je dus helemaal op kan gaan in het beeld. Ik verdeel het geluid over alle boxen in de kamer voor de volledige spaceship ervaring.
T: 1.30 We zijn op reis! Onze bank is de cockpit en samen reizen we door het heelal. We zien alle hoeken van het sterrenstelsel en ver daarbuiten. Wat een supergave video is dit. Diegene die dit heeft bedacht is echt geniaal. Kan niet anders dan dat dit bedacht is om op te trippen. Ondertussen probeer ik verslag te doen van wat ik zie en voel. Dat slaat natuurlijk nergens op, omdat gevoel en beeld lastig uit te leggen is. Kevin slaat ondertussen ook aardige wartaal uit en we komen beiden niet meer helemaal uit onze woorden. Waardoor we om de zoveel tijd weer moeten lachen. We zijn het er over eens dat deze video een gouden greep is en een ideale combinatie met truffels.
T: 2.00 Soms denk ik vlagen van nuchterheid te ervaren. Onzin, natuurlijk. Het is fijn dat het heel stuurbaar is, want als je je eraan overgeeft en opgaat in de sfeer zit je zo weer in de spaceshuttle. Fases van lol wisselen elkaar af met steeds meer psychologische vlagen. Het is duidelijk te merken dat het een downer is, want we zitten beiden vastgeplakt aan de bank en zijn niet vooruit te branden. Soms kunnen we geen woord uitbrengen en zitten helemaal in het beeld. Ik probeer een vriendin te appen, maar het lukt me niet haar naam te vinden.
T: 2.15 “Ik heb echt zoveel zin om helemaal naar de gedver te gaan”, meld ik opeens. “ben je dat nog niet dan?” ja, dat ben ik eigenlijk wel, maar ik wil dit gevoel vasthouden en wil niet dat het stopt. Ik heb de neiging om boven de halve apotheek open te trekken; 2-CB, XTC… Kevin checkt op zijn telefoon agenda of hij morgen dingen te doen heeft. Halverwege raken we weer in gesprek en worden afgeleid door de beelden. Wat een gekkigheid.
T: 2.30 steeds meer begin ik me dingen te realiseren. De trip wordt psychischer, dat merken we allebei. Waarom ben ik altijd opzoek naar meer en beter? Kan ik niet gewoon genieten van het moment en rust bewaren.. Waarom altijd op zoek gaan naar dingen om het nòg mooier/beter/ etc. te maken. Dat is wel de rode draad door mijn leven. Gedachten schieten alle kanten op. Een mooie wake-up call voor dit moment; laat de apotheek maar lekker met rust. Kevin moet ook lachen omdat we altijd grappen over mensen die tot diepe realisaties komen tijdens trips, en we daar zelf nu ook schuldig aan zijn.
T: 2.45 De gedachten gaan van links naar recht en op en neer. Evenredig aan de springende lijnen en figuren op het beeld. Ik realiseer me dat ik bij sommige mensen weerstand voel en dat dat komt door mijn eigen houding naar die personen toe. Dat moeten zij natuurlijk ook voelen. Als ik me nu eens zachter en opener op zou stellen, dan krijg ik die houding natuurlijk ook terug… Met vlagen krijg ik serotonine pieken. Ik denk aan een aantal vrienden die me dierbaar zijn. Op het eerstvolgende feestje knuffel ik ze helemaal tot moes en vertel ik hoe fijn ik het allemaal vind.
T: 3.00 Het is 20.00 geweest en ik merk dat het best vermoeiend is allemaal. Mijn hersenen hebben de afgelopen uren overuren gedraaid. Ik sluit mijn ogen en leg mijn hoofd neer.
T: 3.10 Kevin is op zijn telefoon bezig omdat hij wat appjes van collega’s heeft gekregen. Hij probeert die zo goed en zo kwaad als het kan te beantwoorden. “Is het gek als ik dit zeg?” Je probeert je steeds af te vragen wat normale mensen zouden doen in deze situatie. Bovendien tijd om wat te drinken.
T: 3.45 We besluiten dat het wel mooi geweest is. Bovendien moet ik het vuilnis nog buiten zetten. Een hele klus met zo’n warrig hoofd. Ik probeer te prioriteren in mijn hoofd: schoenen aan, vuilniszak pakken, deur van het slot, poort open, … het regent buiten. Ik rijd de container bijna de heg in, deur waait dicht, het is een heel gevecht in mijn hoofd, haha.
T: 4.00 jezus wat een honger! Zo goed als de voorbereiding voor de trip was, zo slecht was die er na. HONGER, ETEN! Ik haal nog wat frietjes uit de vriezer, maar de hoeveelheid valt tegen. Als twee uitgehongerde leeuwen schapen we alle frietjes van het bord af. We besluiten een pizza te bestellen omdat we geen zin hebben om door de regen naar buiten te gaan.
T: 4.30 uiteindelijk samen ¾ pizza opgegeten, haha. Maagjes waren nog teer van de truffels. We ruimen op, kijken nog wat tv en om 23.00 vertrekken we – met behulp van wat melatonine - naar dromeland.
Volgende ochtend: beetje onrustig geslapen. Hoofdpijn gehad om 7.00 en 2 paracetamols gepakt. Na 2 koffie en een goed ontbijt voel ik me prima. We hebben echt genoten van de avond. Wat een feest met de figuren en beelden en wat hebben we gelachen. Deze video gaat zeker weer op voor een volgende trip. Nooit verwacht dat we zo hard konden gaan op truffels.
. Herken veel dingen uit jouw trip uit mijn eerdere ervaringen. Zo ook de onstilbare honger na de trip, haha.
