ik vraag me af of er iemand is die zich in mijn situatie kan plaatsen en ergens begrijpen dat drugs de gemakkelijk vlucht is omdat het, het enigste lijkt?
Ik begrijp als geen ander dat je het als vlucht ziet.
Ben zelf 8 jaar verslaafd aan speed, nu 42 dagen clean
Door mijn verleden en het feit dat ik er alleen voor stond vluchte ik ook in de speed.
Daar waar je normaal gesproken troost of steun zoekt bij anderen nam ik speed omdat ik niemand had.
Voor mijn gevoel kon ik er dan weer ff beter tegen aan en voelde me weer wat sterker in me schoenen staan.
Het voelt als een oplossing en ik had mezelf wijs gemaakt dat als ik zou stoppen met de speed ik zou instorten .
Ik minder sterk in mijn schoenen zou staan en ik overspoeld zou worden door emoties en gevoelens zoals je het hoort te voelen .
De speed zag ik als soort laatste redmiddel om de dagen door te komen in de ellende die ik mee maak.
Nu 42 dagen clean kan ik oprecht zeggen dat ik weer meer emoties en gevoelens voel zoals dat hoort.
Ik heb nu ik aan het afkicken ben veel stemmingswisselingen en ben nog steeds erg moe. Ik zie nu in dat ik ook sterk in me schoenen sta zonder speed .
Ik niet ingestort ben omdat ik niet kon omgaan met al die hevige emoties en gevoelens.
Ik ben weer aardig geland op deze planeet kan ik zeggen en besef nu dat ik meer waard ben dan speed!.
Ik ben sterk van mezelf en een vechter van mezelf en daar heb ik geen speed meer bij nodig!.
Elke dag heb ik nog steeds meerdere malen per dag echt zin om een lijntje te nemen .
Dit zal ook nog wel ff zo blijven maar om in te zien dat ik van mezelf krachtig en sterk genoeg ben en geen speed nodig heb wat mijn lijf verwoest maakt mij enorm trots op mezelf!!.
Als je maar geloofd in jezelf dan zul je inzien dat niet de drugs je er door heen sleept maar je eigen innerlijke kracht !