Tripreport 1P-LSD, muziek als spirituele genezing.

[Acidcat]

Goeiedag,

ik wou even schrijven over mijn tripje van een paar dagen geleden.

Ik besloot een enkel zegeltje van 100ug in te nemen, het was ook al even geleden dat ik een psychodelic gebruikte.
Na een uurtje wachten begon ik te twijfelen of dit wel genoeg was, ik voelde me wat onrustig eerst.
Ik begon dan wat kouder te krijgen, en zag dit als een eerste teken dat ik mij aan wat mocht verwachten.
Ik besloot van de tv naar de pc te gaan, oorspronkelijk op zoek naar een video'tje van een filosofische spreker.
Maar mijn zoekopdracht stond nog op Jim Carrey (want hij kan ook wel spreken over diepere ervaringen), en mijn oog viel op een filmpje waar hij te gast was bij een talkshow. Van begin tot eind was dit een kwartier lang lachen. De tranen rolden over mijn wangen. Lang geleden dat ik zo gelachen had.
Ik merkte na het eind van dit video'tje dat mijn zegeltje goed begon te werken.

Veel zin in tv kijken had ik niet, dus ik legde mijn favoriet album op. Beat van Bowery Electric begon te spelen door mijn soundbar.
Deze rustgevende basses gepaard met het geluid van veel verschillende instrumenten en atmospherische effecten zijn perfect voor de gewilde staat van geest.
Ik was eerst van plan te gaan zitten in meditatieve houding maar besloot toch om mij achteruit te leggen in de zetel, benen op de poef, gericht naar de bron van de geluidsgolven, subwoofertje achter mij, surround instelling op max.
Bij het eerste nummer begon ik de visuals al op te merken. Veel sterker dan verwacht. Kleuren waren helder en liepen perfect over in elkaar. Vormen waren er niet zozeer maar het was toch al genieten. Ik was meer gefocused op de muziek. Een kleine glimlach werd groter en groter naarmate de golven over mij heen spoeldden.
Het gevoel van rust overheerste, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik begon na te denken over muziek, geluid, de golven die het binnenste van mijn oren bereikten. Ik stelde mij de microvibraties voor die in contact kwamen met de miniscule haartjes in mijn binnenoor, en op zich neuronen doorschoten naar mijn brein.
Een paar nummers waren gepasseerd. De kleuren en vormen waren nu echt heel sterk aanwezig.
Ik scande de ruimte af met mijn geest, zoekend naar frequenties waar ik me anders niet bewust van was.
Mijn perceptie verruimde. Tonen kwamen van overal, hoog boven en achter mij.
Ik merkte ineens op dat mijn kaakspieren pijn deden. Hoe lang lag ik hier al met een grimas waar The Joker jaloers op zou zijn?
Ontspannen en genieten zei ik tegen mijzelf. Die glimlach was niet tegen te houden, ik vecht er niet meer tegen.
Weer in de muziek getrokken concentreerde ik mij nog meer op mijn oren binnenin, voelde die microvibraties dieper en dieper doordringen en het was als ik mijn hersenen activeerde. Ik was plots bewust van de sterk toegenomen activiteit. Ik verloor bijna alle contact met mijn lichaam. Enkel nog bewust van de oorsprong van de geluidsgolven, het pad dat deze aflegden en tot waar ze uiteindelijk eindigden.
Haar stem zong al een poosje zachtjes en zei uiteindelijk "Hold on tight,...". De daaropvolgende golf was als een zweepslag, maar geen harde straffende.
Meer als een slang die langs mijn ruggengraat omhoog slierde, tot diep in mijn achterhoofd, en zich vastbeest in mijn geest.
De daarop volgende terugkerende beweging rukte mij uit mijn lichaam.
Het was alsof ik een nieuwe dimensie ontdekte. Niet vooruit of achter, niet links of rechts, maar erin.
Ik was in de muziek getrokken. Deze ging open. De bekende melodieën maakten een buitenwaardse beweging tot ver links en rechts van mij, en nu in het midden, tonen die ik ervoor nog nooit had gehoord in dit nummer. Ik hoorde nu muziek in de muziek. Een enkele pianonoot - ik ben niet bekend met de namen van de noten, dus kan je niet vertellen welke dit was, enkel dat het de perfecte was -, hield enige seconden aan zonder aan pracht in te dienen. Deze werd opgevolgd door het geluid van een korte aanraking van een snaar van de harp. Deze was ook weer perfect, hield even aan en werd wederom opgevolgd.
Ik zag nu ook de meest heldere beelden. Een silhouet zonder persoonlijkheid, omhuld door kleuren en golven, hij reikte zijn arm uit en een golf kwam hem tegemoet. De muziek versterkte, hij stond een moment op de golf, compresseerde die en samen schoten ze richting de sterren.
Ik voelde me verheven en de muziek nam weer volledig bezit van mij.
Dit duurde het hele nummer door tot deze eindigde en mij zachtjes in mijn lichaam liet zakken.
Het daaropvolgend laatste nummer kondigde zich aan. Eentje van langer dan 10 minuten. Een kalme onderliggende bass, trage veruitgestrekte tonen. Ideaal om alles te laten bezinken, contact met het lichaam te herstellen.
Ik merkte op dat ik trilde in mijn lichaam. Maar niet van de kou, die had ik niet. Het voelde eerder alsof die microvibraties tot diep in mijn zenuwstelsel waren gedrongen.
Ik dacht na over wat deze trip mij gegeven had, ik had nooit gedacht dat dit 1 kleine zegeltje mij zover zou brengen. Wat een ervaring.

De werking zou nog even duren en ik besloot Avatar op te leggen.
MIjn gedachten gingen afwisselend van de film naar ervoor, en naar dingen die nog door mijn hoofd spookten.
Ik was in een gehele staat van rust en kalmte, en kon nu alles plaatsen. Dit na een paar maand van verdriet wegens verlies.
Hoe dit middeltje mij meer heeft geholpen dan ik daarvoor verwacht had,...

 

[Roze Olifant]

Tof report! Je trip klinkt bijzonder, zeker voor zo’n relatief bescheiden dosis. Zo zie je maar, dosis doet er niet altijd wat toe.

Muziek kan echt fantastisch zijn op LSD, ik herken het. De muziek in detail kunnen horen (alsof je nu pas écht hoort hoe een nummer bedoeld is) en tot in de kern kunnen voelen, zelfs zien, er doorheen lopen alsof het een driedimensionaal landschap is, samensmelten, de muziek zelf wórden. Ik heb zelf dit soort ervaringen vooral gehad op hogere dosissen LSD, en dan nog is het échte ‘één worden met’ en/of synesthesie vrij zeldzaam. Maar oh zo mooi. <3

Veel sterkte gewenst met het verlies. Fijn dat deze trip je ontspanning, rust en kalmte gebracht heeft.

 

[Acidcat]

Veel sterkte gewenst met het verlies.

Dank u wel.

De muziek in detail kunnen horen (alsof je nu pas écht hoort hoe een nummer bedoeld is) en tot in de kern kunnen voelen, zelfs zien, er doorheen lopen alsof het een driedimensionaal landschap is, samensmelten, de muziek zelf wórden.

Perfect beschreven. Wat super dat u dit ook al meegemaakt heeft, en precies weet wat ik omschreef. Dit was voor mij de eerst echt diepgaande trip.
Het is een speciale ervaring dat ik iedereen toewens, zeker als zij het net dan zo hard nodig hebben.

 

[Eik]

Hoi @Acidcat ,

Leuk reportje. Heel herkenbaar dat je de muziek zo intens en precies kunt ervaren op LSD. Prachtig is dat hè?!

Fijn ook dat het je geholpen heeft met het verwerken van je verlies. Veel sterkte daar nog mee de komende periode!

 

[Sander071]

muziek 🎶 als spirituele genezing

Het gevoel van rust overheerste, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik begon na te denken over muziek, geluid, de golven die het binnenste van mijn oren bereikten. Ik stelde mij de microvibraties voor die in contact kwamen met de minuscule haartjes in mijn binnenoor, en op zich neuronen doorschoten naar mijn brein.

Het was alsof ik een nieuwe dimensie ontdekte. Niet vooruit of achter, niet links of rechts, maar erin.
Ik was in de muziek getrokken. Deze ging open. Ik hoorde nu muziek in de muziek.
Ik dacht na over wat deze trip mij gegeven had, ik had nooit gedacht dat dit 1 kleine LSD zegeltje mij zover zou brengen. Wat een ervaring.

Hallo @Acidcat,

Tell me something, girl (degene die dit leest). Are you happy in this modern world? Or do you need more? Is there something else you're searching for?
(hierover onderaan meer)

Een erg mooi stuk wat u schreef, ik had die ervaring ooit ook ( link naar verslag van Bijna Dood Ervaring BDE) en wat u zo mooi omschreef met "Ik hoorde nu muziek in de muziek", dat was bij mij ook. Ik werd één met de muziek, ik werd de muziek. Het is één van de mooiste dingen die ik in dit leven ervaren heb.
Het was als het ware een Secret Journey, en in mijn geval kwam ik met een boodschap en een bak kennis terug, die ik nog wel moest verwerken hier weer op Aarde terug.
De Secret Journey die The Police mooi bezong, in de song Secret Journey van hen, wat u via deze link naar YouTube beluisteren kan. Wellicht dat anderen zich erin herkennen wat mij en mogelijk ook anderen overkwam tijdens een trip / secret journey, en het hen ermee helpt. "Je bent niet gek", wil ik tegen die mensen zeggen.

Ook een ander nummer viel mij later op, het nummer Crazy van Gnarls Barkley werd ik vanuit m'n gevoel op gewezen en bij deze plaats ik die hieronder, de link ernaar na een stukje uit de lyrics die voor mij beschreven toen ik daar in de ruimte zonder lichaam was, alleen mijn gedachten, als een soort energie er was, maar voor mijzelf was ik compleet helder van geest en ik voelde me daar heel prettig, zonder ook maar enige zorg nog te hebben, alles viel van mij af, terwijl ik in de ruimte was, waar ik in de verte, vanaf een afstand, een soort sterrenstelsel zag wat naar later de Sombreronevel, met code Messier104 bleek te zijn, omdat ik het herkende uit wat ik toen in de ruimte, verderop in de ruimte zag:
But there was something so pleasant about that place
Even your emotions had an echo
In so much space
De link naar het nummer van Gnaris Barkley, ook de rest van de lyrics erin vond ik zelf verbazend.

Dan Tell me something, girl (degene die dit leest). Are you happy in this modern world? Or do you need more? Is there something else you're searching for?
Wat bedoel ik daarmee, of wat bedoeld de song er eigenlijk mee want het komt uit een song. Ik denk dat we als wereld voor een opgave staan.
Ik weet niet hoe u en de overige lezers de huidige corona toestand van de wereld ervaren, maar ik ervaar het alsof we 'vallen' wat volgens mij beschreven in de song is als:
I'm falling.
In all the good times I find myself.
Longing for change
Hier de link naar de song Shallow van Sarah Menescal & Luca Giacco (de lyrics kunt u in de beschrijving onder de YT video vinden) die daarbij zelf uit de shallow, een soort uit de ondiepte komt en op de voorgrond treed, als het ware zich laat zien en zichzelf presenteert ermee.

Als u als lezer over die veranderingen die komen gaan en die we al ervaren volgens mij, als u daarover lezen wil en via muziek dat wellicht ook ervaren wil, als een soort extra dimensie daarin met wat verteld wordt, dan kunt u dat het handigst via mijn Facebook pagina doen, die u ook kunt vinden op mijn profiel pagina alhier van deze mooie site waar ik blij mee ben.
Ik ben zelf een groot aanhanger van wijs en sane gebruik van drugs trouwens. Ik loste er uiteindelijk zelf met behulp van drugs, en dat is eigenlijk een ander verhaal, mijn PTSS mee op. De GGZ lukte dat namelijk niet, de zogenaamde medicijnen die ze mij gaven toen (ik heb het wel geprobeerd) maakten meer een zombie van me dan dat ze daadwerkelijk ook maar iets oploste, laat staan via verwerken een plek innerlijk gaven wat drugs enz wel deden.
Spirituele genezing met behulp van drugs veel muziek en nog 'iets', ging op die manier veel beter. Daarover vertel ik graag later meer.
Bedankt.