Etmaal LSD + Cocaïne
Setting: Vrouw, 48j., 1.90m, 78kg, donderdag 18.07.2019, LSD 2 x 260µ , cocaïne 1gr.
Donderdag alleen thuis. Verwendagje. Voor mijn ik. Ik egoïstisch, al wat dan telt is alleen ik. Mijn gevoel, mijn plezier, zonder schuldgevoelens. Door de dag heen wat C, ’s middags rond 13.00 verse St. Jakobsschelpen, stokbrood en een fles Piper. Zalig. Soms is het leven mooi. In de namiddag maak ik de fles verder leeg, af en toe een lijntje. Ben aan het bekijken hoe ik de LSD ga aanpakken. Films of muziek? Maar besluit ze gewoon te nemen en eens voor de tv te gaan liggen. Rond 19.00 leg ik de eerste zegel onder de tong. Af en toe neem ik een lijntje C, maar beperkt, om 21.00 stop ik daarmee. Ik zap wat rond, vind dat de LSD lang uitblijft. Het is nu 22.00 en ik word nog niet veel gewaar. Ik roep de hond binnen, B., sluit de deuren en besluit een tweede te nemen. Misschien minder of vertraagde werking door de alcohol en de C.?
Rond 23.00 begint de LSD te komen. De ambilight van de tv wordt kleurrijker en groter op de muur. Mijn gedachten dwalen dikwijls af nu. Tintelingen over mijn lichaam. Mijn bewegingen worden iets anders. Tv volgen wordt moeilijker. Een documentaire over 50 jaar maanlanding is wel leuk op dit moment. De beelden boeien me. Zou de mens daar echt geweest zijn? Enkel tussen 1969 en 1972, nadien nooit meer? Ze zijn de data en technologie kwijt? Geen enkel andere natie heeft het gedaan? Ik geloof er niet veel van… Het verhaal klopt gewoon niet. Onder invloed lijkt het ganse verhaal nog lachwekkender. Zelfs Buzz Aldrin zegt dat ze er niet geweest zijn.
Voor wie het interesseert:
Dit programma zit in de nachtprogramma’s dus bekijk het nog een paar keer. Blijf er geen enkele waarheid in zien. Het is nu 1 uur en de LSD wordt zwaar. Kan nog moeilijk volgen. Mijn lichaam voelt zwaar aan en het vraagt fysiek veel om actief te blijven. Alles beweegt ook. Als B door huis loopt zie ik dit als iets dat onder een stroboscooplamp beweegt. Ze beweegt in schokken, zeer raar. De orchideeën op tafel staan te wiegen. Rolgordijnen bewegen. De ambilight is zeer fel nu, te veel licht, ik doe de staande lamp uit. Veel beter nu. Ik krijg ook dorst en ga naar de keuken. Een glas melk doet deugd. Dan valt mijn oog op de chorizo in de ijskast. Ik heb plots zo’n trek. B en ik eten het ganse pakje leeg. Smaakt ongelooflijk goed. Terug naar de rust van de woonkamer, het witte licht van de keuken was te koel en B zien bewegen in dat witte licht, het leek soms een monster. Zo’n pluisbol uit Monster Inc.

Ik nestel mij in de zetel, nog steeds draait dezelfde documentaire. Geen probleem. Wat nadenken is leuk, rondkijken is leuk. B ligt te slapen. De ambilight is prachtig nu. Ik denk dat ik meer naast de tv aan het kijken ben dan naar het scherm. De kleuren zijn zo mooi. Na een half uur denk ik, krijg ik het moeilijk om niet neer te gaan liggen en weg te dromen. Dan denk ik aan de resterende C. Maak het zakje verder leeg, 4 mooie lijnen nog, ze leggen is iets moeilijker, maar ik slaag erin. Ik neem de eerste, maar moet halverwege stoppen. Dit is een bom nu. De C. geeft nu een enorme rush, in de neus, in your brain. Wow. Dit is zalig! Moet ik zeker nog eens doen. Het komende uur bestaat uit het snuiven van stukken van lijnen. De LSD versterkt de effecten van de C enorm, niet andersom. Na de rush en hyper alertheid neemt de LSD weer over. Maar deze valt nu extra zwaar. De C is op. Ik zet de laptop aan en kies voor BARAKA. Heb ik altijd wel eens willen doen onder invloed.
Nestel mij in de zetel, B kruipt aan mijn voeten, TV uit. Enkel het scherm van de laptop nog, steek mijn oortjes in en geef me over aan de beelden en de muziek. Ik ben fysiek uitgeput, maar mijn geest draait nog. Nu komen de emoties. Een lach, soms een traan, soms weemoed. Mijn gedachtemolen draait, de vragen komen, het zoeken naar antwoorden. Ik stel mijn leven in vraag bij het zien van de beelden. Ik vind nog altijd de beschrijving van Hans Teeuwen het beste. Het mooiste moment in je leven is de geboorte, dan is het in één rechte lijn naar de dood. Ik heb vrede met de dood. Maar vraag me soms toch het nut van het leven af.
Hier past het stukje van K-Pax wel.
“I wanna tell you something Mark, something you do not yet know, that we K-PAXians have been around long enough to have discovered. The universe will expand, then it will collapse back on itself, then will expand again. It will repeat this process forever. What you don't you know is that when the universe expands again, everything will be as it is now. Whatever mistakes you make this time around, you will live through on your next pass. Every mistake you make, you will live through again, & again, forever. So my advice to you is to get it right this time around. Because this time is all you have.”
Precies wat je soms bij ketamine ziet. Het begint allemaal opnieuw. Hmm. Ketamine, nu bijna een half jaar geleden, wordt tijd om nog eens te doen…
Heb me misschien altijd teveel vragen gesteld bij het leven. Maar ik ga wel bewust door het leven. 20 jaar psychiater en introspectie helpt. Weinig dat me nog kan verontrusten. Leven is ook no big deal vind ik nu. Heb al langer geleefd dan gepland, stel dat ik daar nog 40 of 50 jaar moet bijdoen. Zeer vermoeiend. Heb al een bewogen leven gehad en altijd hard en snel geleefd. Maar gewoon voortkabbelen is niet aan mij besteed. Jammer. Het leven zou makkelijker zijn.
Baraka is gedaan, ik zie dat het bijna 5 uur is. Ik leg me op mijn zij en wat later slaap ik in. ‘s morgens rond 09.00 word ik wakker. Voel me nog moe, wel voldaan. Na een bad en ontbijt voel ik me beter.
Was nog eens een fijne uitstap uit het normale leven. LSD is leuk, maar zal toch nooit mijn favoriet zijn. Ik vind de trip van Ketamine veel krachtiger en is ook makkelijker in te passen in tijdschema. Ketamine geeft wel minder kleuren en je ligt voor dood, maar de trip is zeer intens. En DOB vind ik nog altijd LSD met ballen. De trip is veel langer, alles is veel intenser, het opkomen alleen duurt uren en de piek is veel langer en intenser. Ook de come-down vind ik beter. Werkt veel langzamer uit. Ik wil nog wel eens deze combinatie doen, namelijk LSD + C, want dat vond ik wel super. En een avondje voor de tv was wel leuk, maar volgende keer toch voor films kiezen, wekt makkelijker emoties op.
Xx
Setting: Vrouw, 48j., 1.90m, 78kg, donderdag 18.07.2019, LSD 2 x 260µ , cocaïne 1gr.
Donderdag alleen thuis. Verwendagje. Voor mijn ik. Ik egoïstisch, al wat dan telt is alleen ik. Mijn gevoel, mijn plezier, zonder schuldgevoelens. Door de dag heen wat C, ’s middags rond 13.00 verse St. Jakobsschelpen, stokbrood en een fles Piper. Zalig. Soms is het leven mooi. In de namiddag maak ik de fles verder leeg, af en toe een lijntje. Ben aan het bekijken hoe ik de LSD ga aanpakken. Films of muziek? Maar besluit ze gewoon te nemen en eens voor de tv te gaan liggen. Rond 19.00 leg ik de eerste zegel onder de tong. Af en toe neem ik een lijntje C, maar beperkt, om 21.00 stop ik daarmee. Ik zap wat rond, vind dat de LSD lang uitblijft. Het is nu 22.00 en ik word nog niet veel gewaar. Ik roep de hond binnen, B., sluit de deuren en besluit een tweede te nemen. Misschien minder of vertraagde werking door de alcohol en de C.?
Rond 23.00 begint de LSD te komen. De ambilight van de tv wordt kleurrijker en groter op de muur. Mijn gedachten dwalen dikwijls af nu. Tintelingen over mijn lichaam. Mijn bewegingen worden iets anders. Tv volgen wordt moeilijker. Een documentaire over 50 jaar maanlanding is wel leuk op dit moment. De beelden boeien me. Zou de mens daar echt geweest zijn? Enkel tussen 1969 en 1972, nadien nooit meer? Ze zijn de data en technologie kwijt? Geen enkel andere natie heeft het gedaan? Ik geloof er niet veel van… Het verhaal klopt gewoon niet. Onder invloed lijkt het ganse verhaal nog lachwekkender. Zelfs Buzz Aldrin zegt dat ze er niet geweest zijn.
Voor wie het interesseert:
Dit programma zit in de nachtprogramma’s dus bekijk het nog een paar keer. Blijf er geen enkele waarheid in zien. Het is nu 1 uur en de LSD wordt zwaar. Kan nog moeilijk volgen. Mijn lichaam voelt zwaar aan en het vraagt fysiek veel om actief te blijven. Alles beweegt ook. Als B door huis loopt zie ik dit als iets dat onder een stroboscooplamp beweegt. Ze beweegt in schokken, zeer raar. De orchideeën op tafel staan te wiegen. Rolgordijnen bewegen. De ambilight is zeer fel nu, te veel licht, ik doe de staande lamp uit. Veel beter nu. Ik krijg ook dorst en ga naar de keuken. Een glas melk doet deugd. Dan valt mijn oog op de chorizo in de ijskast. Ik heb plots zo’n trek. B en ik eten het ganse pakje leeg. Smaakt ongelooflijk goed. Terug naar de rust van de woonkamer, het witte licht van de keuken was te koel en B zien bewegen in dat witte licht, het leek soms een monster. Zo’n pluisbol uit Monster Inc.

Ik nestel mij in de zetel, nog steeds draait dezelfde documentaire. Geen probleem. Wat nadenken is leuk, rondkijken is leuk. B ligt te slapen. De ambilight is prachtig nu. Ik denk dat ik meer naast de tv aan het kijken ben dan naar het scherm. De kleuren zijn zo mooi. Na een half uur denk ik, krijg ik het moeilijk om niet neer te gaan liggen en weg te dromen. Dan denk ik aan de resterende C. Maak het zakje verder leeg, 4 mooie lijnen nog, ze leggen is iets moeilijker, maar ik slaag erin. Ik neem de eerste, maar moet halverwege stoppen. Dit is een bom nu. De C. geeft nu een enorme rush, in de neus, in your brain. Wow. Dit is zalig! Moet ik zeker nog eens doen. Het komende uur bestaat uit het snuiven van stukken van lijnen. De LSD versterkt de effecten van de C enorm, niet andersom. Na de rush en hyper alertheid neemt de LSD weer over. Maar deze valt nu extra zwaar. De C is op. Ik zet de laptop aan en kies voor BARAKA. Heb ik altijd wel eens willen doen onder invloed.
Nestel mij in de zetel, B kruipt aan mijn voeten, TV uit. Enkel het scherm van de laptop nog, steek mijn oortjes in en geef me over aan de beelden en de muziek. Ik ben fysiek uitgeput, maar mijn geest draait nog. Nu komen de emoties. Een lach, soms een traan, soms weemoed. Mijn gedachtemolen draait, de vragen komen, het zoeken naar antwoorden. Ik stel mijn leven in vraag bij het zien van de beelden. Ik vind nog altijd de beschrijving van Hans Teeuwen het beste. Het mooiste moment in je leven is de geboorte, dan is het in één rechte lijn naar de dood. Ik heb vrede met de dood. Maar vraag me soms toch het nut van het leven af.
Hier past het stukje van K-Pax wel.
“I wanna tell you something Mark, something you do not yet know, that we K-PAXians have been around long enough to have discovered. The universe will expand, then it will collapse back on itself, then will expand again. It will repeat this process forever. What you don't you know is that when the universe expands again, everything will be as it is now. Whatever mistakes you make this time around, you will live through on your next pass. Every mistake you make, you will live through again, & again, forever. So my advice to you is to get it right this time around. Because this time is all you have.”
Precies wat je soms bij ketamine ziet. Het begint allemaal opnieuw. Hmm. Ketamine, nu bijna een half jaar geleden, wordt tijd om nog eens te doen…
Heb me misschien altijd teveel vragen gesteld bij het leven. Maar ik ga wel bewust door het leven. 20 jaar psychiater en introspectie helpt. Weinig dat me nog kan verontrusten. Leven is ook no big deal vind ik nu. Heb al langer geleefd dan gepland, stel dat ik daar nog 40 of 50 jaar moet bijdoen. Zeer vermoeiend. Heb al een bewogen leven gehad en altijd hard en snel geleefd. Maar gewoon voortkabbelen is niet aan mij besteed. Jammer. Het leven zou makkelijker zijn.
Baraka is gedaan, ik zie dat het bijna 5 uur is. Ik leg me op mijn zij en wat later slaap ik in. ‘s morgens rond 09.00 word ik wakker. Voel me nog moe, wel voldaan. Na een bad en ontbijt voel ik me beter.
Was nog eens een fijne uitstap uit het normale leven. LSD is leuk, maar zal toch nooit mijn favoriet zijn. Ik vind de trip van Ketamine veel krachtiger en is ook makkelijker in te passen in tijdschema. Ketamine geeft wel minder kleuren en je ligt voor dood, maar de trip is zeer intens. En DOB vind ik nog altijd LSD met ballen. De trip is veel langer, alles is veel intenser, het opkomen alleen duurt uren en de piek is veel langer en intenser. Ook de come-down vind ik beter. Werkt veel langzamer uit. Ik wil nog wel eens deze combinatie doen, namelijk LSD + C, want dat vond ik wel super. En een avondje voor de tv was wel leuk, maar volgende keer toch voor films kiezen, wekt makkelijker emoties op.
Xx
