Neo-Shulginist
Badass junkie
Als enthousiast lid van diverse fora lees ik graag verhalen over gebruik van drugs. Maar ik kan niet ophouden met schrikken van de doses MDMA die gebruikt worden. Dit moet me echt van het hart: heb ajb iets meer respect voor onze lieve M.
Verdrietig word ik wel eens als ik soms hoor hoe mensen klagen over MDMA. Bijna altijd gaat het dan om de 'vervelende' ervaring van iemand die drijfnat van het zweet met grote doppen tegen je aan komt klampen op een feest en dan allerlei ongepast intieme dingen gaat zeggen en vragen, terwijl je die persoon niet eens kent!
Zulke verhalen worden dan met enorm veel vijandigheid verteld: dat MDMA een vervelende drug is die je klef en onecht maakt. Als ik dat lees, dan breekt mijn hart.
Want wat een fantastisch middel kan het toch zijn, MDMA. Er is geen andere drug die je zoveel emotionele helderheid geeft als MDMA. Er komen ineens allerlei dingen naar boven geborreld over wat je voelt. Je spreekt het uit alsof je vertelt dat je net een broodje kaas hebt gegeten, maar als de woorden uit je mond zijn sla je steil achterover: 'wow, ik wist het wel maar dit heb ik me nooit écht gerealiseerd.'
Om zulke ervaringen dan ook nog eens te delen met geliefden, waarin je elkaar ondersteunt in het ontdekken en oplossen van deze diepste gevoelen. Zulke ervaringen zijn zo verbindend, creëren zo'n sterke band. Dat mag je echt niet misbruiken.
Toch is dat wel wat ik vaak zie gebeuren. Het begint al bij de naam: ecstasy. Noem me een zeikende oude man, maar dat woord beschrijft toch totaal niet de magie van MDMA? Volgens mij zet het woord al de toon.
In plaats van dat MDMA respectvol in lage doses genomen wordt om trauma's los te laten, hechter te worden met geliefden en vriendschappen te laten opbloeien, wordt een veel te sterke 'xtc-pil' geslikt om eens even 'lekker hard' te gaan. In een veel te warme, donkere feestzaal met honderden of duizenden andere mensen staan ze daar dan, te zweten en met hun ogen alle kanten op te rollen. Af en toe hebben ze een gesprek van een uur met iemand die ze niks kennen. De volgende dag zijn ze alles weer vergeten, of hebben ze spijt dat ze allerlei intieme dingen hebben gezegd die ze toch niet echt meenden, want ja, ze hadden 'x' op.
Dus ik zou jullie echt op het hart willen drukken, beginnende MDMA-gebruikers, heb respect voor MDMA. Kies de mensen met wie je het neemt enorm zorgvuldig uit. Zij gaan immers de kwaliteit van de ervaring bepalen. Neem een lage dosis: 80 milligram is meer dan zat. En stop daarna gewoon. Dan heb je ook niet zo'n last van kapot gekauwde wangen of breinschokken.
Ohja, en laten we het voortaan gewoon MDMA, Empathy, of kortweg M noemen! =D
Verdrietig word ik wel eens als ik soms hoor hoe mensen klagen over MDMA. Bijna altijd gaat het dan om de 'vervelende' ervaring van iemand die drijfnat van het zweet met grote doppen tegen je aan komt klampen op een feest en dan allerlei ongepast intieme dingen gaat zeggen en vragen, terwijl je die persoon niet eens kent!
Zulke verhalen worden dan met enorm veel vijandigheid verteld: dat MDMA een vervelende drug is die je klef en onecht maakt. Als ik dat lees, dan breekt mijn hart.
Want wat een fantastisch middel kan het toch zijn, MDMA. Er is geen andere drug die je zoveel emotionele helderheid geeft als MDMA. Er komen ineens allerlei dingen naar boven geborreld over wat je voelt. Je spreekt het uit alsof je vertelt dat je net een broodje kaas hebt gegeten, maar als de woorden uit je mond zijn sla je steil achterover: 'wow, ik wist het wel maar dit heb ik me nooit écht gerealiseerd.'
Om zulke ervaringen dan ook nog eens te delen met geliefden, waarin je elkaar ondersteunt in het ontdekken en oplossen van deze diepste gevoelen. Zulke ervaringen zijn zo verbindend, creëren zo'n sterke band. Dat mag je echt niet misbruiken.
Toch is dat wel wat ik vaak zie gebeuren. Het begint al bij de naam: ecstasy. Noem me een zeikende oude man, maar dat woord beschrijft toch totaal niet de magie van MDMA? Volgens mij zet het woord al de toon.
In plaats van dat MDMA respectvol in lage doses genomen wordt om trauma's los te laten, hechter te worden met geliefden en vriendschappen te laten opbloeien, wordt een veel te sterke 'xtc-pil' geslikt om eens even 'lekker hard' te gaan. In een veel te warme, donkere feestzaal met honderden of duizenden andere mensen staan ze daar dan, te zweten en met hun ogen alle kanten op te rollen. Af en toe hebben ze een gesprek van een uur met iemand die ze niks kennen. De volgende dag zijn ze alles weer vergeten, of hebben ze spijt dat ze allerlei intieme dingen hebben gezegd die ze toch niet echt meenden, want ja, ze hadden 'x' op.
Dus ik zou jullie echt op het hart willen drukken, beginnende MDMA-gebruikers, heb respect voor MDMA. Kies de mensen met wie je het neemt enorm zorgvuldig uit. Zij gaan immers de kwaliteit van de ervaring bepalen. Neem een lage dosis: 80 milligram is meer dan zat. En stop daarna gewoon. Dan heb je ook niet zo'n last van kapot gekauwde wangen of breinschokken.
Ohja, en laten we het voortaan gewoon MDMA, Empathy, of kortweg M noemen! =D
Waar mogelijk licht ik mensen in over het gevaar van het gebruik zoals verkeerde, teveel dosering en onzuivere MDMA. Altijd je drugs laten testen! Zodat je ook weet hoe je moet doseren. Ik snap mensen niet die het doen adhv kwartjes en halfjes. Waarom zo omgaan met je lijf en hersenen??? 
