Eerlijk, wat voor schade heb jij door drugs?

[Woke-up-sticky]

Ik heb dan ook nooit gezegd dat dopamine alleen voor het beloningsgevoel.

Waarom is die stelling niet waar dan ? Ik kan het zo gauw niet vinden met simpele searches als dopamine beloning etc, dus als jij het me wel kan vertellen
Misschien wat simpel gezegd, maar niet onjuist toch.



Maarrrrrr dat was de oorspronkelijke vraag niet........

Omdat dopamine je geen fijn gevoel geeft. Het zorgt ervoor dat bepaalde handelingen tot een fijn gevoel leiden.

Dopamine is zelf ook geen verslavende stof, en een tekort aan dopamine leidt tot een catatonische staat. Ik weet niet of je dat wel eens gezien hebt, maar dat is angstaanjagend.

Dat is het probleem ook met willen hergebruiken, de herinnering is neurologisch (door oa dopamine) opgeslagen. Als je interesse hebt wil ik je best wel wat artikelen sturen.

 

[Woke-up-sticky]

@Zwijgrecht je kanttekening over geloof is de sleutel. Als je gelooft dat het onveranderlijk is, zal het zo zijn. Daarnaast zijn er zat andere dingen waar je plezier en (emotionele) rust uit kunt halen. Soms is het even zoeken, onvindbaar is het iig niet.

Er zijn talloze mensen met onomkeerbare schade door overmatig drinken en/of drugsgebruik, juist doordat ze jong zijn begonnen.

Dan kun je honderd keer willen dat het anders is, maar dat is het niet. En dan is accepteren toch echt beter. Ik zeg niet dat deze kerel dat moet doen ofzo, maar het is echt geen rozengeur en maneschijn.

 

[mikoz]

Accepteren dat iets anders is geworden is een van de stappen om verandering voor mogelijk te stellen. En tuurlijk zullen er mensen zijn die zulke erge schade ondervinden dat het lastig wordt om vernieuwende wegen in te gaan. Die mensen zijn dan al heel ver heen en zitten waarschijnlijk niet meer ver van het eind af.

Toch wil ik dit soort uitspraken liever niet doen, zonder de uitspraak direct weer tegen te spreken. Mensen die twijfelen aan hun kracht kunnen hierdoor ontmoedigd worden.
Dus, als je denkt dat het je niet meer lukt: probeer het toch, het is het waard!

Voor iemand die hier op een forum aanwezig is, zal het niet zo snel het geval zijn dat ze al verloren zaak zijn. Het feit dat je de kracht hebt deze site op te zoeken en zo'n topic aan te maken of aan deel te kunnen nemen, zegt genoeg lijkt me.

 

[Woke-up-sticky]

Accepteren dat iets anders is geworden is een van de stappen om verandering voor mogelijk te stellen. En tuurlijk zullen er mensen zijn die zulke erge schade ondervinden dat het lastig wordt om vernieuwende wegen in te gaan. Die mensen zijn dan al heel ver heen en zitten waarschijnlijk niet meer ver van het eind af.

Toch wil ik dit soort uitspraken liever niet doen, zonder de uitspraak direct weer tegen te spreken. Mensen die twijfelen aan hun kracht kunnen hierdoor ontmoedigd worden.
Dus, als je denkt dat het je niet meer lukt: probeer het toch, het is het waard!

Voor iemand die hier op een forum aanwezig is, zal het niet zo snel het geval zijn dat ze al verloren zaak zijn. Het feit dat je de kracht hebt deze site op te zoeken en zo'n topic aan te maken of aan deel te kunnen nemen, zegt genoeg lijkt me.

Ja ik ben het helemaal met je eens. Helemaal wat mensen ontmoedigen betreft. Het is dan denk ik ook de beeldvorming door de mensen waar ik door omringd word, vanaf jonge leeftijd door zwaar verslaafden.

 

[De Rijdende Rachid]

Ja ik ben het helemaal met je eens. Helemaal wat mensen ontmoedigen betreft. Het is dan denk ik ook de beeldvorming door de mensen waar ik door omringd word, vanaf jonge leeftijd door zwaar verslaafden.

Ik snap je laatste zin niet, je bedoelt dat je hebt gezien in je omgeving dat het vaak tot lange termijn schade leid??

En rustig aan jongens , ik hoef helemaal nergens vrede mee te sluiten ,we praten niet over een handicap of een permanent spraakgebrek vanwege teveel pillen ofzo

Maar bedankt voor de reacties ik hoop op meer !

 

[De Rijdende Rachid]

Er zijn talloze mensen met onomkeerbare schade door overmatig drinken en/of drugsgebruik, juist doordat ze jong zijn begonnen.

Dan kun je honderd keer willen dat het anders is, maar dat is het niet. En dan is accepteren toch echt beter. Ik zeg niet dat deze kerel dat moet doen ofzo, maar het is echt geen rozengeur en maneschijn.

Uiteraard is het geen rozengeur en maneschijn, maar daarom stel ik de vraag! Ik wil graag weten van mensen die een gelijke situatie hebben ervaren of van hebben gehoord.

Mezelf hoef ik niet gerust te stellen want maak me nergens zorgen over. Integendeel. Besef me wel dat het wel beter hád kunnen zijn. Maar wat als? Daar hou ik me liever niet meer mee bezig. Santé !



@Woke-up-sticky , artikelen zou gewaardeerd worden, tnx

 

[Woke-up-sticky]

Ik snap je laatste zin niet, je bedoelt dat je hebt gezien in je omgeving dat het vaak tot lange termijn schade leid??

En rustig aan jongens , ik hoef helemaal nergens vrede mee te sluiten ,we praten niet over een handicap of een permanent spraakgebrek vanwege teveel pillen ofzo

Maar bedankt voor de reacties ik hoop op meer !

Ja, in de heroine scène zul je vaker vrienden verliezen door langdurig polygebruik dan in de coffeeshop. En dat je beeld gevormd wordt door wat je om je heen ziet. Wat voor de ene normaal is, is voor de ander extreem.

 

[8️⃣6️⃣]

Hmm.

Er was eind jaren 90 flinke schade door jarenlang XTC misbruik (bijna elk wekend en de aangeraden dosering ver overschrijden), mijn serotonine huishouding was helemaal verkloot met o.a. depressiviteit, angstproblematiek en derealisatie/depersonalisatie als gevolg, heeft meer dan een jaar gekost om daar weer bovenop te komen.

Dan heb ik de lichtste vorm van COPD, 30 jaar lang blowen en nog langer roken heeft toch zijn sporen nagelaten. Dat mijn geheugen het soms laat afweten is dan ook wel logisch met al dat geblow.

Dat was het wel volgens mij. Ik heb een paar keer dusdanig vaak speed gebruikt (enkele keren per week) dat ik last kreeg van emotionele instabiliteit wanneer ik nuchter was, en wel heel snel op mijn teentjes getrapt zijn en snel boos worden. Op zich niet verkeerd, want dan weet ik meteen waarom speed voor mij niet geschikt is voor regelmatig gebruik.

Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.

 

[De Rijdende Rachid]

Hmm.

Er was eind jaren 90 flinke schade door jarenlang XTC misbruik (bijna elk wekend en de aangeraden dosering ver overschrijden), mijn serotonine huishouding was helemaal verkloot met o.a. depressiviteit, angstproblematiek en derealisatie/depersonalisatie als gevolg, heeft meer dan een jaar gekost om daar weer bovenop te komen.

Dan heb ik de lichtste vorm van COPD, 30 jaar lang blowen en nog langer roken heeft toch zijn sporen nagelaten. Dat mijn geheugen het soms laat afweten is dan ook wel logisch met al dat geblow.

Dat was het wel volgens mij. Ik heb een paar keer dusdanig vaak speed gebruikt (enkele keren per week) dat ik last kreeg van emotionele instabiliteit wanneer ik nuchter was, en wel heel snel op mijn teentjes getrapt zijn en snel boos worden. Op zich niet verkeerd, want dan weet ik meteen waarom speed voor mij niet geschikt is voor regelmatig gebruik.

Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.

Slaap is ook een killer.
Geld een beetje hetzelfde voor met drugs heb ik t idee, je merkt het niet gelijk en kan heel lang goed gaan, maar ooit zal de rekening gepresenteerd worden. Ik merk iig wel dat het op een diep niveau met je fuckt, dieper dan even een drugsdipje. XTC verhaal komt me bekend voor, idiote hoeveelheden en uiteraard geen greintje magic meer te vinden tot er gewoon een afkeer tegen krijgen. Duurt ook ff voordat je weer enigzins jezelf voelt, en als je gevoelig ervoor bent kan het heel deprimerend zijn.

 

[Moestuinier]

Het geheugen die me begin de 30 jaren mij regelmatig volledig in de steek laat en dat is volgens mij te wijten aan misbruik van serotoninezuipende middelen i.c.m. amfetamines/rc's. Blowen deed ik al meer dan 10 jaar en ik had lichte problemen met kortetermijn geheugen. Na mijn laatste escapades van 2014-2016 is mijn geheugen een echte zeef waar het meeste verdwijnt.

Ook humeuriger, sneller geraakt,... net na misbruik was dit eerder psychotisch gedrag en depressie maar dit gaat al veel beter aangezien ik al het gehele jaar onthouding doe van de leukere stofjes en voordien ook al een goed jaar geen misbruik vertoond had. Enkel wat blowen met een gezonde levensstijl helpt de meeste klachten weg maar dat geheugen ai ai...

 

[De Rijdende Rachid]

Emotioneel instabiel ; het vermogen te zien wat de goede en slechte handeling of keuze is in een situatie, en waar een stabiel persoon het e.e.a kan slikken, laat de instabiele zich heel snel uit het veld slaan en maakt keuzes, geeneens bewust vanuit emotie en niet vanuit rationaliteit.

Hoe langer je vol gas gebruikt hoe moeilijker het wordt weer stevig in je schoenen te komen te staan en weer een beetje standvast bent

Herkenbaar ? :P

 

[Conjo]

Zenuw schade aan mijn linker vingers , gevoelloos....keer out gegaan door GHB Mn hand lag paar uur dubbel gevouwen.

 

[ZERO-]

Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.

Het is dan wel weer interessant hoe je in de ene periode veel drugs gebruikt en in de andere periode te veel werkt. Dit is namelijk iets wat vaak bij verslaving, zelfbeschadiging, eetproblemen, geld uitgeven, overwerken, promiscuïteit e.d. voorkomt; van het ene copingmechanisme in het andere copingmechanisme schieten, om onbewust toch emoties te kunnen dempen of houvast te zoeken.

Uiteraard is het geen rozengeur en maneschijn, maar daarom stel ik de vraag! Ik wil graag weten van mensen die een gelijke situatie hebben ervaren of van hebben gehoord.

Nou je hebt de ziekte van Korsakov als perfect voorbeeld van onomkeerbare schade door alcoholmisbruik.

 

[De Rijdende Rachid]

Het is dan wel weer interessant hoe je in de ene periode veel drugs gebruikt en in de andere periode te veel werkt. Dit is namelijk iets wat vaak bij verslaving, zelfbeschadiging, eetproblemen, geld uitgeven, overwerken, promiscuïteit e.d. voorkomt; van het ene copingmechanisme in het andere copingmechanisme schieten, om onbewust toch emoties te kunnen dempen of houvast te zoeken.


Nou je hebt de ziekte van Korsakov als perfect voorbeeld van onomkeerbare schade door alcoholmisbruik.

Was 8.6 zn uitspraak de 1e. Maar ik herken je verhaal maar al te goed

 

[Techneut]

Ik lees dit topic nu pas, maar wat herkenbaar zijn de meeste dingen die jullie beschrijven.

Qua uiterlijk is er weinig veranderd, denk dat je aan mij niet zou kunnen zien dat ik drugs gebruik. Ik heb wel een ontzettend slechte conditie gekregen door het roken van sigaretten.

Mentaal:

1. Emotioneel onstabieler
2. Concentratieproblemen
3. Stemmingswisselingen

Ik kan met moeite een volledige film kijken zonder m’n aandacht te verliezen. Series heb ik bijvoorbeeld echt het geduld niet meer voor, terwijl ik vroeger de koning van het binge watchen was.

En ik merk toch ook wel dat ik sneller boos word om kleine dingen, mijn eigenwaarde naar beneden is gegaan de laatste jaren etc etc. Maar of dit komt door drugs, I don’t know. Het zal wel invloed gehad kunnen hebben.

 

[De Rijdende Rachid]

Ik lees dit topic nu pas, maar wat herkenbaar zijn de meeste dingen die jullie beschrijven.

Qua uiterlijk is er weinig veranderd, denk dat je aan mij niet zou kunnen zien dat ik drugs gebruik. Ik heb wel een ontzettend slechte conditie gekregen door het roken van sigaretten.

Mentaal:

1. Emotioneel onstabieler
2. Concentratieproblemen
3. Stemmingswisselingen

Ik kan met moeite een volledige film kijken zonder m’n aandacht te verliezen. Series heb ik bijvoorbeeld echt het geduld niet meer voor, terwijl ik vroeger de koning van het binge watchen was.

En ik merk toch ook wel dat ik sneller boos word om kleine dingen, mijn eigenwaarde naar beneden is gegaan de laatste jaren etc etc. Maar of dit komt door drugs, I don’t know. Het zal wel invloed gehad kunnen hebben.

Uiterlijk is er bij mij vrij weinig veranderd behalve dat Ik 2x zo groot had kunnen z
Je kan natuurlijk nooit preciesde schade meten, dat is de ellende. Het is geen exacte wetenschap. Ik merk wel dat het mezelf heel veel rust geeft te proberen stil te staan bij je eigen toestand, zo objectief mogelijk en vooral niet schromen om je eigen foute (n) (gedrag) toe te geven.

Ik kan ook wel is helemaal uit mn stekker gaan om helemaal niks en soms moet iemand het dan onterecht. Ik probeer wel zulke dingen gelijk af te handelen dan zit je er ook niet meer mee wat kom bagger is voor je zelfvertrouwen

Ik vraag me wel is af hoe dat zit met concentratievermogen en drugs . Nuchter is mijn concentratie kut. Slik sinds 3 maanden dex. Als ik nú nuchter ben, dus ook geen dex, is mn concentratievermogen echt heel kansloos. ( slik in mijn weekend dus niet. Zo hoop ik de tolerantie een klein beetje halal te houden )

Gracias

 

[Marcel Trip]

Ik dronk in mijn jeugd wel veel alcohol tijdens het uitgaan. Vanaf mijn 21e ben ik veel minder gaan drinken en heb ik mij op gezonde voeding en sport gestort. vanaf mijn 29e ben ik bijna volledig gestopt met alcohol drinken (max 1 glas wijn incidenteel) en gebruik ik regelmatig truffels.paddo's. ik ben nu 35 en ik heb nergens last van. Ik voel me beter dan ooit en mensen schatten me altijd jonger in.

 

[Guapo Temudgin]

k weet wel zeker dat mijn drugsgebruik een enomre impact heeft gehad op mijn persoonlijke ontwikkeling en gezondheid. Ik durf zelfs te stellen dat ik een heel ander mens zou zijn als ik niet de dingen had gedaan die ik heb gedaan. Maar dat geld denk ik voor iedereen, we beginnen allemaal met een basis en wat jij daar mee doet is je eigen. Niet iedereen krijgt een goed setje kaarten bij de start maar wat je er mee doet is wel aan jou.

Ik vind het moeilijk om buiten mijn ik te denken want dan word het vaag en krijg je ontelbare mogelijkheden. Maar als ik in het leven kijk van mijn broer zijn we tot op zekere hoogte hetzelfde. Zelfde opvoeding zelfde situatie, maar dus wel compleet ander gedrag door normen en waarden. Ik heb altijd "lol" gemaakt in mijn leven en gedaan wat ik wou. Ik ben wel een verslaafde geworden zo ziet de maatschappij mij. Terwijl ik van mening ben dat juist hij de grootste verslaafde is.

Waarom? Hij MOET voetballen, dat betekend 3x in de week trainen en dan in het weekend voetballen en daarna voetbal op tv kijken. Hij neemt zijn hele gezin daar in mee alles moet er eigenlijk voor wijken. Hij komt echt niet op mijn verjaardag als hij moet voetballen, Denk je dat ik drugs ga gebruiken als hij jarig is? JA tuulk! Bier want meer is hij niet gewend ik pas mij dus aan. Hij mist dit vermogen van nuance gewoon want bij hem is het altijd geaccepteerd dat hij verslaafde handelingen doet. Want dit is volgens de maatschappij gezond :').

Wel is hij sociaal heel sterk met werk en met status. en materialisme en ga maar door. Terwijl ik aan de einde van de al blij ben als ik wat nieuws heb geleerd of gedaan. Ik voel mij zo een beter persoon! Ik ben geen persoon met aanzien ik ben liever mijzelf. Maar als ik dus weer anders zou zijn , zou ik denk ik alsnog een verslaafde zijn. alleen dan in een bepaalde sport.

Ik kan namelijk de beginwaarde van mijzelf niet veranderen. Alleen de uitkomst. Ik sta nog lang niet ver genoeg in het leven om ook maar een schatting te maken over wat er gaat gebeuren. we zijn samen gestart maar we zullen denk ik wel heel dicht bij elkaar eindigen. Waar mijn broer vroeger altijd de slimste was ben ik dat nu, ik was het domme broertje die niet naar de havo mocht. MAar ik heb wel uitendelijk mijn hbo propedeuse gehaald. En andersom? Hij was vroeger ALTIJD aan het voetballen had alleen wat voetbalvrienden. Weinig vrienden, werd gepest en hoorde er gewoon niet bij. Ik daarentegen was behoorlijk populair op school, had elke dag lol en kende echt iedereen. Maar nu? Ik ben heel erg teruggetrokken geworden en heb een select aantal vrienden die ik vertrouw.

Ik richt mij voornamelijk op mijn eigen groei, ik heb niet zoveel met vreemden en kennisen. Die tellen voor mij niet mee. Mijn broer aan de andere kant is super populair. Als hij zijn verjaardag wil vieren dan is het huis veelste klein want ja voetbal, veel vrienden, collegas van het werk ze komen allemaal! Ik ben al blij als mijn directe familie en mijn beste maat er is daar neem ik genoegen mee.

Maar ik kan niet anders denken en zeggen dat ik en mijn broer in feite precies hetzelfde zijn alleen niet op hetzelfde moment. Waardoor we misschien niet dichtbijelkaar staan maar op gegeven moment misschien wel. Vind het een mooie gedachte wel omdat we zo verschillen maar uitendelijk dus toch ook niet. Ik denk dat het plaatje daar ook makkelijk mee omgedraaid is. Want als hij nou aan de drugs ging en ik ging voetballen wat zou er dan zoveel anders zijn geweest?

dan staan we alsnog op dezelfde plek alleen dan aan de andere kant. Uiteindelijk maakt het dus voor mij niks uit of ik wel of niet aan de drugs was gegaan want anders was ik zoals hem geworden. In dat opzichtt maak je als mens alles mee alleen in een adere periode. Tijd is dan het enige verschil. Of nee wacht ik heb helemaal geen broer! of toch wel? haha (grapje van mijn broer of was ik nou de lollige?). fukkk bedtijd!
--------------------------------------------------------------------------------------------> mmgd: Editor: Zwijgrecht

 

[De Rijdende Rachid]

Ik weet wel zeker dat mijn drugsgebruik een enomre impact heeft gehad op mijn persoonlijke ontwikkeling en gezondheid. Ik durf zelfs te stellen dat ik een heel ander mens zou zijn als ik niet de dingen had gedaan die ik heb gedaan. Maar dat geld denk ik voor iedereen, we beginnen allemaal met een basis en wat jij daar mee doet is je eigen. Niet iedereen krijgt een goed setje kaarten bij de start maar wat je er mee doet is wel aan jou.

Ik vind het moeilijk om buiten mijn ik te denken want dan word het vaag en krijg je ontelbare mogelijkheden. Maar als ik in het leven kijk van mijn broer zijn we tot op zekere hoogte hetzelfde. Zelfde opvoeding zelfde situatie, maar dus wel compleet ander gedrag door normen en waarden. Ik heb altijd "lol" gemaakt in mijn leven en gedaan wat ik wou. Ik ben wel een verslaafde geworden zo ziet de maatschappij mij. Terwijl ik van mening ben dat juist hij de grootste verslaafde is.

Waarom? Hij MOET voetballen, dat betekend 3x in de week trainen en dan in het weekend voetballen en daarna voetbal op tv kijken. Hij neemt zijn hele gezin daar in mee alles moet er eigenlijk voor wijken. Hij komt echt niet op mijn verjaardag als hij moet voetballen, Denk je dat ik drugs ga gebruiken als hij jarig is? JA tuulk! Bier want meer is hij niet gewend ik pas mij dus aan. Hij mist dit vermogen van nuance gewoon want bij hem is het altijd geaccepteerd dat hij verslaafde handelingen doet. Want dit is volgens de maatschappij gezond :').

Wel is hij sociaal heel sterk met werk en met status. en materialisme en ga maar door. Terwijl ik aan de einde van de al blij ben als ik wat nieuws heb geleerd of gedaan. Ik voel mij zo een beter persoon! Ik ben geen persoon met aanzien ik ben liever mijzelf. Maar als ik dus weer anders zou zijn , zou ik denk ik alsnog een verslaafde zijn. alleen dan in een bepaalde sport.

Ik kan namelijk de beginwaarde van mijzelf niet veranderen. Alleen de uitkomst. Ik sta nog lang niet ver genoeg in het leven om ook maar een schatting te maken over wat er gaat gebeuren. we zijn samen gestart maar we zullen denk ik wel heel dicht bij elkaar eindigen. Waar mijn broer vroeger altijd de slimste was ben ik dat nu, ik was het domme broertje die niet naar de havo mocht. MAar ik heb wel uitendelijk mijn hbo propedeuse gehaald. En andersom? Hij was vroeger ALTIJD aan het voetballen had alleen wat voetbalvrienden. Weinig vrienden, werd gepest en hoorde er gewoon niet bij. Ik daarentegen was behoorlijk populair op school, had elke dag lol en kende echt iedereen. Maar nu? Ik ben heel erg teruggetrokken geworden en heb een select aantal vrienden die ik vertrouw.

Ik richt mij voornamelijk op mijn eigen groei, ik heb niet zoveel met vreemden en kennisen. Die tellen voor mij niet mee. Mijn broer aan de andere kant is super populair. Als hij zijn verjaardag wil vieren dan is het huis veelste klein want ja voetbal, veel vrienden, collegas van het werk ze komen allemaal! Ik ben al blij als mijn directe familie en mijn beste maat er is daar neem ik genoegen mee.

Maar ik kan niet anders denken en zeggen dat ik en mijn broer in feite precies hetzelfde zijn alleen niet op hetzelfde moment. Waardoor we misschien niet dichtbijelkaar staan maar op gegeven moment misschien wel. Vind het een mooie gedachte wel omdat we zo verschillen maar uitendelijk dus toch ook niet. Ik denk dat het plaatje daar ook makkelijk mee omgedraaid is. Want als hij nou aan de drugs ging en ik ging voetballen wat zou er dan zoveel anders zijn geweest?

dan staan we alsnog op dezelfde plek alleen dan aan de andere kant. Uiteindelijk maakt het dus voor mij niks uit of ik wel of niet aan de drugs was gegaan want anders was ik zoals hem geworden. In dat opzichtt maak je als mens alles mee alleen in een adere periode. Tijd is dan het enige verschil. Of nee wacht ik heb helemaal geen broer! of toch wel? haha (grapje van mijn broer of was ik nou de lollige?). fukkk bedtijd!

Ik heb je tekst wat leesbaarder gemaakt door het op te delen in alinea's. Of je het copy paste moet je zelf weten, maar om eerlijk te zijn haakt bijna iedereen af na 2 zinnen bij zon lap. Het leest heel vervelend. Tip voor de volgende x . En ben zo arrogant geweest wat in het oog springende schoonheidsfoutjes eruit te vissen waardoor sommige zinnen niet klopten. Niet kwaad bedoeld, maakt het voor je lezer makkelijker.

Duurde even voordat ik het snapte maar best een interessante post cq vergelijking

 

[Guapo Temudgin]

Je bent de beste man! Ik ben te moe maar wou het toch kwijt
Tof dat je hem door hebt ik sta er ook nog vaak van te kijken. In bepaalde optiek zijn we nu al van plek verwisseld en ik vraag mij dus in feite af of dat nog een keer gebeurd of dat naar elkaar toe of van elkaar afgroeien. Maar ik denk zelf dat we onze weg volgen en dus weer langs elkaar heen gaan :').

 

[De Rijdende Rachid]

Je bent de beste man! Ik ben te moe maar wou het toch kwijt

Haha dat vermoeden had ik al vandaar dat ik gokte dat je het ok vond.

Niet helemaal wat ik bedoelde met dit topic maar hangt zeker samen ja, de vraag hoe je bent veranderd met drugs loopt natuurlijk parallel. Thanks voor je post !

 

[Guapo Temudgin]

Mwah deze was nog op tijd ik heb in een ander topic Cascaan de trek naar ghb proberen uit te leggen in de vorm van hamburgers. hahaha word nou ook wel echt tijd om te slapen hoor poeh, weltrusten!

 

[Pollewop]

Pfoeh, ik denk dat korte termijn geheugen het meest aangetast is door gebruik van MDMA. Al jaren elke 3 maanden. Alles schrijf ik op anders ben ik het zo kwijt. Slapen wijt ik niet hieraan, dat deed ik voor het gebruik al slecht en gebruik ik nu medicatie voor. Enige wat ik wel ervaar na gebruik in de eerste week zijn heftige dromen alsof ik ze wakker beleef. Onthou ook de meesten en soms kan ik ze sturen, even wakker tussendoor en op het punt waar ik gebleven ben weer verder dromen.
De 2 burn-outs die ik heb gehad vallen ook niet onder het gebruik, goede therapie heeft me dat laten inzien en me verder geholpen.
Verder is mijn gestel goed, ik functioneer normaal, eet gezond en heb een leuk sociaal leven.

 

[Rupsen God ❤]

Ik wil voor het slapen gaan nogal eens last hebben van depersonalisatie, veroorzaakt door psychedelica. Als ik in bed lig lijkt het alsof mijn ziel zich probeert los te maken van mijn lichaam, en ik me met alle macht vast probeer te houden aan mijn lichaam. Ik weet dat het niet echt is, maar het gaat wel gepaard met angst waardoor het wel echt een dingetje is. Als ik besluit erin mee te gaan en het te accepteren (met het doel om de angst te verminderen) zak ik steeds verder weg in het niets tot ik me dus maar weer ga verzetten en vast ga klampen. Na een tijdje verdwijnt dit weer, hoewel ik het na psychedelica wel weer automatisch oproep. Slapen op psychedelica die nog uit moet werken is juist om die reden ook echt een no-go. Ik stoor me niet eens zoveel aan de closed eye visuals als ik wil gaan slapen - het is puur dat losmaken die me weerhoud in slaap te komen. Ook in de weken erna kan ik het in nuchtere toestand nog steeds ervaren voor het slapen gaan, regelmatig maar niet constant.
Ik ben er laatst pas achter gekomen dat dit dus depersonalisatie is: ik dacht dat ik de enige was die zoiets had. Ik hoop er eigenlijk nog wel een keer overheen te komen ook weer; ik ga er wel steeds beter mee om. Het is een nare bijkomstigheid als ik psychedelica heb genomen, en wil er soms zelfs last van hebben tijdens het trippen zelf. Ik had er nooit last van, tot ik jaren geleden de trip zelf wilde sturen en ineens met mijn ziel naast mijn lichaam gezet werd met angstgevoelens tot gevolg. Sindsdien wil het in trips ook wel eens terugkomen, maar heb nog geen manier gevonden om hier volledig overheen te komen. Ik heb het gelukkig dus alleen vlak voor het slapen gaan af en toe, wat ook weer wegzakt na een paar weken. Verder voel ik me gewoon prima.
Lichamelijk ook nooit iets overgehouden aan drugs gelukkig.

 

[Psychedelibee]

Ik wil voor het slapen gaan nogal eens last hebben van depersonalisatie, veroorzaakt door psychedelica. Als ik in bed lig lijkt het alsof mijn ziel zich probeert los te maken van mijn lichaam, en ik me met alle macht vast probeer te houden aan mijn lichaam. Ik weet dat het niet echt is, maar het gaat wel gepaard met angst waardoor het wel echt een dingetje is. Als ik besluit erin mee te gaan en het te accepteren (met het doel om de angst te verminderen) zak ik steeds verder weg in het niets tot ik me dus maar weer ga verzetten en vast ga klampen. Na een tijdje verdwijnt dit weer, hoewel ik het na psychedelica wel weer automatisch oproep. Slapen op psychedelica die nog uit moet werken is juist om die reden ook echt een no-go. Ik stoor me niet eens zoveel aan de closed eye visuals als ik wil gaan slapen - het is puur dat losmaken die me weerhoud in slaap te komen. Ook in de weken erna kan ik het in nuchtere toestand nog steeds ervaren voor het slapen gaan, regelmatig maar niet constant.
Ik ben er laatst pas achter gekomen dat dit dus depersonalisatie is: ik dacht dat ik de enige was die zoiets had. Ik hoop er eigenlijk nog wel een keer overheen te komen ook weer; ik ga er wel steeds beter mee om. Het is een nare bijkomstigheid als ik psychedelica heb genomen, en wil er soms zelfs last van hebben tijdens het trippen zelf. Ik had er nooit last van, tot ik jaren geleden de trip zelf wilde sturen en ineens met mijn ziel naast mijn lichaam gezet werd met angstgevoelens tot gevolg. Sindsdien wil het in trips ook wel eens terugkomen, maar heb nog geen manier gevonden om hier volledig overheen te komen. Ik heb het gelukkig dus alleen vlak voor het slapen gaan af en toe, wat ook weer wegzakt na een paar weken. Verder voel ik me gewoon prima.
Lichamelijk ook nooit iets overgehouden aan drugs gelukkig.

Depersonalisatie is echt wat anders hoor, dat betekent dat je het idee hebt niet jezelf te zijn. Dit klinkt meer als dissociatie, dat is echt wat anders.

Ik heb trouwens al een stuk of 10 keer tijdens psychedelica mijn lichaam verlaten, echt letterlijk boven je lichaam zweven en je lichaam kunnen zien liggen. Ik heb het nooit eng gevonden maar juist fascinerend. Er is zelfs een term voor astral projectie, zijn dus mensen die dit bewust oproepen met meditatie.

Maar waarom bang blijven? Accepteer het eens een keer echt en laat het gewoon gebeuren, je zult altijd weer in je lichaam terugkomen dus daar hoef je niet bang voor te zijn.

 

[Rupsen God ❤]

Depersonalisatie is echt wat anders hoor, dat betekent dat je het idee hebt niet jezelf te zijn. Dit klinkt meer als dissociatie, dat is echt wat anders.

Ik heb trouwens al een stuk of 10 keer tijdens psychedelica mijn lichaam verlaten, echt letterlijk boven je lichaam zweven en je lichaam kunnen zien liggen. Ik heb het nooit eng gevonden maar juist fascinerend. Er is zelfs een term voor astral projectie, zijn dus mensen die dit bewust oproepen met meditatie.

Maar waarom bang blijven? Accepteer het eens een keer echt en laat het gewoon gebeuren, je zult altijd weer in je lichaam terugkomen dus daar hoef je niet bang voor te zijn.

Ik heb het even opgezocht en het klinkt meer op dissociatie inderdaad. Ik voel mezelf dan echt achter mijn lichaam staan in het donker en steeds verder weggetrokken te worden, terwijl ik me goed realiseer dat het niet echt is.
Ik vind het tot nu toe wel echt heel erg vervelend en beangstigend, ook omdat het iets is wat voortduurt ná het trippen en voort blijft bestaan tot ik een hele tijd geen psychedelica meer heb genomen. Ik krijg ook daadwerkelijk een heleboel angstgevoelens ervan, zo'n hele irritante kronkel in je maag.
Tijdens het trippen vind ik het ook echt vervelend omdat het zo eng is. Dan is mn mindset goed, ik zie toffe dingen, ik ga echt helemaal goed en dan krijg ik ineens dat grapje erbij.
Accepteren probeer ik, maar zodra ik loslaat raak ik dermate ver van mijn lichaam verwijderd dat ik echt bang ben dat ik mijn lichaam compleet kwijt raak en uiteindelijk gek word. Ik vind het een hele andere ervaring dan bij een ego-dood bijvoorbeeld, waar alles goed is. Dit is gewoon echt eng.

 

[Psychedelibee]

Accepteren probeer ik, maar zodra ik loslaat raak ik dermate ver van mijn lichaam verwijderd dat ik echt bang ben dat ik mijn lichaam compleet kwijt raak en uiteindelijk gek word.

Maar dat was nu juist mijn punt, dat je het maar half accepteert en vervolgens toch uit angst ertegen gaat vechten. Ik kan je uit veelvuldige ervaring met een out of body experience zeggen dat je altijd weer terugkomt en je dus niet bang hoeft te zijn om gek te worden ofzo.

Ik snap dat het allemaal niet zo makkelijk is, maar ik hoor je toch best wel veel over angsten van bepaalde aspecten die bij trippen kunnen komen kijken. Hoe sneller je je daar overheen kunt gaan zetten, hoe makkelijker trippen wordt. Uiteindelijk ben jij, en je ego, het die het jezelf moeilijk maakt niet het tripmiddel. Kun je dit soort dingen niet accepteren en laten gaan dan zul je het altijd moeilijk houden met trippen.

 

[Rupsen God ❤]

Maar dat was nu juist mijn punt, dat je het maar half accepteert en vervolgens toch uit angst ertegen gaat vechten. Ik kan je uit veelvuldige ervaring met een out of body experience zeggen dat je altijd weer terugkomt en je dus niet bang hoeft te zijn om gek te worden ofzo.

Ik snap dat het allemaal niet zo makkelijk is, maar ik hoor je toch best wel veel over angsten van bepaalde aspecten die bij trippen kunnen komen kijken. Hoe sneller je je daar overheen kunt gaan zetten, hoe makkelijker trippen wordt. Uiteindelijk ben jij, en je ego, het die het jezelf moeilijk maakt niet het tripmiddel. Kun je dit soort dingen niet accepteren en laten gaan dan zul je het altijd moeilijk houden met trippen.

Ik zal het proberen.. Ik ga morgen toevallig weer LSD nemen met mijn vriend thuis. Geen garantie dat ik het krijg morgen uiteraard, maar ik zal eens proberen of het het probleem uiteindelijk op gaat lossen.

 

[8️⃣6️⃣]

@Rupsje
@Psychedelibee heeft helemaal gelijk, probeer alles te accepteren tijdens een trip en je nergens tegen te verzetten, dat laatste is de boosdoener.

Zo'n out of body experience is gewoon harstikke vet en niks om je zorgen over te maken of tegen te verzetten.

Have a nice trip morgen!

edit;
Misschien is het beter om pas te gaan slapen als alles weer is uitgewerkt? Zo doe ik het eigenlijk altijd.

 

[Rupsen God ❤]

@Rupsje
@Psychedelibee heeft helemaal gelijk, probeer alles te accepteren tijdens een trip en je nergens tegen te verzetten, dat laatste is de boosdoener.

Zo'n out of body experience is gewoon harstikke vet en niks om je zorgen over te maken of tegen te verzetten.

Have a nice trip morgen!

edit;
Misschien is het beter om pas te gaan slapen als alles weer is uitgewerkt? Zo doe ik het eigenlijk altijd.

In principe probeer ik altijd heel erg om in trips mee te gaan en me niet te verzetten, maar dat is niet altijd even makkelijk. Ik heb echt al ontelbaar keren getript, maar ik blijf het moeilijk vinden, die overgave. De ene keer lukt het heel makkelijk, de andere keer is het een knelpunt.
Zeker bij zoiets als dit, wat ik daadwerkelijk echt doodeng vind maar ook omdat het in nuchtere staat dus voortduurt. Maar misschien is dit gewoon een mentaal obstakel waar ik overheen moet voor verdere persoonlijke groei, om het even heel zweverig te brengen, want 4x per week voor het slapen gaan uit je lichaam getrokken worden vind ik echt wel heel vervelend en storend worden. Zeker omdat ik er überhaupt al geen fan van was.

Dankje! Komt goed
Slapen zodra het is uitgewerkt is ook wel iets waar ik toe gedwongen ben nu ja Maar toen ik dit nog niet had kon ik altijd eigenlijk prima slapen op psychedelica als het nog een beetje werkte.

 

[Psychedelibee]

Maar misschien is dit gewoon een mentaal obstakel waar ik overheen moet voor verdere persoonlijke groei, om het even heel zweverig te brengen,

Hoezo zweverig? Ik zie alle moeilijke dingen tijdens het trippen als een uitvergroting van angsten in het dagelijks leven en zodra je je daar overheen kunt zetten heb je daar in het dagelijks leven dus ook direct iets aan, zo kun je groeien van trippen. Het is btw niet altijd direct de angst die het tijdens trippen lijkt, maar kan ook gewoon algemeen met de angst om controle op te geven zijn. Met andere woorden, soms is een bepaalde angst tijdens trippen meer een metafoor voor een ander iets in je leven. Dat is altijd iets wat je bij jezelf na moet gaan, jij kent jezelf immers het beste.

Maar als je er zo'n last van hebt is je er aan overgeven toch het beste wat je kunt doen, wellicht wordt het daarna minder en anders geeft het in ieder geval geen angst meer en heeft het dus ook geen grip meer op je. Mijn ervaring met trippen is dat als je niet met lessen aan de slag gaat, deze keer op keer terugkomen wat erg frustrerend kan werken op termijn.

De controle opgeven is echt een van de krachtigste dingen die trippen je kan leren, want als je er diep naar kijkt zul je zien dat je ook in het dagelijks leven vrijwel nergens echt controle op hebt en dat die controle drang slechts een illusie is die alleen maar een hoop stress met zich meebrengt. De dingen waar we wel controle over hebben zijn klein en het geeft enorm veel rust als je je enkel nog daar op focust en voor de rest gewoon meegaat met de flow des levens.

 

[Rupsen God ❤]

Hoezo zweverig? Ik zie alle moeilijke dingen tijdens het trippen als een uitvergroting van angsten in het dagelijks leven en zodra je je daar overheen kunt zetten heb je daar in het dagelijks leven dus ook direct iets aan, zo kun je groeien van trippen. Het is btw niet altijd direct de angst die het tijdens trippen lijkt, maar kan ook gewoon algemeen met de angst om controle op te geven zijn. Met andere woorden, soms is een bepaalde angst tijdens trippen meer een metafoor voor een ander iets in je leven. Dat is altijd iets wat je bij jezelf na moet gaan, jij kent jezelf immers het beste.

Maar als je er zo'n last van hebt is je er aan overgeven toch het beste wat je kunt doen, wellicht wordt het daarna minder en anders geeft het in ieder geval geen angst meer en heeft het dus ook geen grip meer op je. Mijn ervaring met trippen is dat als je niet met lessen aan de slag gaat, deze keer op keer terugkomen wat erg frustrerend kan werken op termijn.

De controle opgeven is echt een van de krachtigste dingen die trippen je kan leren, want als je er diep naar kijkt zul je zien dat je ook in het dagelijks leven vrijwel nergens echt controle op hebt en dat die controle drang slechts een illusie is die alleen maar een hoop stress met zich meebrengt. De dingen waar we wel controle over hebben zijn klein en het geeft enorm veel rust als je je enkel nog daar op focust en voor de rest gewoon meegaat met de flow des levens.

Mooi verwoord! Met psychedelica ben ik ook zeker erg gegroeid, echter iets wat dan in nuchtere toestand blijft voortbestaan is voor mij dan weer wel een reden voor paniek. Controle opgeven heb ik altijd al een lastig iets gevonden, ik ben een behoorlijke control freak. Vaak lukt het me wel om gewoon los te laten en het te accepteren, maar dit specifieke iets is iets dat inderdaad zoals je al zegt telkens terugkomt in trips. Dus ik heb wel het idee dat ik hiermee echt om moet leren gaan.. en er inderdaad mee aan de slag moet gaan. Een beetje alsof psychedelica het de hele tijd terug gooit naar me en ik toch echt iets moet leren, denk ik, als ik er zo over nadenk. Alsof het een enorm belangrijke les is die ik echt een keer moet ondergaan.

 

[Psychedelibee]

Controle opgeven heb ik altijd al een lastig iets gevonden, ik ben een behoorlijke control freak.

Dat maakte ik al op uit je eerdere posts ja, vandaar dat ik het aanhaalde.

In zekere zin zijn we allemaal wel een beetje control freaks, alleen de een wat meer dan de ander natuurlijk. Mijn eerste echte les met psychedelica was de controle opgeven, zo heb ik in mijn eerste 10 trips een stuk of 5 moeilijke trips gehad waarbij de controle opgeven centraal stond. Sindsdien kan ik eigenlijk alles gewoon op mij af laten komen met trippen en kan het niet gek genoeg worden zeg maar. Wat daarbij trouwens mij ook heeft geholpen is dat ik in die tijd begon met backpacken waarbij ook nooit alles gaat zoals je op voorhand denkt.

Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat psychedelica me heel snel geleerd heeft de controle op te geven, want ik heb daar ook in het dagelijks leven enorm profijt van en ben daardoor een stuk relaxter geworden.

Een beetje alsof psychedelica het de hele tijd terug gooit naar me en ik toch echt iets moet leren, denk ik, als ik er zo over nadenk. Alsof het een enorm belangrijke les is die ik echt een keer moet ondergaan.

Zo heb ik het wel altijd ervaren. Psychedelica blijven mij elke keer terugbrengen naar dezelfde plek totdat ik ermee aan de slag ga en weer verder met nieuwe lessen kan.

In het begin zag ik trippen vooral als iets leuks, wat het overwegend natuurlijk ook gewoon is, maar daardoor deed ik te weinig met de lessen en dat begon te frustreren omdat ik dus telkens weer op hetzelfde werd gewezen. Sindsdien ga ik er direct mee aan de slag en dan nog kunnen veel lessen meerdere trips in beslag nemen, maar de frustratie is weg omdat ik nu weet dat ik er wel mee aan de slag ga en dus tenminste langzaam progressie maak.

 

[TeeJay]

Hi there,

Even concreet gezegd ; wat voor schade merk jij nou echt ? Ik heb het natuurlijk niet over " Ik heb na 6 dagen festival met 3 uur slaap, 2 ons pep en een zak mdma waar je in kan kamperen last van slaapverlamming en gekke schokjes in mijn hoofd, hoe kan dat ?

Maar meer over mensen die drugs, welke dan ook, vaak voor langere tijd gebruiken, de "regels" voor zover je van regels kan spreken herkennen en op de hoogte zijn van enige basiskennis van drugs en alles eromheen.
Ik ben nieuwsgierig naar de antwoorden van "ervaren" gebruikers. Mensen die geruime tijd ervaring hebben met een, meerdere of zoveel mogelijk middelen, en dus ook kunnen herkennen, vooral achteraf wat het nou uiteindelijk met je heeft gedaan. Maak me geen zorgen over iets, fysiek helemaal niet, eerder geestelijk.Maar alles hangt natuurlijk samen haha, en ik was wel geinteresseerd of mensen dit herkennen. Zal aftrappen,

Lichamelijk eigelijk niks blijvends. Als slapen bij lichamelijk hoort dan wel, na een hook aan g 24/7 de laatste 4 maanden, slaap ik niet meer normaal. Zal ook komen door andere dingen maar slaap nooit meer langer door dan 3 Max 4 uur, soms erna nog heel even. Nachtmerries, gekke angst snachts enzo en mn laatste buisje was bijna 2 jaar geleden. Ben er aan gewend nu dus het is niet heel erg maar wel permanent een beetje oververmoeid.

Denk dat mentaal het meest is veranderd. Mijn geheugen is erg achteruit gegaan (geen last van dmv handigheidjes voor jezelf, herinneringen op post its, lijstjes schrijven. Want kan anders echt verdwaasd in de ah staan of 3x op 1 dag naar de supermarkt voor haargel , en alle drie de keren met vanalles thuiskomen behalve... vroeger wist ik je telefoon nummer na 2 keer opnoemen uit mn hoofd voor de rest van het jaar. Kan mijn eigen postcodes door de war halen, daar merk ik het regelmatig aan.

Achterdochtiger, meer drukte en situaties met veel variabelen (meer) gaan vermijden. Altijd maar dat op je hoede zijn, altijd maar een plan a tm z willen hebben.

Altijd bezig zijn met hoe je overkomt door zo lang verbergen van je gebruik, ook wanneer je gewoon nuchter bent. Want was als........je betrapt wordt op werk, je baan kwijt raakt, huur niet betaald en zo voedt dat zichzelf. Ben overigens nog nooit betrapt of zelfs maar een opmerking.

Je eigenwaarde gaat er ook niet op vooruit. Heb wel dingen gedaan waardoor je achteraf anders naar jezelf lijkt.


Emotioneel instabiele(r) dan eerst, makkelijker uit het veld te slaan

Brand los, en om positief af te sluiten heeft het me wel ontzettend zelfredzaam gemaakt. Niet gauw bang of overstuur, en kan, afkloppen, altijd mn hoofd koel houden en prioriteiten stellen. Drugs gerelateerde situaties hebben dat denk ik wel helpen creeeren

Drugs en alles eromheen hebben me niet gemaakt tot wie ik nu ben maar een paar flinke deuken kan ik niet ontkennen helaas

Ik merk dat door mijn wekelijks/dagelijks speed gebruik over een ongevere periode van 3jaar. Dat ik een stuk minder plezier heb aan de kleinere dingen als een keer met vrienden een ijsje halen in de stad (voornamelijk als ik nuchter ben), en vaak heel moe wordt rond dezelfde tijd dat ik regelmatig gebruikte als ik een keer niks of minder nam
Ook een voorbeeld dat mijn huid een stuk 'zwakker' is , ik heb nu heel snel losse felletjes of langblijvende wondjes en ook heel veel pukkels . Ook is mijn neus botje een aardig stukje weggesleten en heb ik regelmatig een plotselinge bloedneus .
Als laatste is mijn algemene humeur een flink stuk gedaald en ben ik vaak chagarijnig of mopperend .

Misschien was het wel eerst handig dat ik mezelf had voorgesteld in dat voorstel topic

 

[Amfitamientje Power]

Peesontsteking en zenuwbeschadiging.

Peesontsteking na 5 dagen non stop CAD tekenen onder invloed van pep.

De pezen zwelden op en knelden zenuwen en bloedvaten in mijn pols af met zenuwbeschadiging tot gevolg.

Ik had geen gevoel, coördinatie en kracht meer in mijn handen.

Na 8 maanden speciale fysiotherapie voor hand en pols plus het dragen van een spalk gaat het nu weer de goede kant op.

 

[Wijzeraad]

Op automatische piloot iedere twee uur wakker schieten om dosis g te moeten nemen om verder te kunnen slapen

 

[Zweevteev]

Ik heb 8 maandenlang paniekaanvallen en chronische hyperventilatie gehad omdat ik in augustus 2018 veel te veel, veel te snel gedaan had. Dat is wel echt een dingetje waar ik ontzettend veel last van gehad heb. Verder valt het op zich wel mee.

Ik zie soms dingen aan voor mensen en andersom als ik begin te dissociëren, maar zodra ik me focus is het wel gewoon weer direct weg. Niet eng ook of zo, maar het gebeurt wel heel vaak sinds mijn psychedelicagebruik. Vandaag had ik het ook heel erg tijdens m'n werk. Dan dacht ik in 20 seconden 5 keer dat er iemand links in m'n ooghoek stond die geld op z'n kaart wilde zetten (ik zat in zo'n hok waar 2 kassa's stonden en m'n collega was al weg), maar dan was er gewoon niemand een kwam het doordat een deel van de muur beigeachtig was, net zoals de kleur van een gezicht zou kunnen hebben.

Soms zie ik blauwe randen rond dingen, zoals ik ze ook zie op truffels.

Het enige waar ik verder misschien wel een beetje moeite mee heb is dat ik me sinds m'n drugsgebruik niet meer helemaal grounded voel. Het is alsof ik een beetje door de ruimte zweef. Ik voel me permanent lichter. De reden dat ik er moeite mee heb is omdat ik daardoor heel soms het idee heb dat ik flauw ga vallen, terwijl ik gewoon over straat loop of iets aan het doen ben. Is nog nooit gebeurt gelukkig.

Ik zou misschien kunnen zeggen dat mijn mentale gezondheid erop achteruit gegaan is, maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat wel echt waar is, want 85% van de problemen die ik heb die had ik al ver voordat ik met drugs begon.

Edit: en dan heb ik het alleen nog maar over de schade die ik mezelf aandoe, want ik ben m'n relaties met anderen ook wel knap hard aan het verneuken momenteel. Maar goed, ik hoop dat therapie me er dus bij gaat kunnen helpen om dat ooit in de toekomst nog recht te kunnen zetten.

 

[Spyro]

Blaasproblemen door mijn Ket verslaving. Volgens mij verder niet zoveel. Wil eigenlijk niet weten hoe mijn binnenkant eruit ziet...

En heb paniekaanvallen sinds mijn drugs gebruik.

Oh trouwens wel mijn gezicht door mijn GHB verslaving. Zit onder de plekken nu, maar dat trekt vanzelf weer weg...

 

[MDMAZIING]

geheugen. al is er een paar maanden geleden een MRI scan gemaakt van me hersennen gemaakt en zag er allemaal top uit

 

[Larocca1971]

Schade is een groot woord. Het heeft mijn leven veranderd en een mens van mij gemaakt. Leven is mooi. Eindelijk.