Mdmja
Experimenterende gebruiker
Yoo DF’ers,
M’n vrienden zijn net weg en slapen gaat hem nog niet worden dus toen dacht ik, ik ga eens een tripreport schrijven want ik kan nog in geen 100000 woorden omschrijven hoe vaag en verassingwekend leuk ik vandaag vond. Een tripreport schrijven heb ik nooit eerder gedaan dus tips zijn welkom. Het gaat een rommelige worden, want ik ben nog onder invloed dus dingen als interpunctie en zinsopbouw zullen niet echt logisch zijn
Wie?: B, V en ik
Waar?: Planet Paradigm Groningen
Wat eerder gebruikt?: 7/8x xtc, 2x sos
Ik had afgelopen weekend zin in een feestje, maar ik ga over een maand naar Awakenings op XTC, dus het was zoeken naar een alternatief. Na wat research op het forum leek speed mij een goedplan.
M’n vrienden hadden wel vaker speed gedaan en vonden speed eigenlijk allemaal kut dus ze waren niet echt voorstander, dus eigenlijk hadden we er ons al bij neergelegd dat we niet zouden gaan. Uiteindelijk hadden we gratis kaartjes en dachten we we kunnen wel ff kijken (op drank). Ik had er zelf niet echt vertrouwen in dat het nog wat zou worden dus ben ik flink opstap geweest tot 7 uur gisteren.
Vanmiddag contact gehad en toch besloten even te kijken, toen we hier zaten in te drinken, nog helemaal gesloopt van de nacht er voor, toch besloten wat pep te halen en er gewoon voor te gaan.
Dit is voor mij echt heel uitzonderlijk, bij al mijn drugs/festival ervaringen waren de drugs getest en had ik alles van te voren tot in de puntjes uitgestippeld.
Qua drugs ben ik alles behalve impulsief en een enorme pussy.
Ding is dus dat de verwachtingen voor zowel pep als het festival heel erg laag waren. M’n vrienden waren zo negatief over pep dat ik er echt niks meer van verwachtte behalve een slapeloze nacht. Na heel veel tijd en moeite een dealer weten te fixen die toch voor 2 tientjes z’n huis uit wou.
18:30
Nog niks anders naar binnengewerkt behalve 1,5 tosi en een paar biertjes vandaag, ik ben kapot.
V legt de lijntjes klaar, D en V hebben beide redelijk wat snuif ervaring en ik niet echt, heb wat gezonde spanning maar heb uiteindelijk toch een ‘fuck it’ gevoel en ga er voor.
Lijn in de neus, spullen pakken en klaar om die kant op te lopen. Onderweg merken we de eerste verschijnselen, maar niet per se positieve, ik ben nog steeds moe en brak, maar nu ook nog heel onrustig, ik kan de pep geen plek geven, ook ben ik klungelig en kom ik slecht uit m’n woorden. Is dit het?
Na een lange tocht naar het festivalterrein zien we dat er maar een klein deel van het terrein gebruikt word.
Tot nu toe nog niet echt de ingredienten voor een topavond.
19:00
We lopen een terrein op dat klein maar vooral heel knus/gezellig oogt en voelt, de ‘vibe’ is goed. We zijn aan de late kant doordat het eeuwen duurde voordat we aan pep konden komen. We komen meteen vrij veel bekenden tegen die allemaal keihard aan het gaan zijn op XTC, we zijn ietwat jaloers maar we gaan wel lekker mee in hun energie, de sfeer komt er langzaam in en we gaan naar de wc, bijnemen en gaan!
We zijn een redelijke sleutelpunt verder en lopen het terrein weer op, ik voel me goed, heb genoeg, maar niet extreem veel energie en ga lekker naar een van de stages toe. Het festival was heel vet ingericht, overal bomen, alle stages van hout, en een best groot bos met chillplekken waar je u tegen zegt.
Vrienden die niet mee zijn vragen in de groepsapp hoe ik speed vind; “mwoah, valt tegen, maar het is feest is leuk”
Ik ben spraakzaam en ga lekker lullen met mensen die aan de X zitten. 20 minuten later zet ik in de groepsapp:
“Oke speed is tering leuk”
Wanneer het ineens omsloeg weet ik eerlijk gezegd niet meer. Ik voelde me redelijk leip, kon heerlijk levelen met iedereen, kaken gespannen, precies zoals ik me had voorgesteld voor dat mijn vrienden speed compleet de grond inboorden. Wat ik dus totaal niet had verwacht: ik ben een beetje euforisch, belachelijk optimistisch, vrolijk en vooral heeel blij verrast van de speed EN het feest.
Ik loop naar V en B toe; “dit overtreft echt wel m’n verwachtingen! Ik vind het echt wa wat weg hebben van xtc, minder heftig en lang niet zo heftig als de pieken, maar gewoon lekker stabiel ‘xtc light; zonder pieken, maar ook zonder dalen, gewoon heerlijk stabiel je lekker voelen en lekker gaan.”
V en B zijn eigenlijk net zo blij verrast als ik; “ik kan me niet herinneren dat je hier zo leip van word”.
We hebben het naar ons zin en doen eigenlijk hetzelfde als dat we op xtc zouden doen: dansen, even bijnemen, praten met elkaar en onbekenden, ijsje eten, kauwgompje kauwen, maar vooral ons ontzettend lekker voelen. 100x beter dan een stapavond.
Oke vanaf hier word het lastig, m’n tijdsbesef is totaal niet aanwezig, de ene 5 minuten voelen als een halfuur, het andere halfuur voelde als 5 minuten.
Ik hield de tijd redelijk in de gaten omdat we redelijk laat aankwamen, en het feest maar tot 00:00 duurde (we hadden dus maar 5 uurtjes). Er was een after, maar dat kostte nog eens 20 euro p.p. en de sfeer was daar de afgelopn 2 jaar ver te zoeken, het was toen een beetje guur met mensen die hun hersenen in 1 avond kapot aan het frituren waren met belachelijke dosisen(?). Dus de kans dat we daar nog heen gingen was redelijk klein.
Opdracht: zo veel mogelijk genieten van de tijd die we hebben.
Het chille vond ik dat echt alles chill is, zitten, praten, dansen, lopen. Alles is prima en leuk. En voor mij een heel groot voordeel: rust in je hoofd, alles is goed en het is nergens zo leuk als hier.
Op een of andere manier word ik van harddrugs heel besluiteloos over wat ik wil doen, wil ik zitten? Dansen? Deze stage of toch die andere?
Bij XTC is die besluiteloosheid heel stresserig, ik krijg dan een soort fear of missing out en ik ga helemaal twijfelen hoe ik mijn kleine gelukkige 6 uurtjes per 3 maand het beste kan besteden, terwijl ik me gewoon lekker moet laten gaan.
Bij speed was dit in het begin ook een klein beetje zo, tot ik gewoon tegen V en B zei, “jongens jullie beslissen gewoon wat we gaan doen vanaf nu want ik weet het oprecht niet”.
Dit gaf me heel veel rust en hierdoor had ik het overal sowieso leuker dan als ik in m’n hoofd zat te twijfelen of het ergens anders misschien nog leuker zou zijn.
We gaan lekker, hebben nog een paar keer bijgenomen en besluiten even te gaan chillen bij de loungeplekken in het bos.
B stelt voor om lachgas te doen, op XTC vond ik lachgas heel vet, dus ik was zeker voor en best wel benieuwd.
B haalt ballonnen op, we gaan ergens liggen en beginnen met de ballonnen.
Mijn ballon is op en ik bedenk in mezelf dat ik er niks van merk, ik hoor of zie niks leips. Toen besefte ik ineens dat ik niet visueel tripte maar lichamelijk. M’n hele lichaam voelt heel raar en intens, maar wat een ongelofelijk nice gevoel.
V en B vertellen daarna dat ze inderdaad dezelfde ervaring hadden, onze beste omschrijving: wat je normaal ziet of hoort met een ballon ‘voel’ je nu. Heel vet.
We besluiten nog ff te chillen hier terwijl het feest nog maar 2,5 uurtjes duurde. dit zou ik dus met die besluiteloosheid nooit gedaan hebben, dan had ik dat ‘zonde’ gevonden, achteraf was dit een van de hoogtepunten van de dag!
We hebben ontzettend leuke gesprekken, dan small talk, daarna een serieus goed diep gesprek. We hebben hier zo’n 1,5 uur gezeten.
23:00
Laatste uurtje! We staan op, tijd voor een laatste sleutelpunt en dan nog even van het laatste uurtje genieten.
We bespreken wat onze favoriete stage is en gaan daar het laatste uurtje doorbrengen (Fuck besluiteloosheid).
We hebben het er eigenlijk de hele tijd over dat speed toch wel heel erg leuk is maar ook heel erg raar. Ik heb het gevoel dat ik me ook grotendeels zo leip voelde door alle leipe mensen en de vette omgeving om me heen.
Het ene moment ga ik hartstikke lekker en zit ik voor m’n gevoel al bijna in de buurt van XTC, het andere moment voel ik me heel nuchter en vergeet ik letterlijk dat ik gebruikt heb. Ook heb ik in m’n hoofd non-stop bijna filosofische gedachtes, waarom is dit? Waarom is dat? De onderwerpen van deze gedachtes wisselde van iets heel kleins en onbenulligs (waarom kan je nu wel een banaan doorslikken maar niet iets anders?)
Tot iets heel groots als wat is geluk nou eigenlijk?
Opeens besef ik me dat ik letterlijk alles zeg wat ik denk en nonstop doorratel.
Ik zeg dit dus ook tegen B en V, zij beseffen het nu ineens ook maar geven aan er geen last van te hebben.
Ik blijf maar lullen en lullen en stoor me aan mezelf. Aan de ene kant vind ik het grappig maar aan de andere kant heel irritant. Op een of andere manier kan ik ook gewoon niet stoppen met praten.
Ik kijk nu terug hoe belachelijk veel ik getypt heb en zie dat ik al bijna 1,5 uur aan het typen ben terwijl ik voor m’n gevoel kort en bondig probeer te zijn.
Irritant.
00:00
Het feest is afgelopen, we chillen nog een halfuurtje op het terrein en besluiten om naar m’n huis te gaan. We hebben alledrie nog energie, ik blijf me alleen aan mezelf storen dat ik maar door praat en kan het niet met rust laten.
Onderweg besluiten we toch ergens aan het water te gaan chillen, hier nog ff gepraat en nagenoten.
Rond 03:30 besluiten V en B naar huis te gaan, we zijn moe, maar weten dat we niet gaan kunnen slapen. Dat we dit van te voren al geaccepteerd hadden gaf ook rust en maakte het ook minder vervelend.
Ik besluit om nog niet te gaan proberen te slapen maar lekker ff te chillen op de bank met een muziekje.
04:00
Ik merk dat ik wel heel veel typ in de groepsapp en besluit een tripreport te schrijven omdat ik toch niks te doen heb en het me wel lachen leek.
Al met al heb ik me echt ontzettend vermaakt, maar misschien ook wel grotendeels omdat de verwachtingen erg lag waren. Dat ik zo optimistisch was en m’n trip heel stabiel was vond ik wel echt een pluspunt, ook is het chill dat je lekker met iedereen kan lullen en levelen. Op drank met leipe mensen praten is toch anders, veel mensen dachten zelfs dat ik ook aan de xtc zat.
Ik vind speed nog steeds een hele rare drug, aan de ene kant ben je leip, aan de andere kan vleimscherp en voel je je nuchter.
Korte samenvatting wat ik er van vond:
De pluspunten:
-je bent energiek, je voelt het meteen en hoeft niet een uur te wachten voor het inklapt.
-je hebt geen zorgen over te laat bijnemen, zodra je het wat minder voelt en je hebt weer zin neem je wat bij. Bij XTC is het dan al te laat.
-er is ook een geluksgevoel, lang niet zo als bij XTC, maar het is zeker aanwezig.
-je word socialer
-ballonetjes zijn fucking vet
-gesprekken voeren gaat makkelijk en je gaat er enorm in op.
De minpunten voor mij:
- je voelt je heel goed, maar je kan niet echt genieten van iets als een ijsje oid zoals bij xtc.
-het liefst wou ik iets harder gaan dan ik ging maar ik merkte gewoon dat dat met pep niet kon.
-ik ben nu al langer aan het afteren dan dat ik op het festival was, en ik ga de komende uren ook nog niet kunnen slapen. Dat ik me hier van te voren mentaal op heb voorbereid maakt het wel een stuk makkelijker, ik voel me best chill op het moment en accepteer het gewoon.
-nu ik aan het uitnuchteren ben heb ik moodswings vrij negatieve gedachtes naar een heel voldaan gevoel, en dit wisselt elkaar steeds af.
- ik praat zo godsklere veel dat ik mezelf wel uit kan kotsen.
De vraag voor mij was voornamelijk; is Speed een goeie vervanger voor XTC als je wel graag naar een feest wil maar je nog niet 3 maand gewacht hebt?
En het antwoord voor mij is een volmondige JA!
Nou, dit was m’n eerste tripreport. Waarschijnlijk is er geen touw aan vast te knopen dus ik zal het morgen wel ff teruglezen. Groetjes
M’n vrienden zijn net weg en slapen gaat hem nog niet worden dus toen dacht ik, ik ga eens een tripreport schrijven want ik kan nog in geen 100000 woorden omschrijven hoe vaag en verassingwekend leuk ik vandaag vond. Een tripreport schrijven heb ik nooit eerder gedaan dus tips zijn welkom. Het gaat een rommelige worden, want ik ben nog onder invloed dus dingen als interpunctie en zinsopbouw zullen niet echt logisch zijn
Wie?: B, V en ik
Waar?: Planet Paradigm Groningen
Wat eerder gebruikt?: 7/8x xtc, 2x sos
Ik had afgelopen weekend zin in een feestje, maar ik ga over een maand naar Awakenings op XTC, dus het was zoeken naar een alternatief. Na wat research op het forum leek speed mij een goedplan.
M’n vrienden hadden wel vaker speed gedaan en vonden speed eigenlijk allemaal kut dus ze waren niet echt voorstander, dus eigenlijk hadden we er ons al bij neergelegd dat we niet zouden gaan. Uiteindelijk hadden we gratis kaartjes en dachten we we kunnen wel ff kijken (op drank). Ik had er zelf niet echt vertrouwen in dat het nog wat zou worden dus ben ik flink opstap geweest tot 7 uur gisteren.
Vanmiddag contact gehad en toch besloten even te kijken, toen we hier zaten in te drinken, nog helemaal gesloopt van de nacht er voor, toch besloten wat pep te halen en er gewoon voor te gaan.
Dit is voor mij echt heel uitzonderlijk, bij al mijn drugs/festival ervaringen waren de drugs getest en had ik alles van te voren tot in de puntjes uitgestippeld.
Qua drugs ben ik alles behalve impulsief en een enorme pussy.
Ding is dus dat de verwachtingen voor zowel pep als het festival heel erg laag waren. M’n vrienden waren zo negatief over pep dat ik er echt niks meer van verwachtte behalve een slapeloze nacht. Na heel veel tijd en moeite een dealer weten te fixen die toch voor 2 tientjes z’n huis uit wou.
18:30
Nog niks anders naar binnengewerkt behalve 1,5 tosi en een paar biertjes vandaag, ik ben kapot.
V legt de lijntjes klaar, D en V hebben beide redelijk wat snuif ervaring en ik niet echt, heb wat gezonde spanning maar heb uiteindelijk toch een ‘fuck it’ gevoel en ga er voor.
Lijn in de neus, spullen pakken en klaar om die kant op te lopen. Onderweg merken we de eerste verschijnselen, maar niet per se positieve, ik ben nog steeds moe en brak, maar nu ook nog heel onrustig, ik kan de pep geen plek geven, ook ben ik klungelig en kom ik slecht uit m’n woorden. Is dit het?
Na een lange tocht naar het festivalterrein zien we dat er maar een klein deel van het terrein gebruikt word.
Tot nu toe nog niet echt de ingredienten voor een topavond.
19:00
We lopen een terrein op dat klein maar vooral heel knus/gezellig oogt en voelt, de ‘vibe’ is goed. We zijn aan de late kant doordat het eeuwen duurde voordat we aan pep konden komen. We komen meteen vrij veel bekenden tegen die allemaal keihard aan het gaan zijn op XTC, we zijn ietwat jaloers maar we gaan wel lekker mee in hun energie, de sfeer komt er langzaam in en we gaan naar de wc, bijnemen en gaan!
We zijn een redelijke sleutelpunt verder en lopen het terrein weer op, ik voel me goed, heb genoeg, maar niet extreem veel energie en ga lekker naar een van de stages toe. Het festival was heel vet ingericht, overal bomen, alle stages van hout, en een best groot bos met chillplekken waar je u tegen zegt.
Vrienden die niet mee zijn vragen in de groepsapp hoe ik speed vind; “mwoah, valt tegen, maar het is feest is leuk”
Ik ben spraakzaam en ga lekker lullen met mensen die aan de X zitten. 20 minuten later zet ik in de groepsapp:
“Oke speed is tering leuk”
Wanneer het ineens omsloeg weet ik eerlijk gezegd niet meer. Ik voelde me redelijk leip, kon heerlijk levelen met iedereen, kaken gespannen, precies zoals ik me had voorgesteld voor dat mijn vrienden speed compleet de grond inboorden. Wat ik dus totaal niet had verwacht: ik ben een beetje euforisch, belachelijk optimistisch, vrolijk en vooral heeel blij verrast van de speed EN het feest.
Ik loop naar V en B toe; “dit overtreft echt wel m’n verwachtingen! Ik vind het echt wa wat weg hebben van xtc, minder heftig en lang niet zo heftig als de pieken, maar gewoon lekker stabiel ‘xtc light; zonder pieken, maar ook zonder dalen, gewoon heerlijk stabiel je lekker voelen en lekker gaan.”
V en B zijn eigenlijk net zo blij verrast als ik; “ik kan me niet herinneren dat je hier zo leip van word”.
We hebben het naar ons zin en doen eigenlijk hetzelfde als dat we op xtc zouden doen: dansen, even bijnemen, praten met elkaar en onbekenden, ijsje eten, kauwgompje kauwen, maar vooral ons ontzettend lekker voelen. 100x beter dan een stapavond.
Oke vanaf hier word het lastig, m’n tijdsbesef is totaal niet aanwezig, de ene 5 minuten voelen als een halfuur, het andere halfuur voelde als 5 minuten.
Ik hield de tijd redelijk in de gaten omdat we redelijk laat aankwamen, en het feest maar tot 00:00 duurde (we hadden dus maar 5 uurtjes). Er was een after, maar dat kostte nog eens 20 euro p.p. en de sfeer was daar de afgelopn 2 jaar ver te zoeken, het was toen een beetje guur met mensen die hun hersenen in 1 avond kapot aan het frituren waren met belachelijke dosisen(?). Dus de kans dat we daar nog heen gingen was redelijk klein.
Opdracht: zo veel mogelijk genieten van de tijd die we hebben.
Het chille vond ik dat echt alles chill is, zitten, praten, dansen, lopen. Alles is prima en leuk. En voor mij een heel groot voordeel: rust in je hoofd, alles is goed en het is nergens zo leuk als hier.
Op een of andere manier word ik van harddrugs heel besluiteloos over wat ik wil doen, wil ik zitten? Dansen? Deze stage of toch die andere?
Bij XTC is die besluiteloosheid heel stresserig, ik krijg dan een soort fear of missing out en ik ga helemaal twijfelen hoe ik mijn kleine gelukkige 6 uurtjes per 3 maand het beste kan besteden, terwijl ik me gewoon lekker moet laten gaan.
Bij speed was dit in het begin ook een klein beetje zo, tot ik gewoon tegen V en B zei, “jongens jullie beslissen gewoon wat we gaan doen vanaf nu want ik weet het oprecht niet”.
Dit gaf me heel veel rust en hierdoor had ik het overal sowieso leuker dan als ik in m’n hoofd zat te twijfelen of het ergens anders misschien nog leuker zou zijn.
We gaan lekker, hebben nog een paar keer bijgenomen en besluiten even te gaan chillen bij de loungeplekken in het bos.
B stelt voor om lachgas te doen, op XTC vond ik lachgas heel vet, dus ik was zeker voor en best wel benieuwd.
B haalt ballonnen op, we gaan ergens liggen en beginnen met de ballonnen.
Mijn ballon is op en ik bedenk in mezelf dat ik er niks van merk, ik hoor of zie niks leips. Toen besefte ik ineens dat ik niet visueel tripte maar lichamelijk. M’n hele lichaam voelt heel raar en intens, maar wat een ongelofelijk nice gevoel.
V en B vertellen daarna dat ze inderdaad dezelfde ervaring hadden, onze beste omschrijving: wat je normaal ziet of hoort met een ballon ‘voel’ je nu. Heel vet.
We besluiten nog ff te chillen hier terwijl het feest nog maar 2,5 uurtjes duurde. dit zou ik dus met die besluiteloosheid nooit gedaan hebben, dan had ik dat ‘zonde’ gevonden, achteraf was dit een van de hoogtepunten van de dag!
We hebben ontzettend leuke gesprekken, dan small talk, daarna een serieus goed diep gesprek. We hebben hier zo’n 1,5 uur gezeten.
23:00
Laatste uurtje! We staan op, tijd voor een laatste sleutelpunt en dan nog even van het laatste uurtje genieten.
We bespreken wat onze favoriete stage is en gaan daar het laatste uurtje doorbrengen (Fuck besluiteloosheid).
We hebben het er eigenlijk de hele tijd over dat speed toch wel heel erg leuk is maar ook heel erg raar. Ik heb het gevoel dat ik me ook grotendeels zo leip voelde door alle leipe mensen en de vette omgeving om me heen.
Het ene moment ga ik hartstikke lekker en zit ik voor m’n gevoel al bijna in de buurt van XTC, het andere moment voel ik me heel nuchter en vergeet ik letterlijk dat ik gebruikt heb. Ook heb ik in m’n hoofd non-stop bijna filosofische gedachtes, waarom is dit? Waarom is dat? De onderwerpen van deze gedachtes wisselde van iets heel kleins en onbenulligs (waarom kan je nu wel een banaan doorslikken maar niet iets anders?)
Tot iets heel groots als wat is geluk nou eigenlijk?
Opeens besef ik me dat ik letterlijk alles zeg wat ik denk en nonstop doorratel.
Ik zeg dit dus ook tegen B en V, zij beseffen het nu ineens ook maar geven aan er geen last van te hebben.
Ik blijf maar lullen en lullen en stoor me aan mezelf. Aan de ene kant vind ik het grappig maar aan de andere kant heel irritant. Op een of andere manier kan ik ook gewoon niet stoppen met praten.
Ik kijk nu terug hoe belachelijk veel ik getypt heb en zie dat ik al bijna 1,5 uur aan het typen ben terwijl ik voor m’n gevoel kort en bondig probeer te zijn.
Irritant.
00:00
Het feest is afgelopen, we chillen nog een halfuurtje op het terrein en besluiten om naar m’n huis te gaan. We hebben alledrie nog energie, ik blijf me alleen aan mezelf storen dat ik maar door praat en kan het niet met rust laten.
Onderweg besluiten we toch ergens aan het water te gaan chillen, hier nog ff gepraat en nagenoten.
Rond 03:30 besluiten V en B naar huis te gaan, we zijn moe, maar weten dat we niet gaan kunnen slapen. Dat we dit van te voren al geaccepteerd hadden gaf ook rust en maakte het ook minder vervelend.
Ik besluit om nog niet te gaan proberen te slapen maar lekker ff te chillen op de bank met een muziekje.
04:00
Ik merk dat ik wel heel veel typ in de groepsapp en besluit een tripreport te schrijven omdat ik toch niks te doen heb en het me wel lachen leek.
Al met al heb ik me echt ontzettend vermaakt, maar misschien ook wel grotendeels omdat de verwachtingen erg lag waren. Dat ik zo optimistisch was en m’n trip heel stabiel was vond ik wel echt een pluspunt, ook is het chill dat je lekker met iedereen kan lullen en levelen. Op drank met leipe mensen praten is toch anders, veel mensen dachten zelfs dat ik ook aan de xtc zat.
Ik vind speed nog steeds een hele rare drug, aan de ene kant ben je leip, aan de andere kan vleimscherp en voel je je nuchter.
Korte samenvatting wat ik er van vond:
De pluspunten:
-je bent energiek, je voelt het meteen en hoeft niet een uur te wachten voor het inklapt.
-je hebt geen zorgen over te laat bijnemen, zodra je het wat minder voelt en je hebt weer zin neem je wat bij. Bij XTC is het dan al te laat.
-er is ook een geluksgevoel, lang niet zo als bij XTC, maar het is zeker aanwezig.
-je word socialer
-ballonetjes zijn fucking vet
-gesprekken voeren gaat makkelijk en je gaat er enorm in op.
De minpunten voor mij:
- je voelt je heel goed, maar je kan niet echt genieten van iets als een ijsje oid zoals bij xtc.
-het liefst wou ik iets harder gaan dan ik ging maar ik merkte gewoon dat dat met pep niet kon.
-ik ben nu al langer aan het afteren dan dat ik op het festival was, en ik ga de komende uren ook nog niet kunnen slapen. Dat ik me hier van te voren mentaal op heb voorbereid maakt het wel een stuk makkelijker, ik voel me best chill op het moment en accepteer het gewoon.
-nu ik aan het uitnuchteren ben heb ik moodswings vrij negatieve gedachtes naar een heel voldaan gevoel, en dit wisselt elkaar steeds af.
- ik praat zo godsklere veel dat ik mezelf wel uit kan kotsen.
De vraag voor mij was voornamelijk; is Speed een goeie vervanger voor XTC als je wel graag naar een feest wil maar je nog niet 3 maand gewacht hebt?
En het antwoord voor mij is een volmondige JA!
Nou, dit was m’n eerste tripreport. Waarschijnlijk is er geen touw aan vast te knopen dus ik zal het morgen wel ff teruglezen. Groetjes
Ook zeker waar wat je zegt over het geluksgevoel. Waar MDMA echt euforie geeft in de vorm love feelings voor alles en iedereen om je heen, vaak in pieken, geeft amfetamine een meer consistente en subtiele mood boost.
