Appelpeer
Newbie
Dag Allen, inmiddels is deze ervaring al twee maanden geleden, maar ik wilde het heel graag eens delen. Ben benieuwd wat jullie er van vinden.
Middel: Truffels, Psilocybe Tampanensis, 15 gram
Setting: Lowlands 2017, donderdag avond, op de camper camping.
Sinds anderhalf jaar ben ik wat aan het experimenteren met drugs. Ik ben een man en 31 jaar. Ik heb twee keer eerder getript, truffels en LSD. Beide keren in een rustige setting onder de juiste omstandigheden. Beide keren een fantastisch goede trip gehad. Ik ben al twee jaar flink bezig met meditatie (een paar maanden zelfs dagelijks gedaan) dus kan inmiddels erg goed situaties accepteren zoals ze zijn. Psychedelica helpen mij (ben ik achter gekomen) om het zengevoel dat door meditatie wordt opgewekt te versterken. Juist in het dagelijks leven heb ik veel aan mijn trips gehad.
Maargoed, na die twee trips in een rustige setting was ik opzoek naar een nieuwe ervaring. Ik besloot om een paar porties truffels mee te nemen naar Lowlands om een trip eens in een wat wildere setting te beleven. Om niet teveel van het programma te missen (ik ben een muziekliefhebber) zouden we ze op donderdag avond eten. Dan zijn er nog geen live acts, maar is het terrein wel al open. We waren met z’n zessen met onze camper op de campercamping. Twee vrienden van mij wilde wel meedoen, ik noem ze even L en R. De andere drie, waaronder mijn vriendin, deden niet mee. L en R hadden geen trip ervaring, maar wilde wel graag meedoen. Ze hadden zich goed ingelezen en ik heb ze herhaaldelijk gevraagd of ze zeker wisten dat ze hun eerste trip op Lowlands wilden doen. Nadat de camper stond en alles was geïnstalleerd gingen we om 19:00u aan tafel voor ons diner (15 gram pp). Smaak viel weer tegen. Van matig vies tot super smerig bij de laatste hap. Gelukkig had ik wat pudding meegenomen.
Aangezien ik al wist wat er ging gebeuren was ik er heel relaxt onder en ging ik een potje mee kaarten met de drie nuchtere van onze groep. L en R waren wat zenuwachtig en gingen op een kleedje liggen. Na een half uur merkte ik dat het potje kaarten steeds moeilijker ging. Ik besloot er maar mee te stoppen. Inmiddels lag L op het kleedje naar de wolken te staren. Het was nog lang niet op z’n top, maar L was al helemaal in de ban van wat hij voelde. Zelf zag ik nu langzaam de wolken vervormen en de kleuren feller worden, de trip was begonnen.
De visuals waren weer prachtig, caleidoscopische vormen in de wolken, campers en caravans die emoties uitstraalde. Een Mercedes camperbusje keek mij de hele tijd boos aan, die heb ik dus maar een beetje genegeerd. Verder was alles prachtig en alles klopte. Ik kan enorm genieten van het gevoel dat alles klopt zoals het is. Niet bezig zijn met oordelen, het is gewoon oke zo. Dit is tevens de link die ik zie met intensieve meditatie. Ik ging bij L en R liggen en binnen een paar minuten hebben we de meest hilarische lachkicks gehad. We hebben samen nogal droge en zeer flauwe humor, wat enorm versterkt werd door de truffels. L kwam op een gegeven moment niet eens meer uit zijn woorden van het lachen. Voordat hij zijn zin had afgemaakt was hij al weer aan het lachen en was hij vergeten wat hij wilde vertellen. Super mooie momenten waren dat.
Na een tijdje (uurtje denk ik) hadden mijn vriendin en de andere twee het wel gezien bij de camper en gingen ze naar het terrein. Wij zouden later wel komen, maar ik had geen idee hoe lang dat zou gaan duren. We zouden wel even bellen. We gingen in de tussentijd even een fles met water vullen bij het sanitairblok. Ik had de bluetooth speaker in mijn binnenzak meegenomen zodat de muziek meeging (was echt super belangrijk toen). Bij de wasbakken aangekomen begon opeens een mega bombastisch semi-klassiek-techno nummer te spelen van Carl Craig. We waren helemaal vergeten dat die speaker in mijn zak zat en hij stond best hard. We wisten echt niet wat ons overkwam! Luister voor de grap even het nummer dan krijg je er een beeld bij. Zo stonden wij dus, stevig trippend, helemaal op te gaan in de muziek. Bij de wasbakken, naast een paar tandenpoetsende mensen. Moet een maf beeld zijn geweest voor nuchtere omstanders.
Op dat moment belde mijn zus, die rond 20:30u bij de ingang zou zijn. Het leek mijn wel een goed idee om haar op te halen en mee te gaan haar het terrein. Dit was op zich best een leuk idee, ware het niet dat wij best hard aan het trippen waren. We besloten om even terug te gaan naar de camper om wat spullen te pakken en dan naar mijn zus en het terrein te gaan. Inmiddels was de trip al zo’n 2 uur bezig schat ik. Aangekomen in de camper begon een chaotische en hilarische scene. R wilde even een momentje voor zichzelf in de camper. L wilde een sigaret roken (wat hem niet gelukt is) en ik wilde mijn zus gaan halen. L en ik gingen ook de camper in om R te halen en ploften bij R op het bankje rondom de tafel. Oh, wat zat dit lekker. Classic, trippen in een camper, weer een enorme lachkick. Jongens, wat gingen we ook alweer doen? Owja, mijn zus halen. Ik kwam erachter dat we iets gestructureerder te werk moesten gaan, dus ik besloot om een vergadering in te lassen, met als eerste agendapunt, mijn zus halen. Dit is het meest hilarische wat ik ooit gedaan heb tijdens het trippen, proberen te vergaderen. Het ging uiteraard nergens over, maar het idee dat je iets heel serieus wil doen wat totaal niet klopt met de status waarin je bent is echt super grappig.
Ik denk dat we er een half uur over hebben gedaan voordat we eindelijk de camper uit waren en richting het terrein liepen. Mijn zus had inmiddels mijn vriendin gebeld (stuk effectiever) en was bij de rest. Wij begonnen met onze reis naar het terrein. Volgens mij hebben we er niet zo heel lang over gedaan, maar voor mijn gevoel was het een gigantische wandeling met zeer veel indrukken. Van een vrij rustige camper camping liepen we naar de camping waar tenten stonden. Dit was al een hele omslag, aangezien die camping veel drukker was. De lichten waren fel en overal, om me heel liepen overal mensen, een soort oneindig stroom mensen. In de verte zag ik de Lowlands tenten opdoemen. Super gaaf om deze weg zo te beleven. Langzaam werd het drukker en drukker. Ik merkte dat ik het heerlijk vond om de controle volledig los te laten en me mee te laten nemen in de stroom van mensen en het geweld van het festival.
Toen we op het terrein waren kwam ik mijn vriendin tegen. Wow, wat zag ze er schattig en lief uit. Ik had het gevoel dat ik haar een paar dagen niet gezien had en gaf haar een hele dikke knuffel. Ze ging even wat halen uit de camper en zei dat de rest van de groep bij de bankjes naast de 5 schoorstenen stond. Ze had echt een hele goede instructie gegeven in super simpele kleuter taal en uiteraard lukt het ons niet om de rest te vinden. Dit was het moment dat ik voor het eerst merkte hoe vreselijk moeilijk hele normale dingen zijn als je aan het trippen bent. We zijn gaan zoeken en rondlopen. Het terrein was dit jaar deels opnieuw ingedeeld en ik snapte er helemaal niks van. We liepen een stuk en binnen 10 minuten was ik L en R kwijt. Ik vond het allemaal wel prima en grappig (was oke zo), ik kon heel goed loslaten dat ik weinig controle had. Mijn tijdsbesef was bijna helemaal weg, dus ik wist echt niet of we elkaar nu pas 5 munten kwijt waren of al een half uur. Na een tijdje zoeken werd ik gebeld door een vriend, waar ik was. Ik legde (niet geheel duidelijk) uit waar ik was. Of ik daar wilde blijven, hij kwam me halen. Een paar minuten later (denk ik) belde hij weer om te zeggen dat ik naar de ronddraaiende i moest komen van de India tent. Een super duidelijk punt om af te spreken, tenzij je aan het trippen bent dus. Het grappigste was nog dat, terwijl hij aan de telefoon zei dat ik naar die i moest komen, ik dacht, nee ik kan niet naar je toekomen want ik ben hier op iemand aan het wachten. O, dat ben jij ook. Dat was een beetje hoe mijn gedachten met me aan de haal gingen.
L had wat meer moeite met het verlief van tijdsbesef en controle. Nadat we elkaar weer hadden gevonden vertelde hij dat hij opeens honger en dorst had. Hij was iedereen kwijt. Maargoed, eten kopen, munten halen. Muntanautomaat zoeken. Kut, een rij (slecht idee, een rij in zijn toestand). Wachten, wachten, geen idee hoe lang zei ie. Daarna aan de beurt. Super moeilijk apparaat. Accepteerde zijn pinpas niet, foutmelding. Toen ging het even mis, moest hij overgeven in een prullenbak. Op dat moment had mijn vriendin hem gevonden en hem als een soort kleutertje terug bij de groep gebracht. Voor L was het heel even een bad tripje, maar nadat we eten en drinken voor hem hadden gehaald ging het weer helemaal goed.
We stonden inmiddels bij de Armadillo, het 24uurs gebied. Ik bleef me verbazen over hoe oke alles nog steeds was. Ik had niks nodig, het was hier gewoon prima, helemaal in het nu. Nog steeds geen oordeel, geen behoefte om ergens anders naar toe te gaan. Heel zen. We besloten nog even voor de grap verder te gaan met vergaderen, aangezien we agendapunt 1 konden afsluiten, mijn zus was gevonden. We konden geen nieuwe agendapunten meer verzinnen helaas. Wel nog even goed gelachen. Langzaam begon iedereen weer nuchter te worden en begon het tijdsbesef terug te komen. We hebben nog even wat gegeten, gedronken en gedanst en zijn toen terug gaan wandelen naar de camper. De weg was opeens een stuk korter nu.
Wat mij het meest is bijgebleven van deze trip is dat ik merkte dat ik het op een bepaalde plek helemaal oke vond en eigenlijk niet weg wilde. Als ik dat echter toch deed was het op de nieuwe plek ook gewoon helemaal oke. Kortom, ik moest gewoon accepteren dat het overal leuk was en dat ik niet koste wat kost hoefde te blijven doen wat ik deed op dat moment. De rest van het festival heb ik dit meegenomen en mede daardoor een van mijn meest relaxte festival belevingen ooit gehad. Het was overal goed. Miste ik een van mijn bands, ach, hier is het ook leuk. Een leuke band aan het kijken en de rest wil wat eten, prima, ik ga wel mee wat eten. Een fijne minset vond ik het.
Al met al kan ik truffels op Lowlands zeker aanraden, mits je ervaring hebt met trippen of heel goed kan loslaten. Het kost namelijk echt wel wat mentale voorbereiding. De donderdag is ook wel aan te raden aangezien het dan iets kalmer is. Ik zou er niet aan moeten denken om in een drukke Alpha of Bravo te staan terwijl ik aan het trippen ben. Regel ook zeker een tripsitter, was voor L echt zijn redding. Geloof me, zodra je op het festivalterrein bent snap je er echt helemaal niks meer van
Middel: Truffels, Psilocybe Tampanensis, 15 gram
Setting: Lowlands 2017, donderdag avond, op de camper camping.
Sinds anderhalf jaar ben ik wat aan het experimenteren met drugs. Ik ben een man en 31 jaar. Ik heb twee keer eerder getript, truffels en LSD. Beide keren in een rustige setting onder de juiste omstandigheden. Beide keren een fantastisch goede trip gehad. Ik ben al twee jaar flink bezig met meditatie (een paar maanden zelfs dagelijks gedaan) dus kan inmiddels erg goed situaties accepteren zoals ze zijn. Psychedelica helpen mij (ben ik achter gekomen) om het zengevoel dat door meditatie wordt opgewekt te versterken. Juist in het dagelijks leven heb ik veel aan mijn trips gehad.
Maargoed, na die twee trips in een rustige setting was ik opzoek naar een nieuwe ervaring. Ik besloot om een paar porties truffels mee te nemen naar Lowlands om een trip eens in een wat wildere setting te beleven. Om niet teveel van het programma te missen (ik ben een muziekliefhebber) zouden we ze op donderdag avond eten. Dan zijn er nog geen live acts, maar is het terrein wel al open. We waren met z’n zessen met onze camper op de campercamping. Twee vrienden van mij wilde wel meedoen, ik noem ze even L en R. De andere drie, waaronder mijn vriendin, deden niet mee. L en R hadden geen trip ervaring, maar wilde wel graag meedoen. Ze hadden zich goed ingelezen en ik heb ze herhaaldelijk gevraagd of ze zeker wisten dat ze hun eerste trip op Lowlands wilden doen. Nadat de camper stond en alles was geïnstalleerd gingen we om 19:00u aan tafel voor ons diner (15 gram pp). Smaak viel weer tegen. Van matig vies tot super smerig bij de laatste hap. Gelukkig had ik wat pudding meegenomen.
Aangezien ik al wist wat er ging gebeuren was ik er heel relaxt onder en ging ik een potje mee kaarten met de drie nuchtere van onze groep. L en R waren wat zenuwachtig en gingen op een kleedje liggen. Na een half uur merkte ik dat het potje kaarten steeds moeilijker ging. Ik besloot er maar mee te stoppen. Inmiddels lag L op het kleedje naar de wolken te staren. Het was nog lang niet op z’n top, maar L was al helemaal in de ban van wat hij voelde. Zelf zag ik nu langzaam de wolken vervormen en de kleuren feller worden, de trip was begonnen.
De visuals waren weer prachtig, caleidoscopische vormen in de wolken, campers en caravans die emoties uitstraalde. Een Mercedes camperbusje keek mij de hele tijd boos aan, die heb ik dus maar een beetje genegeerd. Verder was alles prachtig en alles klopte. Ik kan enorm genieten van het gevoel dat alles klopt zoals het is. Niet bezig zijn met oordelen, het is gewoon oke zo. Dit is tevens de link die ik zie met intensieve meditatie. Ik ging bij L en R liggen en binnen een paar minuten hebben we de meest hilarische lachkicks gehad. We hebben samen nogal droge en zeer flauwe humor, wat enorm versterkt werd door de truffels. L kwam op een gegeven moment niet eens meer uit zijn woorden van het lachen. Voordat hij zijn zin had afgemaakt was hij al weer aan het lachen en was hij vergeten wat hij wilde vertellen. Super mooie momenten waren dat.
Na een tijdje (uurtje denk ik) hadden mijn vriendin en de andere twee het wel gezien bij de camper en gingen ze naar het terrein. Wij zouden later wel komen, maar ik had geen idee hoe lang dat zou gaan duren. We zouden wel even bellen. We gingen in de tussentijd even een fles met water vullen bij het sanitairblok. Ik had de bluetooth speaker in mijn binnenzak meegenomen zodat de muziek meeging (was echt super belangrijk toen). Bij de wasbakken aangekomen begon opeens een mega bombastisch semi-klassiek-techno nummer te spelen van Carl Craig. We waren helemaal vergeten dat die speaker in mijn zak zat en hij stond best hard. We wisten echt niet wat ons overkwam! Luister voor de grap even het nummer dan krijg je er een beeld bij. Zo stonden wij dus, stevig trippend, helemaal op te gaan in de muziek. Bij de wasbakken, naast een paar tandenpoetsende mensen. Moet een maf beeld zijn geweest voor nuchtere omstanders.
Op dat moment belde mijn zus, die rond 20:30u bij de ingang zou zijn. Het leek mijn wel een goed idee om haar op te halen en mee te gaan haar het terrein. Dit was op zich best een leuk idee, ware het niet dat wij best hard aan het trippen waren. We besloten om even terug te gaan naar de camper om wat spullen te pakken en dan naar mijn zus en het terrein te gaan. Inmiddels was de trip al zo’n 2 uur bezig schat ik. Aangekomen in de camper begon een chaotische en hilarische scene. R wilde even een momentje voor zichzelf in de camper. L wilde een sigaret roken (wat hem niet gelukt is) en ik wilde mijn zus gaan halen. L en ik gingen ook de camper in om R te halen en ploften bij R op het bankje rondom de tafel. Oh, wat zat dit lekker. Classic, trippen in een camper, weer een enorme lachkick. Jongens, wat gingen we ook alweer doen? Owja, mijn zus halen. Ik kwam erachter dat we iets gestructureerder te werk moesten gaan, dus ik besloot om een vergadering in te lassen, met als eerste agendapunt, mijn zus halen. Dit is het meest hilarische wat ik ooit gedaan heb tijdens het trippen, proberen te vergaderen. Het ging uiteraard nergens over, maar het idee dat je iets heel serieus wil doen wat totaal niet klopt met de status waarin je bent is echt super grappig.
Ik denk dat we er een half uur over hebben gedaan voordat we eindelijk de camper uit waren en richting het terrein liepen. Mijn zus had inmiddels mijn vriendin gebeld (stuk effectiever) en was bij de rest. Wij begonnen met onze reis naar het terrein. Volgens mij hebben we er niet zo heel lang over gedaan, maar voor mijn gevoel was het een gigantische wandeling met zeer veel indrukken. Van een vrij rustige camper camping liepen we naar de camping waar tenten stonden. Dit was al een hele omslag, aangezien die camping veel drukker was. De lichten waren fel en overal, om me heel liepen overal mensen, een soort oneindig stroom mensen. In de verte zag ik de Lowlands tenten opdoemen. Super gaaf om deze weg zo te beleven. Langzaam werd het drukker en drukker. Ik merkte dat ik het heerlijk vond om de controle volledig los te laten en me mee te laten nemen in de stroom van mensen en het geweld van het festival.
Toen we op het terrein waren kwam ik mijn vriendin tegen. Wow, wat zag ze er schattig en lief uit. Ik had het gevoel dat ik haar een paar dagen niet gezien had en gaf haar een hele dikke knuffel. Ze ging even wat halen uit de camper en zei dat de rest van de groep bij de bankjes naast de 5 schoorstenen stond. Ze had echt een hele goede instructie gegeven in super simpele kleuter taal en uiteraard lukt het ons niet om de rest te vinden. Dit was het moment dat ik voor het eerst merkte hoe vreselijk moeilijk hele normale dingen zijn als je aan het trippen bent. We zijn gaan zoeken en rondlopen. Het terrein was dit jaar deels opnieuw ingedeeld en ik snapte er helemaal niks van. We liepen een stuk en binnen 10 minuten was ik L en R kwijt. Ik vond het allemaal wel prima en grappig (was oke zo), ik kon heel goed loslaten dat ik weinig controle had. Mijn tijdsbesef was bijna helemaal weg, dus ik wist echt niet of we elkaar nu pas 5 munten kwijt waren of al een half uur. Na een tijdje zoeken werd ik gebeld door een vriend, waar ik was. Ik legde (niet geheel duidelijk) uit waar ik was. Of ik daar wilde blijven, hij kwam me halen. Een paar minuten later (denk ik) belde hij weer om te zeggen dat ik naar de ronddraaiende i moest komen van de India tent. Een super duidelijk punt om af te spreken, tenzij je aan het trippen bent dus. Het grappigste was nog dat, terwijl hij aan de telefoon zei dat ik naar die i moest komen, ik dacht, nee ik kan niet naar je toekomen want ik ben hier op iemand aan het wachten. O, dat ben jij ook. Dat was een beetje hoe mijn gedachten met me aan de haal gingen.
L had wat meer moeite met het verlief van tijdsbesef en controle. Nadat we elkaar weer hadden gevonden vertelde hij dat hij opeens honger en dorst had. Hij was iedereen kwijt. Maargoed, eten kopen, munten halen. Muntanautomaat zoeken. Kut, een rij (slecht idee, een rij in zijn toestand). Wachten, wachten, geen idee hoe lang zei ie. Daarna aan de beurt. Super moeilijk apparaat. Accepteerde zijn pinpas niet, foutmelding. Toen ging het even mis, moest hij overgeven in een prullenbak. Op dat moment had mijn vriendin hem gevonden en hem als een soort kleutertje terug bij de groep gebracht. Voor L was het heel even een bad tripje, maar nadat we eten en drinken voor hem hadden gehaald ging het weer helemaal goed.
We stonden inmiddels bij de Armadillo, het 24uurs gebied. Ik bleef me verbazen over hoe oke alles nog steeds was. Ik had niks nodig, het was hier gewoon prima, helemaal in het nu. Nog steeds geen oordeel, geen behoefte om ergens anders naar toe te gaan. Heel zen. We besloten nog even voor de grap verder te gaan met vergaderen, aangezien we agendapunt 1 konden afsluiten, mijn zus was gevonden. We konden geen nieuwe agendapunten meer verzinnen helaas. Wel nog even goed gelachen. Langzaam begon iedereen weer nuchter te worden en begon het tijdsbesef terug te komen. We hebben nog even wat gegeten, gedronken en gedanst en zijn toen terug gaan wandelen naar de camper. De weg was opeens een stuk korter nu.
Wat mij het meest is bijgebleven van deze trip is dat ik merkte dat ik het op een bepaalde plek helemaal oke vond en eigenlijk niet weg wilde. Als ik dat echter toch deed was het op de nieuwe plek ook gewoon helemaal oke. Kortom, ik moest gewoon accepteren dat het overal leuk was en dat ik niet koste wat kost hoefde te blijven doen wat ik deed op dat moment. De rest van het festival heb ik dit meegenomen en mede daardoor een van mijn meest relaxte festival belevingen ooit gehad. Het was overal goed. Miste ik een van mijn bands, ach, hier is het ook leuk. Een leuke band aan het kijken en de rest wil wat eten, prima, ik ga wel mee wat eten. Een fijne minset vond ik het.
Al met al kan ik truffels op Lowlands zeker aanraden, mits je ervaring hebt met trippen of heel goed kan loslaten. Het kost namelijk echt wel wat mentale voorbereiding. De donderdag is ook wel aan te raden aangezien het dan iets kalmer is. Ik zou er niet aan moeten denken om in een drukke Alpha of Bravo te staan terwijl ik aan het trippen ben. Regel ook zeker een tripsitter, was voor L echt zijn redding. Geloof me, zodra je op het festivalterrein bent snap je er echt helemaal niks meer van
Laatst bewerkt:
