Hoe ga je om met inzichten?

[ElvenSpice]

Ik vond dit topic beter passen in het bewustzijns-genre aangezien het meer gaat om bezig zijn met je bevinding. Iedereen op dit forum wil meer weten wat drugs zijn, gebruikt ze of heeft een andere reden om hier te zijn.

Het forum staat vol met ervaringen van allerlei soorten drugs, maar ik wil met dit onderwerp meer de focus leggen op middelen die voor jou een significante positieve/negatieve impact hebben gehad op je kijk. Iets wat dus je kijk in bepaalde grote maten heeft aangepast (lange termijn of even kort).

We zijn uiteindelijk allemaal uit op de positieve inzichten, niemand zit natuurlijk op negatieve dingen te wachten Hoe kunnen we ervoor zorgen dat drugs ons meer positieve inzichten en verbetering geven en juist niet ons de negatieve kant opsturen met verslaving/verwarring/ect. van dien.
Ik denk dat dit onderwerp wel belangrijk is om (nogmaals) belicht te laten worden aangezien we het allemaal wel willen, maar er soms helemaal niet meer actief mee zijn. Hoe zetten we dit om tot een realiteit, hoe delen we onze soms 'briljante' inzichten met anderen (wat soms best moeilijk kan zijn), hoe bouwen een regelmaat en mindset op om de positieve effecten vast te houden en uiteindelijk eigen te maken. Er zijn nog veel meer onderwerpen dan die ik hierboven heb genoemd die je zelf wel kan bedenken.

Als ik zelf naar het gebruik van drugs kijk dan is dit waar ik naar streef:
#1 Verzamelen informatie middel (literatuur, gebruik pros&cons, ervaringen van anderen)
#2 Middel vervaardigen en zorgen dat het veilig is (getest/dosering)
#3 Intentie zetten met de kennis als achterliggende gedachten
#4 De ervaring; inzichten, verbetering relaties met mensen, verwerken van herinneringen en creatie van toekomst beelden
#5 Onthouden inzichten, mood en kijk (dit is waar de focus ligt, hoe houden we de positieve dingen vast en bouwen we hier op).
#6 Inzichten omzetten tot iets bruikbaars en zo ver het kan de positieve bevindingen vasthouden. (Het lastige gedeelte )

Ik hoop dat ik hier een klein beeld mee heb kunnen schetsen wat de bedoeling is.
Dus hoe gaan jullie hier mee om, hoe integreer je wat je leert (sport,werk,sociaal,ect.), wat zorgt voor jou voor balans en evenwichtigheid. Ik denk dat we hier goed van elkaar kunnen leren en ik zie graag hoe anderen er mee omgaan om hier van te leren. Heb je zelf een vraag hoe je dit in een goede leefstijl kan omzetten, vraag het dan gerust!

 

[Psychedelibee]

Aan de hand van je tekst is het me niet helemaal duidelijk wat precies de bedoeling van het topic is eigenlijk, wat niet weg neemt dat ik het wel een interessant verhaal vind trouwens. Ik neem aan dat je antwoord op de vraag uit de titel wilt?

Tegenwoordig gebruik ik psychedelica hoofdzakelijk voor spirituele doeleinden en om aan zelf exploratie te doen. Toen ik hier ooit mee begon was het meer voor de lol eigenlijk, maar na enkele trips had ik al snel door dat er veel meer te halen was in psychedelica en dat het eigenlijk zonde was het puur voor de lol te doen. Zodoende is het fun aspect uiteindelijk vooral bijzaak geworden, maar dat heeft voor de meesten wel tijd nodig denk ik.

Als ik ga trippen zet ik juist eigenlijk geen intentie van te voren, ik probeer er zonder verwachtingen in te gaan. Dit doe ik omdat ik heb gemerkt dat ik juist betere inzichten, ervaringen, etc krijg als ik er zonder verwachting in ga. Als ik mijn trip probeer te sturen met intenties van te voren, dan kan het vaak eerder tegenvallen dan meevallen is mijn ervaring. Geef ik me zonder verwachtingen aan een trip over dan komt er vanzelf naar boven waar ik op dat moment in mijn leven behoefte aan heb.

Het hebben van bijzondere inzichten met psychedelica is niet zo heel moeilijk als je je er aan over geeft, wat veel moeilijker is is om die inzichten te integreren in je dagelijkse leven. Idealiter zou je eigenlijk pas aan een nieuwe trip moeten beginnen als je alle lessen geïntegreerd hebt. Ik houd me hier vaak niet aan, maar probeer hier wel naar te streven. Sommige inzichten zijn vrij filosofisch van aard en kunnen je algemene kijk op de wereld, het leven of het universum enorm veranderen zonder natuurlijk direct toepasbaar te zijn in het dagelijks leven. Anderen daarentegen kunnen heel praktisch van aard zijn en wanneer je geen moeite stopt in het integreren daarvan denk ik dat je er uiteindelijk ongelukkig van wordt aangezien je weet dat je iets anders wilt of moet doen, maar er niks mee doet.

Het heeft bij mij best wat jaren gekost voordat het me lukte om bepaalde praktische dingen in mijn leven te integreren, ik wilde wel maar wist nooit zo goed hoe ik dit dan moest aanpakken. Uiteindelijk is er 1 LSD trip geweest waarin ik een ego oplossing heb gehad en die er uiteindelijk toe leidde dat ik verschillende inzichten uit eerdere trips uiteindelijk in mijn leven ben gaan toepassen. De eerste was het stoppen met dagelijks blowen, aangezien ik daarvoor ruim 6 jaar dagelijks heb geblowd was dit in meerdere trips een terugkerend thema. Maar pas die ene trip lukte het mij om de verslaving aan de kant te zetten, en ben toen per direct gestopt met dagelijks blowen. Aangezien ik niet wilde dat wiet nog controle op mij had heb ik toen ook besloten om wel af en toe nog te blowen als ik er zin in had en wanneer het uitkomt. Dit houd ik nu al ruim 1,5 jaar vol en kan echt zeggen dat er geen sprake meer is van een verslaving.
Het tweede inzicht waar ik uiteindelijk wat mee ben gaan doen na die trip was het inzicht dat alleen het nu telt en je druk maken over het verleden of de toekomst verspilde energie is. Om dit in mijn leven te integreren ben ik uiteindelijk gaan mediteren. Met dank ook aan Mindless die me met wat tips op weg geholpen heeft . Volgens mij zijn er nog wel meer inzichten geweest die ik uiteindelijk in mijn leven heb geprobeerd te integreren, maar denk dat dit wel de belangrijkste zijn geweest.

Wat ik in ieder geval wel heb geleerd is dat het moeilijkste deel van de trip eigenlijk pas erna komt. De inzichten krijgen is niet zo heel moeilijk, die komen redelijk vanzelf mits je je een beetje open kunt stellen natuurlijk. Waar je echt aan moet werken is zorgen dat je iets met die inzichten gaat doen. Dat is een proces die veel moeite vraagt aangezien het veel makkelijker is om weer in oude gewoonten te vervallen. Om dit jezelf niet meteen te moeilijk te maken is het denk ik het best om dit in kleine stapjes te doen, in een keer je hele leven omgooien is bijna niet te doen namelijk.

 

[Mindless]

Ik heb nu geen tijd om volledig te reageren op de OP, maar dit stukje van Bee trekt m'n aandacht:

Het hebben van bijzondere inzichten met psychedelica is niet zo heel moeilijk als je je er aan over geeft, wat veel moeilijker is is om die inzichten te integreren in je dagelijkse leven. Idealiter zou je eigenlijk pas aan een nieuwe trip moeten beginnen als je alle lessen geïntegreerd hebt. Ik houd me hier vaak niet aan, maar probeer hier wel naar te streven. Sommige inzichten zijn vrij filosofisch van aard en kunnen je algemene kijk op de wereld, het leven of het universum enorm veranderen zonder natuurlijk direct toepasbaar te zijn in het dagelijks leven. Anderen daarentegen kunnen heel praktisch van aard zijn en wanneer je geen moeite stopt in het integreren daarvan denk ik dat je er uiteindelijk ongelukkig van wordt aangezien je weet dat je iets anders wilt of moet doen, maar er niks mee doet.

Hier komt het eigenlijk allemaal op neer ja. De transcendentale ervaring is inderdaad helemaal niet zo moeilijk om te bereiken. Iedereen kan het, mits je echt bereid bent even al je geloven/overtuigingen tijdelijk on hold te zetten. De integratie daarentegen... Maar ja, dat heb je allemaal al gezegd.

Wat ik wel nog wil zeggen, is dat ik van mening ben dat diepe inzichten over dit bestaan ook een plek hebben in het dagelijks leven. We weten misschien eerst niet hoe dit toe te passen, maar beide zijn imo nauw verbonden met elkaar. Met als ultieme voorbeeld natuurlijk de complete eenheid met alles dat is, oftewel de ego-oplossing. Het vrij zijn van ego is imo niet iets wat je alleen "praktiseert" in je eentje, weg van de reguliere wereld. Ook dat is iets wat zijn uiting kan vinden in het dagelijks leven, door middel van een constante realisatie dat je niet werkelijk hebt te doen met "anderen", maar dat dat slechts een idee is. De praktische kant van de ego-oplossing is denk ik liefde in al je communicatie met de wereld. Nu zijn er natuurlijk ook inzichten over dit bestaan die ver verwijderd lijken te zijn van de wereld hoe wij hem kennen, waarvan ik niet weet hoe dit toe te passen in het dagelijks leven. Maar algehele wijsheid is ook weer zoiets waarvan ik denk dat deze wereld het hard nodig heeft. En misschien moet in zo'n geval nog simpelweg geleerd worden hoe dit toe te passen in de dimensies van tijd/ruimte.

 

[ElvenSpice]

Alvast bedankt voor jullie reacties! Een betere titel had "Hoe integreer jij positieve inzichten in het dagelijkse leven?" als ik het nu zo terug lees.

Betreffende intentie zetten, dus uiteindelijk met geen verwachtingen erin gaan ben ik het wel mee eens. Kan mij wel goed vinden in wat Bee vertelt.

 

[Tijdloos]

Alvast bedankt voor jullie reacties! Een betere titel had "Hoe integreer jij positieve inzichten in het dagelijkse leven?" als ik het nu zo terug lees.

Betreffende intentie zetten, dus uiteindelijk met geen verwachtingen erin gaan ben ik het wel mee eens. Kan mij wel goed vinden in wat Bee vertelt.

Geen tijd om alles te lezen nu maar laat maar weten als je wilt dat we de titel aanpassen voor je.

Ga er zelf eerst voorzichtig mee om eerst kijken of ze goed bruikbaar zijn

 

[ElvenSpice]

Van mij mag dit topic wel dicht. Zou fijn zijn als een mod deze kan verplaatsen

 

[Psychedelibee]

Van mij mag dit topic wel dicht. Zou fijn zijn als een mod deze kan verplaatsen

Ik wil het topic best dicht gooien hoor, maar kunnen toch nog interessante reacties op komen. Of wil je hem om een andere reden dicht hebben?

 

[ElvenSpice]

Eerste post was niet echt helemaal duidelijk, maar misschien komt er inderdaad nog wel een interessante discussie uit.

 

[autysd]

Eerste post was niet echt helemaal duidelijk, maar misschien komt er inderdaad nog wel een interessante discussie uit.

ik heb wel wat bedenkingen erover:
eerst theorie: ik ben bang van mensen die evangelisten zijn van hun inzichten of de eropvolgende meningen, die ze dan zoeken en vormen naar een inspiratie van anderen (religie bvb)

dan mijn practijk: raar genoeg heb ik nogal regelmatig 'aha' belevenissen, die ook op microniveau mijn gedrag, denken beinvloeden

gemiddeld iedere 2 maand heb ik een nieuw 'groter' inzicht waar ik dan een hele tijd mee bezig ben om hem te vernietigen (ik ben bang voor nieuwe inzichten, omdat die dan een bepaald gevolg zal hebben op mijn leven)
als ik hem niet kan neutraliseren, begin ik voorzichtig na te denken over de logische consequenties op mijn dagelijks leven en dan volgt de toepassing
groetjes

 

[Liefhebbertje]

Ik ga heelkort zijn zonder drugs had ik er niet meer geweest schat ik in
Heb tot me 15e een aantal zeer heftige gebeurtenissen gehad
Ik benoem ze niet maar zelfs psychiaters zaten met tranen toen ik me verhaal deed

Drugs gaf me kracht om door te gaan
Ik had hele zieke gedachten over mezelf en wat ikmet bepaalde mensen van plan was
Het haalde me in het huer en nu het verdoofde
Ja heb er veel slechte dingen door gedaan
Maar ook dat wad een vlucht
Ik laat het hierbij
Het heeft me doen overleven maar ook in de hel gebracht
Weet nu na jaren nier meer of ik het moet omarmen of wegduwen

 

[autysd]

Ik ga heelkort zijn zonder drugs had ik er niet meer geweest schat ik in
Heb tot me 15e een aantal zeer heftige gebeurtenissen gehad
Ik benoem ze niet maar zelfs psychiaters zaten met tranen toen ik me verhaal deed

Drugs gaf me kracht om door te gaan
Ik had hele zieke gedachten over mezelf en wat ikmet bepaalde mensen van plan was
Het haalde me in het huer en nu het verdoofde
Ja heb er veel slechte dingen door gedaan
Maar ook dat wad een vlucht
Ik laat het hierbij
Het heeft me doen overleven maar ook in de hel gebracht
Weet nu na jaren nier meer of ik het moet omarmen of wegduwen

mijn reactie: omarm een reeks gewoontes die het mogelijk maken om jezelf te hervinden en een plaats te geven in je omgeving, bvb wees nutting, zoek doelen buiten jezelf, wees extra goed voor je naasten, creeer trots en energie, zo word je beloond en kun je verder aan jezelf blijven werken

 

[flippinhippie]

Tegenwoordig gebruik ik psychedelica hoofdzakelijk voor spirituele doeleinden en om aan zelf exploratie te doen. Toen ik hier ooit mee begon was het meer voor de lol eigenlijk, maar na enkele trips had ik al snel door dat er veel meer te halen was in psychedelica en dat het eigenlijk zonde was het puur voor de lol te doen. Zodoende is het fun aspect uiteindelijk vooral bijzaak geworden, maar dat heeft voor de meesten wel tijd nodig denk ik.

Ik heb dezelfde relatie met psychedelia en ben op dezelfde manier begonnen, heb het ook ooit geprobeerd voor de fun maar was volledig verbaasd met de ontdekking dat het zoveel meer was. Ik was ervoor eerder arrogant, materialistisch en had een relatief negatieve kijk op de wereld maar het heeft stilaan mijn ogen terug geopend, me terug doen appreciëren wat er al de hele tijd was. De wereld is (meestal) o zo mooi en ik heb zoveel redenen om gelukkig te zijn maar om een of andere reden zag ik het voordien niet (zo goed).

Nu waarom ik op deze posts reageer is omdat je zegt dat het fun aspect uiteindelijk bijzaak word na verloop van tijd. Maar ik heb veel vrienden die al psychedelia genomen hebben (samen met mij, dezelfde doseringen), en de meeste ook meerdere malen, toch ben ik één van de weinige mensen die deze perspectiefverandering meegemaakt heeft en de mening heeft dat dit niet "zomaar" drugs zijn. De meeste blijven het gewoon als "fun-ervaring" zien en ook hier op het DF lees ik vaak zinnen in de aard van "heb al vaak paddo's gedaan, maar heb het ondertussen wel al gezien, vind het maar saai geworden". Elke keer ik dit lees of hoor kan ik alleen maar lachen met spijt voor hun dat ze het niet op dezelfde manier zien..

Ik vraag me nu al lange tijd af: wat/welke persoonlijkheid zorgt ervoor of iemand die psychedelics neemt het als een gewone fun-drug ziet of als "meer"? Of denk je dat het zowiso voor iedereen komt na verloop van tijd/genoeg trips?

Persoonlijk denk ik dat het niet voor iedereen is. Ik denk dat in eerste instantie al een zeker intelligentie nodig is voor het kunnen appreciëren van dit soort ervaringen. Dat domme mensen een trip beschrijven als "gekke kleuren" en "grappige wezentjes" verbaasd me niks. Dat je psychedelics maar niks vind om dat je de bedoeling ervan niet kan snappen klinkt me niet meer dan logisch (al wil ik hier niet meer impliceren dat als je psychedelics maar niks vind je niet intelligent kan zijn).
Verder denk ik dat je een "(hoog)sensitief" persoon moet zijn, je moet graag in contact komen met je eigen gevoelens, ik zeg dit omdat veel van mijn vrienden het "te persoonlijk" vonden en daarom maar niks vonden. Ook zijn er mensen die de ervaring als waardeloos afschilderen omdat de inzichten verworven worden door "drugs" en dus om een of andere reden minder waardevol.

Ik zou graag weten wat jij, en eventueel andere DF'ers, hierover denken. Sorry voor een beetje off-topic te gaan maar het leek me nog wel verder te kunnen gaan op de originele post.

 

[Mindless]

Er zijn grof gezegd mensen die leven aan de oppervlakte: werelds, hedonistisch, extravert. En mensen die leven in de diepte: meditatief, spiritueel, introvert.

Beide zijn een soort van extremen. In beide schieten mensen vaak door denk ik. Zelf ben ik meer het tweede type, maar ik begin te zien dat ik daar vaak te ver in door schiet. Ik denk dat een heel mens beide is: in de wereld, maar niet van de wereld. Richt je je meer naar 1 van de 2, dan ontstaat er een onbalans. Je ziet het ook terug in de wereld: het westen is voornamelijk extravert, materialistisch, left-brain wetenschappelijk, oppervlakkig. De diepere dimensie mist. Het oosten daarentegen is veel introverter, spiritueler. Maar het oosten negeert vaak het leven aan de oppervlakte. Er wordt teveel doorgeschoten in de diepte: het spirituele, onstoffelijke. En het leven in de wereld lijdt daaronder. Het samenkomen van oost en west zou een soort heelwording van het menselijk bewustzijn symboliseren. Teveel neigen naar 1 kant leidt altijd weer naar disharmonie.

Dus in plaats van de meer wereldse mens te beoordelen, is het niet beter om te kijken of je zelf niet teveel doorschiet in het andere extreme? Wellicht is er een aspect van jezelf dat genegeerd wordt. Ik richt dit niet specifiek aan jou hoor, ik ken je immers niet. Meer in het algemeen gezegd en voornamelijk naar mezelf, omdat ik zeker weten te vaak doorschiet in het spirituele. Beide kanten kunnen in mijn ogen van elkaar leren.

Dat sommige mensen in trippen slechts een pleziertje zien, is hun vrijheid. Het zou hen goed doen als zij de diepere dimensie ook eens zouden betreden, maar zoiets kun je niet forceren. Dat moet van binnenuit komen. Er is ook niets mis met de oppervlakte, maar als je harmonie, heelwording zoekt, dan is leven aan de oppervlakte alleen niet voldoende.

 

[Psychedelibee]

Ik vraag me nu al lange tijd af: wat/welke persoonlijkheid zorgt ervoor of iemand die psychedelics neemt het als een gewone fun-drug ziet of als "meer"? Of denk je dat het zowiso voor iedereen komt na verloop van tijd/genoeg trips?

Ik denk persoonlijk dat het voor iedereen uiteindelijk meer dan een fun drug wordt, maar dat de een daar meer trips voor nodig heeft dan de ander.

Daarbij kan het ook heel goed dat mensen ermee ophouden op het moment dat het niet alleen maar meer fun is, omdat ze hier niet voor open staan en de confrontatie dan niet aankunnen of aan willen gaan.

Ik ken hier een voorbeeld van uit mijn vrienden groep. Die jongen gebruikt vaak drugs zoals coke, speed en keta en vond zichzelf ook ervaren LSD gebruiker. Schepte zelfs vaak op over zijn LSD gebruik. Hoe vaak hij het precies gedaan had ik weet ik niet, maar hij vond het altijd erg leuk die kleurtjes etc zij hij. Vervolgens gingen ik en een andere vriend changa met hem roken en dat vond hij veel te heftig en helemaal niet leuk. Lag natuurlijk aan de changa, was troep volgens hem. Tijdje later gingen we LSD doen en vervolgens gaat hij echt zwaar bad op een inzicht die hij maar niet wilde accepteren. Uiteindelijk heeft hij er klein trauma aan over gehouden en wilt nooit meer trippen.

 

[flippinhippie]

Het samenkomen van oost en west zou een soort heelwording van het menselijk bewustzijn symboliseren. Teveel neigen naar 1 kant leidt altijd weer naar disharmonie.

Dus in plaats van de meer wereldse mens te beoordelen, is het niet beter om te kijken of je zelf niet teveel doorschiet in het andere extreme?

Dat sommige mensen in trippen slechts een pleziertje zien, is hun vrijheid. Het zou hen goed doen als zij de diepere dimensie ook eens zouden betreden, maar zoiets kun je niet forceren. Dat moet van binnenuit komen. Er is ook niets mis met de oppervlakte, maar als je harmonie, heelwording zoekt, dan is leven aan de oppervlakte alleen niet voldoende.

Interessante kijk op het samenbrengen van oosterse en westerse cultuur, had het nog niet op die manier bekeken.

Ik ben nog maar een tweetal jaar bezig met psychedelics, ben dus nog paar op het begin van mijn "ontdekkingsreis", en studeer nog op de universiteit dus ben nog grotendeels afhankelijk van mijn ouders die volledig tegen drugs zijn evenals gedachtengangen zoals dat een goedverdienende job en groot huis niet belangrijk zijn/nodig zijn om gelukkig te worden. Verder doe in ingenieursstudies dus het wetenschappelijke en oppervlakkige maakt nog deel uit van mijn dagelijkse kost. Ik leef dus eerder aan het oppervlakte, maar zou liever wat meer "in de diepte" willen leven. Helaas denk ik dat dit iets is wat ik pas na mijn studies volledig zal kunnen onderzoeken.

Nu ik mijn post herlees klinkt het inderdaad alsof ik kritiek tegen de wereldse mens wil geven, maar dit was mijn bedoeling niet. Mijn vraag kwam eerder uit het feit dat als ik soms met vrienden aan het trippen ben of met mensen over psychedelics praat dat we het precies over 2 totaal verschillende dingen hebben en vroeg me af hoe dit komt/ wat ervoor zou kunnen zorgen dat de een het zo ervaart en de ander niet.

Ik denk persoonlijk dat het voor iedereen uiteindelijk meer dan een fun drug wordt, maar dat de een daar meer trips voor nodig heeft dan de ander.

Daarbij kan het ook heel goed dat mensen ermee ophouden op het moment dat het niet alleen maar meer fun is, omdat ze hier niet voor open staan en de confrontatie dan niet aankunnen of aan willen gaan.

Heb inderdaad ook vaak het gevoel dat ze de confrontatie met hunzelf eerder proberen te ontwijken.
Dan zijn de criteria volgens jou dus om het "ooit" te kunnen appreciëren dat je er voor open moet staan en de confrontatie aan kunnen/willen gaan? Is dit dan persoonlijkheid/hoe iemand is of zou er een manier zijn om iemand een duwtje in de rug te geven om er meer open voor te staan? Zou het zin hebben om tijdens het trippen de gesprekken een bepaalde richting in te sturen of is het iets wat enkel uit zichzelf gebeurt? Ik wil ook helemaal niks forceren, maar vraag me gewoon af of het mogelijk zou zijn om iemand hiermee te helpen, als een soort spirituele gids/shaman en indien ja, hoe.

 

[Psychedelibee]

Dan zijn de criteria volgens jou dus om het "ooit" te kunnen appreciëren dat je er voor open moet staan en de confrontatie aan kunnen/willen gaan? Is dit dan persoonlijkheid/hoe iemand is of zou er een manier zijn om iemand een duwtje in de rug te geven om er meer open voor te staan? Zou het zin hebben om tijdens het trippen de gesprekken een bepaalde richting in te sturen of is het iets wat enkel uit zichzelf gebeurt? Ik wil ook helemaal niks forceren, maar vraag me gewoon af of het mogelijk zou zijn om iemand hiermee te helpen, als een soort spirituele gids/shaman en indien ja, hoe.

Het valt en staat inderdaad met of iemand zich er open voor wilt stellen. Deels zal dit met persoonlijkheid te maken hebben, maar ben ervan overtuigd dat iedereen het zou kunnen.

Ik denk dat het openstellen bij een ander forceren lastig is omdat zoiets altijd uit iemand zelf moet komen. Als je iemand goed kent kun je dit wellicht wel begeleiden of triggeren door de juiste gesprekken aan te gaan. Als je een thema raakt die gevoelig ligt bij iemand dan kun je daar wel net dat zetje in de rug mee geven. Maar dan geldt nog wel steeds dat die persoon hier aan mee moet werken.